φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Όσο πιο μαζικό είναι ένα συλλαλητήριο, τόσο πιο αναποτελεσματικό είναι – όσο πιο δυναμική είναι μια διαμαρτυρία, τόσο πιο οδυνηρή η ήττα. Το Σάββατο το βράδυ, οι διαδηλώσεις ήταν πολυπληθείς αλλά ελάχιστα μαχητικές ( μεταξύ της δειλίας και της απερίσκεπτης τόλμης προκρίθηκε η πρώτη), Κυριακή πρωί τα τσιράκια του Κυρίου αποφάσισαν να αρπάξουν άλλο ένα κομμάτι του κοινωνικού πλούτου των υποτελών Παραγωγών και μη. Εμείς περπατάμε στους δρόμους, συλλαλώντας και κραυγάζοντας και διαλυόμαστε με το πρώτο δακρυγόνο, ενώ ο Κύριος επιτίθεται άκρως στοχευμένα, αποφασιστικά και ασφαλώς χωρίς έλεος.

Δε νομίζω πως θα συνεχίσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ικετεύουμε, να εκλιπαρούμε, να παρακαλάμε, να διαδηλώνουμε για πολύ ακόμα. Και τι θα κάνουμε;

Γενική απεργία διαρκείας, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα; Όποιος και όποια δεν έχει δουλειά ή είναι εκτός παραγωγής, δεν μπορεί αν συμμετέχει. Οι άλλοι θα συμμετέχουν;

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;

Η πρότασή μου:

διαρκής κατάληψη των εφοριών, των τραπεζών και των γραφείων της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, του ΟΤΕ από εργαζομένους, ανέργους, συνταξιούχους, φοιτητές, μαθητές, νοικοκυρές

να πάψουμε να πληρώνουμε φόρους, δόσεις, λογαριασμούς των ΔΕΚΟ

επίδομα ανεργίας σε όλους και όλες  χωρίς προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός σε όλους και όλες

η χρεοκοπία (του Κυρίου Κεφαλαίου – Κράτους) θα μας σώσει

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εκτός από πορτοκάλια, δεν αγοράζουμε κανένα άλλο φρούτο. Αυτό σημαίνει ότι δεν τρώμε φρούτα; Όχι, τρώμε πολλά φρούτα, κι εγώ και η γυναίκα μου και τα παιδιά μας. Φρέσκα, δηλαδή εποχής και της περιοχής, νόστιμα, θρεπτικά, χωρίς φυτοφάρμακα. (Εάν το μήλο δεν έχει σκουλήκι, δεν είναι καλό) Και θα με ρωτήσετε βέβαια που τα βρίσκουμε. Θα σας πω.

Μοιράζω γράμματα, λογαριασμούς δηλαδή, σε ένα χωριό πολύ κοντά στην Αλεξανδρούπολη, έχουν ενωθεί σχεδόν, όπου υπάρχουν πολλά οπωροφόρα δέντρα σε χωράφια, σε εγκατελειμμένα σπίτια, σε πεζοδρόμια. Μοιράζω λογαριασμούς και σε δυο συγκροτήματα εργατικών κατοικιών, όπου οι άνθρωποι εκεί έχουν φυτέψει οπωροφόρα μόνο που κανείς δε τα τρώει. Είναι απίστευτο! Έχουν φρούτα έξω από τα σπίτια τους, τα αφήνουν να σαπίσουν και να πέσουν και πάνε κι αγοράζουν. Βερίκοκα, βύσσινα,  κεράσια, μούσμουλα (και κίτρινα, ανοιξιάτικα και καφέ, χειμωνιάτικα), ροδάκινα, αχλάδια, νεκταρίνια, κυδώνια, σταφύλια, μήλα, δαμάσκηνα – τώρα τον Σεπτέμβρη, σύκα, πολλά σύκα – κανένας και καμιά δεν απλώνει το χεράκι του να κόψει να φάει ένα. Γιατί;  Από μαζεμένα μποστάνια, πάω και παίρνω (δεν κλέβω, παίρνω) καρπούζια και πεπόνια τα οποία δεν είναι Α, δηλαδή, δεν είναι μεγάλα, δεν έχουν καλό σχήμα (δεν είναι ευκολοπώλητα. . .) οπότε οι παραγωγοί τα αφήνουν να σαπίσουν. Θα με ρωτήσετε βέβαια: και τι προτείνεις, να κάνουμε αυτό που κάνεις εσύ; Να μαζεύουμε φρούτα από τα αδέσποτα οπωροφόρα και τα μαζεμένα μποστάνια; Είναι αρκετά για όλους;

