ΟΧΙ – πρώτο επιχείρημα (β΄)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΛΕΓΑ χθες γραπτώς ότι δεν γνωρίζουμε εάν τα νέα μέτρα, το νέο πρόγραμμα διάσωσης, το νέο μνημόνιο, η νέα συμφωνία, η τρίτη  επίθεση του Κυρίου καπιταλιστή για την επέκταση του καπιταλισμού γίνει βιαίως και ταχέως ή σταδιακά και μακροπρόθεσμα, εάν θα την πραγματοποιήσει η Δεξιά ή η Αριστερά ή και οι δύο μαζί. Θα δούμε. Η επίθεση αυτή, το πρόγραμμα διάσωσης είναι μια βεβαιότητα, η οποία μας επιτρέπει να διατυπώνουμε προγνώσεις (μακροπρόθεσμα αποτελέσματα υπαρκτής τάσης) και προβλέψεις (βραχυπρόθεσμα και άμεσα συγκεκριμένα γεγονότα και συμβάντα).

ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ αρκετές βεβαιότητες. Η σοφία, η επίγνωση της συγκυρίας, έχει σχέση με βεβαιότητες, όχι με αβεβαιότητες. Κινδυνεύουμε ασφαλώς να χαρακτηριστούμε δογματικοί και ξεροκέφαλοι αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί από τη στιγμή που οι βεβαιότητες είναι αντικείμενο διαρκούς επανεξέτασης και κριτικής και επεξεργασίας. Να μια άλλη βεβαιότητα, την οποία έχω επεξεργαστεί διεξοδικά και την επαναλαμβάνω άλλη μια φορά: τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνητικά και κομματικά, είναι μικροαστοί που δια της πολιτικής οδού επιδιώκουν να γίνουν πιο ισχυροί υπηρετούντες τον Κύριο και επικαλούμενοι τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις της τάξης τους ή της τάξης των εργαζόμενων της εκτέλεσης, αυτών που η εργασία τους είναι η εκτέλεση διαταγής, άρα υφίστανται την αρπαγή του κοινωνικού πλούτου που παράγουν (Υποτελείς). Η δομική, εγγενής αυτή αντίφαση μου επιτρέπει να τους χαρακτηρίσω χαζοχαρούμενους απατεώνες και βλάκες. Αυτή είναι μία βεβαιότητα την οποία ελέγχουμε καθημερινά. Κάθε τι που κάνει ο απατεώνας και βλάκας δεν μπορεί παρά να είναι απατεωνιά, δεν μπορεί παρά να είναι βλακεία.

ΈΡΧΕΤΑΙ μια μέρα, οπωσδήποτε, που ο απατεώνας και βλάκας θα αντιμετωπίσει ένα αξεπέραστο αδιέξοδο και θα αποκαλυφθεί μεγαλοπρεπώς. Προς αυτό το αδιέξοδο, προς αυτή την αποκάλυψη κινείται ολοταχώς ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση και ως κόμμα. Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση; Προσπαθούμε μέσω της εποικοδομητικής κριτικής να τους πείσουμε να αλλάξουν, όπως κάνουν οι δεκάδες και εκατοντάδες φίλα και κριτικά προσκείμενοι προς τον ΣΥΡΙΖΑ καθηγητές πανεπιστημίων και διανοούμενοι και δημοσιογράφοι, ή ενισχύουμε, ενθαρρύνουμε την απατεωνιά τους και την βλακεία τους ώστε όλα αυτά να αποκαλυφθούν όσο γίνεται πιο γρήγορα και μεγαλοπρεπώς; Απορρίπτω μετά ειδεχθούς  βδελυγμίας την πρώτη στάση: την υιοθετούν όσοι και όσες θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι Αριστερά που θα συγκρουστεί και θα διεκδικήσει και άλλα πολλά παρόμοια. Και την υιοθετούν διότι έχουν συμφέροντα και είναι και αυτοί απατεώνες – και στην καλύτερη περίπτωση αφελείς και αθώοι.

Continue reading

ΟΧΙ – επιχείρημα πρώτο (α΄)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ υπάρχει πιο μεγάλη ανασφάλεια από την υπερσίγουρη ασφάλεια, όσο κι αν όλοι οι άνθρωποι την αναζητούν – το μόνο σίγουρο στη ζωή μας είναι ο θάνατος. Ζώντας συνειδητά μέσα σε μια διαρκή κρίση, η ασφάλειά μου είναι αυτή η κρίση – να ζεις όσο γίνεται μακριά από μεροκάματο και μισθό, μακριά από την κατάρα του επαγγέλματος, με όσο γίνεται λιγότερα εμπορεύματα και χρήματα, με όσο γίνεται περισσότερες φίλες και φίλους, θεωρώ ότι η κρίση, η αναταραχή, η εξέγερση, ο κοινωνικός διχασμός, η επανάσταση, το πέρασμα στην πράξη, η απουσία, η προσφορά, η καθημερινή βίωση του γλεντζέδικου κομμουνισμού είναι πηγή αναζήτησης, αναθεώρησης αυτονόητων, σκέψεων και γνώσεων και πρακτικών, είναι πηγή δημιουργίας και εμένα πάνω απ΄ όλα με ενδιαφέρει η αναζήτηση, η κριτική και η δημιουργία.

