ΣΥΡΙΖΑ : η απάτη ως σχέδιο απόσπασης της εμπιστοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΤΑΝ ήμουν είκοσι χρονών είχα γνωρίσει ένα συνομήλικό μου, από εργατική οικογένεια κι αυτός, που κυκλοφορούσε με φράγκα ενώ δεν δούλευε, δεν του έδιναν οι γονείς του, δεν έκλεβε. Μου κίνησε την περιέργεια και μια μέρα τον ρώτησα να μου πει πώς τα κατάφερνε. Τα παίρνω από τις γυναίκες, μου λέει. Καλά, πώς σου τα δίνουν; Είναι πολύ απλό. Γνωρίζω μια κοπέλα που δουλεύει ή έχει φράγκα από το σπίτι της, την κερνάω, της δείχνω ότι έχω λεφτά, μετά από λίγες μέρες της ζητάω να μου δανείσει ένα χιλιάρικο, 30 ευρά, ας πούμε, με κάποια δικαιολογία (ξέχασα το πορτοφόλι, είναι κλειστές οι Τράπεζες και άλλα) και της υπόσχομαι ότι αύριο θα της δώσω. Δεν τα χαλάω και την άλλη μέρα της τα δίνω. Μετά από λίγες μέρες, δανείζομαι εκατό ευρά. Της τα επιστρέφω. Μετά, δανείζομαι πεντακόσια. Της τα επιστρέφω. Μετά δανείζομαι χίλια και εξαφανίζομαι. Με αυτό το ποσό γνωρίζω άλλη με πιο πολλά φράγκα και εξαφανίζομαι με δύο χιλιάρικα. Η Αθήνα είναι μεγάλη.

ΑΥΤΟ ακριβώς το μοντελάκι απόσπασης της εμπιστοσύνης εφάρμοσε, φίλες και φίλοι, το ηγετικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι και όσες παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με οποιονδήποτε τρόπο, ή είναι αφελείς ή παραμένουν γοητευμένοι από την εξαπατητική δεινότητά του, θα ήθελαν δηλαδή να είναι κι αυτοί απατεώνες περιωπής ή είναι ήδη απατεώνες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι γίνονται ολοένα και λιγότεροι.

Continue reading

εάν η Αριστερά τασσόταν υπέρ της ΑΠΟΧΗΣ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ, και θα επανέρχομαι,  συχνά στο ζήτημα της ΑΠΟΧΗΣ γιατί είμαι της γνώμης, έχω την αίσθηση ότι το ζήτημα αυτό θα αναδειχτεί σε κεντρικό, κομβικό ζήτημα της πολιτικής στα επόμενα χρόνια – και δεν θα είναι λίγα. Ενώ δεν φαίνεται ότι η ευρέων διαστάσεων Αποχή θα αποβεί βραχυπρόθεσμα αξιόλογη απειλή για το πολιτικό σύστημα του Κυρίου ημών, για την κοινοβουλευτική δημοκρατία,  είμαι βέβαιος ότι, από τη στιγμή που συγκροτεί αργά και σταδιακά μια πολιτική παράδοση ενός άλλου τρόπου διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, θα γίνει η μήτρα από την οποία θα γεννηθούν νέες πρακτικές και ίσως μια νέα Αριστερά.

ΔΕΝ υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το ποσοστό της Αποχής αυξάνει συνεχώς από το 2004. Τότε ήταν 25% ενώ στις εκλογές του φθινοπώρου του 2015 ξεπέρασε το 45%. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, και νομίζω ότι θα γίνουν πολύ σύντομα, το ποσοστό αυτό θα ξεπεράσει το 50%, μπορεί και το 55%! Η αυξητική τάση θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια και πιο συγκεκριμένα κατά την φοβερή και τρομερή δεκαετία 2020-2030, κατά την οποία θα βιώσουμε πλήρως τα αποτελέσματα των καπιταλιστικών επιθέσεων (μνημόνια) της δεκαετίας 2010-2020. Υποστηρίζω ότι το ποσοστό μπορεί να φτάσει και μέχρι το 70% ή και να το ξεπεράσει.

