Κύκλοι Διαλέξεων

There are 1.090 posts filed in Κύκλοι Διαλέξεων (this is page 70 of 109).

οι υποσχέσεις του Κυρίου ως απάτη και τακτική υποχώρηση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Τα τελευταία χρόνια έχω πέσει με τα μούτρα στη μελέτη των εξεγέρσεων και των επαναστάσεων και έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα. Ένα από αυτά είναι ότι γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται. Εκείνο που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να κατανοήσω το πως τα καταφέρνει ο Κύριος και νικάει. Αυτό κατά κανένα τρόπο δεν σημαίνει ότι πάντοτε  αναδεικνυόταν, αναδεικνύεται και θα αναδεικνύεται νικητής. Εάν δεχτούμε κάτι τέτοιο, εάν δεχτούμε την παντοδυναμία του Κυρίου ημών, θα πρέπει να σιωπήσουμε, να εξαφανιστούμε, να πάρουμε τα βουνά.  Δεν το κάνουμε όμως: Ο Κύριος, μας το επιβεβαιώνει η Ιστορία, δεν νικούσε πάντοτε, δεν νικάει πάντοτε, δεν θα νικάει πάντοτε.

Εάν οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις είναι μορφές πολέμου, τότε, ο Κύριος δεν μπορεί να μην καταφεύγει στην ταχύτητα, τον εκφοβισμό και την απάτη για να νικήσει. Σήμερα, θα ασχοληθούμε με μια πρακτική απάτης, τις υποσχέσεις του Κυρίου, και θα αφήσουμε τις συμφωνίες για μια άλλη μέρα. Όλες οι εξεγέρσεις του παρελθόντος που έχουν ηττηθεί, ηττήθηκαν  επειδή οι υποτελείς αποδέχτηκαν τις υποσχέσεις του Κυρίου και προχώρησαν στη σύναψη συμφωνιών. Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί έδειξαν εμπιστοσύνη στον Κύριο, γιατί πίστεψαν τα λόγια του;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία οφείλουμε να δώσουμε κάποιες απαντήσεις. Υπάρχει όμως ένα ερώτημα το οποίο προηγείται λογικά και χρονικά: γιατί ο Κύριος δεν τηρεί τις υποσχέσεις του, γιατί αθετεί τις συμφωνίες που έχει συνάψει; Για να μπορέσουμε να διατυπώσουμε μια απάντηση πρέπει να κατανοήσουμε τη φύση της υπόσχεσης και της συμφωνίας. Κι αυτό θα κάνουμε σήμερα.

Continue reading →

γιατί βρίζεις, ρε αρχίδι;!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Αντικείμενο του σημερινού σημειώματος θα είναι η βρισιά – το αφιερώνω στον Γιωργάκη. Μια από τις επόμενες μέρες θα ασχοληθούμε λεπτομερειακά με τη βρισιά ‘αρχίδι’ και θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια εξήγηση γιατί η ίδια λέξη στον πληθυντικό πολύ συχνά δεν δηλώνει περιφρόνηση και υποβιβασμό αλλά την ανδρική ισχύ (έχει αρχίδια/δεν έχει άρχίδια!).

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν η βρισιά είναι μια ανθρωπολογική σταθερά, όπως η φαντασία, το γέλιο, ο έρωτας, η επίγνωση του θανάτου και άλλα, εάν δηλαδή εμφανίστηκε ταυτόχρονα με τη γλώσσα. Τείνω να υποστηρίζω ότι δεν είναι ανθρωπολογική σταθερά και θα παραθέσω στη συνέχεια τα επιχειρήματά μου.

Εάν θέλουμε να μελετήσουμε το φαινόμενο της βρισιάς στο πεδίο της λογοτεχνίας, θα καταφύγουμε στο κεντρικό επεισόδιο της πρώτης ραψωδίας της Ιλιάδας, όπου  ο Αχιλλέας και ο Αγαμέμνονας ερίζουν και  αλληλοβρίζονται εξαγριωμένοι και οργισμένοι λόγω των διαφωνιών τους σχετικά με τη μοιρασιά της λείας. Μια προσεκτική ανάγνωση του επεισοδίου δείχνει ότι η πραγματική αιτία είναι η αμφισβήτηση της Ισχύος του Αγαμέμνονα   και η προβολή αξιώσεων Κυριαρχίας από τον Αχιλλέα.

