φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Τα τελευταία χρόνια σκέφτομαι και αναρωτιέμαι και δεν μπορώ να δώσω μια απάντηση στο ερώτημα με ποιο τρόπο θα αποσυρθούν οριστικά και αμετάκλητα τα ψοφοδεή κατάλοιπα της ιστορικής Αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ).  (Ψοφοδεής είναι αυτός που κυριεύεται από υπερβολικό φόβο). Τώρα που το ΚΚΕ είναι αξιωματική αντιπολίτευση και στις επόμενες εκλογές η ιστορική Αριστερά θα ενισχυθεί εκλογικά και κοινοβουλευτικά όσο ποτέ άλλοτε,υποστηρίζω ότι η διαδικασία διάλυσής της θα αρχίσει όταν θα προσεγγίσει τον ύψιστο βαθμό της εκλογικής και κοινοβουλευτικής της ισχύος. Δεν είναι παράδοξο; Πως να το εξηγήσουμε;

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Πριν από ένα μήνα, στήθηκε ένα site που φέρει το όνομα Πλατύπους – Θεσσαλονίκη (http/thessaloniki.platypus1917.org), οι διαχειριστές του οποίου εξέδωσαν κι ένα φυλλάδιο με τον τίτλο ‘Η Αριστερά είναι νεκρή, ζήτω η Αριστερά’, στο οποίο δημοσιεύονται κάποια κείμενα που έχουν αναρτηθεί και στο site.  Ο τίτλος του φυλλαδίου καταγράφει με απλότητα, συντομία και σαφήνει τους σκοπούς του site: Ο Πλατύπους είναι το πρόταγμα της αυτοκριτικής, αυτομόρφωσης και, τελικά, της πρακτικής ανασυγκρότησης μίας μαρξιστικής Αριστεράς. . Ο ελληνικός Πλατύποδας είναι η ελληνική εκδοχή μιας ομάδας (Platypus Affiliated Society) ακαδημαϊκών μαρξιστών των ΗΠΑ που συγκροτήθηκε το 2006 και οργανώνει ομάδες μελέτης, δημόσια φόρουμ, επιδιδόμενη σε έρευνα και δημοσιογραφία. Εστιάζει στα προβλήματα και καθήκοντα, που μας κληρονόμησε η ‘Παλιά’ (δεκαετίες ’20 και ’30), η ‘Νέα’ (’60 και ’70) και η μετα-πολιτική  (΄80 και ΄90) Αριστερά, για τις δυνατότητες της απελευθερωτικής πολιτικής σήμερα.

Ο σκοπός του ελληνικού Πλατύποδα είναι, με λίγα λόγια, η ερμηνεία της ήττας, της αποτυχίας, του θανάτου της (ιστορικής) Αριστεράς από τη μιά, και η ανασυγκρότηση της Αριστεράς του μέλλοντος από την άλλη.  Διάβασα όλα τα κείμενα με τη δέουσα προσοχή και θεωρώ πως αξίζει τον κόπο να στηρίξουμε, όπως μπορεί ο καθένας, το εγχείρημα αυτό. Κι ο καλύτερος τρόπος να το κάνουμε είναι να συναντηθούμε σε μια συζήτηση που δεν θεωρεί τίποτα δεδομένο.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

