μπορεί η Αριστερά να κυβερνήσει χωρίς την Ακροδεξιά; μπορεί η Ακροδεξιά να κυβερνήσει χωρίς την Αριστερά;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΟΛΥ συχνά διατυπώνω ερωτήματα που δεν ενοχλούν, πονάνε πολύ. Πονάνε πολύ γιατί πλήττουν καίρια έναν τρόπο σκέψης που είναι, κατά τη γνώμη μου, αναχρονιστικός, είναι για πέταμα, για τα μπάζα. Η αλλαγή του τρόπου σκέψης είναι μια μακροχρόνια και πολύ οδυνηρή διαδικασία αλλά:  αλλαγή σημαίνει ζωή και ζωή σημαίνει αλλαγή. Διευκρινίζω ότι, όταν με ρωτάν, δεν αποφεύγω ποτέ να απαντήσω. ΠΟΤΕ! Το να μην απαντάς είναι α σ έ β ε ι α  και α γ ν ω μ ο σ ύ ν η  προς τον ερωτώντα, ψυχική και διανοητική δειλία. Εάν δεν γνωρίζω ή δεν έχω κάποια απάντηση, ομολογώ ότι δεν γνωρίζω και ζητώ να μάθω ή ζητώ ένα περιθώριο χρόνου για να ερευνήσω, να μελετήσω και να σκεφτώ –  και να επανέλθω. Και να απαντήσω. Όταν εγώ ερωτώ, περιμένω κάποια απάντηση. Δεν χρειάζεται να την ακούσω! Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια θα απαντήσουν, έστω μονολογώντας. Θα απαντήσω κι εγώ βέβαια στο ερώτημα που θέτω. Και, ή θα συμφωνήσουμε ή θα διαφωνήσουμε. Ή μπορεί να προκύψει μια ενδιάμεση, ρευστή και μεταβατική κατάσταση. Αλίμονο αν μας ενοχλούσαν οι διαφωνίες, αλίμονο εάν αναψοκοκκινίζαμε λόγω κάποιας διαφωνίας! Κάποιοι και κάποιες αναψοκοκκινίζουν, δεν πειράζει, με τα χρόνια θα τους περάσει.

Continue reading

γιατί η ακροδεξιά αγωνίστρια Καρυστιανού γοητεύει το αριστερό ακροατήριο;

φίλες κι φίλοι, καλή σας μέρα.

ΣΠΕΥΔΩ ευθύς αμέσως να διευκρινίσω ότι οι λέξεις “ακροδεξιά” και “αγωνίστρια” δεν είναι χαρακτηρισμοί υβριστικοί και  απαξιωτικοί: είναι όροι του πολιτικού λεξιλογίου. Είναι πολύ πιθανό, να μη πω βέβαιο, ότι πολλοί και πολλές που αυτοχαρακτηρίζονται αριστεροί και αριστερές, που ανήκουν στο πολιτικό φάσμα της Αριστεράς, από κέντρο-  μέχρι άκρο-, θα ψηφίσουν το κόμμα της Καρυστιανού στις προσεχείς εκλογές που θα γίνουν, κατά πάσα πιθανότητα, την άνοιξη του 2027. Αναρωτιέμαι: γνωρίζουν ότι η Καρυστιανού κινείται στο πολιτικό φάσμα της ακροδεξιάς ή δεν το γνωρίζουν; Μήπως πιστεύουν και υποστηρίζουν ότι η Καρυστιανού δεν έχει καμία σχέση με την ακροδεξιά; Θα γνωρίζουν βέβαια ότι ήταν στέλεχος (ή μέλος, δεν γνωρίζω ακριβώς) της Νέας Δημοκρατίας. Μήπως πιστεύουν και υποστηρίζουν ότι μετά την προσωπική της περιπέτεια, την οποία σεβόμαστε απολύτως, άλλαξε στρατόπεδο και μετακόμισε στο στρατόπεδο της Αριστεράς; Είναι αριστερή η Καρυστιανού; Θα μου πείτε ότι όλα αυτά είναι ετικέτες και κακώς τις υιοθετώ.  Εάν εσείς τα θεωρείτε ετικέτες, έχει καλώς. Εγώ βλέπω μια πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη Δεξιά και στην Αριστερά, έχω τραβήξει μια σαφή και πολύ χοντρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσά τους και κάποιος, κάποια ή θα είναι Αριστερός ή θα είναι Δεξιός ή θα είνα κάτι που θα περιέχει στοιχεία, άλλοτε λίγα κι άλλοτε πολλά, και από τα δύο αυτά πολιτικά φάσματα. Ούτε Αριστερός ούτε Δεξιός, δεν γίνεται. Πιθανότατα ο όρος Αριστερός να ενοχλεί πολλούς και πολλές , το καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη. Διευκρινίζω ακόμα ότι περιλαμβάνω και τους αναρχικούς, όλων των τάσεων, στον φάσμα της Αριστεράς.

