στρατιωτική δικτατορία (1967-1974) και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (2015-;): επιβράδυνση ή επιτάχυνση της επίθεσης επέκτασης του καπιταλισμού;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Στο σημερινό σημείωμα θα υποστηρίξω ότι αυτό που έκανε η στρατιωτική δικτατορία (1967-1974), να συμβάλει στην ευρεία και ταχεία επέκταση του καπιταλισμού και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της, γιατί η κοινοβουλευτική δημοκρατία και ανήμπορη ήταν και αναποτελεσματική, θα το κάνει σήμερα και αύριο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία από την ανακατανομή του εισοδήματος πέρασε στην υιοθέτηση της στρατηγικής της ανάπτυξης, την επέκτασης δηλαδή του καπιταλισμού.  Τώρα η κοινοβουλευτική δημοκρατία και ικανή είναι και αποτελεσματική και την εργολαβία να αναλάβει και τις συνέπειες να αντιμετωπίσει –  και θα δούμε γιατί. 

ΑΣΦΑΛΩΣ και μας επιτρέπεται να πούμε ότι η γερμανική κοινωνία είναι (2015)  πιο καπιταλιστική από την ελληνική και η ελληνική πιο καπιταλιστική από την αλβανική ή τη βουλγαρική· κατά τον ίδιο τρόπο μας επιτρέπεται να πούμε ότι η σημερινή ελληνική κοινωνία είναι πιο καπιταλιστική από την ελληνική κοινωνία της δεκαετίας του ΄60 κι αυτή πιο καπιταλιστική από την κοινωνία της δεκαετίας του ΄30. Η συγκριτική φράση ‘ πιο καπιταλιστική’  δηλώνει ότι ο βαθμός επέκτασης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής σε μια κοινωνία ή μια φάση αυτής της κοινωνίας είναι μεγαλύτερος σε σύγκριση με άλλη κοινωνία ή με άλλη προηγούμενη φάση αυτής της κοινωνίας. Η διαδικασία επέκτασης και γενίκευσης του καπιταλισμού είναι μια μακροχρόνια διαδικασία: ο καπιταλισμός εγκαθιδρύεται με κάποιο τρόπο σε μια κοινωνία, στην οποία επικρατούν προκαπιταλιστικοί τρόποι παραγωγής, τους οποίους και περιθωριοποιεί και εξαφανίζει επεκτεινόμενος άλλοτε με βραδύ κι άλλοτε με ταχύ ρυθμό. Το εύρος και η ταχύτητα επέκτασης αντιμετωπίζει δύο εμπόδια –  την ιστορία, δηλαδή τους προηγούμενους τρόπους παραγωγής, ιδεολογίας, τρόπου σκέψης και άλλα, και το κλίμα, την γεωγραφία. Στην τροπική ζώνη, για παράδειγμα, τα όρια επέκτασης είναι σαφή.

ΘΕΤΩ  τα παρακάτω ερωτήματα –  ο Κύριος καπιταλιστής, Έλλην ή Ευρωπαίος, και οι Υπηρέτες Του, τα θέτουν και διατυπώνουν απαντήσεις, εγώ απλώς τα επαναλαμβάνω. Μπορεί, πρέπει η ελληνική κοινωνία να γίνει πιο καπιταλιστική; Πόσο καπιταλιστική μπορεί, πρέπει  να γίνει; Πρέπει να γίνει με αργό ή με ταχύ ρυθμό; Είναι δυνατόν η επέκταση του καπιταλισμού να γίνει χωρίς το Κράτος και την Πολιτική; Συμφέρει στους Έλληνες καπιταλιστές του χρήματος και της παραγωγής, συμφέρει  στην ολλανδική ή γερμανική κοινωνία να γίνει πιο καπιταλιστική η ελληνική κοινωνία; Ας δούμε,  φίλες και φίλοι, τις απαντήσεις που διατυπώνονται. 

Continue reading

μπορεί ένας καπιταλιστής να αγαπήσει τη γάτα του;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΝΑΙ, θα μας πουν οι φιλόζωοι, άνθρωπος είναι και ο καπιταλιστής, γιατί να μην μπορεί να αγαπήσει (τη) γάτα (του);  Αν κι εγώ είμαι φιλόζωος  (είναι δυνατόν να φας χοιρινό κότσι σε ξυλόφουρνο ή αρνίσια παϊδάκια στα κάρβουνα και να μην είσαι φιλόζωος;), θεωρώ, κι αυτό θα δείξω σήμερα,  ότι ο καπιταλιστής δεν μπορεί να αγαπήσει τη γάτα του.  Μια άλλη μέρα θα εξετάσουμε κάτω από ποιες συνθήκες ένας φιλόζωος και τη γάτα του θα έτρωγε και το σκύλο του θα έτρωγε  και τον/την  φίλο/η του/της θα έτρωγε. Με αρέσει πάρα πολύ που το τον/την κάποιοι, κάποιες το γράφουν ως τ@ν! Θα γράψω ένα πρωινό γι΄ αυτήν την εξαίσια επινόηση!