για το χασίσι, τη φούντα, τον μπάφο, το μαύρο έχω δημοσιεύσει τρία κείμενα – κι αυτό είναι το τέταρτο. Στο πρώτο (Όταν το ελληνικό κράτος ενημέρωνε τους αγρότες) έδειξα ότι από το 1870 περίπου μέχρι το 1932 η καλλιέργεια της ινδικής κάνναβης, η παρασκευή του εξαιρετικής ποιότητας ελληνικού χασισιού και η εξαγωγή του ήταν μια πολύ επικερδής δραστηριότητα των αγροτών της νότιας Ελλάδας – δραστηριότητα που ενισχύονταν και ασφαλώς φορολογούνταν από το κράτος (με πολύ μεγάλα έσοδα) . Το δεύτερο είναι η αναδημοσίευση της έκθεσης του Δημάρχου του Ορχομενού Μαντινείας (Αρκαδία) ‘Περί Χασίς’, στην οποία, κατόπιν παραγγελίας του Κράτους, ο δήμαρχος έδινε οδηγίες για την καλλιέργεια της ινδικής κάνναβης και την παρασκευή του χασισιού. Στο τρίτο [Χασίσι και Κομμουνισμός (ένα τρίφυλλο μας ενώνει)], έδειξα ότι το χασίσι είναι ένα πολύτιμο φάρμακο, που μπορεί να γίνει, όπως όλα τα φάρμακα, δηλητήριο, και υποστήριξα την ελεύθεση καλλιέργεια και χρήση όλων των φαρμακευτικών βοτάνων, της μήκωνος της υπνοφόρου συμπεριλαμβανομένης, από την οποία παράγεται το πολύ χρήσιμο όπιο. Εάν σήμερα ο καπιταλισμός έχει κάνει τα φάρμακα εμπορεύματα, η κομμουνιστική προοπτική είναι η αποεμπορευματοποίηση της παραγωγής και κατανάλωσης των φαρμακευτικών φυτών, η δική μας (προσωπική, ομαδική, κοινοτική, τοπική) παραγωγή και παρασκευή φαρμάκων από τα βότανα.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σε εποχής κρίσης, παρατηρείται η εκκίνηση μιας αντίρροπης διαδικασίας: από τη μια, η διαιώνιση και αναζωπύρωση του ατομικισμού, και από την άλλη, η υποχώρησή του, το ξεθώριασμά του, η ανάπτυξη της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, η τόνωση της συλλογικότητας. Ας διευκρινίσω ότι διακρίνω τον ατομικισμό από τον αναρχικό ατομισμό: ο πρώτος επιδιώκει την βελτίωση της θέσης ενός προσώπου μέσα στην αρένα του διάχυτου κοινωνικού ανταγωνισμού σε βάρος των άλλων αναπαράγοντας και ενισχύοντας την προσωπική και κοινωνική εξαχρείωση, ενώ ο αναρχικός ατομισμός προσβλέπει προς την βελτίωση του προσώπου με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύεται η ανάπτυξη των άλλων. Ο ατομικισμός, ειδικά ο κτητικός, κάνει έναν άνθρωπο πιο εγωμανή, πιο εγωιστή, ενώ ο αναρχικός αναρχισμός ενισχύει την ελευθερία και την ισότητα. Ο ατομικισμός καταργεί πολλά όρια της ελευθερίας και της επιθυμίας, ο αναρχικός ατομισμός τα λαμβάνει υπόψη του.

Οι επιφυλάξεις του αναρχικού ατομισμού δείχνουν την οργάνωση ως πηγή ανελευθερίας, ανισότητας και προσωπικής αλλοτρίωσης. Δεν συμμερίζομαι αυτές τις επιφυλάξεις. Η οργάνωση δεν είναι εγγενώς αλλοτριωτική, είναι όμως βέβαιο ότι υπάρχουν μορφές οργάνωσης που είναι: η εργασιακή, η μαθησιακή, η πολιτική, κλπ. και είναι μορφές που η Κυριαρχία τις εγκαθιδρύει, τις αναπαράγει και τις ενισχύει. Μια παρέλαση είναι μια μορφή οργάνωσης αλλά τα στοιχεία της φασιστικής ιδεολογίας και τέχνης είναι ολοφάνερα: οι μαθητές και οι στρατιώτες,  και όποιοι άλλοι,  υπάρχουν για να τους δίνει ο Κύριος, ο οποίος δεν μπορεί να μην είναι φασίστας (και δημοκράτης – πρόκειται για δυο όψεις του ίδιου νομίσματος), μια μορφή, μια διάταξη. Είναι σαφής η τάση της παρέλασης προς το μνημειακό, προς την μαζική υπακοή προς τον Κύριο που θεάται την κοινωνική αιχμαλωσία των υποτελών Του. Αυτό που ισχύει για την παρέλαση, ισχύει και για την σχολική αίθουσα, τους αθλητικούς αγώνες, το ποδόσφαιρο, την εκκλησία, το δρόμο, τον ζωολογικό κήπο, το εργοστάσιο, τον στρατώνα, τη φυλακή, κλπ.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Τι έχω τραβήξει από τους μικροαστούς, τι έχω τραβήξει, πόσο έχω υποφέρει! Τι περιφρόνηση και τι χλευασμός! Τι πίκρα και τι στενοχώρια! Τι φθόνος!

