φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Εάν ένας από τους πιο σημαντικούς μετασχηματισμούς της μεταβατικής εποχής μας είναι η εν εξελίξει κατάργηση της διάκρισης μέσου και σκοπού στο πεδίο της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, τότε θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας στις καταλήψεις και να αναρωτηθούμε εάν αποτυπώνουν το πνεύμα της εποχής μας, εάν συνιστούν μια στιγμή αυτού του θεμελιώδους μετασχηματισμού, εάν είναι μια πτυχή αυτής της διαδικασίας. Με κριτήριο την διάκριση μέσου-σκοπού, τι είναι μια κατάληψη; Είναι μια μορφή αυτής της διάκρισης ή μήπως συνιστά μια έκφραση, μια στιγμή  της κατάργησης αυτής της διάκρισης;

Δεν υπάρχει καμιά απολύτως αμφιβολία  ότι πρόκειται για μια μορφή διάκρισης μέσου και σκοπού, άρα είναι καταδικασμένη να ηττηθεί, περισσότερα μακροπρόθεσμα και λιγότερο βραχυπρόθεσμα, λόγω των τακτικών υποχωρήσεων του Κυρίου, με αποτέλεσμα ενώ νικάμε,  στο τέλος να ηττόμαστε! Έχετε σκεφτεί πως γίνεται αυτό; Τις τελευταίες δεκαετίες το φοιτητικό κίνημα σημειώνει τη μία νίκη μετά την άλλη, αλλά νικητής αναδεικνύεται ο Κύριος! Καταπληκτικό! Κατά συνέπεια, η επόμενη νίκη, εάν υπάρξει, θα επιδεινώσει τη θέση των φοιτητών! Θα αγγίξουμε την ολοσχερή ήττα βαδίζοντας από νίκη σε νίκη! Πανωλεθρία!

Ο σκοπός της κατάληψης είναι η άρση μιας απόφασης του Κυρίου καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος, η ακύρωση ενός συνειδητά καταρτισμένου και προγραμματισμένου σχεδίου. Το μέσο είναι η κατάληψη των Σχολών, η διακοπή της λειτουργίας. Πρόκειται για μέσο πίεσης, για μια μορφη απειλής: εάν δεν ακυρώσετε την απόφασή σας, εμείς δεν θα σταματήσουμε την διακοπή της λειτουργίας. Τι θα κάνει ο Κύριος; Θα μασήσει; ΟΧΙ. Θα επιλέξει μεταξύ δύο λύσεων.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Η εποχή μας είναι ενδιαφέρουσα  γιατί είναι μια εποχή μετασχηματισμών, μετεξελίξεων, αλλαγών, τροποποιήσεων. Η επισήμανση αυτή ισχύει και για τον τρόπο διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Ο τρόπος με τον οποίο πολεμάμε είναι μια επιβίωση του παρελθόντος, είναι ένα κατάλοιπο της κοινωνίας της εργασίας, είναι ένα απολίθωμα της στρατηγικής της κατάκτησης και διαχείρισης του κρατικού μηχανισμού, είναι ένα απολίθωμα της οργάνωσης των υποτελών Παραγωγών με πρότυπο το Κράτος, δηλαδή τον στρατό, δηλαδή τη στάνη.

Έτσι μάθαμε να πολεμάμε, έτσι πολεμάμε. Η ατελείωτη όμως σειρά των ηττών, η δεινή κατάσταση των υποτελών Παραγωγών δείχνουν ότι αυτός ο τρόπος διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου είναι σαφέστατα αναποτελεσματικός, ότι συνιστά ένα ολοφάνερο αρχαϊσμό. Πρόκειται περί αναχρονισμού μιας και η κοινωνία της εργασίας, της υπακοής και της πειθάρχησης  καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Μαζί με την κατάρρευση της κοινωνίας της εργασίας καταρρέουν και όλοι οι θεσμοί που σχετίζονται με αυτήν: το κράτος δικαίου, το κράτος πρόνοιας, (όχι όμως και το κράτος,  το οποίο ενδέχεται να περιοριστεί σε δυο υπουργεία – σε αυτό της αρπαγής του κοινωνικού πλούτου [Οικονομικών] και σε αυτό της προληπτικής και εκκαθαριστικής καταστολής [Δημόσιας Τάξης]), η καπιταλιστική δημοκρατία, η αστική πολιτική, η ιστορική Αριστερά.

Αυτό που καταρρέει σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής, σε όλα τα πεδία της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου είναι η διάκριση μέσου και σκοπού, πάνω στην οποία θεμελιώθηκε και εγκαθιδρύθηκε η δυτική Κυριαρχία, ο δυτικός πολιτισμός, ο καπιταλισμός (ιδιωτικός και κρατικός).  Από δω και πέρα, κάθε φορά που θα υιοθετούμε αυτή τη διάκριση θα ηττόμαστε, οικτρά.Οι συγκεντρώσεις και οι διαδηλώσεις επιφέρουν την ήττα διότι διακρίνουν το μέσο  απο το σκοπό. Το ίδιο και η διατύπωση αιτημάτων και διεκδικήσεων. Τι ίδιο και οι απεργίες, γενικές ή μη, μονοήμερες ή πολυήμερες.

