φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Έβρεξε χτες και σήμερα θα αργήσω να μπω στον λαχανόκηπο. Πολύ ωραία, θα γράψω!

    Εάν η πολιτική, κατά τον Φουκό, είναι η συνέχιση του πολέμου (και ο πόλεμος συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, κατά τον Κλάουζεβιτς), τότε μας επιτρέπεται να ονομάσουμε την πολιτική κοινωνικό πόλεμο (ο Πλάτων την αποκάλεσε ανθρωποβοσκητική) και να επισημάνουμε ότι μεταξύ του κοινωνικού πολέμου και του πολέμου θα υπάρχουν και ομοιότητες και διαφορές, τουλάχιστον όσον αφορά την διεξαγωγή τους. Δεν θα ασχοληθούμε με τις διαφορές αλλά με κάποιες από τις ομοιότητες.

  Μία από αυτές, κατά την καπιταλιστική Κυριαρχία,  είναι η αρπαγή του κοινωνικού πλούτου που παράγουν οι Υποτελείς Παραγωγή με τη μορφή εμπορευμάτων. Η αρπαγή αυτή εντείνεται σε εποχές μείωσης της κερδοφορίας, όπως είναι η εποχή μας και τα χρόνια, οι δεκαετίες που έρχονται. Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος. Υπάρχει κι ένας άλλος, πιο βασικός: πρόκειται για την αναπαραγωγή και την ενίσχυση της καπιταλιστικής Κυριαρχίας.  Όσο πιο πολύς πλούτος παράγεται, τόσο πιο πολύς πρέπει να αρπάζεται, ώστε οι Υποτελείς να είναι εξαντλημένοι, να επικρατεί ο ανταγωνισμός μεταξύ τους και όχι η συνεργασία, ο φόβος, η απομόνωση και η αποβλάκωση, η αδυναμία δηλαδή να διεξαγάγουν τον κοινωνικό πόλεμο. Η οργανωμένη και συστηματική αποδυνάμωση του αντιπάλου είναι η βασική μεθοδος ενίσχυσης, συνέχισης και αναπαραγωγής της (καπιταλιστικής) Κυριαρχίας.

     Η αρπαγή λοιπόν εμφανίζεται όχι απλά ως κατάκτηση, διότι αυτή υπάρχει ήδη, αλλά ως μια ανανέωση της διαρκώς και αενάως επιβεβλημένης κατἀκτησης. Η όλη αυτή διαδικασία ακολουθεί τους κανόνες του πολέμου: κατάκτηση, μεταβολή της κατανομής ισχύης (του συσχετισμού δύναμης), σταθεροποίηση και ενίσχυση των θέσεων, προετοιμασία νέας επίθεσης (και πραγματοποίησή της). Το μεταίχμιο μεταξύ της σταθεροποίησης και της προετοιμασίας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα φάση, η οποία παρουσιάζει κάποια κοινά χαρακτηριστικά, όπου κι αν διεξάγεται ο (κοινωνικός) πόλεμος, τα οποία και θα εξετάσουμε.  Εκείνο όμως που δεν πρέπει να χάνουμε από τα μάτια μας είναι αυτό που δεν χάνει ποτέ από τα μάτια του ο αντίπαλος – ο πολιτικός και ο σύμβουλός Του, μιλάω αφηρημένα και ιδεοτυπικά. νομίζω όμως πως είμαι σαφής. Εάν δεν είμαι, θα πιω ένα καφεδάκι,  θα καπνίσω ένα τσιγαράκι και αμέσως μετά θα γίνω σαφέστατος.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Όπως η επιχείρηση, και το επιχείρημα είναι λέξεις πολεμικής προέλευσης, σε αντίθεση με τον χαρακτηρισμό, ο οποίος προέρχεται από την αναπαράσταση, την παραστατικότητα, την εξωτερίκευση συναισθημάτων και σκέψεων μέσω συμβόλων. Μιας και ο διανοητικός πόλεμος είναι μια πτυχή του (κοινωνικού) πολέμου, το επιχείρημα απόκτησε τη σημασία του συνεκτικού συλλογισμού, με τον οποίον κάποιος, κάποια υποστηρίζει ή αντικρούει, καταπολεμά θα έλεγα, μια άποψη. Το να διατυπώνουμε  χαρακτηρισμούς για να αντικρούσουμε ένα επιχείρημα φανερώνει έλειμμα και σκέψης και πολεμικής διάθεσης., το οποίο έλειμμα αντιλαμβάνομαι ως αποτέλεσμα  της άτεγκτης προσκόλλησης σε προ-νόμια (πορνόμια)  και συμ-φέροντα. Αυτό το έλειμμα μας ενοχλεί κατάφωρα αλλά δεν μπορούμε

