in 21ος αιώνας, θεωρία επανάστασης, κοινωνικός πόλεμος

είναι αναπόφευκτη η εγκατάλειψη των πόλεων;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΙ πόλεις είναι ένα κοινωνικό μεγα-πρόβλημα, ένα πλέγμα πολλών κοινωνικών  προβλημάτων, τα οποία δεν μπορούμε να επιλύσουμε. Θα μπορούσαμε, εάν κατεδαφίζαμε τα δύο τρίτα της πόλης, της Αθήνας, ας πούμε, εάν δηλαδή αποκαθιστούσαμε μερικώς το φυσικό περιβάλλον και παραγάγαμε ένα μεγάλο μέρος της φυτικής  τροφής, και ένα μικρό μέρος της ζωικής. Εάν, δηλαδή, μετατρέπαμε τις πόλεις σε αυτάρκεις (νερό, τρόφιμα, ενέργεια), σε μεγάλο βαθμό, κοινότητες και περιορίζαμε την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων (τη χρήση και την κίνηση των αυτοκινήτων). Με αυτόν τον τρόπο, θα αναπνέαμε καθαρόν αέρα, θα τρώγαμε καθαρή τροφή, θα περπατούσαμε, θα επιδιδόμασταν σε ελαφριές ολιγόωρες χειρωνακτικές εργασίες.  Δεν νομίζω ότι θα δέχονταν ποτέ οι Αθηναίοι να κατεδαφίζονταν τα δύο τρίτα της πόλης τους – και με το δίκιο τους, εδώ που τα λέμε. Οι πόλεις μας αρρωσταίνουν και μας σκοτώνουν, μας εξαντλούν και μας απομονώνουν, αυτό όμως είναι προτιμότερο από το να φύγουν τα δύο τρίτα του πληθυσμού και να εγκατασταθούν κάπου αλλού. Κορόνα-γράμματα θα ρίξουμε, ποιος θα φύγει και ποιος θα μείνει; Φαιδρότητες! Αυτά τα σκέφτονται και τα γράφουν και τα πιστεύουν κάτι ελαφροΐσκιωτοι τύποι, σαν κι εσένα, Αθανάσιε!  Τι μας νοιάζει τι θα γίνει στο μέλλον; Εμείς θα ζήσουμε; Να ταλαιπωρηθούμε εμείς τώρα για να μην ταλαιπωρηθούν στο μέλλον οι άλλοι –  τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας; Δε σφάξανε! Όπως ταλαιπωριόμαστε εμείς τώρα, να ταλαιπωρηθούν κι αυτά. Να γιατί, λοιπόν, η πόλη είναι ένα άλυτο πρόβλημα προβλημάτων.

ΚΑΠΟΙΟΙ και κάποιες υποστηρίζουν ότι, εάν γίνει κάποτε στο μέλλον επανάσταση, για να επιλύσει τα κοινωνικά προβλήματα, θα γίνει στην πόλη. Εξέθεσα χτες τα επιχειρήματά μου σχετικά με την αδυνατότητα αυτού του ενδεχομένου. Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας περιμένουν. Ας περιμένουν. Δεν ενοχλούν κανέναν! Περιμένοντας όμως έχουν χρόνο, και διάθεση, υποθέτω, να σκεφτούν κάποια ζητήματα, κάποια δεδομένα, κάποια πιθανά ενδεχόμενα. Θα μάθουν, θα το διαβάσουν στο βιβλίο Να τελειώνουμε με τις μεγαλουπόλεις,  ότι 800.000 κάτοικοι πόλεων στη Γαλλία φεύγουν και εγκαθίστανται σε χωριά. Σε μικρότερο βαθμό αυτό γίνεται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γίνεται και στην Ελλάδα, παρόλο που η τάση εγκατάστασης στις πόλεις συνεχίζεται αλλά με ρυθμό επιβραδυνόμενο. Έχει εκκινήσει μια τάση εγκατάλειψης των πόλεων, η οποία θα ενισχυθεί όσο θα οξύνονται τα προβλήματα των πόλεων και μάλιστα αυτά της στέγης, της ακρίβειας, της κάκιστης τροφής, της υγείας, της ταλαιπωρίας στη μετακίνηση, του δηλητηριασμένου αέρα, της μοναξιάς και της απομόνωσης και πολλών άλλων. Εγκαταλείπουν τις πόλεις αυτοί και αυτές που μπορούν να τις εγκαταλείψουν, μικρομεσαίοι –  δεν φεύγουν οι εργάτες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και άλλοι φτωχοί. Πρέπει να έχεις κάποιο καλό κομπόδεμα για να φύγεις από την πόλη, αν και αυτό δεν είναι γενικός κανόνας. Τι θα κάνεις στο χωριό; Πώς θα πληρώνεις λογαριασμούς; Θα τρως μόνο μαρούλια και λάχανα;

ΟΣΟ και να ενισχυθεί η τάση εγκατάλειψης των πόλεων, η πλειονότητα του πληθυσμού θα παραμείνει στις πόλεις. Εκεί θα ζει, εκεί θα νοσει, εκεί θα πεθαίνει. Γνωρίζουμε, είμαστε απολύτως βέβαιοι,  ότι τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αυξάνεται στις πόλεις η νοσηρότητα και η θνησιμότητα και ότι αυξάνονται τα ποσοστά των θανάτων από καρκίνο κάτω των 50 ετών. Οι άνθρωποι στις πόλεις πεθαίνουν ολοένα και σε μικροτερες ηλικίες και η τάση αυτή θα ενισχυθεί.  Είναι επίσης βέβαιο ότι η γονιμότητα και η υπογεννητικότητα αυξάνονται ραγδαία και ότι η τάση αυτή θα ενισχυθεί. Κάθε γενιά θα διαπιστώνει ότι θα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη. Ο πληθυσμός  σε όλες τις πόλεις του πλανήτη θα τείνει να μειώνεται, στις αγροτικές περιοχές όμως της Αφρικής θα τείνει να αυξάνεται, με ολοένα και επιβραδυνόμενο ρυθμό αύξησης. Εάν κάποτε, μετά από δύο ή τρεις αιώνες, ο άνθρωπος ο σοφός θα αφανιστεί, οι πόλεις θα είναι ο τόπος του αφανισμού του. 

 

Write a Comment

Comment