Continue reading

για το σπάσιμο (1)· από το σπάσιμο των οστών στο σπάσιμο του κώδικα: μια ανθρωπολογική, ιστορική και ψυχολογική προσέγγιση

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ σπάσιμο μας αρέσει, να μας τη σπάνε δεν μας αρέσει. Γιατί μας αρέσει να σπάμε, πότε και πώς προήλθε αυτή η ηδονή; Τί και πότε μας αρέσει να σπάμε; Έχει κάποια σχέση το σπάσιμο με τη σκέψη και την ανθρωπογένεση; Γιατί μας αρέσει να τη σπάμε, γιατί ηδονιζόμαστε,  γιατί δεν μας αρέσει να μας τη σπάνε, γιατί δυσφορούμε και δυστυχούμε; Ποιος είναι ο σπαστικός και ο σπασαρχίδης, ποια η σπαστικιά και η σπασαρχίδω; Το ζήτημα του σπασίματος είναι ένα ζήτημα πολύ σημαντικό· το επιβεβαιώνει η αδιαφορία των σημερινών τσανακογλειφτών χαμάληδων του Κυρίου, με συγχωρείτε, του πνεύματος ήθελα να γράψω, η οποία δεν είναι άλλωστε και η μόνη· εννοώ τους νεοέλληνες διότι ως τούβλο οικοδόμος δεν γνωρίζω ξένες γλώσσες και δεν ξέρω τι γίνεται πέρα από την Καστανούσα –  πεντακόσια μέτρα μακριά από τον κήπο μας το ζω και το θεωρώ ως ξενιτειά. 

1. μεδούλι και ανθρωπογένεση

Continue reading

η αναβολή ως μαύρος καπνός

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΙΑ οποιαδήποτε σύγκρουση (έρωτας, πολιτική, οικονομική διαπραγμάτευση, αθλητικός αγώνας, πόλεμος) είναι μια διαδικασία κάποιας διάρκειας, άλλοτε μικρής και άλλοτε μεγάλης, η οποία όμως σπανιότατα, για να μη πω ουδέποτε,  εξελίσσεται ομαλά. Θα δούμε γιατί. Η σύγκρουση αρχίζει και κάποτε τελειώνει. Πότε και γιατί αρχίζει, πότε και πώς τελειώνει, πόσο διαρκεί;

 ΓΙΑ να υπάρξει σύγκρουση πρέπει να υπάρχει  ένας ήδη υπάρχων συσχετισμός ισχύος, μια ήδη υπάρχουσα αποδεκτή κατανομή ισχύος. Ο συσχετισμός αυτός είναι το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης σύγκρουσης κι αυτός που θα υπάρξει μέλλει να είναι προσωρινός· κάθε συσχετισμός λοιπόν είναι θνησιγενής, εμφανίζεται, γεννιέται  με την υπόσχεση του θανάτου του, όπως και η ζωή μας –  γεννιόμαστε με την υπόσχεση του θανάτου. Γιατί όμως κάθε συσχετισμός ισχύος είναι καταδικασμένος να ανατραπεί, γιατί κάθε συσχετισμός ισχύος εγκαθιδρύεται με την υπόσχεση μια μέλλουσας αναπόφευκτης σύγκρουσης η οποία θα συμπήξει έναν νέο και πάντα προσωρινό συσχετισμό ισχύος;

Continue reading

χρεοκοπία του Κράτους και ακινητοποίηση

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΑ μέτρα θα περάσουν, δήλα δή η συνειδητή και οργανωμένη επίθεση του Κυρίου καπιταλιστή κατά των εργαζομένων και των μικροαστών και μη ανταγωνιστικών επιχειρήσεων θα συνεχιστεί μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αφενός της αύξησης της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων μέσω της εξόντωσης των αντιπάλων και αφετέρου της συρρίκνωσης του Κράτους και του δραστικού περιορισμού των δαπανών του. Θα περάσουν διότι ο Κύριος καπιταλιστής έχει ένα πανίσχυρο όπλο στα χέρια του: το χρήμα. Ο μόνος τρόπος να εξουδετερωθεί αυτό το όπλο είναι η ικανότητα των Υποτελών να ζήσουν, να ζουν χωρίς χρήμα. Επειδή όμως αυτή η ικανότητα σε μια καπιταλιστική κοινωνία, σε μια κοινωνία όπου ο πλούτος είναι ένας μεγάλος σωρός εμπορευμάτων, όπου κυριαρχεί η ανταλλακτική αξία,  δεν υπάρχει, οι Υποτελείς είναι ευάλωτοι, ανίσχυροι, άοπλοι. Αναπόφευκτα θα ηττηθούν.