Continue reading

σύντροφε, κύριε Αλέξη Τσίπρα, έλα να πάρεις τα τρία μας τοις εκατό!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ,  πολλοί  και πολλές, πότε ο Τσίπρας θα κάνει το κόμμα του και θα διώξει τον Μητσοτάκη, να μας σώσει – επί τέλους!  Κάποιοι και κάποιες δεν περιμένουν –  τους είναι αδιάφορο. Αυτοί που περιμένουν είναι βέβαιοι ότι τελικά θα το κάνει το κόμμα, μέχρι πριν τις εκλογές την άνοιξη του 2027. Φίλες και φίλοι, άδικα περιμένετε –  είτε κάνει το κόμμα είτε δεν το κάνει, δεν πρόκειται να μας σώσει. Θα το κάνει όμως, δεν μπορεί να μην δεν το κάνει –  θα εκθέσω τις σκέψεις μου και τα επιχειρήματά μου και ίσως τα σκεφτείτε. Το δήλωσε άλλωστε ξεκάθαρα: δεν πιστεύω σε Μεσσίες, δηλαδή, δεν πρόκειται να σας σώσω. Ο σκοπός μου, η επιθυμία μου δεν είναι να σας σώσω, να σας γλυτώσω από τα βάσανα, την κούραση και την εξάντληση της δουλείάς, την ακρίβεια, την καθημερινή ταλαιπωρία, τις ασθένειες, τη μοναξιά και την κατάθλιψη. Μου είναι αδιάφορα όλα αυτά. Άλλοι είναι οι σκοποί μου, άλλες είναι οι επιθυμίες μου, βάσει αυτών καταρτίζω τα σχέδιά μου και τις κινήσεις μου. Δεν έχω καμιά απολύτως διάθεση να συντονίσω τη διεξαγωγή του διάχυτου κοινωνικού πολέμου και να τραβήξω μια έντονη διαχωριστική γραμμή μεταξύ εχθρών και φίλων, δεν έχω καμιά απολύτως διάθεση να αναζωπυρώσω τον εν υπνώσει κοινωνικό πόλεμο, ώστε να βελτιωθεί η κατάστασή μας –  διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος: ήμουνα Κνίτης και το γνωρίζω πολύ καλά –  μόνο ο δρόμος του αγώνα θα μας σώσει, όχι εγώ, δεν είμαι Μεσσίας, εσείς νομίζετε ότι είμαι Μεσσίας.

Η βασική μου επιδίωξη είναι να υπάρχει κοινωνική ειρήνη, κοινωνική γαλήνη και ομόνοια, σταθερότητα. Γι’  αυτό η καραμέλα που έχω στο στόμα μου είναι η “χώρα”, δηλαδή, αφεντικά και εργαζόμενοι μαζί. Η βασική μου επιδίωξη είναι να διαιωνίσω την κατάσταση  στην οποία βρίσκεται ο κοινωνικός πόλεμος, θα κάνω ότι μπορώ ώστε να συνεχίσει να είναι εν υπνώσει. Εάν ο κοινωνικός πόλεμος είναι εν υπνώσει και υπάρχει κοινωνική σταθερότητα και σύμπνοια, ταξική σύμπλευση και συνεργασία, τότε εγώ θα μπορέσω να εκπληρώσω τις επιθυμίες μου. Οι οποίες δεν είναι πολλές –  δύο μόνο.