ΘΕΩΡΩ ότι ανοίγεται μπροστά μας μια μακράς διάρκειας περίοδος αναταραχής, κοινωνικού διχασμού, κρίσης (λήψης αποφάσεων δηλαδή), αναζήτησης, αναθεώρησης αυτονόητων, κριτικής, μια μακράς διάρκειας δημιουργία. Και όλα αυτά είναι στιγμές του εμμενούς, του γλεντζέδικου κοινωνικού πολέμου,  (της εμμενούς, της  γλεντζέδικης κοινωνικής επανάστασης),  που οξύνεται και γενικεύεται εξ αιτίας (όχι εξ΄, αγάπες, η εκ προήλθε από την εξ, όχι η εξ από την εκ!) της καπιταλιστικής επίθεσης που επιδιώκει την ενίσχυση του συρρικνωνόμενου καπιταλισμού. Κατά τη διάρκεια αυτής της μακροχρόνιας αναταραχής και δημιουργίας υπάρχουν στιγμές κομβικές, στιγμές δηλαδή προς τις οποίες συγκλίνουν, επεξεργάζονται και αποκλίνουν, διασπείρονται στην κοινωνία, σκέψεις, ιδέες, γνώσεις, πρακτικές. Να ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα: θα γίνει κοινός τόπος, κοινή κοινωνική πρακτική να μην καταθέτουμε, να μην έχουμε χρήματα στις τράπεζες; Θεωρώ ότι θα γίνει. Θα μας δοθούν πολλές αφορμές και ευκαιρίες για να φέρουμε στο προσκήνιο πολλές παρόμοιες σκέψεις και γνώσεις και πρακτικές. Δεν είμαστε παρά μόνο στην αρχή.

Continue reading

ΟΧΙ – κάθε μέρα κομμουνισμός!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εάν την Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015,  οι κάλπες για το δημοψήφισμα ανοίξουν την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος, στις 6.08, εγώ στις 6.09 θα πάω να ψηφίσω ΟΧΙ. Το ομολογώ ευθαρσώς, κατηγορηματικά και με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια. Δύο είναι τα επιχειρήματά μου αλλά θα τα διατυπώσω αύριο το πρωί, μα τη Ζωή και μα τη Σκέψη, δεν προλαβαίνω σήμερα – ξημερώνει και θελωπρέπει να πάω να ποτίσω τα καρπούζια και τα πεπόνια.

το δημοψήφισμα ως απάτη και ως βλακεία: ποιος τον γαμάει τον λαό! ας προετοιμαστούμε για χρεοκοπία

Ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια προς την γκιλοτίνα, λέγεται ότι ο Λουδοβίκος ΙΣΤ’ είπε:

Όλα τούτα διαφαίνονταν εδώ και δέκα χρόνια. Τι με οδήγησε στον εφησυχασμό;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Υπάρχουν πολλές οργανώσεις και δεξαμενές σκέψης που το βασικό τους έργο είναι η παρακολούθηση της εξέλιξης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι το πιο γνωστό και το πιο σημαντικό διότι παίρνει αποφάσεις και τις εκτελεί, επιχειρεί δηλαδή να επεμβαίνει με κατευθυντήρια γραμμή όχι μόνο την εξέλιξη του παγκόσμιου καπιταλισμού αλλά έχοντας  διαμορφώσει και μια στρατηγική.  Ως προς την εξέλιξη του παγκόσμιου καπιταλισμού, τα νέα δεν είναι καθόλου μα καθόλου ευχάριστα:από το 1975 ο ρυθμός ανάπτυξης του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος  μειώνεται συνεχώς, όταν από το 1945 μέχρι το 1975 ήταν αυξητικός σε ποσοστό 5% ετησίως! Τώρα βαίνουμε ολοταχώς προς μια παγκόσμια ύφεση, η οποία θα διαρκέσει πολλές δεκαετίες, κατάσταση που μας επιτρέπει να διατυπώνουμε τη θέση της συρρίκνωσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Ως προς τη στρατηγική: αν και ο ρυθμός ανάπτυξης του παγκόσμιου κοινωνικού πλούτου μειώνεται συνεχώς, δεν παύει και δεν θα παύσει να είναι τεράστιος, τόσο τεράστιος που φτάνει και περισσεύει όχι μόνο να ζήσουμε όλοι και όλες καλύπτοντας τις βασικές μας ανάγκες αλλά και να επιλύσουμε τα χρόνια και οξυμένα παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα. Αυτές είναι τεράστιες δυνατότητες της εποχής μας. Οι δυνατότητες αυτές πρέπει και να αποσιωπηθούν αλλά και να καταστραφούν. Αυτός είναι ο νεοφιλελευθερισμός, η προληπτική αντεπανάσταστη σε μια παγκόσμια κοινωνική επανάσταση που θα μπορούσε να συμβεί και να γενικευτεί. Εάν δεν αναμενόταν, προς τι η προληπτική αντεπανάσταση;

Continue reading

χρεοκοπία του Κράτους, κλειστές τράπεζες; τετραήμερο αργίας μακράς διάρκειας σε χωριά και εξοχικά και μικρές επαρχιακές (κωμο)πόλεις!

ναι, φίλες και φίλοι, μόνο έτσι μπορούμε να νικήσουμε

Continue reading