μπορούμε να διαβάσουμε τον δίσκο της Φαιστού, τα κείμενα της κρητικής ιερογλυφικής και της Γραμμικής Γραφής Α΄;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Στο ερώτημα αυτό έχουν δοθεί δυο απαντήσεις. Οι περισσότεροι ερευνητές ισχυρίζονται ότι δεν μπορούμε να τα διαβάσουμε. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι που ισχυρίζονται ότι μπορούν να τα διαβάσουν, τα διαβάζουν και μας λένε και τι διαβάζουν. Το βασικό επιχείρημα των πρώτων είναι ότι η γλώσσα αυτών των κειμένων είναι μια άγνωστη γλώσσα, οπότε εάν δεν ανακαλύψουμε κάποιο δίγλωσσο κείμενο, δεν θα μπορέσουμε να τα διαβάσουμε ποτέ – και μάλλον δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ. Εκτός εάν υποθέσουμε ότι η γλώσσα των κειμένων είναι κάποια γνωστή γλώσσα, όπως έγινε με τη Γραμμική Β΄, οπότε η ανάγνωσή τους θα είναι εύκολη. Αυτοί που διαβάζουν τα κείμενα υποθέτουν ότι η γλώσσα των κειμένων είναι η ελληνική, οπότε και τα διαβάζουν. Οι αναγνώσεις όμως που επιχειρούν δεν συμφωνούν. Τον δίσκο της Φαιστού τον έχουν διαβάσει πάνω από διακόσιοι μελετητές του, οπότε έχουμε καμιά διακοσαριά, το λιγότερο, διαφορετικές αναγνώσεις. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μέχρι τώρα δεν υπάρχει μια γενικά αποδεκτή ανάγνωση.

Continue reading →

a-ke-re-wa

[Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012]

φίλες κε φίλοι, καλή σας μέρα

Σπεύδω βραδέως να ανταποκριθώ, με πολλή ευχαρίστηση, στο ενδιαφέρον του Γιώργου Πύλιου για τον οικισμό/διαμέρισμα a-ke-re-wa της μυκηναϊκής επικράτειας της Πύλου και για τη συλλογή Ng, που περιλαμβάνει μόνο δυο πινακίδες, οι οποίες ίσως να ήταν και μία, όπως θα δούμε. Λέω βραδέως διότι το κείμενο θα γραφτεἰ σταδιακά μιας και χρειάζομαι πολύ χρόνο για να ψάχνω σε πολλά βιβλία, λεξικά, γραμματικές, άρθρα, κτλ. Και λέω με πολλή ευχαρίστηση διότι εκπληρώνεται ένας από τους σκοπούς της Ανωτάτης Σχολής Κακών Τεχνών: της ελεύθερης κυκλοφορίας της γνώσης, του ελέγχου της και της σύμπηξης πνευματικής φιλίας εν πνεύματι ελευθερίας πνεύματος και σκέψης, τουλάχιστον, με άνδρες και γυναίκες που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, όποια κι αν είναι αυτά. Από τις πρώτες μέρες ήδη διατύπωσα με απλότητα και σαφήνεια τις προθέσεις μου: έστησα την Κακιά Σχολή όχι μόνο για να δημοσιεύσω κείμενα που δεν μπορούσα με άλλο τρόπο να το κάνω αλλά, κυρίως, για να γνωριστούμε και να τα πούμε και από κοντά, εάν υπάρχει ασφαλώς διάθεση και από τα δύο μέρη.

Μιας και μου δίνεται η ευκαιρία, θα δημοσιεύσω και της τρεις συλλογές της σειράς Ν της Πύλου. Το αντικείμενο αυτών των συλλογών είναι η καταγραφή τών ποσοτήτων ινών λιναριού που έχει καλλιεργηθεί σε οικισμούς της επικράτειας, η καταγραφή των ποσοτήτων που πρέπει να καταβάλει ως φόρο κάθε οικισμός και συνολικά οι δυο επαρχίες της μυκηναϊκής Πύλου, η καταγραφή των φοροαπαλλαγών και η καταγραφή των ποσοτήτων που δεν παραδόθηκαν από τους οικισμούς στον κρατικό μηχανισμό. Σε ένα μελλοντικό ξεχωριστό κείμενο θα συγκεντρώσω όλες τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες που αντλούμε από αυτές τις συλλογές.