Continue reading

θα μας σώσει ο πολιτικός τουρισμός του Αλέξη; (αναρωτιούνται οι επαγγελματίες πολιτικοί της Αριστεράς)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΙΝ και μετά το σχηματισμό της  κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, το 2015, είχα γράψει, θα το θυμάστε, ότι μέχρι το 2025 ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί και θα εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο- το ΚΚΕ μετά από δέκα χρόνια, μέχρι το 2035. Έφαγα πολύ μπούλιγκ και βρισίδι αλλά δεν πτοήθηκα: τα μουνόπανα είναι πιο χρήσιμα από τους βλάκες. Τώρα, κατά τη διάρκεια  της διάλυσης και της εξαφάνισης, ο σύντροφος, ο επαγγελματίας επαναστάτης Τσίπρας οργανώνει την επιστροφή του στην πολιτική σκηνή και εύλογα θα αναρωτηθούμε γιατί να το κάνει. Για να απαντήσουμε όμως σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε ποιους και ποιες εκφράζει. Υπάρχει ένας εσμός  επαγγελματιών πολιτικών που ανησυχούν για το μέλλον τους. Τα δύο από τα τρία κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ (Κίνημα Δημοκρατίας και Κίνημα Αριστεράς, Κασέλας και Έφη) δεν πρόκειται να περάσουν το 3% στις εκλογές της άνοιξης του 2027 και θα αποχωρήσουν οριστικά –  εάν δεν θελήσουν να μετεξελιχθούν σε εξωκοινοβουλευτική οργάνωση σαν το διαβόητο τροτσκιστικό ΕΕΚ (Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα) των δέκα μελών, με Γενικό Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής τον Σάββα Μιχαήλ. Αλλά το 3% δεν θα το περάσει ούτε ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ. Ο κορμός του κόμματός του θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που  θα αυτοδιαλυθεί και  θα μετονομαστεί –  θα βρούν ένα γενικόλογο και μαχητικό, κινηματικής χροιάς τίτλο. Δεν θα υπάρχει η λέξη “κίνημα”, αυτό είναι βέβαιο. Τον οποίο κορμό θα πλαισιώσουν πολλοί και πολλές ξέμπαργκοι και απελπισμένοι και απεγνωσμένοι επαγγελματίες πολιτικοί αλλά και πολλοί που έχουν συνταχθεί ήδη με τον Κασελάκη και την Έφη. Πώς σκέφτεται όμως ο σύντροφος Αλέξης; Τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις; Ποια είναι τα κίνητρά του και ποια η στρατηγική του επιδίωξη; Θα στεφθεί με επιτυχία ή θα αποτύχει παταγωδώς;

Continue reading

από 2,5% ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στις επόμενες εθνικές εκλογές (Ιουνιος 2027);

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ μπούμε σήμερα στο μυαλό των βουλευτών και εξωκοινοβουλευτικών στελεχών, πρώην βουλευτών, που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και συγκρότησαν ένα νέο κόμμα, για να δούμε πώς σκέφτονται, τι σχεδιάζουν και τι προσδοκούν. Θα αναρωτηθείτε βέβαια εάν μπορούμε να μπούμε –  και βέβαια μπορούμε! Επέλεξαν τον τίτλο ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και έμβλημα ένα αφηρημένο σχήμα ανθρώπου που εκτείνει το πόδι του προς τα μπροστά, το δεξιό μάλλον, για να περπατήσει, μάλλον για να διαδηλώσει. Είχε προταθεί ένας άλλος τίτλος, ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, οπότε βρέθηκαν αντιμέτωποι με το δίλημμα, “μπροστά” ή “νέα”; Επιλέχθηκε το “νέα”: γιατί, φίλες και φίλοι; Η επιλογή αυτή δεν μας λέει πολλά για το πώς σκέφτονται, τι σχεδιάζουν και το προσδοκούν; Πολλά! Το “μπροστά” ενσωματώθηκε στο έμβλημα, στο προτεινόμενο πόδι και στην υπόσχεση των αγώνων με μπροστάρισσα την ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Continue reading

