το Τέλος της Προόδου: η Αποκάλυψη του Κυρίου, του Ένοπλου Ζητιάνου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η λέξη πρόοδος εμφανίζεται πρώτη φορά στον Ξενοφώντα ως στρατιωτικός όρος αρσενικού γένους – ο πρόοδος ήταν ο στρατιώτης που προχωρούσε (-οδος) πριν (προ-) τους άλλους, μέσα στη χώρα των εχθρών για να συγκεντρώσει πληροφορίες σχετικά με το έδαφος, τη θέση και την κατάσταση του αντιπάλου στρατεύματος.  ‘Επρεπε δε να ήταν πολύ παρατηρητικός, γρήγορος  και ευκίνητος  για να μπορεί να μεταφέρει στους αξιωματικούς του όσο γίνεται ταχύτερα περισσότερες και ακριβέστερες πληροφορίες. Με αυτήν την έννοια, οι  δορυφόροι που επιτηρούν τον πλανήτη και κάθε άλλος τρόπος επιτήρησης και παρακολούθησης  είναι πρόοδοι, με την αρχαία ελληνική σημασία του όρου, είναι δηλαδή κατάσκοποι. Αργότερα, κατά την ελληνιστική εποχή, ο πρόοδος έγινε η πρόοδος και σήμαινε απλά το προχώρημα, την προπόρευση. Σήμερα όμως, η λέξη σημαίνει τη θετική πορεία, την εξέλιξη προς το καλύτερο, τη βελτίωση. Πως να εξηγήσουμε την προέλευση αυτής της σημασίας;

Η νεοελληνική λέξη πρόοδος δεν προέρχεται από την αρχαία αντίστοιχη αλλά αποτελεί απόδοση της γαλλικής λέξης progres, που σημαίνει και προχώρημα και βελτίωση και δεν είναι άλλη από τη λατινική λέξη progressus που αρχικά σήμαινε προχώρημα, προπόρευση (από το ρήμα progredior, προχωρώ, είμαι μπροστά) και μεταφορικά την προκοπή, την επίδοση. Είναι σαφές ότι σε αυτή τη μεταφορική σημασία της λέξης λανθάνει η ινδοευρωπαϊκής (ποιμενικής) προέλευσης  αντίληψη ότι είναι καλύτερα να είσαι μπροστά, να είσαι πρώτος – η λέξη πρώτος δηλώνει αυτόν που είναι πιο μπροστά από όλους τους άλλους (προ-ατος >πρωτος). Ποιος να είναι μπροστά και γιατί;

Είναι καλύτερα να είσαι μπροστά μόνο εάν είσαι ποιμένας ή πολεμιστής.

Continue reading

ευρετήριο λέξεων των κρατικών αρχείων της μυκηναϊκής Πύλου

[τρόπος χρήσης του ευρετηρίου: τα λατινικά γράμματα παραπέμπουν στη συλλογή, ο πρώτος αριθμός στον αριθμό του κειμένου της συλλογής, ο αριθμός που ακολουθεί δείχνει τον στίχο του κειμένου. Η ένδειξη  v.  παραπέμπει στο κείμενο που είναι γραμμένο στο πίσω μέρος της πήλινης πινακίδας, ο αριθμός που ακολουθεί στον στίχο. Πολύ σύντομα θα υπάρξει και ένα ευρετήριο των μεταγραμμένων στην αλφαβητική ελληνική μυκηναϊκών λέξεων]

a Cn 328.5

a Tn 316  v.5

a[ An 261.15 Cn 254.9, 286.1, 485.2 Fn 324.15

a-[ An 724.10 Xn 283.1

]a Na 549

a[    ]na Fn 837.7

a-[   ]-pa Mn 1368.1

a-[.]-ta2 Ma 397.1

a[  ]te An 261.14

a[  ]to Cn 328.13

a-[     ]-u Cn 600.8

a-da-ma-jo Eo 351.1

Continue reading

indices: ευρετήρια λέξεων αρχαίων ελληνικών κειμένων της μυκηναϊκής, αρχαϊκής και πρώιμης κλασικής εποχής

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Από σήμερα θα αρχίσω να δημοσιεύω ευρετήρια λέξεων (indices)  αρχαίων ελληνικών κειμένων της μυκηναϊκής, της αρχαϊκής και της πρώιμης κλασικής εποχής. Συγκεκριμένα: θα αναρτηθούν ευρετήρια λέξεων των κρατικών αρχείων της μυκηναϊκής Πύλου, της Ιλιάδας, της Οδύσσειας, των Ομηρικών ύμνων, της Θεογονίας, των Έργων και Ημερών, της λυρικής ποίησης (κατά ποιητή, μέχρι και τον Πίνδαρο), των προσωκρατικών (κατά φιλόσοφο) και του Αισχύλου.