ΤΟ ζήτημα είναι αν θα περάσουν τα μέτρα με ή χωρίς μικρής διάρκειας εκφοβιστική, κατασταλτική χρεοκοπία του Κράτους. Η γνώμη μου είναι ότι θα περάσουν χωρίς χρεοκοπία του Κράτους. Τα μέτρα θα έρθουν  στη Βουλή, θα υπερψηφιστούν αλλά με αντίτιμο την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και με αποτέλεσμα ή τον σχηματισμό μιας νέας κυβερνητικής συμμαχίας που θα σώσει το Έθνος, τη χώρα, την πατρίδα και την οικονομία, δηλαδή την κερδοφορία του καπιταλισμού ή την προκήρυξη εκλογών, εάν η Πασοκονεοδημοκρατία αποφασίσει να περιθωριοποιήσει τον δεξιό ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Το εάν θέλει ο λαός ή δεν θέλει, μας είναι αδιάφορο. Δική μας είναι η δημοκρατία, λέει ο Κύριος, δεν είναι δική σας. Είμαστε, νιώθουμε παντοδύναμοι και τις εκλογές και τα δημοψηφίσματα τα γράφουμε στα μεγαλοπρεπή αρχίδια μας.

Ο Κύριος καπιταλιστής και οι υπηρέτες του (σύμβουλοι, ειδικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι) γνωρίζουν πολύ καλά ότι η χρεοκοπία του Κράτους είναι δίκοπο μαχαίρι. Η χρησιμοποίηση του χρήματος ως μέσον διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου μπορεί να αποβεί άκρως αποτελεσματική, να αποσπάσει δηλαδή την πίστη και την αφοσίωση των Υποτελών, και μάλιστα ταπεινωτικά και εξευτελιστικά, αποκαλύπτει όμως και άλλη μια πτυχή του χρήματος και άλλη μια πλευρά του Κυρίου καπιταλιστή. Η χρήση όμως του χρήματος ως μέσου διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, η μη χρήση του χρήματος ως μέσον πειθάρχησης και καταστολής,  είναι αυτοκτονικά και αυτοκαταστροφικά αποτελεσματική.

Continue reading

mind the Greek gap: λάβετε υπόψη σας το ελληνικό χάσμα (μεταξύ Κράτους και κοινωνίας)

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΩ γνωρίζουμε καλά τον ιστορικό ανταγωνισμό μεταξύ των ευρωπαϊκών Κρατών, δήλα δή μεταξύ των καπιταλιστικών τάξεων της Ευρώπης, η μεταξύ τους συνεργασία είναι μια επιπλέον αθέατη πλευρά της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής Κυριαρχίας. Η συνεργασία αυτή υπάρχει ως αναγκαία και επαρκής συνθήκη για την ενίσχυση και διαιώνιση της Κυριαρχίας: εάν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα, πρόβλημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποδυναμώσει την Κυριαρχία, την αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων (και παραγωγής), οι καπιταλιστές σπεύδουν να το αντιμετωπίσουν συλλογικά και συνεργασιακά. Το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα είναι το πρόβλημα της προϊούσας συρρίκνωσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, άρα και του Κράτους, την αντιμετώπιση και λύση του οποίου έχει αναλάβει ο λεγόμενος νεοφιλελευθερισμός.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι πνευματικό και πολιτικό τέκνο του αγγλικού πουριτανισμού, ιδεολογία του πρώιμου καπιταλισμού, δήλα δή του αγγλικού ατομικισμού:  ο καθένας θα κοιτάξει την πάρτη του ανταγωνιζόμενος αγρίως με τους γύρω του. Αυτός είναι ο πουριτανισμός, εάν θέλουμε να μιλάμε απλά και χωρίς να μασάμε τα λόγια μας. Με άλλα λόγια είναι η ιδεολογία που ανταποκρίνεται στην ακάθεκτη επέκταση του καπιταλισμού. Ένας από τους αντιπάλους του είναι ο λαϊκισμός. Ο λαϊκισμός είναι η αντίδραση στην επέκταση του καπιταλισμού. Κάθε κοινωνική κατηγορία, κάθε κοινωνική τάξη του παρελθόντος, δηλαδή των προκαπιταλιστικών τρόπων παραγωγής που προϋπήρξαν και συνυπάρχουν εν πολλοίς με τον καπιταλισμό,  που αντιδρά στην επέκταση του καπιταλισμού θεωρείται λαϊκιστική και αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στην πρόοδο, δηλαδή εμπόδιο στη επέκταση του καπιταλισμού.