Continue reading →

συλλογή Nn

CLASS Na Texts of the class Na are characterized gy the presence of the ideographic SA, and by related formulae, and belong to the group of long, narrow tablets. The majority were probably written by a single hand (hand 1), and the proportion of tablets cut at one (or both) ends is high. The tablets in another hand are Na 337, 561, 1027.

Na 66

.Α e-re-u-te-]ra ΛΙΝΑΡΙ 16

.Β e-re-u-]te-ra ΛΙΝΑΡΙ 6

e-re-u]-te-ra:cf. Na 529.

Continue reading →

συλλογή Ng

ClASS Ng Texts of the class Ng are characterized by the presence of the ideographic SA. The quantities reported are high, such that they might be totals of the items reported in the Na texts. They are of the same hand (hand 1), and were found in the middle of the Archives Room 8, among the Na tablets.

Ng 319

.1 de-we-ro-a₃-ko-ra-i-ja ΛΙΝΑΡΙ 1239

.2 to-sa-de , o-u-di-do-to ΛΙΝΑΡΙ 457

319.2 -de over erasure; -di-do-to over erasure.

Continue reading →

συλλογή Na

Na 66

.Α e-re-u-te-]ra ΛΙΝΑΡΙ 16

.Β e-re-u-]te-ra ΛΙΝΑΡΙ 6

Continue reading →

όταν μισούμε αυτά που επιθυμούμε (2)

φίλες κε φίλοι, καλημέρα

Εδώ και πολλά χρόνια προσπαθώ αφενός να κατανοήσω τις δυνατότητες της εποχής μας και αφετέρου να εντοπίσω τις επιθυμίες των Υποτελών, Παραγωγών και μη. Με ενδιαφέρει όμως και κάτι άλλο κι αυτό το ενδιαφέρον γίνεται επίκαιρο λόγω της σχέσης που έχει με τον φασισμό/ναζισμό: ποια είναι η στάση των Υποτελών όχι μόνο απέναντι στις δυνατότητες της εποχής αλλά και απέναντι στις ίδιες τους τις επιθυμίες;

Continue reading →

όταν μισούμε αυτά που επιθυμούμε (1)

φίλες κε φίλοι, καλή σας μέρα

το σημερινό σημείωμα το αφιερώνω στην Ηλέκτρα

Ποιος, ποια έχει επίγνωση των δυνατοτήτων τις εποχής μας;

Πριν απαντήσω, ας παραθέσω άλλη μια φορά τις δυνατότητες της εποχής μας: Ο πλούτος που παράγουμε σήμερα παγκοσμίως φτάνει και περισσεύει για να ζήσουμε όλοι και όλες καλύπτοντας τις βασικές ανάγκες της τροφής, στέγης, ένδυσης, μετακίνησης, ενέργειας, εκπαίδευσης – τον πλούτο αυτόν μπορούμε να τον παραγάγουμε εργαζόμενοι δυο μήνες τον χρόνο.

Ποιος λοιπόν έχει πλήρη και συνειδητή επίγνωση των δυνατότητων της εποχής μας;

Ο Κύριος, φίλες και φίλοι, ο Κύριος – και τα τσιράκια του (σύμβουλοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, συγγραφείς, καλλιτέχνες, κ.α.). Το ότι έχει, έχουν πλήρη επίγνωση΄των δυνατοτήτων τον/τους επιτρέπουν να διεξαγάγουν τον κοινωνικό πόλεμο αποτελεσματικά. Ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν:

να μην αποκτήσουν οι υποτελείς συνείδηση των δυνατοτήτων της εποχής μας

να καταστρέψουν τις δυνατότητες της εποχής μας

να μισήσουν οι υποτελείς τις δυνατότητες της εποχής μας

Ποιος άλλος έχει επίγνωση των δυνατοτήτων της εποχής μας; Ένα ςπολύ μικρός αριθμός γυναικών και ανδρών που βρίσκονται πέραν της ιστορικής Αριστεράς.

