κατάσταση έκτακτης ανάγκης και Πανταχού Απουσία: τα γουρούνια (PIGS) θ΄αρχίσουν την παγκόσμια κοινωνική επανάσταση;

φίλες και φίλοι, γεια σας και χαρά σας

Σάββατο σήμερα, δεν έχει δουλείά, αργεί να ξημερώσει, υπάρχει χρόνος και διάθεση να ασχοληθούμε με κάτι σοβαρό, αν και πιο σοβαρό από την καρικατούρα, την παρωδία του σοβαρού δεν μπορεί να υπάρξει, μιας και το σοβαρό εκφράζει δυσαρέσκεια, απειλή και κίνδυνο – δε λέμε ‘σοβούσα κρίση’;

Κύριοι και θεωρητικοί της Κυριαρχίας, από τον 16ο μέχρι σήμερα,  αναρωτιούνται εάν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί το ενδεχόμενο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, δηλαδή, το ενδεχόμενο της κήρυξής της και της άρσης της. Με αυτό το θεωρητικό ζήτημα θα ασχοληθούμε σήμερα, αφού δούμε τι είναι αυτή η κατάσταση, μιας και στο μέλλον προβλέπεται να ισχύσει αυτό που ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διαπίστωνε για το παρελθόν, ότι δηλαδή η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι μόνιμη και διαρκής. Θα υποστηρίξω ότι είναι παντελώς αδύνατο να εξαλειφθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης και θα διατυπώσω την πρόβλεψη ότι εάν έχουμε κάποιες ενστάσεις για τον ισχυρισμό του Μπένγιαμιν ως προς το παρελθόν, μάλλον θα εξανεμιστούν εάν στραφούμε προς το μέλλον.

Continue reading

άγγελοι: οι ρουφιάνοι του Θεού. ρουφιάνοι: οι άγγελοι του Κυρίου

Ο Θεός είναι Ύψιστος, βρίσκεται πιο ψηλά από όλους, μόνο και μόνο για να μπορεί με το βλέμμα Του να καλύπτει μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση, να βλέπει, να παρακολουθεί, να επιτηρεί όσο γίνεται περισσότερους υποτελείς.

Αν και η κατοχή του ύψους εξασφαλίζει την Ισχύ, την Παντοδυναμία, την Παντογνωσία, είναι βέβαιο ότι ο Θεός ούτε βλέπει καλά, ούτε ακούει καλά. Δεν οφείλεται στο ότι είναι γέρος, αλλά στο ότι ο Θεός δεν είναι άλλος από τον επίγειο Κύριο, είναι αυτό που θα ήθελε να ήταν ο Κύριος. Η επιθυμία όμως της παντοδυναμίας είναι αδύνατον να δηλωθεί χωρίς την αναφορά στην αδυναμία – ο Θεός είναι μεν το corpus των επιθυμιών του Κυρίου, είναι όμως και το corpus των αδυναμιών του. Η ισχύς, η επιθυμία της αύξησης της ισχύος δεν μπορεί να νοηθεί ανεξάρτητα από την αδυναμία.

Continue reading

ευρωπαϊκός εμφύλιος πόλεμος: η μείωση των προσδοκιών ως (ένας ακόμα) αφοπλισμός των Υποτελών

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η όξυνση του κοινωνικού πολέμου φέρνει στο προσκήνιο τα ζητήματα της βίας, της οργάνωσης, του κομμουνισμού και των συνθημάτων. Σήμερα θα ασχοληθούμε με το τελευταίο από αυτά – με τα άλλα θα καταπιαστούμε τις επόμενες μέρες.

Το κεντρικό σύνθημα είναι μια πτυχή της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Τι είναι ένα σύνθημα; Είναι μια συμπύκνωση, μια συνόψιση επιθυμιών, αναγκών, ιδεολογίας, στρατηγικής, δυνατοτήτων της εποχής. Δεν υπήρξε εξέγερση και επανάσταση που να μην διατύπωσε κάποια συνθήματα, ούτε θα υπάρξει. Τους τελευταίους μήνες, αγανακτισμένοι, διαδηλωτές, απεργοί έχουν διατυπώσει πολλά συνθήματα ή ζωντανεύουν άλλης εποχής: ψωμί, παιδεία, ελευθερία: ένα ξυράφι να κόψω τις φλέβες μου!

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των συνθημάτων είναι δύο: είναι αμυντικού χαρακτήρα και ιδεολογικού περιεχομένου. Το ψωμί, παιδεία, ελευθερία είναι ένα σύνθημα που διατυπώνει ανάγκες και επιθυμίες αλλά είναι παρωχημένο, παντελώς αναχρονιστικό, αυτός είναι ο λόγος που εξαγριώνομαι και διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου όταν το ακούω. Θα έλεγα μάλιστα ότι και τελείως αποπροσανατολιστικό. Γιατί;

Υποστήριξα ότι το σύνθημα είναι μια συνόψιση επιθυμιών, αναγκών, ιδεολογίας, στρατηγικής και δυνατοτήτων της εποχής. Αναρωτιέμαι: Ποιο από όλα αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να υπερισχύει; Είναι δυνατόν να υπάρξει σύνθημα που να τα περιέχει, να τα περιλαμβάνει όλα;

Continue reading