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Με αφορμή τις εγκυρότατες πληροφορίες που αναφέρουν ότι επίκειται η εμφάνιση ενός μορφώματος της Αριστεράς που θα συγκροτηθεί από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (ΜΑΑ), ένα τμήμα του ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα σχολιάσουμε σήμερα τις εξελίξεις στην (ευρωπαϊκή) ιστορική Αριστερά και θα επιχειρήσουμε να δούμε το μέλλον υπό το φως των κινήσεων των τεκτονικών πολιτικών πλακών, κινήσεις που καθορίζονται από την εκλύουσα ενέργεια του εσωτερικού ήλιου που έχει εγκλωβιστεί στο εσωτερικό της Γης, τον οποίο, σε κοινωνικά συμφραζόμενα , αποκαλούμε κοινωνικό πόλεμο.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Ο 20ός αιώνας έκλεισε με διαμαρτυρίες, με διαμαρτυρίες άρχισε και ο 21ος: διαμαρτυρίες κατά των πολέμων, κατά της παγκοσμιοποίησης, κατά του νεοφιλελευθερισμού, κατά της κλιματικής αλλαγής,  κατά, κατά, κατά. Όλες αυτές οι διαμαρτυρίες (διαδηλώσεις) δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα και τα κουνήματα, που τις οργάνωσαν και τις στήριξαν, χάθηκαν από το πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο και δεν πρόκειται να επανεμφανιστούν ποτέ των ποτών. Αυτό είναι ένα πολύ ευχάριστο νέο, βέβαια. 

     Τη σκυτάλη της διαμαρτυρίας πήρε τώρα ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι από τους  ακτιβιστές της ιστορικής Αριστεράς. Οι διαμαρτυρίες κατά της λιτότητας,  κατά της ακρίβειας, κατά της ανεργίας όλο και πληθαίνουν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στην Ισπανία οι πορείες διαμαρτυρίας για την ανεργία και την ακρίβεια είναι καθημερινές, στη Βουλγαρία χτες εκατοντάδες χιλιάδες διαμαρτυρήθηκαν για το ακριβό ηλεκτρικό ρεύμα, σήμερα εδώ στο Ελλάντα οι απεργοί θα κατέβουν στους δρόμους και θα διαμαρτυρηθούν για τη λιτότητα και την ανεργία αλλά ποιός τους ακούει;

Τους ακούνε  οι δεκαοχτούρες και του σπουργίτια του άστεως, οι γάτες, τα σκυλιά, ο Κύριος όμως δεν τους ακούει. Δε πα να διαμαρτύρεστε! Έχετε παρατηρήσει με τι ζέση προασπίζονται το δικαίωμα της διαμαρτυρίας τα ΜΜΕ, οι βουλευτές, οι υπουργοί;  Τέσσερα χρόνια θα διαμαρτύρεστε, μια φορά θα ψηφίζετε: αυτή είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία· μιας και έχει περιοριστεί σε αυτά τα όρια, κι αν μάλιστα ψηφίζουμε κι από το σπίτι μας, μας επιτρέπεται να πούμε ότι θα  μετεξελιχθεί σε μια γνήσια  κατοικίδια δημοκρατία.  Τάσσονται υπέρ του δικαιώματος της διαμαρτυρίας διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Κύριος δεν έχει καμιά απολύτως διάθεση να τους ακούσει και δεν έχει διάθεση διότι δεν τον παίρνει να ικανοποιήσει τα αιτήματα των διαμαρτυρουμένων διαδηλωτών. Ο Κύριος γνώριζε πολύ καλά ότι όλα αυτά θα συμβούν, μιας και θα ήταν, και είναι, παράγωγα της εφαρμογής του σχεδίου του. Θυμάστε πριν από τρία χρόνια μόλις που ο Λοβέρδος, ο θαυμαστής της Χρυσής Αυγής, είχε προβλέψει ανεργία 20% στα τέλη, δεν θυμάμαι ακρίβώς,  του ’11 ή του ’12;

Εάν λοιπόν ο Κύριος παραμείνει ασυγκίνητος και αμετακίνητος και αμετάπειστος, τι θα κάνουν οι Υποτελείς; Θα συνεχίσουν να διαμαρτύρονται; Θα συνεχίσουν να πηγαίνουν να ψηφίζουν γνωρίζοντας ότι εξαπατώνται, ότι ο Κύριος δεν πρόκειται να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του και τις δεσμεύεσεις του;

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

‘Κι έτσι συνεχίζουμε, βάρκες ενάντια στο ρεύμα, που ακατάπαυστα μας ρίχνει πίσω στο παρελθόν.-‘

Αυτή είναι η τελευταία πρόταση του αρρωστουργηματικού Υπέροχου Γκάτσμπι του Φράνσις  Σκοτ Φιτζέραλντ· αυτή η πρόταση,  θα μας καθοδηγήσει σήμερα σε μια απόπειρα προσέγγισης του κοινωνικού και πολιτικού παρόντος.