Continue reading

ο μετασχηματισμός της ιστορικής Αριστεράς: αποσύνθεση, ρήξη, θεμελίωση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Από το 1975 μέχρι σήμερα παρατηρούμε στο χώρο της ιστορικής Αριστεράς δυο υπό εξέλιξη φαινόμενα, δυο εν εξελίξει διαδικασίες. Η πρώτη: η ακατάπαυστη διάσπαση των κομμάτων, των οργανώσεων, των ομίλων και των ομάδων. Σήμερα, η Αριστερά είναι ένα πολύχρωμο μωσαϊκό οργανώσεων και ομάδων, με λίγες έως ελάχιστες σχέσεις μεταξύ τους. Η δεύτερη παράλληλη διαδικασία: αυξάνει ασταμάτητα ο αριθμός των  ανδρών και γυναικών που εγκαταλείπουν τα κόμματα, τις οργανώσεις, τους πάσης φύσης ομίλους και της ομάδες της Αριστεράς (συμπεριλαμβάνω μαρξιστές και αναρχικούς ). Έτσι, ποτέ ο αριθμός των κομμάτων και των ομάδων δεν ήταν τόσο μεγάλος όσο σήμερα ενώ ο αριθμός των ανεξάρτητων και ανένταχτων αριστερών είναι καταφανέστατα πολύ μεγαλύτερος από εκείνον των οργανωμένων μελών. Πως θα μπορούσαμε με μια λέξη να περιγράψουμε αυτήν την κατάσταση;

Με τη λέξη αποσύνθεση. Πρόκειται περί μεταφοράς κατ’ αναλογίαν (Αριστοτέλης, Ρητορική) μιας και η αποσύνθεση παραπέμπει στη διαδικασία θανάτου και διάλυσης της οργανικής ύλης. Ο χαρακτηρισμός καλό ή κακό σε αυτήν την περίπτωση είναι παντελώς περιττός: πρόκειται για μια αναγκαιότητα. Η αποσύνθεση της ιστορικής Αριστεράς είναι μια αναγκαιότητα και οι ηθικοί όροι δεν έχουν καμιά θέση.

Η αποσύνθεση είναι μια στιγμή του μετασχηματισμού, της μετάβασης, της μετεξέλιξης.  Η ιστορική Αριστερά μετασχηματίζεται και η αποσύνθεσή της είναι η πρώτη φάση αυτής της διαδικασίας. Υπάρχουν κι άλλες στιγμές αυτής της διαδικασίας;

Υπάρχουν άλλες δύο: η ρήξη και η θεμελίωση.

Continue reading

το χρέος ως απαγωγή και αιχμαλωσία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Κάθε εμπόρευμα έχει μια ημερομηνία γέννησης – πολλά έχουν και ημερομηνία θανάτου. Το εμπόρευμα-κινητό τηλέφωνο γεννήθηκε το 1995, ας πούμε. Ο ηλεκτρικός λαμπτήρας το 1932. Η διαπίστωση αυτή μας παρακινεί να θέσουμε το εξής ερώτημα: ποιο είναι το πρώτο καπιταλιστικό εμπόρευμα; Δεν θα δυσκολευτούμε να απαντήσουμε: η εργασιακή δύναμη. Κάποιος την πουλάει, κάποιος την αγοράζει . Αυτός που την αγοράζει, την χρησιμοποιεί για να παραγάγει άλλα εμπορεύματα, ας πούμε  κάρβουνο, νήμα, ύφασμα, κανόνια, ρολόγια. Χωρίς αυτό το πρώτο, λογικά και χρονικά, εμπόρευμα δεν μπορεί να υπάρξει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, οι καπιταλιστικοί κοινωνικοί σχηματισμοί.

Είμαστε βέβαιοι ότι το εμπόρευμα (άρα και το χρήμα) υπήρχαν πολύ πριν τον καπιταλισμό. Το ερώτημα λοιπόν που θέσαμε παραπάνω παίρνει την εξής μορφή: ποιο ήταν το πρώτο εμπόρευμα του δυτικού πολιτισμού; Και σε αυτήν την ερώτηση δεν θα δυσκολευτούμε να απαντήσουμε: ο δούλος. Όχι η εργασιακή δύναμη ενός ανθρώπου, αλλά όλη του η ύπαρξη. Ενώ ο εργάτης πουλάει ο ίδιος την ικανότητα να εργαστεί, από ανάγκη βέβαια, η χρεία τον αναγκάζει να το κάνει (χρέος σημαίνει χρεία), μια ανάγκη που δεν προέκυψε από τον ουρανό αλλά ήταν το αποτέλεσμα της συνειδητής δράσης  εμπόρων που επεδίωξαν να αναλάβουν την οργάνωση της παραγωγής με δικούς τους όρους, με κριτήριο δηλαδή την αύξηση της ισχύος τους, ο δούλος δεν πουλάει ο ίδιος το σώμα του – αν και υπήρξε και αυτή η πρακτική και θα  δούμε για ποιους λόγους. Για να γίνει ο δούλος εμπόρευμα πρέπει πρώτα να απαχθεί, να αιχμαλωτιστεί.

