φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Διατύπωσα την άποψη ότι, εάν οι Παλαιστίνιοι θέλουν να νικήσουν, δηλαδή να ζήσουν (η ζωή είναι η κομμουνιστική νίκη, ή, ο κομμουνισμός είναι η νίκη της ζωής), τότε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να φύγουν αφού δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγουν την εξόντωση, δεν μπορούν δηλαδή να εξοντώσουν τους εξοντωτές τους, δεν μπορούν να διώξουν τους διώκτες τους. Η άποψη αυτή θα σας φανεί από αφελής έως φαιδρή, από ψευδαίσθηση έως βλακεία, ίσως και σκανδαλώδης. Το κατανοώ, πλήρως, και δεν πρόκειται ούτε να καγχάσω ούτε να διαμαρτυρηθώ. Θα περιοριστώ να γίνω πιο σαφής.
Εάν, λέω εάν, όντως ο σκοπός του ισραηλινού Κράτους είναι η εκδίωξη/εξόντωση των Παλαιστινίων, κι εγώ υποστηρίζω ότι αυτός είναι, τότε, λογικά σκεπτόμενοι, ο μόνος τρόπος για να ζήσουν είναι να φύγουν. Εκείνο που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι το εξής: ποιος θεωρούν οι Παλαιστίνιοι ότι ο σκοπός του αντιπάλου; Η καθυπόταξη ή η εκδίωξη/εξόντωση;