Continue reading

ΣΥΡΙΖΑ: ηρωική έξοδος και θριαμβευτική επιστροφή

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ βασικό μέλημα κάθε επαγγελματία πολιτικού της Αριστεράς, κάθε επαγγελματία επαναστάτη, είναι η παραμονή στο πολιτικό προσκήνιο όσο γίνεται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Πέντε με εφτά χιλιαρικάκια το μήνα ως βουλευτική αποζημίωση το χρόνο δεν είναι λίγα – είναι 70.000 έως 80.000 το χρόνο. Οι περισσότεροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι γιατροί, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, αθλητές, καλλιτέχνες – δεν είναι επαγγελματίες επαναστάτες. Τα ηγετικά όμως στελέχη του κόμματος είναι. Αυτά τα ηγετικά στελέχη καθορίζουν την τακτική και την στρατηγική επιβίωση του κόμματος. Και οι βουλευτές βεβαίως ακολουθούν.

Continue reading

ακυβερνησία και Δημοκρατία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΙΝ κάποιους μήνες υποστήριξα ότι η Αριστερά του μέλλοντος θα διακηρύξει ανοιχτά και δημόσια ότι δεν θα κυβερνήσει ποτέ. Σήμερα ερωτώ: και τι θα κάνει; Και απαντώ: επιχειρηματολογώ υπέρ της συνειδητής αποφυγής της διακυβέρνησης ή της συμμετοχής σε κυβέρνηση και υποστηρίζω ότι η Αριστερά του μέλλοντος θα προσανατολιστεί προς την αύξηση και ενίσχυση της αποχής, θα ενισχύσει κάθε τι που θα προκαλεί (την) ακυβερνησία, θα ενισχύει την σύμπηξη κυβερνήσεων εθνικής ενότητας που είναι ο καλύτερος τρόπος διάρρηξης ακριβώς αυτής της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας.

Continue reading

για την επικείμενη (πιθανή) διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΟΛΛΟΙ και πολλές μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, επαγγελματίες πολιτικοί, δηλαδή επαγγελματίες επαναστάτες της Ιστορικής Αριστεράς, εδώ και αρκετούς μήνες, με πιο γνωστό τον ΠΑΝΟ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ (τραβάει μεγάλο ζόρι αυτές τις μέρες),  αντιμετωπίζουν το εξής δίλημμα: να παραμείνουν στην κυβέρνηση και στο κόμμα ή να αποχωρήσουν μόλις εμφανιστεί η ευκαιρία σε κάποια κρίσιμη ψηφοφορία, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης ή και προκήρυξης εκλογών. Το κρίσιμο αυτό δίλημμα προκαλείται από σκέψεις που αφορούν το πολιτικό τους επαγγελματικό μέλλον απλά και μόνο και τίποτα άλλο. Το δίλημμα υπάρχει και είναι σαφές –  αυτό που δεν είναι σαφές είναι οι αποφάσεις που θα ληφθούν. Έτσι, το ενδεχόμενο της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ και της πτώσης της κυβέρνησης εγώ δεν το αποκλείω –  εσείς αποκλείστε το.

Continue reading

αναπόφευκτη η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Ν.Δ.

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η αντίστροφη μέτρηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει αρχίσει. Δεν γνωρίζουμε όμως πότε θα τελειώσει, πότε δηλαδή θα σχηματιστεί η επόμενη κυβέρνηση. Ο Σεπτέμβρης  του 2019 φαίνεται πολύ μακρινός. Όποτε κι αν σχηματιστεί, θα είναι μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, με ή χωρίς επαναληπτικές εκλογές, απροκάλυπτη (συγκυβέρνηση)  ή καλυμμένη ( κυβέρνηση τεχνοκρατών ή οικουμενική εθνικής ομόνοιας και σωτηρίας  με κορμό τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς και τη Νέα Δημοκρατία).

ΟΠΟΙΑ κι αν είναι η διάρκεια της σημερινής κυβέρνησης, η διαχείριση του Κράτους από τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σύντομη, θα είναι μια παρένθεση  της  μικροαστικής ιστορικής Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνήσει όσο κυβερνήσει, θα συγκυβερνήσει με Ν.Δ. και μετά θα εξαφανιστεί. Το 2020 ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρχει. Ένα μέρος της ιστορικής Αριστεράς θα αποχωρούσε από το πολιτικό και κοινοβουλευτικό προσκήνιο μόνο εάν κυβερνούσε. Κυβερνάει, άρα θα εξαφανιστεί. Το άλλο μέρος, το ΚΚΕ εννοώ, θα αποφύγει αυτόν τον δρόμο αλλά θα εξαφανιστεί συρρικνούμενο. Το 2030 το ΚΚΕ δεν θα υπάρχει. Από το 2020 και μετά, αν και η τάση είναι υπαρκτή, η ιστορική Αριστερά θα είναι ένας κόσμος εξωκοινοβουλευτικών μικρού μεγέθους οργανώσεων και ομάδων, που μια ευκαιριακή και προσωρινή ένωση και σύμπραξη, με σκοπό να μπουν στο Κοινοβούλιο, θα αναδείξει όλον τον αρχαϊσμό τους, θα τις αποτελειώσει και θα τις στείλει οριστικά και αμετάκλητα στον τάφο.  Ο τάφος είναι ανοιχτός, τα φτυάρια περιμένουν.