πώς διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, πώς θα διαλυθεί το ΚΚΕ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΙΝ πολλά χρόνια, δεν θυμάμαι πότε, πιθανόν κάποιες φίλες και φίλοι να το θυμούνται,  είχα διατυπώσει την εικασία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί κατά τη πενταετία 2020-2025 ενώ το ΚΚΕ κατά τη δεκαετία 2025-2035. Θα μπορούσαμε να παρατείνουμε για ένα μικρό χρονικό διάστημα την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ και να αναβάλουμε το οριστικό και αμετάκλητο τέλος του στις εθνικές εκλογές του 2027 – αν βέβαια υπάρχει μέχρι τότε. Το πρώτο σκέλος της υπόθεσης  επιβεβαιώνεται· όσο για το δεύτερο, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το να περιμένουμε, την υγειά μας να ΄χουμε και το κουράγιο να αντέξουμε τις βρισιές και τις προσβολές των ΚΚέδων, όπως αντέξαμε τις λοιδωρίες και τους εξευτελισμούς των Συριζαίων. Εκείνο που απομένει είναι να εξηγήσω πώς σκέφτηκα και υπέθεσα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί κατά την πενταετία 2020-2025 και πώς σκέφτομαι και υποθέτω ότι το ΚΚΕ θα διαλυθεί κατά τη δεκαετία 2025-2035. Αφού λοιπόν το πρώτο σκέλος της υπόθεσης επιβεβαιώθηκε, θα στρέψουμε το βλέμμα μας και την προσοχή μας στα επόμενα χρόνια στο ΚΚΕ και θα υποστηρίξουμε ότι η κομβική αντίφαση που χαρακτηρίζει αυτό το κόμμα θα το καταδικάσει, όταν συντρέξουν οι συνθήκες, σε αποχώρηση από την πολιτική σκηνή, από την ιστορία, την αέναη, άλλοτε ζωοποιό και άλλοτε ολέθρια κοινωνική αλλαγή.

Continue reading

ο κρυφοφασίστας κύριος Κασσελάκης: η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) είναι ΑΡΡΩΣΤΗ, τελεία και παύλα!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ μπορώ να κρύψω τη χαρά μου που διαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Αριστερά του μέλλοντος, έχω υποστηρίξει, είτε θα διαλύσει την υπάρχουσα ιστορική Αριστερά, κόμματα και οργανώσεις, μικρές και μικροσκοπικές, του κυβερνητισμού και της ένοπλης βίας, μαοϊκές και τροτσκιστικές, είτε θα προκύψει αφού εξαφανιστεί η κουρελού της Αριστεράς. Αντιλαμβάνομαι τώρα ότι το δεύτερο θα συμβεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται, μένει το διαμάντι που λέγεται ΚΚΕ. Το διαμάντι είναι πολύ σκληρό, δεν χαράσσεται από κανένα άλλο υλικό, μόνο με διαμάντι, αλλά είναι πολύ εύθρυπτο: ένα ελαφρύ χτύπημα με σφυράκι και γίνεται χίλια δυο κομμάτια: αυτό είναι το μέλλον του ΚΚΕ –  απομένει να δούμε ποιο θα είναι το χτύπημα (της ιστορίας και του κοινωνικού πολέμου).

Η Αριστερά του μέλλοντος  δεν θα θέτει όρια, περιορισμούς και προϋποθέσεις στην ελευθερία σκέψης και έκφρασης, θα ταυτίζει δηλαδή τα μέσα και τον σκοπό. Η διαφωνία είναι ιερή και ο διαφωνών ιερό και απαραβίαστο πρόσωπο: σε ένα σύμπαν, σε μια φύση, σε μια κοινωνία διαρκούς αλλαγής και μετασχηματισμού αυτά που μπορείς να δεις εσύ, εγώ μπορεί να μην τα βλέπω και μάλλον δεν τα βλέπω –  ή το αντίστροφο, εννοείται. Οφείλω λοιπόν να ακούσω με τη δέουσα προσοχή αυτό που είδες, που σκέφτηκες δηλαδή, τη γνώμη σου. Απόλυτη ελευθερία στη σκέψη και στην έκφραση.

