κοινωνικός πόλεμος
There are 232 posts filed in κοινωνικός πόλεμος (this is page 14 of 24).
ΠΙΠΑ 10 ΕΒΡΟ: κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά – πώς κι έτσι;
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΕΑΝ συγκρίνουμε το χρήμα που κυκλοφορούσε στην αγορά το 2010 (πρώτο μνημόνιο) με αυτό που κυκλοφορεί σήμερα, 2016 (τρίτο μνημόνιο), θα παρατηρήσουμε ότι σήμερα κυκλοφορεί πολύ περισσότερο. Είναι πολύ παράξενο. Διότι τα τρία μνημόνια δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να αφαιρούν χρήμα από την αγορά – είναι η γνωστή λιτότητα: μεροκάματα και μισθοί κόπηκαν, συντάξεις και επιδόματα μειώθηκαν, με σκοπό να φύγει από τη μέση η πλειονότητα των αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων παραγωγικών, μεταποιητικών και εμπορικών επιχειρήσεων ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους οι μεγάλες ντόπιες και ξένες επιχειρήσεις – αυτά είναι τα μνημόνια. Παρ΄ όλη όμως την αφαίμαξη, σήμερα το χρήμα που κυκλοφορεί στην αγορά είναι περισσότερο από το 2010, ενώ την ίδια ώρα οι Τράπεζες έχουν γονατίσει και το Χρηματιστήριο έχει καταβαραθρωθεί. Αυτή είναι μια πολύ ευχάριστη εξέλιξη, την οποία και θα σχολιάσουμε.
ΠΟΥ βρέθηκε, φίλες και φίλοι, αυτό το χρήμα;
θα φύγετε από την Αθήνα ταλαιπωρημένοι, ταπεινωμένοι και ηττημένοι
καταλήψεις δρόμων, πολιορκία της Αθήνας ή καταλήψεις Εφοριών (Δ.Ο.Υ.);
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΑΠΟ τις αρχές του 2010, όταν ξέσπασε η πρώτη επίθεση, το πρώτο μνημόνιο, είχα διατυπώσει τη γνώμη ότι μόνο το βιομηχανικό προλεταριάτο μπορεί να αποκρούσει την επίθεση. Εάν αυτό αδιαφορήσει, τότε θα πρέπει να στραφούμε προς τις καταλήψεις των Εφοριών (ΔΟΥ). Ούτε μονοήμερες απεργίες ούτε διαμαρτυρίες ούτε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις και αιτήματα. Γιατί όμως οι καταλήψεις των Εφοριών είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, εφόσον βέβαια το βιομηχανικό προλεταριάτο αδιαφορεί και δεν απεργεί;
Η κατάληψη των Εφοριών είναι έλεγχος του χώρου· γνωρίζετε ότι υποστηρίζω πως σήμερα ο έλεγχος του χώρου δεν είναι δυνατός λόγω συντριπτικής οπλικής ισορροπίας του Κυρίου ημών καπιταλιστή: όποιον χώρο και να καταλάβουμε, η εκκένωσή του είναι πολύ εύκολη υπόθεση για τις κατασταλτικές δυνάμεις του Κράτους. Το μειονέκτημα αυτό μπορεί να θεραπευτεί κατά πολύ εάν λάβουμε υπ΄ όψει μας δύο στοιχεία.
it is the society, stupid: ο τρόμος της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής
σήμερα πεθαίνει ο αγωνισμός: όποιος ξέρει να χάνει, μόνο να χάνει ξέρει
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΟΤΑΝ λέω σήμερα εννοώ από το 2010 μέχρι το 2020. Σήμερα, 4 Φεβρουαρίου 2016, μέρα πανελλαδικής, πανεργατικής, πανυπαλληλικής, παναγροτικής, παναυτοαπασχολουμενικής, παμμικρεμπορικής, παμμικροεπιχειρηματικής διαμαρτυρίας, θα ζήσουμε έναν ακόμα επιθανάτιο ρόγχο του θνήσκοντος υπερκομματικού και μικροαστικού (γιατί όχι και υπερταξικού) αγωνισμού, αυτής της μεγάλης απάτης, της απύθμενης υποκρισίας, της απερίγραπτης προσποίησης, της ανίατης δηλητηρίασης του πνεύματος και του αισθήματος.
κλείσιμο/άνοιγμα· αποκλεισμός/περίληψη· στάση/κίνηση
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΕΝΑ από τα κομβικά σημεία της φιλοσοφικής σκέψης του Χέγκελ (Hegel), της γνωσιοθεωρίας του, ήταν αυτό: δεν μπορούμε να συγκροτήσουμε ή να ανασυγκροτήσουμε ή να κατανοήσουμε μια έννοια εάν δεν προϋποθέσουμε μία άλλη. Καμία έννοια δεν νοείται απολύτως, μόνο η σχέση νοείται απολύτως – διότι η κοινωνία είναι ένα πλέγμα σχέσεων. Ένα πολύ απλό παράδειγμα: η έννοια του απείρου δεν νοείται, δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την έννοια του πεπερασμένου. Να άλλο ένα: η έννοια του αρσενικού, ή του άνδρα, δεν νοείται χωρίς την έννοια του θηλυκού, ή της γυναίκας αντίστοιχα. Επειδή το μη ον υπάρχει, όσο αντιφατικό κι αν ακούγεται, κάθε έννοια προϋποθέτει μια αντίθετη. Η άρση της αντίθεσης παράγει τη γνώση.Η οποία γνώση είναι η σοφία η οποία θεωρεί ότι δεν είναι βέβαιη ότι γνωρίζει.