Πολύ ωραία, λοιπόν! Να που φτάσαμε στο αντικείμενο του σημερινού μας σημειώματος: Πως θα καταργήσουμε το εμπόριο των φρούτων, τους αδίστακτους και ανηλεείς μεσάζοντες εμπόρους, τα μανάβικα, τις μεταφορές, τη σπατάλη εργασίας και ενέργειας, τις μονοκαλλιέργειες και τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και άλλα πολλά που δε θέλω ούτε να τα σκέφτομα; Πως θα μπορέσουμε να τρώμε πολλά φρούτα, νόστιμα, φρέσκα, από τον τόπο μας, άρα και εποχής,  δωρεάν; Πως θα παράγουμε φρούτα σε μια άλλη κοινωνία, που εγώ και μερικοί  άλλοι και άλλες την ονομάζουμε κομμουνιστική; Με τους ανοιχτούς, ελευθεροπροσβασιακούς, κοινόχρηστους, κοινόκτητους κοινοτικούς οπωρώνες. Το μόνο που απομένει να διευκρινίσουμε είναι αυτό το δωρεάν. Εάν με το δωρεάν εννοούμε ότι δεν θα τα αγοράζουμε, ΟΚ, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Εάν εννοούμε ότι θα τρώμε φρούτα χωρίς να εργαζόμαστε, τότε κάτι δεν πάει καλά. Θα εργαζόμαστε, χωρίς καμιά αμφιβολία, αλλά πολύ λίγο, ελαχιστότατα,  και όχι με το ρολόι. Αυτός είναι ο κομμουνισμός.

Μπορεί να φτιάξουμε κοινοτικούς οπωρώνες μέσα στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας;  ΚΑΤΑ ΚΑΝΕΝΑ ΤΡΟΠΟ, ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΧΙ! Πως μπορεί να οργανωθεί και να συντηρηθεί ένας κοινοτικός οπωρώνας; Πόση εργασία απαιτείται; Ποιοι θα εργάζονται εκεί; Τι άλλες ωφέλειες παρέχει ένας κοινοτικός οπωρώνας;

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η Φήμη, αδερφή των Γιγάντων (μας λέει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα), είναι η προσωποποίηση των διαδόσεων ενώ η Όσσα, των ψιθύρων – την πρωτοσυναντάμε στην Ιλιάδα (Β 93).  Σήμερα, θα προσεγγίσουμε τη σχέση του Κυρίου με τις διαδόσεις και τους ψιθύρους των υποτελών Παραγωγών, δηλαδή με τα όρια της ικανότητας, της πείρας και της γνώσης του Κυρίου να προγιγνώσκει το ξέσπασμα μιας στάσης, ανταρσίας, ταραχής, εξέγερσης και επανάστασης.  Ό, τι και να κάνει, τις διαδόσεις και τους ψιθύρους δεν θα τους ακούσει ποτέ. Ό,τι και να κάνει, όσο και να προσπαθήσει και να ζοριστεί, το μη αναμενόμενο, το απροσδόκητο, την έκπληξη δεν μπορεί να την εξοβελίσει από το φυσικό και κοινωνικό στερέωμα. Εμείς οι υποτελείς Παραγωγοί το έχουμε αποδεχτεί, όπως και τον θάνατο. (Εν τω μεταξύ, η εξέταση της σχέσης του στωικισμού με τον κομμουνισμό ας  εκκρεμεί – δεν είναι άλλωστε η μόνη εκκρεμότητα).

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα, στο τέλος του σημειώματος, θα σας δώσω μια συνταγή για αμυγδαλωτά – μου αρέσουν πολύ και νομίζω πως κι εσείς θα τα εκτιμήσετε ως επιδόρπιο.  Φτιάχνονται με τρίμμα αμυγδάλων, λεμόνι και ζάχαρη άχνη, εύκολα και γρήγορα.