Continue reading

οι εφιάλτες και οι στρατηγικές των ηγετικών ομάδων της Αριστεράς

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΓΙΑ να λειτουργήσει η κοινοβουλευτική δημοκρατία στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες απαιτείται η ύπαρξη δύο συμπληρωματικά ανταγωνιστικών κομμάτων ή συνασπισμών κομμάτων, μιας και εκφράζουν διαφορετικές στρατηγικές της άρχουσας τάξης που αφορούν τις μορφές και το εύρος των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών παραχωρήσεων προς τους υποτελείς ώστε να αποτραπεί η όξυνση του κοινωνικού πολέμου. Η δημοκρατία στην Αμερική (ΗΠΑ) και στην Αγγλία είναι το αξεπέραστο πρότυπο. Τα θεμέλια της αστικής δημοκρατίας έχουν χτιστεί σε συγκρουσιακή βάση –  η σύγκρουση όμως αυτή δεν είναι ασυμφιλίωτη, το χάσμα δεν είναι αγεφύρωτο, αβυσσαλέο. Όταν το απαιτήσουν οι καιροί, θα υπάρξει αγαστή συνεργασία. Πότε θα το απαιτήσουν οι καιροί; Όταν εμφανιστούν οι πρώτες ενδείξεις μιας ασυμφιλίωτης σύγκρουσης σε όλα τα πεδία και σε όλα τα επίπεδα, όταν δηλαδή οξυνθεί ο κοινωνικός πόλεμος μεταξύ των ισχυρών δρώντων, της άρχουσας τάξης και των υποτελών. Εάν η σύγκρουση περιοριστεί εντός των κοινοβουλευτικών πολιτικών πλαισίων, τότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα: το κράτος θα ανεχτεί την πολιτική εναλλαγή, παρακολουθώντας με άγρυπνο μάτι τις κινήσεις του αντιπάλου. Εάν η σύγκρουση υπερβεί τα κοινοβουλευτικά όρια της πολιτικής ευπρέπειας, τότε έρχονται στο προσκήνιο παροπλισμένοι τρόποι αντιμετώπισης του κινδύνου: απαγόρευση της λειτουργίας και διάλυση της οργάνωσης των ανυπάκουων υπηκόων, κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, πρόκριση της βίας και της καταστολής (φασισμός, ναζισμός).