Continue reading

το δίλημμα: φτώχεια και επιβίωση (ευρό με μέτρα) ή πείνα και εξαθλίωση; (χρεοκοπία του Κράτους)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΈΧΟΥΝ σκατώσει τα σώβρακά τους και τις κιλότες τους από τον φόβο κρατικοί- δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι. Τους καταλαβαίνω, δεν τους κατηγορώ, κάθε άλλο. Αν ήμουν στη θέση τους κι εγώ θα το είχα λερώσει το σώβρακό μου. Μια ενδεχόμενη χρεοκοπία του Κράτους, μπορεί και προσωρινή, για ένα, δύο μήνες μόνο και μόνο για να τους υποτάξουν και να τους αναγκάσουν να κλίνουν το γόνυ ικετεύοντες για μισθό 700 εβρά το μήνα και σύνταξη 300-500, (επαναλαμβάνω, χρεοκοπία του Κράτους, δεν υπάρχει χρεοκοπία έτσι γενικά και αόριστα), θα τους καταδίκαζε σε απόγνωση και απελπισία και πείνα. Θα ήταν αχαριστία και αγνωμοσύνη να αδιαφορήσουμε ή να τους κρίνουμε. Ή να λησμονήσουμε ότι οι κρατικοί- δημόσιοι  υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι με τον μισθό τους και τη σύνταξή τους συντηρούν και βοηθούν πάρα πολλούς άλλους, ανέργους και φτωχούς και γλίσχρα αμειβόμενους και άλλους ανήμπορους. Όχι, δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ποτέ αχάριστοι και αγνώμονες, ποτέ!

Continue reading

τι θα μπορούσε να κάνει η Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) αλλά δεν θα το κάνει

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Το τραγούδι το αφιερώνω στην Υπουργό Αρπαγής του Κοινωνικού Πλούτου  Νάντια Βαλαβάνη με τα 25 ακίνητα  και τα 500.000 κινητά ακινητοποιημένα ευρά (καταθέσεις –  αυτά ξέρουμε)

Η πρόταση που διατυπώνω σήμερα θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αλλά δεν θα . . . Είναι συνεπής με ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου που η ιστορική Αριστερά απορρίπτει με την μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια και απέχθεια. Η ιστορική Αριστερά θέλει να κυβερνήσει, θέλει να διαχειριστεί, να συντονίσει το Κράτος, η βασική λειτουργία του οποίου είναι η αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, η διευρυμένη αναπαραγωγή της Κυριαρχίας, τρέχει μόλις την καλέσουν τα μεγάλα της αφεντικά, οι καπιταλιστές και το Κράτος,  να συνδράμει στην επίλυση των παντοίων προβλημάτων τους. Η βασική της επιδίωξη είναι η αναπαραγωγή του κομματικού μηχανισμού, διότι αυτή εξασφαλίζει και πλούτο και ισχύ και φήμη στα ηγετικά και μη στελέχη της. Είναι μια υπεύθυνη Αριστερά. Όλοι και όλες γνωρίζουμε τη τύχη της: εξαφάνιση από προσώπου πολιτικής.

ΝΑ ποια είναι η πρότασή μου, οι σκέψεις μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθεί, να προκηρυχθούν εκλογές στις οποίες δεν θα συμμετάσχει, μαζί και το ΚΚΕ, και η εξωκοινοβουλετική Αριστερά,και να καλέσουν τον λαό των ψηφοφόρων να μην πάει να ψηφίσει, να πάει να ψήσει στη παραλία, να γλεντήσει: αποχή! Ας πάει να ψηφίσει το 30% του εκλογικού σώματος, να βγει πρώτη η Ν.Δ με ποσοστό 65-70% κι ας πάρει αυτή τα μέτρα –  η Αριστερά θα τα πάρει, μη τρελαθούμε! 

Continue reading