in 21ος αιώνας, θεωρία επανάστασης, οι λατρείες της Δύσης

η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι αντεπανάσταση (και κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση!)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η  ε π α ν ά σ τ α σ η  είναι μια ριζική, μη αναστρέψιμη αλλαγή, η οποία επιλύει κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μέλη μιας κοινωνίας. Σε κάθε επανάσταση παρατηρούμε δύο χαρακτηριστικά: πρώτον, είναι μια διαδικασία μεγάλης ή και πολύ μεγάλης,  χρονικής διάρκειας και, δεύτερον, δεν υπάρχει υποκείμενο της επανάστασης, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτό που κάνουν, δεν συνειδητοποιούν το αποτέλεσμα της αλλαγής, απλά τη βιώνουν. Όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καμιά εικοσαριά είναι, από την όρθια στάση/δίποδη βάδιση μέχρι την επίγνωση του θανάτου και τη γλώσσα, τη λεκτική επικοινωνία ήταν επαναστάσεις που επέλυσαν κάποιο πρόβλημα προσαρμογής. Ο άνθρωπος ο σοφός είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας επαναστάσεων, που εκτυλίχθηκαν μέσα σε 6 εκ. χρόνια (ανθρωπογένεση). Μας πήρε 2, 5 εκ. χρόνια για να σταθούμε όρθιοι και  να βαδίσουμε στα δύο –  το θέλαμε, το επιδιώκαμε, γνωρίζαμε ότι μια μέρα θα σταθούμε όρθιοι και θα βαδίζουμε στα δύο; Όχι, βέβαια!

Η επανάσταση επιλύει κάποιο πρόβλημα προσαρμογής αλλά συχνά προκαλεί άλλα ή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια άλλη, μελλοντική. Η επανάσταση της όρθιας στάσης/δίποδης βάδισης προκάλεσε το πρόβλημα της καταπόνησης της σπονδυλικής στήλης, όλοι και όλες υποφέρουμε από τη μέση μας και δυσκόλεψε το θηλυκό να γεννά, με το στένεμα του καναλιού της γέννησης. Δημιούργησε όμως, με τις αλλαγές που υπέστησαν οι φωνητικές χορδές,  τις προϋποθέσεις της ομιλίας, της έναρθρης επικοινωνίας. Τα σκυλιά δεν πρόκειται  ποτέ να μιλήσουν, θα γαβγίζουν μόνο. Άι γάβ γιου!

ΜΙΑ επανάσταση μπορεί να προκύψει και ως αποτέλεσμα πειραματισμού των μελών μιας κοινότητας. Μια τέτοια περίπτωση είναι η επανάσταση της παραγωγής φυτικής και ζωικής τροφής, της καλλιέργειας της γης και της εκτροφής ζώων, της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Κοιμηθήκαμε τροφοσυλλέκτες – κυνηγοί και ξυπνήσαμε μετά από μία ή δύο χιλιετίες γεωργοί και κτηνοτρόφοι! Θέλαμε, επιδιώξαμε συνειδητά να γίνουμε γεωργοί ή κτηνοτρόφοι; Όχι, βέβαια! Η επανάσταση αυτή προκάλεσε πολλά προβλήματα αλλά δημιούργησε και της προϋποθέσεις εκτύλιξης άλλων επαναστάσεων. Χάριν αυτής είμαστε σήμερα 8, 14 δισ.!

ΚΑΤΑΛΗΓΩ στο εύλογο συμπέρασμα ότι οι επαναστάσεις επέλυαν περισσόταρα προβλήματα παρά προκαλούσαν νέα. Γι’  αυτό και τη βγάλαμε καθαρή, επιβιώσαμε και γίναμε 8,14 δισ. Τη στιγμή αυτή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: υπήρξε κάποια επανάσταση, κάποια ριζική αλλαγή,  που προκάλεσε πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα επέλυσε; Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την επανάσταση, αντεπανάσταση; Εάν ναι, τότε η αντεπανάσταση είναι μια επανάσταση που προκαλεί περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύει. Κατά συνέπεια, κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση και αντιμετωπίζεται μόνο με επανάσταση. 

