φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η παγκόσμια ιστορία του ανθρώπου του σοφού αρχίζει με την έναρξη της ανθρωπογένεσης, πριν 5-6 εκ. χρόνια, με τη συγκρότηση της πρωτοκοινωνίας, και διακρίνεται σε δύο εποχές: την εποχή της πλεονικής σπείρας, που καλύπτει την ανθρωπογένεση και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ανθρώπου του σοφού και την εποχή της μειονικής σπείρας που άρχισε πριν 6-7 χιλιάδες χρόνια. Ζούμε στα τέλη αυτής της εποχής, στη φάση της ολοκλήρωση της μειονικής σπείρας, κατά την οποία κλιμακώνεται η συσσώρευση πολλών και οξέων παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων, η διεξαγωγή πολέμων, η προϊούσα αποδιοργάνωση των κοινωνιών, η καταστροφή της φύσης. Με μια μόνο λέξη: ο θάνατος. Η κατάληξη της μειονικής σπείρας θα είναι η εξαφάνιση του ανθρώπου του σοφού. Η διάρκεια της φάσης της ολοκλήρωσης της μειονικής σπείρας θα είναι μεγάλη και θα καλύψει τον 21ο και τον 22ο αιώνα. Η διαπίστωση αυτή είναι μια νότα αισιοδοξίας. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει η πιθανότητα της αντίδρασης του ανθρώπου του σοφού και της αποτροπής της εξαφάνισης, με την υπερίσχυση της υπάλληλης πλεονικής σπείρας και την μετά-νοια, δηλαδή, την αλλαγή του τρόπου σκέψης και του τρόπου ζωής. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν αυτή η μετά-νοια εκτυλιχθεί πριν ή μετά την Αποκάλυψη και την επί Γης Κόλαση. Εάν γίνει μετά, “δεν θα ήθελα να είμαι ένας από τους επιζήσαντες’ (Πολ Βιριλιό).