Continue reading

στιγμές και εποχές μετασχηματισμού και μετάβασης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Εάν ατενίσουμε την παγκόσμια ιστορία, την ιστορία του ανθρώπινου γένους, από τη σκοπιά του παρόντος, δηλαδή από τη σκοπιά του ερωτήματος ‘πως φτάσαμε εδώ’, δηλαδή στα πρόθυρα της Αποκάλυψης, θα παρατηρήσουμε ότι υπάρχουν κάποιες εποχές που είναι εξόχως ενδιαφέρουσες, ιδιαίτερες, ξεχωριστές, με σκοτεινές πλευρές, μυστηριώδεις. Είναι οι εποχές του μετασχηματισμού, της αλλαγής, της μετεξέλιξης, της μετάβασης. Ποιες είναι αυτές οι εποχές; Γιατί αξίζει τον κόπο να τις μελετήσουμε; Τι θα μάθουμε;

Οι εποχές αυτές είναι οχτώ. Είναι η εποχή της ανθρωπογένεσης-κοινωνιογένεσης,  της μετάβασης από την τροφοσυλλογή στη καλλιέργεια της γης και τη μόνιμη εγκατάσταση, της μετάβασης από την καλλιέργεια της γης στην διαμόρφωση του ποιμενικού τρόπου παραγωγής, η εποχή της εμφάνισης της οικονομίας του ναού και του κράτους,  της διαμόρφωσης του δουλοκτητικού τρόπου παραγωγής, του σχηματισμού του φεουδαρχικού τρόπου παραγωγής, του καπιταλιστικού και τέλος, η σημερινή εποχή που δεν ξέρουμε κατά κανένα τρόπο που θα μας οδηγήσει.

Continue reading

πανταχού απουσία

έχοντας υπόψη,

ότι ουδέποτε άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία ο συλλογικά παγκοσμίως παραγόμενος πλούτος ήταν τόσο μεγάλος όσο στις μέρες μας, τόσο που αρκεί και περισσεύει για να ζούμε όλοι με αξιοπρέπεια, ικανοποιώντας δηλαδή τις ελάχιστες βασικές ανάγκες (τροφή, ρουχισμός, ιατρική περίθαλψη, κατοικία, μετακίνηση),  ενώ ταυτόχρονα ουδέποτε άλλοτε υπήρχαν τόσοι ενδεείς άνθρωποι πάνω στη Γη, στο παγκόσμιο χωριό (πεινασμένοι, διψασμένοι, άρρωστοι, άστεγοι, άνεργοι, μετανάστες, φτωχοί, κλπ) όσο στις μέρες μας,

Continue reading

εμμενής κομμουνισμός και Κυριαρχία

Ι. εμμενής κοινοχρησία

Θα μπορούσε ο καθένας μας να έχει το δικό του ασανσέρ, το δικό του δρόμο, τη δική του πλατεία, το δικό του τρένο; Θα μπορούσε να έχει ο καθένας την δική του παροχή από τη λίμνη του Μαραθώνα, τη δική του αποχέτευση προς τις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού;

Continue reading

κανένας στα γήπεδα! άνδρες, γυναίκες και παιδιά να παίξουμε μπάλα στους δρόμους και στα πάρκα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Όπως το πεζοδρόμιο είναι τόπος εξορίας των πεζών, όπως το σχολείο είναι  τόπος εξορίας και εγκλεισμού των παιδιών και των εφήβων, όπως το εργοστάσιο και το γραφείο είναι τόπος εξορίας των Παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, όπως η φυλακή είναι τόπος εξορίας των αρνητών αυτών των παραπάνω εξοριών, έτσι και το γήπεδο είναι τόπος εξορίας των παικτών που κάποτε έπαιζαν μπάλα οι ίδιοι αντί να βλέπουν άλλους να παίζουν. Το στάδιο είναι μαντρί, είναι ένας χώρος κομμουνισμού της στάνης, ένας χώρος εξάλειψης της μοναδικότητας.

ή θα μπουκάρουμε όλοι στον αγωνιστικό χώρο, να μην επιτρέψουμε να γίνει κανένας αγώνας, εμείς να παίξουμε μπάλα

ή κανένας στα γήπεδα! άνδρες, γυναίκες και παιδιά να παίξουμε  μπάλα στους δρόμους και στα πάρκα