Continue reading →

‘Dès la prise du pouvoir, le gouvernement nazi offre au prolétariat allemand sports et transports’

φίλες κε φίλοι, καλημέρα σας

‘Μόλις πήρε την εξουσία, η ναζιστική κυβέρνηση πρόσφερε στο γερμανικό προλεταριάτο sports και transports’, αθλητισμό και μεταφορές, δηλαδή, αθλητισμό και αυτοκίνητο, παρατηρεί ο Πολ Βιριλιό στο πιο σημαντικό του βιβλίο (αμετάφραστο στα ελληνικά – γιατί;), Ταχύτητα και Πολιτική (Vitesse et Politique, εκδ. Galilée, 1977, σελ. 33). Volkswagen – αυτοκίνητa για το λαό! Wir leben Autos, που λέει σήμερα και η διαφήμιση – ζούμε τα αυτοκίνητα! Εν τω μεταξύ, κάνα δυο δεκαετίες πριν, στο αμερικάνικο προλεταριάτο είχε αρχίσει να προσφέρει αυτοκίνητο η αυτοκινητοβιομηχανία Ford, η οποία εν ριπή οφθαλμού σταμάτησε την παραγωγή κινητήρων και το έρριξε στην παραγωγή πυροβόλων κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μιας και οι κινητήρες και τα πυροβόλα παράγονται με τις ίδιες εργαλειομηχανές – τό ίδιο έκανε και η Σιτροέν στη Γαλλία κι άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες σε όλες τις άλλες ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. (Έχουμε δείξει ότι ο κινητήρας τελειοποιήθηκε από οπλουργούς και σε χώρες με πολεμική βιομηχανία). Μεταξύ αυτών των δύο προσφορών, ο ιταλικός φουτουρισμός (Μαρινέτι) είχε υμνήσει τη μηχανή ως μέσο Καθυπόταξης της φύσης, κατά συνέπεια, και των Υποτελών. Δεν μας επιτρέπεται να μην αναρωτηθούμε: στο ελληνικό προλεταριάτο ποιος πρόσφερε sports and transports;

Θα έλεγα ότι sports πρόσφερε η δικτατορία των συνταγματαρχών και transports (αυτοκίνητο) η κυβέρνηση του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Από οικονομικής έποψης, εάν δούμε τον φασισμό/ναζισμό ως μια στιγμή της καπιταλιστικής επέκτασης, τότε ο φασισμός/ναζισμός δεν έκανε τίποτα άλλο από το να προωθήσει αποφασιστικά την προϋπάρχουσα καπιταλιστική τάση της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού και του αυτοκινήτου, της μαζικής (προλεταριακής) ενασχόλησης με τον αθλητισμό και χρήσης του αυτοκινήτου. Εάν σήμερα κυριαρχεί ο αθλητισμός και το αυτοκίνητο, το οφείλουμε εν πολλοίς στον φασισμό/ναζισμό/δικτατορία. Ας ρίξουμε μια ματιά τριγύρω μας κι ας αναρωτηθούμε: τι άλλο οφείλουμε εν πολλοίς στον φασισμό/ναζισμό; Μήπως τα μαζικά μέσα ενημέρωσης; Μήπως τις διακοπές και τον τουρισμό; Μήπως τη λατρεία της φύσης και τον γυμνισμό; Μήπως την υποχρεωτική εκπαίδευση; Μήπως τα χημικά στα τρόφιμα; Μήπως τα χημικά στα καλλυντικά; Τη λατρεία της νεότητας; Το πρότυπο του γυναικείου και ανδρικού κορμιού; Μήπως το μιλιτέρ μοντελάκι στον ρουχισμό;

Continue reading →

αμείλικτη επίθεση, συμβιβασμός, υποχώρηση: χρεοκοπία και στρατιωτικό πραξικόπημα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εικάζω ότι οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες αυτών των εωθινών σημειωμάτων συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που είναι βέβαιοι ότι σε περίπτωση εξέγερσης/επανάστασης ο Κύριος θα καταφύγει σε τρεις τρόπους για να καθυποτάξει τους εξεγερμένους/επαναστατημένους υποτελείς και να ενισχύσει την Κυριαρχία Του. Ο πρώτος είναι μια κυβέρνηση των υπολειμμάτων της ιστορικής Αριστεράς, ο δεύτερος η οικονομική βία και ο τρίτος η στρατιωτική βία, το στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι διαπιστώσεις αυτές εγείρουν κάποια ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά πρέπει να τα διατυπώσουμε ευκρινώς – και να διατυπώσουμε ασφαλώς και κάποιες απαντήσεις.