Υπάρχουν τρεις τρόποι να κολυμπήσουμε στο ποτάμι. Να κολυμπήσουμε επιχειρώντας να φτάσουμε στις πηγές του ποταμού, ενάντια στο ρεύμα, που λέμε, να κολυμπήσουμε προσπαθώντας να περάσουμε στην απέναντι όχθη, και να κολυμπήσουμε χωρίς να χρειαστεί να κολυμπήσουμε, αρκεί να αφεθούμε στο ρεύμα και, ξεκινώντας από Πετράδες, λόγου χάριν, να φτάσουμε στη θάλασσα, στο Θρακικό Πέλαγος, πάνω από εκατό χιλιόμετρα,  κι όχι μόνο δεν θα κουραστούμε καθόλου μα καθόλου, αλλά θα απολαύσουμε και θα θαυμάσουμε την ομορφιά της φύσης, τις αμμουδιές των νησίδων και τις ιτιές στις ὀχθες. 

Πιθανόν να σχηματίσετε την εντύπωση ότι θα έξυμνήσω και θα προτείνω να προτιμήσουμε τον πρώτο τρόπο, να κολυμπήσουμε ενάντια στο ρεύμα. Όχι, φίλες και φίλοι, δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου, όχι. Θα προτείνω να προτιμήσουμε να αφεθούμε στο ρεύμα, να μην κουραστούμε, να μην ταλαιπωρηθούμε αλλά να χαρούμε και να απολαύσουμε. Και το προτείνω όχι γιατί το προτείνει ο Φιτζέραλντ, όχι γιατί έχω κολυμπήσει σε ποτάμι και ξέρω ότι είναι αδύνατο να κολυμπήσεις προς τις πηγές αλλά διότι ο ποταμός , για μένα τουλάχιστον, είναι ο εμμενής κομμουνισμός και η εν εξελίξει παγκόσμια πνευματική και κοινωνική επανάσταση.

Continue reading →

φωνάχτηκε στην Κάρυστο, σήμερα το πρωί

φίλες και φίλοι,

ακούω αυτό το σύνθημα και καταλαβαίνω τα εξής.

Εάν πάμε όλοι στη πορεία, όλοι και όλες, από τις 5.000 κατοίκους οι 4.500, και περπατήσουμε με πανό και με πανά (το αβγό, τα αβγά, το εβρό, τα εβρά, κ.α. ), φωνάζουμε δυνατά και μαχητικά το αίτημά μας να μείνει εδώ στήν Κάρυστο  η Εφορία,  τότε, θα μείνει. Το Κράτος, οι κρατικοί υπάλληλοι, δεν θα έρθουν να πάρουν τον εξοπλισμό και τα αρχεία.  Και γιατί δεν θα έρθουν; Διότι θα το σκεφτούν  ή θα φοβηθούν;

Μήπως και τα δύο;

Θα μου επιτρέψετε να επαναλάβω αυτό που λέω εδώ και τριάντα χρόνια: δεν θα το σκεφτούν διότι δεν θα φοβηθούν.

Η συνέχεια της επιχειρηματολογίας στο ανοησία, βλακεία(2).

Καλό σας βράδυ, καλό σας αύριο.

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Με τη λατινική φράση του τίτλου ο Έρνστ Κασίρερ (Ο μύθος του κράτους) συνοψίζει την πολιτική φιλοσοφία του “Ηγεμόνα” του Νικολό Μακιαβέλι (1469-1527) που γράφτηκε πριν από 500 ακριβώς χρόνια (1513). Η φράση, ο “Ηγεμόνας”, μας λέει  το εξής: για να κερδίσεις το πολιτικό παιχνίδι, το οποίο παίζεται όπως το πολεμικό, και το ερωτικό, θα πρέπει να είσαι Καίσαρας (Βοργίας): πανούργος, δόλιος, αδίστακτος, βίαιος. Εάν δεν τα σηκώνει αυτά ο οργανισμός σου και δεν αντέχεις το ξύλο, άραξε, μην κάνεις τίποτα (nihil). Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει;

Continue reading →