φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Μόλις πριν από κάνα δυο χρόνια έμαθα ότι μπορεί κάποιος να παραγάγει μπύρα στο σπίτι του! Μα την Παναγία, τόσο καθυστερημένος είμαι! Πέρυσι, διάβασα σε εφημερίδα ότι υπάρχουν στην Ελλάδα μερικές δεκάδες μικρές ζυθοποιΐες, οι οποίες διαθέτουν τη μπύρα που παράγουν σε τοπικό επίπεδο, και όχι μόνο! Πίνοντας μπύρα μεγάλων βιομηχανιών και βλέποντας διαφημίσεις είχα σχηματίσει την εντύπωση, που είχε αναχθεί στο επίπεδο της γνώσης, ότι η παραγωγή της μπύρας είναι κάτι φοβερό και τρομερό, κάτι πολύπλοκο, κάτι που απαιτεί τεράστιο εργαλειακό εξοπλισμό, μεγάλες εγκαταστάσεις, φορτηγά, πολλούς εργάτες, επιστημονικό προσωπικό και άλλα πολλά. Πώς σχηματίζεται μια γνώση μέσα στον εγκέφαλό μας! Να πως σχηματίζεται: ο εγκέφαλός μας είναι ειδικευμένος να γενικεύει! Αυτή η γνώση, αυτή η επίγνωση των δυνατοτήτων του εγκεφάλου, η ροπή προς τη γενίκευση, η τάση προς το ολίσθημα, είναι μία από τις υπέρτατες γνώσεις του ανθρώπου. Οφείλουμε να ελέγχουμε συνεχώς το πως και το τι σκεφτόμαστε, το πως και το τι γνωρίζουμε!
Μου αρέσει η μπύρα, μου αρέσει πολύ αλλά πίνω ελάχιστη βιομηχανική μπύρα και μόνο weiss, τη λευκή μπύρα, που γίνεται από σιτάρι (με λίγο κριθάρι). [Η ελληνική Βεργίνα πίνεται ευχάριστα]. Αυτές τις μέρες έχω πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα. Βρήκα ένα βιβλίο, το μοναδικό που υπάρχει, αν δεν κάνω λάθος, για τη ζυθοποίηση και για συνταγές. Είναι του Wolfgang (ο λύκος έφυγε) Vogel (πουλί), εκδόσεις Ψύχαλου: ΜΠΥΡΑ: ζυθοποίηση, συνταγές (τίτλος πρωτοτύπου, Bier aus eigenem Keller – μπύρα από το δικό μας κελλάρι). Μαθαίνω φοβερά και τρομερά πράγματα, μου αρέσει να μαθαίνω! Αύριο Σάββατο, θα επισκεφτώ ένα κατάστημα στη Θεσσαλονίκη που διαθέτει εξοπλισμό για οικιακή, και όχι μόνο, παρασκευή μπύρας, κάπου στη Φράγκων. Το επόμενο Σάββατο θα πάω σε ένα χωριό μόλις 4 χιλ. από τη Ξάνθη και θα επισκεφτώ ένα κοινόβιο που παράγει τη μπύρα του – θα περάσω βέβαια κι από το παζάρι της Ξάνθης, θα περάσω από τους τσιπουράδες, τους παραγωγούς τσίπουρου, που είναι το σημείο συνάντησης όλων των εναλλακτικών και παραγωγών βιολογικών προϊόντων. Σας διαβεβαιώνω ότι του χρόνου τέτοια εποχή στους φίλους και τις φίλες που θα μας επισκέπτονται θα προσφέρουμε τη δική μας μπύρα, με κριθάρι και σιτάρι δικής μας παραγωγής, χωρίς φυτοφάρμακα και λιπάσματα! Εάν κάποιος φίλος, φίλη μας διαβάζει και φτιάχνει δική του μπύρα, εάν έχει χρόνο και διάθεση, θα ήθελα πολύ να με βοηθήσει με τις γνώσεις του και την πείρα του.
Αυτό όμως θα είναι η αρχή. Γιατί η επιδίωξη μου είναι η συνεργατική συνεταιριστική οργάνωση μιας μικρής ζυθοποιΐας που θα καλύψει τις τοπικές ανάγκες εξοβελίζοντας τις μεγάλες καπιταλιστικές ζυθοποιΐες. Τί είναι ο κομμουνισμός, φίλες και φίλοι; Δεν είναι η ελεύθερη συνεταιριστική οργάνωση της παραγωγής; Πότε θα το κάνουμε αυτό; Όταν θα καταλάβουμε με τα όπλα ή με τις εκλογές το Κράτος και τα μέσα παραγωγής; Τη Δεύτερη ή την Τρίτη Παρουσία; Μπορούμε να το κάνουμε σήμερα!
Με αφορμή λοιπόν τη μπύρα θα ήθελα να εκθέσω κάποιες σκέψεις σχετικά με την αυτάρκεια και την κλιμάκωσή της.