Continue reading →

2014-2034: ευρωπαϊκός εμφύλιος πόλεμος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σας ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για τον ακριβή χρονικό προσδιορισμό του τίτλου. Μην τον πάρετε τοις μετρητοίς! Είναι απλά ένας σχηματικός τρόπος να προσδιορίσω την έναρξη της έντασης, της όξυνσης του κοινωνικου πολέμου στην Ευρώπη, τη διάρκειά του και το τέλος αυτής της έντασης. Προβλέψεις μπορούμε να κάνουμε, αλλά δεν είμαστε μάντεις, δεν μπορούμε να είμαστε κατά κανένα τρόπο.

Ο κοινωνικός πόλεμος στην Ευρώπη δεν θα αρχίσει το 2014 διότι έχει ήδη αρχίσει. Και έχει ήδη αρχίσει διότι ουδέποτε έπαυσε να διεξάγεται. Αυτή είναι η πρώτη βεβαιότητα. Η δεύτερη βεβαιότητα είναι ότι δεν θα διαρκέσει μήνες ή χρόνια αλλά δεκαετίες, μπορεί να καλύψει χρονικά όλον τον 21ο αιώνα. Η τρίτη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα της έκβασής του: ουδείς γνωρίζει ποιος θα αναδειχτεί νικητής, ή, εάν υπάρξει κάποιος συμβιβασμός.

Την πρωτοβουλία της έντασης του κοινωνικού πολέμου την έχει πάρει ο Κύριος και οι υπηρέτες Του. Ποιές είναι οι επιδιώξεις αυτής της πρωτοβουλίας; Είναι από τη μια η συρρίκνωση και η ισχυροποίηση του Κράτους κι από την άλλη η προληπτική αντεπανάσταση, η πρόληψη της επερχόμενης κοινωνικής επανάστασης.

Continue reading →

μπορούμε να διαλύσουμε τις παρελάσεις του Κυρίου και του Κράτους;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ασφαλώς και μπορούμε, και μάλιστα πάρα πολύ εύκολα: αρκεί να εμφανιστούμε από το πουθενά, ξαφνικά, αστραπιαία, απροσδόκτητα, δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες, να κατακλύσουμε τους δρόμους, να ανακατευτούμε με τους φαντάρους και τους μαθητές, να διώξουμε τον κατακτητή Κύριο, να μετατρέψουμε τον δρόμο σε χώρο παιχνιδιού, τραγουδιού, χορού, συνάντησης και έκφρασης. Μπορεί φέτος να μη γίνει, αλλά μια μέρα θα γίνει.

Οι παρελάσεις που διοργανώνει ο Κύριος και το Κράτος  προέρχονται από τις πορείες θριάμβου που διοργάνωναν οι ρωμαίοι στρατηγοί, νικητές των ληστρικών πολέμων. Έτσι, ως πορείες θριάμβου,  καταγράφουν αφενός τον συσχετισμό δύναμης, την κατανομή ισχύος μεταξύ του Κυρίου και του υποτελούς, καταγράφουν δηλαδή την ήττα και την δεινή θέση του δεύτερου,  και αφετέρου εμφανίζονται ως μια μορφή επίδειξης της στρατιωτικής και ιδεολογικής ισχύος. Η επίδειξη ισχύος είναι ένας τρόπος αύξησης της ισχύος και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να συνιστά και μια εκφοβιστική πρακτική.Από την άλλη, η παρέλαση μαθητών είναι μια επίδειξη της κοινωνικής αιχμάλωσίας, της απαγωγής του υπουτελούς, της υποταγής τους.

Με απλά λόγια, ο Κύριος και τα τσιράκια του με τις παρελάσεις μας λένε: σας συντρίψαμε, σας συντρίβουμε και, κοιτάξτε τα όπλα μας και τους υποτακτικούς μας, θα σας συντρίψουμε και στο μέλλον.