Continue reading

η κυβέρνηση Ν.Δ – ΣΥΡΙΖΑ και η Πλεύση Ελευθερίας στον ωκεανό των μικροαστικών απατών και αυταπατών

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ μας φαίνεται παράξενο που η Φυσική και η Πολιτική, ως επιστήμη, εμφανίστηκαν την ίδια  περίπου εποχή και στον ίδιο χώρο. Γαλιλαίος και Μακιαβέλι. Θα μπορούσαμε να εκλάβουμε τα ονόματα αυτά, των επιστημών και των ανθρώπων, ως προσωποποιήσεις επιθυμιών της  νέας ανερχόμενης αστικής (εμπορικής) τάξης του πρώιμου καπιταλισμού της κατακερματισμένης φεουδαρχικής Ιταλίας, ενός καπιταλισμού που έλαμψε για ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα και έσβησε για να εμφανιστεί αλλού, πιο βόρεια και πιο δυτικά – ακόμα λάμπει μετά από τρεις αιώνες τουλάχιστον. Η Φυσική είναι η επιθυμία της κυριαρχίας επί της φύσης μέσω της ανακάλυψης κανονικοτήτων και ομοιομορφιών. Κατά τον ίδιο τρόπο, η θεμελίωση της επιστήμης της Πολιτικής από τον Μακιαβέλι δεν είναι τίποτα άλλο από την γέννηση μιας επιθυμίας ανακάλυψης κανονικοτήτων και ομοιομορφιών στο πεδίο της κυριαρχίας επί των ανθρώπων. Δύο ήταν τα προβλήματα που έπρεπε να επιλυθούν: πώς εγκαθιδρύεται και πώς διαιωνίζεται η Κυριαρχία;

Continue reading

αγώνας: μια τέταρτη μορφή κινητοποίησης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΙΑ παντελώς καινοφανής μορφή κινητοποίησης του Υποτελούς από τον Κύριο εμφανίζεται στις μέρες μας,  ο αγώνας, και προστίθεται στις ήδη τρεις υπάρχουσες, για να τις αντικαταστησει, μιας κι αυτές μετράνε μέρες, για να απομείνει μία και μόνη: την κινητοποίηση για πόλεμο, για εργασία και για κατανάλωση. Ο Κύριος μετεξελίσσεται σε Αγωνιστή και ενθαρρύνει όλους τους Υποτελείς να αγωνιστούν, δηλαδή, να διαμαρτυρηθούν, να αγανακτήσουν, να διαδηλώσουν, να συλλαλήσουν πορευόμενοι, να ικετεύσουν, να αιτηθούν, να διεκδικήσουν. Η στάση αυτή του Κυρίου προκαλεί ερωτηματικά και αμηχανία σε πολλούς και πολλές –  σήμερα θα ασχοληθούμε με αυτή την αμηχανία.

Continue reading

σήμερα πεθαίνει ο αγωνισμός: όποιος ξέρει να χάνει, μόνο να χάνει ξέρει

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΤΑΝ λέω σήμερα εννοώ από το 2010 μέχρι το 2020. Σήμερα, 4 Φεβρουαρίου 2016, μέρα πανελλαδικής, πανεργατικής, πανυπαλληλικής, παναγροτικής, παναυτοαπασχολουμενικής, παμμικρεμπορικής, παμμικροεπιχειρηματικής διαμαρτυρίας, θα ζήσουμε έναν ακόμα επιθανάτιο ρόγχο του θνήσκοντος υπερκομματικού και μικροαστικού (γιατί όχι και υπερταξικού) αγωνισμού, αυτής της μεγάλης απάτης, της απύθμενης υποκρισίας, της  απερίγραπτης  προσποίησης, της ανίατης δηλητηρίασης του πνεύματος και του αισθήματος.

Continue reading