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου, δεν έχει χαράξει ακόμα – σε λίγες ώρες θα πάμε με το τρένο στο χωριό, να δούμε τον πατέρα μου και να μαζέψουμε αμύγδαλα για τον χειμώνα. Παίρνουν μαζί τους τα παιδιά στο σχολείο, φτιάχνουμε γλυκά, τα τρώμε για πρωινό και είναι δωρεάν – δεν τα αγοράζουμε, απλά τα μαζεύουμε. Η μάνα τροφοδότρα φύση έχει φροντίσει για μας πριν από μας.

Το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη θα μαζευτεί μέγα πλήθος υπηκόων και υποτελών, θα πέσει πολύ χημικό, πολύ ξύλο, πολλές μολότωφ, πολύ δάκρυ, πολύ τρέξιμο. Με άλλα λόγια, πολλή ήττα.

Χτες, καμιά εκατατοσταριά άνδρες του ΠΑΜΕ (προς τα που πάνε; ) κατέλαβαν την είσοδο του Δημαρχείου στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα ο πρωθυπουρχός με τον βιομήχανο, κουλτουριάρη και οικολόγο δήμαρχο και τις ακολουθίες τους να μπουν από την πλαϊνή είσοδο. Την ώρα που έμπαιναν συνέβησαν δυο γεγονότα που θα περάσουν απαρητήρητα και ασχολίαστα, αναμφισβήτητα,  εμείς όμως θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτά διότι λένε τόσα πολλά και τόσο δυνατά που δεν τα βλέπεις και δεν τα ακούς μόνο εάν έχεις κλειστά μάτια, ακοή και σκέψη. Καθώς έμπαιναν οι Κύριοι μέσα, οι κουκουέδες τους γιουχάρανε, τους αποδοκίμασαν, διαμαρτυρήθηκαν δηλαδή με γιούχα (<τουρκικό yuha, κραυγή πολεμικής προέλευσης). Ξέρετε τι έκανε ο Κύριος πρωθυπουργός, ο ένοπλος ζητιάνος;

έβαλε το δεξί χέρι στην καρδιά (τους ευχαρίστησε)  και τους χαιρέτισε χαμογελώντας.Το έδειξε και η τηλεόραση.

Μα την Παναγία, μα το νεφρό του Θεού! Εν τω μεταξύ, νωρίτερα, κάποιος από την προσωπική του φρουρά

έδειξε στους ίδιους διαμαρτυρόμενους το όπλο του, οι οποίοι, λίγο αργότερα,  βρήκαν στα πόδια τους δυο, τουλάχιστον,  σφαίρες.Τις έδειξε και η τηλεόραση.

Continue reading →

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Όχι, φίλες και φίλοι, δεν έχει αρχίδια. Εγώ, τουλάχιστον, δεν τα έχω δει. Γιατί όμως είναι αρσενικού γένους; Γιατί η σελήνη είναι θηλυκού; Γιατί ο ήλιος είναι αρσενικού, στη γερμανική όμως θηλυκού (die Sonne), ενώ η σελήνη, αρσενικού (der Mond); Με αυτά τα ερωτήματα θα καταπιαστούμε σήμερα. Και θα το κάνουμε μελετώντας τη λέξη ουρανός. Επιπλέον, θα το κάνω δίκην εισαγωγής, προετοιμασίας θα έλεγα, για δυο σημειώματα που θα ακολουθήσουν: το ένα για τις καταλήξεις (θα δείξω ότι ήταν αυτόνομα μορφήματα που έχασαν την αυτονομία τους και την κινητικότητά τους) – το άλλο για τη συμβολή της τουρκικής γλώσσας στην κατανόηση του απώτατου γλωσσικού μας παρελθόντος. Θα καταπιαστώ με τη μορφολογία και την ετυμολογία της λέξης και θα δείξω ότι η λέξη ‘ουρανός’ είναι μια αρχαιότατη λέξη και ότι σημαίνει ο κύριος (Κύριος)  του νερού της βροχής, της δροσιάς που πέφτει από ψηλά.

Continue reading →