φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Δεν έχει δοθεί κάποια εξήγηση, απ΄ όσο ξέρω, γιατί οι Έλληνες άντρες κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 2004. Εάν δεν ήταν ζήτημα μόνο τύχης, εάν δεν εφήρμοσαν νέες τεχνικές ή νέα συστήματα, που θα βελτίωναν την ποδοσφαιρκή διεισδυτική παραγωγικότητα, εάν δεν τους ευνόησε η διαιτησία, πώς στο καλό μπόρεσαν και το κατέκτησαν;
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
το σημερινό σημείωμα το αφιερώνω στον/στην vel
Η Οδύσσεια είναι ένα παραμύθι που οι αοιδοί το έκαναν έπος, ηρωική ποίηση, προφορική ποιητική αφήγηση. Για ποιο παραμύθι πρόκειται; Να το πρώτο ερώτημα. Ένα δεύτερο: γιατί να το κάνουν αυτό; Να κι ένα άλλο ερώτημα: αυτή η αρπαγή, η αφομοίωση ενός λαϊκού παραμυθιού ήταν εύκολο εγχείρημα; Κι ένα τέταρτο: ο Οδυσσεύς ήταν ο ήρωας του παραμυθιού;
Δεν θα μπορέσουμε να απαντήσουμε ποτέ στο τέταρτο ερώτημα. Μόνο εικασίες είμαστε σε θέση να διατυπώσουμε – η δική μου είναι ότι δεν ήταν ήρωας παραμυθιού, αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν ήταν ή δεν ήταν. Γνωρίζουμε όμως για ποιο παραμύθι πρόκειται. Ένας άνδρας επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια απουσίας, αγνώριστος από το πέρασμα του χρόνου ή μεταμφιεσμένος, την ώρα που η σύζυγός στο σπίτι του πρόκειται να παντρευτεί κάποιον από τους μνηστήρες που έχουν προσκληθεί ή την ώρα της δοκιμασίας ποιος,από τους μνηστήρες θα επιλεγεί. Ο άνδρας νικάει στη δοκιμασία, οι μνηστήρες φεύγουν, η γυναίκα αναγνωρίζει τον άνδρα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς πολύ χειρότερα.