Να τα ερωτήματα: τι σημαίνει αυτό το ‘σε περίπτωση εξέγερσης/επανάστασης’; Είμαστε βέβαιοι, και γιατί, ότι θα συμβεί εξέγερση/επανάσταση; Γιατί διακρίνουμε την εξέγερση και την επανάσταση; Πως θα αντιμετωπίσουμε την οικονομική βία (‘χρεοκοπία’); Πως τη στρατιωτική βία; Πως θα αντιμετωπίσει την οικονομική/στρατιωτική βία του Κράτους η ιστορική Αριστερά της επαναστατικής βίας; Υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος πέραν αυτού της ιστορικής Αριστεράς;

Continue reading →

γλέντι και ελευθερία πνεύματος: εγχειρίδιο διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου (3)

φίλες και φίλοι, καλημέρα σας

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: μήπως ο όρος κοινωνική σύγκρουση είναι πιο καταλληλος, πιο ακριβής από αυτόν του κοινωνικού πολέμου; Η επιφύλαξη αυτή προλαβαίνει τους δικούς σας ενδοιασμούς: πως είναι δυνατόν να μιλάμε για (κοινωνικό) πόλεμο από τη στιγμή που ο ένας από τους δύο αντιπάλους αποφεύγει συνειδητά τη χρήση των όπλων; Υπάρχει και κάτι ακόμα: η ιστορική Αριστερά, που δέχεται την (επαναστατική) χρήση των όπλων, αποφεύγει να χρησιμοποιήσει αυτόν τον όρο: για να μπορούμε να μιλάμε για πόλεμο, ισχυρίζονται, πρέπει να υπάρχουν στρατοί, όπλα, στολές, κλπ. και από τα δύο αντιμαχόμενα μέρη. Έτσι, μεταχειρίζονται τις φράσεις ταξική πάλη, επαναστατικός αγώνας, κλπ.

Διότι ο πόλεμος είναι μια ένοπλη σύρραξη μεταξύ οργανωμένων ομάδων. Ο Καρλ φον Κλάουζεβιτς ορίζει τον πόλεμο με έναν κάπως πιο ευρύ τρόπο, με έναν τρόπο που μας παραχωρεί κάποιο στέρεο έδαφος για να πατήσουμε και να προχωρήσουμε εν μέσω κινουμένης άμμου: ο πόλεμος, μας λέει, είναι μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή μας. Τι σημαίνει όμως μια πράξη βίας; Είναι δυνατόν να υπάρξει πράξη βίας χωρίς τη χρήση όπλων; Όταν δηλαδή λέμε βία, όταν βέβαια αναφερόμαστε σε πόλεμο, εννοούμε πάντα τη βία που προέρχεται από τη χρήση των όπλων; Και μια δεύτερη ένσταση. Με τον ορισμό που παραθέτει ο Κλάουζεβιτς ταυτίζει τον πόλεμο εν γένει με τον πόλεμο καθυπόταξης, με τον περιορισμένο πόλεμο (‘να εκτελέσει τη θέλησή μας’). Εάν όμως ο σκοπός μας δεν είναι να εκτελέσει ο αντίπαλος τη θέλησή μας αλλά να τον εξαφανίσουμε από προσώπου γης, να τον εξοντώσουμε ολοσχερώς; Μπορεί να υπάρξει ορισμός κοινός και για τον πόλεμο καθυπόταξης και για τον πόλεμο εξόντωσης;

Όχι, φίλες και φίλοι, δεν μπορεί να υπάρξει. Τη δυσκολία αυτή την είχε αντιληφτεί ο Κλάουζεβιτς και περιόρισε την έννοια του ‘πολέμου’ στην έννοια του πολέμου καθυπόταξης, του περιορισμένου πολέμου, υποστηρίζοντας ότι κάθε πόλεμος τείνει να κλιμακωθεί και να μετεξελιχθεί σε απόλυτο, σε πόλεμο εξόντωσης. Υπάρχει μια δικλείδα ασφαλείας; Ναι, η πολιτική είναι αυτή που βάζει όρια στην κλιμάκωση. Οι στρατιωτικοί λοιπόν οφείλουν να υποτάσσονται στους πολιτικούς – άρα, οι πολιτικοί είναι οι ανώτατοι στρατιωτικοί. Οι πολιτικοί είναι στρατιωτικοί με πολιτικά.

Continue reading →