Η διάλυση των παρελάσεων είναι μια πάρα πολύ εύκολη υπόθεση: αρκεί να εμφανιστούμε από το πουθενά, ξαφνικά, αστραπιαία, απροσδόκτητα, δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες, να κατακλύσουμε τους δρόμους, να ανακατευτούμε με τους φαντάρους και τους μαθητές, να διώξουμε τον κατακτητή Κύριο, να μετατρέψουμε τον δρόμο σε χώρο παιχνιδιού, τραγουδιού, χορού, συνάντησης και έκφρασης.

 

Το άρθρο αυτό γράφτηκε στις 20 Μαρτίου 2011 και το αναδημοσιεύω

ένας, δύο – πρώτος, δεύτερος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Επέστρεψα από τον κήπο, σήμερα δεν έχει δουλείά, και λέω να γράψω ένα ακόμα κειμενάκι. Θα φέρω στο προσκήνιο μια γλωσσική παραδοξότητα, ένα πολύ ενδιαφέρον μυστήριο,  το οποίο, από ό,τι γνωρίζω, δεν έχει εντοπιστεί και διερευνηθεί. Περί τίνος πρόκειται;

Τους αριθμούς ένα, δυο, πέντε, δέκα, κλπ τους ονομάζουμε απόλυτα αριθμητικά. Από αυτούς τους αριθμούς παράγονται επίθετα, τα οποία αποκαλούμε τακτικά αριθμητικά διότι δηλώνουν την θέση σε μια τάξη, σε μια σειρά. Από το πέντε παράγεται το πέμπτος, από το δέκα το δέκατος, κοκ. Υπάρχουν όμως δύο τακτικά αριθμητικά που δεν παράγονται από τα απόλυτα αντίστοιχα: τα πρώτος και δεύτερος. Δεν σας φαίνεται παράξενο; Γιατί από τα απόλυτα αριθμητικά ‘ένας’ και ‘δύο’  δεν παράγονται τακτικά αριθμητικά; Γιατί για το ‘ένας’ έχουμε το ‘πρώτος’ και για το ‘δύο’, το ‘δεύτερος’; Ετυμολογική συγγένεια μεταξύ των απόλυτων και τακτικών αριθμητικών δεν υπάρχει, οπότε, τι να σημαίνει άραγε το πρώτος και το δεύτερος; Είμαστε βέβαιοι ότι η αρχική σημασία του ένας είναι αυτό που εννοούμε, δηλαδή ΄ένας’, και του δύο, ‘δύο’;

Continue reading →

γιατί ο Κύριος δεν σταματάει στα φανάρια; (stasis is death)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Δε μπορεί, θα έχετε και εσείς περιμένει αρκετή ώρα στα φανάρια να περάσει κάποιος Κύριος. Αναρωτιέμαι αν έχετε αναρωτηθεί: γιατί ο Κύριος δεν σταματάει στα φανάρια αλλά τα περνάει με κόκκινο, γιατί δεν περιμένει, γιατί εμείς με πράσινο να περιμένουμε ο ένας πίσω από τον άλλον; Βιάζεται; Εμείς δεν βιαζόμαστε; Μήπως δεν είναι μόνο η βιασύνη; Εμείς γιατί δεχόμαστε τους κανόνες της οδικής κυκλοφορίας κι αυτός τους παραβιάζει; Αυτή η παραβίαση δεν είναι μια προσωρινή απαγόρευση της κυκλοφορίας, άρα προσωρινή επιβολή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, δεν είναι μια μερική και προσωρινή κατάργηση του Συντάγματος; Μήπως είναι μια επίδειξη της Ισχύος του; Μήπως κρύβει κάποιον φόβο;