Continue reading →

Est-ce que l’ internet un moyen d’ expression, de reproduction et de renforcement de l’individualisme et du narcissisme ou est-ce que un moyen de coordination de l’action collective?

Tout le monde participera ensemble pour résoudre le problème de la fatigue, la pauvreté, le chômage, l’insécurité. Nous, les producteurs de l’ énorme richesse produite collectivement et sociale, voulons (avons besoin de) travailler moins afin qu’il soit travail pour tout le monde. Il est aussi nécessaire de travailler moins parce que en ce cas nous ne serons tellement fatigué, nous aurons le temps pour entretenir des rapports d’ amitié avec les autres gens, s’ occuper a la société.

Nous voulons (avons besoin d’) un salaire minimum garanti pour tout le monde.

Le lundi 28 Février 2011, à travers l’Europe, ne sera pas aller au travail, ne sera pas aller à l’ école, vous empêcher de faire ce que nous faisons!

Nous pouvons reposer, jouer, cuisiner, marchez, lisez, être en grevé!

Nous allons faire une première tentative

pour 3-jours travail par semaine (20-heures) et de payer pour tout le monde.

À TRAVERS L’EUROPE, À TRAVERS LE MONDE

nous traduisons en toute langue nous pouvons, nous

diffusons le message – proposition en aucune manière.

Is internet een middel van expressie, reproductie en versterking van het individualisme en narcisme of een middel tot coördinatie van collectieve actie?

Iedereen zal samen deel nemen om het probleem van vermoeidheid, armoede, werkloosheid, onveiligheid op te lossen. Wij, de producenten van de enorme en collectief geproduceerde maatschappelijke rijkdom, willen (hebben nodig) minder (te) gaan werken opdat er voor allemaal werk zal zijn. Het is ook nodig om niet zo moe te worden, om tijd te hebben met anderen om te gaan en met de samenleving bezig te zijn!

We willen (hebben nodig) een gegarandeerd minimumloon voor iedereen.

In heel Europa, zullen wij maandag 28 februari 2011 niet werken, niet naar school gaan en stoppen met wat we aan het doen zijn!

We kunnen rusten, spelen, koken, lopen, lezen. Wij gaan staken!

We zullen een eerste poging wagen voor een 3-daagse werkweek (20 uur) en voor minimumloon voor iedereen.

IN HEEL EUROPA, IN DE HELE WERELD

Wij vertalen in elke taal wij kunnen, wij verspreiden de boodschap – voorstel op elke manier.

Is Internet a means of expression, reproduction and reinforcement of individualism and narcissism or a means of coordinating collective action?

Everyone will participate to solve the problem of fatigue, poverty, unemployment, insecurity. We, the producers of the huge and collectively produced social wealth, want (need) to work less, so there is work for everybody. It is also necessary to work less, to get less tired; So we have time to deal with others and the public affairs.

We want (need) a guaranteed minimum wage for all.

On Monday, February 28, 2011, across Europe, we will not go to work, will not go to school, will stop doing what we are doing!

We can rest, play, cook, walk, read and thus strike!

We will make a first attempt for a 3-days work per week (20-hours) and salary for everybody.

ACROSS EUROPE, IN ALL THE WORLD

we translate into any language we can, spread the message – suggestion in any way.

εποχή πνευματικής επανάστασης

εποχή αλλαγής αντιλήψεων, ιδεών, αξιών, συμπεριφορών, πρακτικών, απόψεων, ιδεολογιών, πίστεων

εποχή μετάβασης

από τη δυτική Κυριαρχία, από τον δυτικό πολιτισμό, από την κοινωνία, το κράτος, την πολιτική και τη δημοκρατία της καταναγκαστικής εργασίας, από το εμπόρευμα και το χρήμα

στο σύμπαν της συμβίωσης, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της δημιουργικής σύγκρουσης, της κοινοχρησίας, της κοινοκτησίας, της άσκησης της ελευθερίας και της ισότητας

αντιμέτωποι με το φάσμα της έντασης της αρπαγής, της καταστροφής, της εξόντωσης, της καταστολής, της καταπίεσης, της απαγωγής, της ταλαιπωρίας, της παθητικής θέασης, του εκφοβισμού, της αποβλάκωσης, της απειλής, των εκβιασμών, της χρήσης αδίστακτης βίας, του κτητικού ατομικισμού, του ανταγωνισμού, της αλληλοβοράς

εικοσάωρο και μισθός για όλους

φίλες και φίλοι, καλησπέρα σας.

Οι Τουαρέγκ της Σαχάρας λένε ότι ο φιλοξενούμενος είναι πρίγκηπας, φυλακισμένος και ποιητής. Είναι πρίγκηπας γιατί δεν θα του λείψει τίποτα. Είναι φυλακισμένος γιατί οφείλει να δεχτεί και να εφαρμόσει τους κανόνες του χώρου και των ανθρώπων που ζουν εκεί. Τέλος, είναι ποιητής γιατί όταν θα φύγει, θα υμνήσει τη φιλοξενία.

Continue reading →