φίλες και φίλοι, ας το γιορτάσουμε, ο μικροαστισμός πεθαίνει!

οι μικροαστοί, τα μικροαστικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, με σκληρή προσωπική δουλειά, ανεμίζοντας τη σημαία της στέρησης και της ασκητικής διαβίωσης, με αδίστακτη και ανηλεή εκμετάλλευση της εργασίας των άλλων, μελών της οικογένειας ή ξένων, με πρόκριση της ατομικής λύσης και σωτηρίας, με δουλοπρέπεια και αντικρατική αναρχία του ψευτόμαγκα, με υποκρισία και γλοιώδη τσαμπουκά, με  θράσος και θρασυδειλία, με αμορφωσιά και ημιμάθεια, με  περιφρόνηση και χλευασμό προς κάθε τι που δεν ήταν μικροαστικό, με θαυμασμό και μίμηση του λαϊκού, με όνειρα και φιλοδοξίες για κοινωνική αναρρίχηση, έφτιαχναν, έφτιαξαν  εδώ και μισό αιώνα, και βάλε, ένα κόσμο όπως αυτοί τον ήθελαν και τώρα αυτός ο κόσμος καταρρέει σαν πύργος  από τραπουλόχαρτα, χάνουν το έδαφος από τα πόδια τους, δεν μπορούν να ξέρουν τι τους περιμένει από αύριο. . .

Αντιλήψεις, γνώσεις, αξίες, κώδικες συμπεριφορών, ιδεολογία, σχέσεις, όλα μα όλα καταρρέουν, αποδεικνύονται κοινωνικά σκουπίδια, βάρος που ταλαιπώρησε τους ίδιους αλλά και τους τριγύρω τους.  Θέλουν δε θέλουν, πιεζόμενοι από την ανάγκη κι όχι από τη συνείδηση, αναγκάζονται να τα πετάξουν: άλλοι θα νιώσουν την έλλειψη ως μια ανυπόφορη κατάσταση και θα αρχίσουν, έχουν ήδη αρχίσει, να ξερνάνε φαρμάκι, να αναπολούν περασμένα μεγαλεία και να βλέπουν τη σωτηρία τους στο φασισμό και στη ‘ χούντα που μας χρειάζεται ‘ , κι άλλοι θα ξαλαφρώσουν και θα αρχίσουν να σκέφτονται και να αισθάνονται διαφορετικά, προκρίνοντας τη συλλογικότητα ως τον μόνο τρόπο αντιμετώπισης και επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.

φίλες και φίλοι, το τέλος του μικροαστισμού είναι το τέλος του ατομικού βολέματος, το τέλος της ατομικής λύσης, της προσωπικής σωτηρίας, της προσωπικής ομφαλοσκόπησης, της ατομικής αυτογνωσίας ως πανάκεια, το τέλος του χλευασμού της επιβίωσης και της συνεργασίας, το τέλος της απαξίωσης της κοινοχρησίας και της κοινοκτησίας, το τέλος της ημιμάθειας και της αποφυγής ενασχόλησης με ζητήματα πού ίσως προκαλέσουν δυσφορία και ανυπόφορη ενόχληση, το τέλος της επίδειξης της όποιας διαθέσιμης κοινωνικής ισχύος μέσω σπιτιού, αυτοκινήτου, εξοχικού, τριζάτης γκόμενας, λαμπερής συζύγου, ματσό συζύγου, μάτσο γκόμενου, είναι το τέλος του προοδευτισμού, της προοδευτικής σκέψης, αυτής της γάγγραινας της σκέψης και της θεωρίας, το τέλος των προοδευτικών πολιτικών. . .