Η έννοια του κλεισίματος νοείται και κατανοείται μόνο εάν προϋποθέσουμε την έννοια του ανοίγματος. Το κλείσιμο των δρόμων νοείται και κατανοείται όχι με το άνοιγμα των δρόμων, αυτό θα ήταν άρση της θέσης, αλλά με το άνοιγμα κάτι άλλου. Ποιο είναι αυτό το άλλο που ανοίγει (ή πρέπει να ανοίξει);
μετά την ήττα των αγροτών – είναι η εφαρμογή, ηλίθιε!
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΟΙ αγρότες είναι καταδικασμένοι να ηττηθούν και να επιστρέψουν ταπεινωμένοι στα σπίτια τους και στα χωράφια τους. Το κρατικό επιτελείο συντονισμού της καπιταλιστικής επίθεσης έχει εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης του αποκλεισμού των δρόμων από τους αγρότες δύο φάσεων – θα το δούμε διεξοδικά παρακάτω. Είναι βέβαιο ότι οι αγρότες και ξέρουν τι δεν θέλουν και ξέρουν τι θέλουν. Αυτό όμως δεν αρκεί. Ξέρουν ότι ο σκοπός του Κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης είναι η εξαφάνιση της πλειονότητας των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων αγροτών. Αγρότης σε χωριό των Σερρών καλλιέργησε πέρυσι 1.500 στρέμματα βαμβάκι, 700 στρέμματα σιτάρι και έχει κι έναν αμπελώνα 60 στρεμμάτων και εξάγει επιτραπέζια σταφύλια. 2260 στρέμματα είναι το ένα τρίτο της συνολικής καλλιεργήσιμης έκτασης ενός οποιουδήποτε χωριού. Κι αυτά τα στρέμματα τα καλλιεργεί με πέντε μόνο εργάτες (Αλβανούς), συν μερικούς άλλους εποχιακούς ντόπιους, νεαρούς και νεαρές ανέργους, για την καλλιέργεια του αμπελιού, όταν σε αυτά τα χωράφια τη δεκαετία του εξήντα εργάζονταν και ζούσαν από αυτά 300 άνθρωποι.
η επανάσταση μεταξύ Είναι και Δέοντος και ο εμμενής ζωντανός κομμουνισμός
(η) φιλοσοφία του Υποτελούς είναι η προετοιμασία της επανάστασης
αφού (η) φιλοσοφία του Υποτελούς είναι η προετοιμασία της επανάστασης, τρία θα είναι τα κομβικά ζητήματα που συνζητά: η επανάσταση, ο Υποτελής, η προετοιμασία
είμαι Υποτελής, ζω με Υποτελείς, είμαι με τους Υποτελείς – πέραν τούτων δεν έχω τίποτα άλλο απολύτως να προσθέσω ούτε να αφαιρέσω- ούτε επιχειρήματα ούτε υποθέσεις εργασίας ούτε παραπομπές ούτε βιβλιογραφία – έχω τον πόνο μου και μου φτάνει και μου περισσεύει. εάν δεν είσαι Υποτελής, ο μόνος τρόπος που ξέρω να κουβεντιάζω μαζί σου είναι ο (κοινωνικός) πόλεμος· έτσι μου μάθανε από μικρό, μου άρεσε και συνεχίζει να μου αρέσει· εάν δεν θα μου αρέσει, θα σε ενημερώσω, Κύριε. εάν είσαι υποτελής, συνζητάμε με επιχειρήματα και σύγκρουση την ώρα που τρώμε και πίνουμε · άλλη ώρα δεν έχω στη διάθεσή μου γιατί και τις κότες πρέπει να ταΐσουμε και το αμπέλι να φυτέψουμε και τον αρακά να σπείρουμε.
επανάσταση, περιπέτεια, ανυπακοή· κούραση, ανέσεις, μονοτονία
μ΄ αρέσει η επανάσταση, είναι περιπέτεια, προσωπική και συλλογική· δεν υπάρχει επανάσταση που να μην είναι περιπέτεια
μ΄αρέσει η περιπέτεια, προσωπική και συλλογική, είναι συνέπεια της ανυπακοής
μ΄ αρέσει η ανυπακοή, προσωπική και συλλογική, θέλω να ζήσω και να μάθω·
κουραζόμαστε για τις ανέσεις
οι ανέσεις προκαλούν μονοτονία
η μονοτονία κουράζει·