Ναι, φίλες και φίλοι, υπήρξε: ο πόλεμος αρπαγής ξένου κοινωνικού πλούτου. Εάν δεν κατανοήσουμε αυτή την επανάσταση που προκάλεσε περισσότερα προβλήματα από όσα επέλυσε δεν θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε και την αντεπανάσταση της ποιμενικής-πολεμικής κοσμοαντίληψης , θα δούμε ποια είναι, αλλά και όλες όσες ακολούθησαν, με ύστατη τη συνειδητή και επιδιωκόμενη αντεπανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης, που ως αντεπανάσταση είναι επανάσταση. Η αντεπανάσταση της Τεχνητής αντεπανάστασης θα αντιμετωπιστεί μόνο με συνειδητή και επιθυμητή επανάσταση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ειδάλλως, θα υποστούμε μεγάλες καταστροφές και βάσανα και ταλαιπωρία. Θα εισέλθουμε σε μια καταστροφική εποχή ανήσκουστη, απερίγραπτη, απίστευτη, ανείπωτη. Δεν θα βρεθούμε μπροστά στις πύλες της Κολάσεως, της Νεμέσεως, της Τιμωρίας – θα τις διαβούμε.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ότι η ιστορία του ανθρώπου του σοφού διακρίνεται σε δύο εποχές: την εποχή του άυλου κοινωνικού πλούτου και την εποχή του υλικού κοινωνικού πλούτου, που αρχίζει με την παραγωγή της φυτικής και ζωικής τροφής, πριν 10-12.000 χρόνια. Επί 290.000 χρόνια η ανθρώπινη κοινωνία αναπαραγόταν μέσω του άυλου κοινωνικού πλούτου –  τις σχέσεις με τη φύση και με τους άλλους και τις εμπειρίες και γνώσεις που αυτές οι σχέσεις προκαλούν. Ο υλικός πλούτος ήταν  ελάχιστος, αμελητέος. Κατά συνέπεια, ο πόλεμος δεν ήταν αυτό που σήμερα γνωρίζουμε: γινόταν μόνο μεταξύ ανδρών, δεν ήταν συχνός, είχε μικρή χρονική διάρκεια και μηδαμινή φονικότητα. Η αιτία του και ο σκοπός του δεν ήταν η έλλειψη/απόκτηση υλικού πλούτου! Ήταν μια συλλογική ανδρική δραστηριότητα εκτόνωσης του άγχους και της επιθετικότητας που προκαλεί η κοινωνική συμβίωση με την μη εκπλήρωση των αντικρουόμενων επιθυμιών. Σήμερα ρίχνουμε κάνα γαμοσταυρίδι, τραβάμε καμιά κλωτσιά στην πόρτα,  σπάμε  κάνα πιάτο στο πάτωμα, ή στο σκυλάδικο –  όλα αυτά είναι τρόποι εκτόνωσης. Ο πόλεμος στις κοινωνίες του άυλου πλούτου ήταν ένας πόλεμος εκτόνωσης. Κατά συνέπεια, οι κοινωνίες αυτές ήταν ειρηνικές, δηλαδή, αναπαράγονταν χωρίς τη διεξαγωγή του πολέμου. Κάποια στιγμή εμφανίστηκαν κοινωνίες που, ανά εποχές, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν παρά μόνο με την αρπαγή ξένου υλικού κοινωνικού πλούτου, δηλαδή, με τον πόλεμο. Ο πόλεμος εκτόνωσης μετεξελίχθηκε σε πόλεμο αρπαγής (γής, τροφής, εργαλείων, ανθρώπων). Η ριζική, μη αναστρέψιμη, αλλαγή της αρπαγής ξένου κοινωνικού πλούτου ήταν μια επανάσταση, η οποία όμως προκάλεσε πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα επέλυσε, άρα ήταν μια αντεπανάσταση. Η αντεπανάσταση του πολέμου αρπαγής εκτυλίχθηκε στις ποιμενικές κοινωνίες που μετεξελίχθηκαν σε πολεμικές, σε κοινωνίες που δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν χωρίς τον πόλεμο. Εάν δεν πολεμούσαν για να αρπάξουν, θα εξαφανίζονταν. Εμφανίστηκαν στις ποιμενικές κοινωνίες λόγω του ποιμενικού αδιεξόδου, της ποιμενικής εργαλειοφαγίας που προκαλούσε η στενοχωρία των λειμώνων: όταν προέκυπτε έλλειψη τροφής λόγω στενοχωρίας, έτρωγαν τα εργαλεία τους που ήταν και αντικείμενο της εργασίας: τα ζώα που εξέτρεφαν! Οι ποιμενικές κοινωνίες ήταν εργαλειοφαγικές κοινωνίες.