Continue reading →

γιατί σηκωνόμαστε όρθιοι όταν βλέπουμε τον Κύριο;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα, και τις επόμενες μέρες, θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποιες πρακτικές, στάσεις του σώματος, συμπεριφορές, μεταφορές,  οι  οποίες, αν και έχουν εμφανιστεί πριν από πολλούς αιώνες ή χιλιετίες, επιβιώνουν στις μέρες μας. Εντάσσονται στη γλώσσα και τον κώδικα της Υποταγής και της Κυριαρχίας: με αυτές άλλοτε οι υποτελείς δηλώνουν την υποταγή τους στον Κύριο, κι άλλοτε είναι ο Κύριος που επιδεικνύει την Ισχύ του και την Κυριαρχία του, προσδιορίζει την κοινωνική του θέση, εκφράζει τα συναισθήματά του. Στο παρελθόν, εξηγήσαμε γιατί ο Κύριος περπατάει πάνω σε κόκκινο χαλί, το οποίο συμβολίζει τους υποτελείς και το αίμα τους: διατρανώνει τη νίκη του και την επιθυμία διαιώνισης της Κυριαρχίας του.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το ζήτημα γιατί σηκωνόμαστε όρθιοι όταν βλέπουμε τον Κύριο. Αύριο θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια απάντηση στο γιατί ο Κύριος δεν σταματάει στα φανάρια, και μεθαύριο, με αφορμή τη φράση ‘καρότο και μαστίγιο’,  θα εξετάσουμε το μαστίγιο ως σύμβολο της ισχύος του Κυρίου. Θα συνεχίσουμε με την εξέταση της παρουσίασης των κοινωνικών προβλημάτων ως πληγής ( λ.χ., η πληγή των ναρκωτικών) και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε.

Continue reading →

το ΚΚΕ ως ιδεολογικός και κατασταλτικός μηχανισμός του Κράτους

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Μια μέρα των ημερών το ΚΚΕ θα γίνει κυβέρνηση.  Δεν το λέω εγώ, το ΚΚΕ το λέει. Πότε; Δεν το γνωρίζουμε, δεν μπορούμε καθορίσουμε μια συγκεκριμένη ημερομηνία – μετά από ένα χρόνο, δέκα, είκοσι, πενήντα. Πως; Με εκλογές. Θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα επιλύσει όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι αυταπασχολούμενοι, ο λαός. Υπάρχει άλλος τρόπος; Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Μέχρι τότε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, μόνο να περιμένουμε, να μην βιαζόμαστε  και να υπομένουμε. Μπορούμε να αντιδράσουμε, να λάβουμε κάποια μέτρα που θα ανακουφίσουν τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους; Να αντικρούσουμε την επίθεση των καπιταλιστών; Όχι, δεν μπορούμε. Το μόνο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά, να κάνουμε συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια και να ψηφίζουμε το ΚΚΕ για να το ενισχύσουμε στη Βουλή, έως ότου μια μέρα το ΚΚΕ γίνει κυβέρνηση. Ποια είναι η προϋπόθεση για να γίνει κυβέρνηση το ΚΚΕ; Να ξυπνήσει ο λαός και να το ψηφίσει μαζικά. Γιατί κοιμάται ο λαός; Ο λαός κοιμάται διότι τον έχει αποκοιμίσει η προπαγάνδα των αφεντικών, των πολιτικών του συστήματος, των μαζικών μέσων ενημέρωσης, των διανοουμένων.

Αυτή είναι η στρατηγική του ΚΚΕ, αυτό είναι το ΚΚΕ, φίλες και φίλοι. Δεν θα θέσουμε το ερώτημα εάν είναι εφικτή αυτή η στρατηγική πολιτική επιδίωξη.  Θα θέσουμε ένα άλλο ερώτημα, για να αποκαλύψουμε τις πραγματικές επιδιώξεις του ΚΚΕ: Θέλει να γίνει κυβέρνηση;

ΟΧΙ, κατηγορηματικά ΟΧΙ! Ο πυρηνικός σκοπός του ΚΚΕ δεν είναι να γίνει κυβέρνηση, είναι κάποιος άλλος – θα δούμε ποιος είναι. Το  ‘δεν θέλει να γίνει κυβέρνηση’ είναι μια διαπίστωση δική μου, δεν είναι του ΚΚΕ. Πως όμως φτάνω σε αυτό το κατηγορηματικό συμπέρασμα; Μου το επιτρέπει η αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και τα έργα του ΚΚΕ. Ναι, αλλά αυτή η αντίφαση δεν είναι απάτη;

Ναι, είναι απάτη! Είναι εξαπάτηση! Είναι απάτη πρώτου μεγέθους. Τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, οι Κύριοι του ΚΚΕ,  είναι οι μεγαλύτεροι και ικανότεροι απατεώνες της νεώτερης πολιτικής ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας: το ΚΚΕ είναι ο βασικός μοχλός ανατροπής του συσχετισμού ισχύος μεταξύ του Κυρίου καπιταλιστή και των υποτελών Παραγωγών σε βάρος των τελευταίων.