Continue reading

σύγκριση των προσώπων του Στέφανου Κασσελάκη και του Στέφανου Τζουμάκα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ πρόσωπό μας, και το βλέμμα μας,  καταγράφει το παρελθόν μας και τα συναισθήματά μας. Κι αφού το παρελθόν μας και τα συναισθήματά μας, όχι όμως οι σκέψεις μας και οι προθέσεις μας, είναι γραμμένα στο πρόσωπό μας, το ανθρώπινο πρόσωπο είναι κείμενο, το οποίο μπορούμε να το διαβάσουμε. Κι άλλες πληροφορίες μπορούμε να αντλήσουμε: την κοινωνική καταγωγή, το οικονομικό και το μορφωτικό επίπεδο, το επάγγελμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Μερικές φορές η ανάγνωση είναι πολύ εύκολη: όταν θα συναντήσουμε ένα φίλο, μια φίλη, θα αντιληφθούμε αμέσως, εάν τον απασχολεί κάτι ή εάν είναι ξένοιαστος, εάν είναι λυπημένος ή χαρούμενος.  Εξ ου και η Φυσιογνωμική. Η ανάγνωση αυτή είναι υποσυνείδητη: όλοι και όλες διαβάζουμε το πρόσωπο του άλλου αλλά δεν συνειδητοποιούμε ούτε την ανάγνωση ούτε τις πληροφορίες που αντλούμε –  εκτός εάν είναι κραυγαλέα φανερές. Οι ζωγράφοι και οι γλύπτες, οι φωτογράφοι και οι σκηνοθέτες ξέρουν να διαβάζουν και να αναπαριστούν σε ένα δεύτερο επίπεδο τα συναισθήματα του προσώπου. Το φωτογραφικό πορτραίτο ενός ανθρώπου το διαβάζουμε. Θυμάστε τον τρόμο στο πρόσωπο του μικρού γυμνού κοριτσιού στο Βιετνάμ που τρέχει ενώ πέφτουν βροχή οι βόμβες ναπάλμ; Τον τρόμο του αλόγου στη “Γκουέρνικα” του Πικάσο; Ο Δαρβίνος έχει γράψει πολλά και άκρως ενδιαφέροντα για αυτό το ζήτημα (Η έκφραση των συγκινήσεων στα ζώα και στον άνθρωπο, εκδ. ΠΕΚ, μετ. Λιγκοβανλή Κατερίνα). Να ένας κατάλογος των συναισθημάτων με τα οποία καταπιάνεται: οδύνη και δάκρυσμα, δυσθυμία, ανησυχία, θλίψη, κατήφεια, απελπισία, χαρά, ευθυμία, αγάπη, τρυφερά συναισθήματα, ευσέβεια, κακή διάθεση και κατσούφιασμα, αποφασιστικότητα, μίσος και οργή, απαξίωση, περιφρόνηση, αηδία, ενοχή, υπεροψία, αδυναμία, υπομονή, επιβεβαίωση και άρνηση, έκπληξη, κατάπληξη, φόβος, τρόμος, ντροπή, σεμνότητα και ερυθρίαση.

Continue reading

ο Αλέξης Τσίπρας και η ανείπωτη ηδονή της παραίτησης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η 26η Ιουνίου, η μέρα μετά τις δεύτερες εκλογές, ήταν μία από τις ωραιότερες, τις πιο ευχάριστες στιγμές της ζωής του Αλέξη Τσίπρα. Ήταν η μέρα που ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η παραίτηση ήταν μια καθ΄ όλα σοφή κίνηση. Τον είδα και τον άκουσα: έλαμπε από χαρά και ανακούφιση. Την ευχαρίστηση και την ηδονή που ένιωσε εκείνες τις στιγμές δεν θα μπορούσε να τις εκφράσει με λόγια, θα ήταν περιττό άλλωστε. Είναι η ανακούφιση και η  χαρά που νιώθει, που θα νιώσει κάποιος, κάποια μετά από μια πολύ δυσάρεστη, ακόμα και ανυπόφορη, κατάσταση που βιώνει και περιμένει να τελειώσει ή να βάλει ο ίδιος ένα τέλος: όταν τελειώνει το σχολείο και καίει τα βιβλία, όταν φεύγει από ένα δεσμό που δεν τραβάει και περιμένει πότε να έρθει η ώρα του χωρισμού, όταν τελειώνει η στρατιωτική θητεία, όταν αποφυλακίζεται, όταν παίρνει διαζύγιο, όταν αφήνει μια δουλειά που τον τσακίζει, όταν εγκαταλείπει την κομματική οργάνωση που τον επιτηρεί και του ελέγχει τη ζωή, όταν διαλύει έναν φιλικό δεσμό που έχει γίνει ανυπόφορος. Ο Α. Τσίπρας θα ήθελε να παραιτούνταν στις 22 Μαΐου, την επομένη των πρώτων εκλογών, αλλά το ανέβαλε, δεν θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς,  για την επομένη των δεύτερων εκλογών, στις 26 Ιουνίου. Την απόφαση την πήρε το βράδυ της 21ης Μαΐου, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εκλογών. Απλά περίμενε να έρθει η 26η Ιουνίου, η ώρα και η μέρα της ανείπωτης ηδονής και ευχαρίστησης που χαρίζει η ανακούφιση, η απαλλαγή.

Continue reading