Ο πόλεμος αρπαγής επέφερε μια κοσμογονική επανάσταση που ήταν βέβαια κοσμογονική αντεπανάσταση: συνέβαλε στη απόρριψη της μίας και μόνος κοσμοαντίληψης που υπήρχε μέχρι τότε, της συμβιωτικής πολιτισμικής παράδοσης, και διαμόρφωσε μια νέα, την ποιμενική-πολεμική πολιτισμική παράδοση. Ο πυρήνας της πρώτης είναι η παραδοχή και η αποδοχή της εξάρτησης του ανθρώπου από τη φύση και την κοινωνία, κατά συνέπεια, η φύση και η κοινωνία, ως ολότητες,  είναι ισχυρότερες οντότητες του μέρους, του ατόμου, και είναι αδιανόητο, επειδή είναι αδύνατο και απίθανο, να γίνει το άτομο πιο ισχυρό από τη φύση και την κοινωνία – αυτή είναι η αρχαϊκή, συμβιωτική πολιτισμική παράδοση, η οποία βέβαια δεν εξέλιπε, δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί αλλά υποτάχθηκε και περιθωριοποιήθηκε από τη δεύτερη, την ποιμενική-πολεμική. Η οποία δεν δέχεται την εξάρτηση από τη φύση και την κοινωνία, επιθυμεί να την καταργήσει μέσω της αύξησης της ισχύος του πολεμιστή, της δυνατότητας να επιβάλει τη θέληση του, ώστε να γίνει Κύριος, διαχειριστής της φύσης και της κοινωνίας.Η φαντασιωσική εκπλήρωση αυτών των επιθυμιών συνοψίζεται στο πρόσωπο του θεού και του Θεού: ο θεός δέχεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη ισχύς (ο αθάνατος Ζεύς δεν μπορεί να μην κοιμηθεί, να μη γαμήσει), ο Θεός δέχεται ότι μπορεί να υπάρξει απόλυτη ισχύς, ότι δηλαδή ο επίγειος Κύριος μπορεί μια μέρα να  κάνει ό,τι θέλει, ό,τι γουστάρει, ό,τι περνάει από το μυαλό του. Μέχρι και τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να σκεφτεί και να επιθυμήσει. Να ‘ταν μόνο αυτό! Επιθύμησε να γίνει αθάνατος και να είναι πάντα νέος (Ιλιάς,  Θ 538: ειην αθάνατος και αγήρως ήματα πάντα) και να δημιουργήσει ζωή (το μεγαλομανιακό-παρανοϊκό παραλήρημα των πρώτων προτάσεων της Γενέσεως) –  ο Θεός είναι ο αδύναμος πολεμιστής τσοπάνης, και όσο πιο αδύναμος ήταν, τόσο πιο μεγαλομανιακός και παρανοϊκός γινόταν.

Ο ασκός της επιθυμητής παραγωγής άνοιξε, αγαπητέ Ντελέζ! Και τι δεν επεθύμησε! Επεθύμησαν να αυξήσουν την απόσταση (τήλε) από τη φύση και από τους άλλους και να άρουν αυτή την απόσταση διατηρώντας την –  ταχύτητα! Όλα τήλε, από μακριά, και όλα γρήγορα! Επεθύμησαν με ένα βλήμα (με ένα βλήμα!!!) να μπορεί να καταστρέφει μια μεγαλούπολη και να εξοντώνει όλους τους κατοίκους της! Απίστευτο επίτευγμα! Αυτή είναι πρόοδος! Έπεθύμησε να κατασκευάσει μηχανές που να μαθαίνουν, να γνωρίζουν και να σκέφτονται –  Τεχνητή Νοημοσύνη. Τώρα ψάχνουν να βρουν τον θάνατο για να τον εκτελέσουν με συνοπτικές διαδικασίες! Επιθυμούν να αντιστρέψουν το γήρας! Επιθυμούν να αποικίσουν στον Άρη και στη Σελήνη! Επεθύμησαν να απεξαρτηθούν από τους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου και από τους πολεμιστές –  ρομπότ θα παράγουν, ρομπότ θα πολεμούν! Τώρα είναι ελεύθεροι –  μάλλον, τείνουν να γίνουν ελεύθεροι: χωρίς φύση και χωρίς κοινωνία  –  δεν υπάρχει κοινωνία, τι μαλακία είναι αυτό, είπε η Θάτσερ. Όλο και πιο πολλές μηχανές, όλο και πιο ευρεία εκτόπιση της (ελεύθερης και μη) σωματικής δραστηριότητας (χειρωνακτική εργασία), όλο και πιο πολλές πρώτες ύλες, όλο και πιο πολλή ενέργεια.

ΤΕΡΜΑ το γκάζι! Πρόσω ολοταχώς (προς την Κόλαση)! Κι όταν αυτό το μοντελάκι αρχίσει να ξεμένει από πρώτες ύλες και από ενέργεια, όταν θα έχουμε εισέλθει για τα καλά στην καταστροφική εποχή, τότε θα αρχίσει η επανάσταση που θα εξαφανίσει τις αντεπαναστάσεις του πολέμου και της ποιμενικής-πολεμικής πολιτισμικής παράδοσης, της μήτρας όλων των αντεπαναστάσεων της ποιμενικοπολεμικής και των διαδόχων της κυριαρχίας, και ιδίως της καπιταλιστικής, μετασχηματισμός, παραλλαγή της ποιμενικής-πολεμικής.

Write a Comment

Comment