Continue reading →

τι πουλάει η καπιταλιστική επιχείρηση-κόμμα ‘ΚΚΕ’;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η δεύτερη παράγραφος του ‘Κεφαλαίου’ του Κ. Μαρξ αρχίζει ως εξής: Το εμπόρευμα είναι πριν απ’ όλα ένα εξωτερικό αντικείμενο, ένα πράγμα που με τις ιδιότητές του ικανοποιεί οποιοδήποτε είδος ανθρώπινες ανάγκες. Η φύση αυτών των αναγκών, αν λχ. προέρχονται από το στομάχι ή από τη φαντασία δεν αλλάζει σε τίποτα την υπόθεση. Ο Μαρξ μετά τη γενική περιγραφή του εμπορεύματος ως πράγματος, ως εξωτερικού αντικειμένου, αντιλαμβάνεται ότι το εμπόρευμα δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό αντικείμενο αλλά μπορεί να είναι και κάτι άϋλο, κάτι που ανάγεται στη σφαίρα του διανοητικού, πολιτισμικού, πολιτιστικού, ψυχικού, κλπ. Μπορεί να είναι υπηρεσία, ασφάλεια, γνώση, ψυχολογική υποστήριξη, αντίληψη, συμπεριφορά, σεξ,  και άλλα πολλά.

Έχουμε σχηματίσει την αντίληψη ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα της ιστορικής Αριστεράς. Πολύ ωραία. Μας διαφεύγει όμως ότι όλα τα κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής, είναι και καπιταλιστικές επιχειρήσεις – όπως άλλωστε όλα τα κόμματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.  Ο ΣΥΝασπισμός είναι κόμμα, είναι και καπιταλιστική επιχείρηση, το ίδιο ισχύει και για τις συνιστώσες της. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής είναι και αυτό καπιταλιστική επιχείρηση. Η πιο μεγάλη όμως και κερδοφόρα καπιταλιστική επιχείρηση είναι το ΚΚΕ. Όπως κάθε καπιταλιστική επιχείρηση, έτσι και αυτές της ιστορικής Αριστεράς αποσκοπούν στο κέρδος, το υλικό κέρδος, το χρήμα. Είναι δηλαδή μηχανισμοί αρπαγής του κοινωνικού πλούτου. Και ασφαλώς αποσκοπούν και στην αύξηση, τη διαιώνιση και την αναπαραγωγή της Ισχύος τους, άρα και της δόξας τους, της φήμης τους, του ηρωικού κλέους τους. Ως καπιταλιστικές επιχειρήσεις είναι δομημένες με πρότυπο το Κράτος, τον στρατώνα, το μαντρί. Έχουν Κυρίους, ανθρωποβοσκούς δηλαδή, αφεντικά, εργοδότες, προισταμένους, μετόχους. Συγκρίνετε το διοικητικό συμβούλιο μιας καπιταλιστικής επιχείρησης και την Κεντρική Επιτροπή ενός κόμματος της ιστορικής Αριστεράς – είναι ίδια και απαράλλαχτα, λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχει και Ιεραρχία, δηλαδή μια αλυσίδα Κυρίων που είναι και Κύριοι και Υποτελείς Κύριοι: Κύριοι προς τους από κάτω, Υποτελείς Κύριοι  προς τους από πάνω.

Continue reading →

Καυδιανά δίκρανα, ‘δούλιος ζυγός’:η μεταφορά του ζυγού στον Αισχύλο

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τη μεταφορά και την εικόνα του ζυγού στον Αισχύλο. Πρόκειται για μια μεταφορά που χρησιμοποιείται και στις μέρες μας: ο ζυγός της δουλείας, ο ζυγός της σκλαβιάς, ζήσαμε τετρακόσια χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό, αν και του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει. Επιβιώνει και στις λέξεις  σύζυγος, υποζύγια, ζεύω, ζεύγος και ζευγάρι (ζευγαράκι),  όπως θα δούμε παρακάτω. Πότε όμως εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτή η μεταφορά; Γιατί ο Αισχύλος την χρησιμοποιεί τόσο συχνά;

Continue reading →