φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Οι Υποτελείς Παραγωγοί των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών κοινωνιών της Ευρώπης, με πυρήνα τη Γερμανία και των συμμάχων της (Ολλανδία, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Φιλανδία – και όχι Φινλανδία, μιας και το συμφωνηεντικό σύμπλεγμα νλ δεν υπάρχει στη νεοελληνική γλώσσα παρά μόνο σε μία λέξη [Καραμανλής!]) έχουν προσανατολιστεί να συνδέσουν το μέλλον τους με το μέλλον του ισχυρού Κυρίου τους, σχηματίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια πολυπληθή ανθρώπινη ασπίδα που προστατεύει τον Κύριό τους, τον καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος. Είναι βέβαιο ότι η σύνδεση αυτή, ο σχηματισμός της ανθρώπινης ασπίδας ενθαρρύνεται από τον Κύριο και το Κράτος συνειδητά και προγραμματισμένα. Αποτελεί μια πολύ σημαντική πτυχή της προετοιμασίας του Κυρίου εν όψει των κοινωνικών αναταραχών και αναστατώσεων του παρόντος, που δεν είναι παρά μέλλον που γίνεται παρελθόν.
Όσον αφορά τη Γερμανία, η πιο πρόσφατη ανθρώπινη ασπίδα υπήρξε ο ναζιστικός όχλος, ο οποίος αποτελούνταν κατά το μεγαλύτερο μέρος του από ένα μεγάλο τμήμα του βιομηχανικού προλεταριάτου. Δεν θα ασχοληθώ σήμερα με τα ενδιάμεσα μεταξύ του Κυρίου και του προλεταριάτου κοινωνικά στρώματα (μεσοαστοί, μικροαστοί, αυταπασχολούμενοι) που αντικειμενικά υπάρχουν και λειτουργούν ως ανθρώπινη ασπίδα σε όλες τιος καπιταλιστικές χώρες, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Η οικτρή, λίαν επιεικώς, τύχη του ναζιστικού όχλου φέρνει στο προσκήνιο μια δομική αντίφαση: Όταν οι Υποτελείς συνδέουν το μέλλον τους με τον ισχυρό Κύριο δηλώνουν άρρητα ότι είναι αδύναμοι· όταν ο ισχυρός Κύριος ενθαρρύνει τον σχηματισμό της ανθρώπινης ασπίδας που θα τον προστατεύσει, δεν ομολογεί έμμεσα ότι είναι αδύναμος και χρειάζεται την προστασία ενός ισχυρού; Ποιός είναι τελικά ισχυρός και ποιός αδύναμος; Γιατί ο ισχυρός Κύριος να χρειάζεται μια πολυπληθή ανθρώπινη ασπίδα για να προστατευθεί; Και: γιατί ο ισχυρός Κύριος δεν προστάτευσε τελικά τον ναζιστικό όχλο;