φίλες και φίλοι, οι πιο ανηλεείς και ανοικτίρμονες και αδίστακτα εξολοθρευτικοί με τους μικροαστούς είναι οι ίδιοι οι αστοί και τα τσιράκια τους, σύμβουλοι, πολιτικοί, υπηρετικό προσωπικό των ιδεολογικών μηχανισμών του Κράτους!

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Η νεκροζώντανη Αριστερά ασχολείται με όλα εκτός από αυτό που θα έπρεπε να ασχοληθεί: με την οργάνωση της επίθεσης κατά του Κυρίου καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος, με σκοπό να επιλυθούν τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υποτελείς Παραγωγοί. Η επίλυση αυτή, μερική ή ολική, θα ανέτρεπε τον σε βάρος μας συσχετισμό ισχύος, με αποτέλεσμα να διεξαγάγουμε τον κοινωνικό πόλεμο από ισχυρότερες θέσεις. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ποια είναι αυτά τα προβλήματα: η εξαντλητική και καθόλου καλά αμειβόμενη εργασία, η ανεργία, η ακρίβεια, η φτώχεια, η υποχρεωτική εκπαίδευση, το ενοίκιο, ο φόβος, η αποβλάκωση, η απομόνωση, η κατάθλιψη.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Θα γνωρίζετε ότι όταν μεταχειρίζομαι τον όρο Κύριος δεν εννοώ έναν Κύριο αλλά ένα πλήθος Κυρίων. Αυτό το πλήθος όχι μόνο δεν είναι ομοιογενές αλλά μεταξύ των κατηγοριών των Κυρίων υπάρχει μια ιεραρχία. Η πρώτη, η ισχυρότερη, είναι αυτή των καπιταλιστών της παραγωγής και του χρήματος, η οποία είναι κι αυτή ένα σύνολο ομάδων αλλά με αυτό το ζήτημα δεν θα ασχοληθούμε τώρα. Η κατηγορία αυτή διατάζει όλους τους άλλους αλλά δεν διατάζεται από καμμιά άλλη, από αυτές που βρίσκονται πιο κάτω στην ιεραρχία.

Η δεύτερη κατηγορία Κυρίων είναι οι σύμβουλοι των καπιταλιστών.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Τι πρέπει να κάνουμε όταν απεργούμε; Να διαδηλώνουμε ή να εξαφανιζόμαστε, να χανόμαστε, να απουσιάζουμε, να διαχεόμαστε μέσα στην κοινωνία; Τι φοβάται πιο πολύ ο Κύριος; Τη διαδήλωση ή την εξαφάνιση;

Με αυτά τα ερωτήματα θα καταπιαστούμε γι άλλη μια φορά, φίλες και φίλοι,και θα κάνουμε μια ακόμα προσπάθεια να κατανοήσουμε το αδιέξοδο, το δράμα της διαδηλωσιομανούς, δουλοπρεπούς, άκαμπτης, ψοφοδεούς και ηττοπαθούς ιστορικής Αριστεράς.

Πάνω από όλα όμως θα θέσουμε το ερώτημα και θα επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε μια απάντηση: τι θα κάνει η ιστορική Αριστερά τώρα που ο Κύριος, από δω και πέρα,  θα διαλύει ανηλεώς και χωρίς προφάσεις τις διαδηλώσεις;

Continue reading →