Κύκλοι Διαλέξεων

There are 1.090 posts filed in Κύκλοι Διαλέξεων (this is page 73 of 109).

όλα τα Κράτη θα χρεοκοπήσουν – Κράτος με δύο υπουργεία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Το Κράτος ή θα εξαφανιστεί ή θα μείνει με δύο υπουργεία. Πως , γιατί θα εξαφανιστεί; Ποια θα είναι αυτά τα πουργεία; Ποιοι παράγοντες θα επικαθορίσουν τη μια ή την άλλη εξέλιξη;

Η συρρίκνωση, ο περιορισμός  του κράτους που άρχισε πριν μερικές δεκαετίες, όπως υπέδειξαν οι διορατικότατοι θεωρητικοί του νεοφιλελευθερισμού και εφάρμοσαν ανηλεώς οι πολιτικοί του Κυρίου ημών, δεν αποσκοπεί στην αυτοκατάργησή του αλλά στην ισχυροποίησή του. Γιατί όμως πρέπει να συρρικνωθεί, να περιοριστεί για να αυξήσει την Ισχύ του και ποιες λειτουργίες θα απομείνουν, σε τελική ανάλυση;

Continue reading →

η Σταδίου είναι οδός ή δρόμος;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Γιατί λέμε οδός Σταδίου και όχι δρόμος Σταδίου; Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως είναι δρόμος – γιατί όμως τον αποκαλούμε ‘οδό’; Έχετε αναρωτηθεί επί αυτού του θέματος, το έχετε σκεφτεί; Ποια είναι η σημασιολογική διαφορά μεταξύ της οδού και του δρόμου; Ποια είναι η σημασιολογική εξέλιξη αυτών των δύο λέξεων;

Continue reading →

οδός, πρόσοδος, έσοδα, έξοδα, εισόδημα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Πρόσ-οδος, έσ-οδα, έξ-οδα, εισ-όδ-ημα: Γιατί αυτές οι βασικές έννοιες της πολιτικής οικονομίας σχηματίσθηκαν με βάση τη λέξη οδός; Τι σχέση έχει η οδός με την πολιτική οικονομία; Για ποια οδό πρόκειται; Από που ξεκινά και που καταλήγει αυτή η οδός; Πότε πλάστηκαν αυτοί οι όροι;

Continue reading →

η επένδυση κεφαλαίου (investment) ως διαρκής κατάσταση πολιορκίας (investment)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

γιατί η λέξη investment σημαίνει επένδυση κεφαλαίου αλλά και πολιορκία; Μιας και η πολιορκία προηγείται ιστορικά της επένδυσης, για ποιο λόγο υιοθετήθηκε ο  στρατιωτικής προέλευσης όρος investment για να δηλώσει την πρακτική της τοποθέτησης χρημάτων με σκοπό το κέρδος, την επένδυση κεφαλαίου; Ποιους, τι πολιορκεί η επένδυση; Το χρήμα, σε αυτή την περίπτωση, είναι μέσον πολιορκίας; Εάν ο σκοπός της επένδυσης είναι η λεία, η αρπαγή κοινωνικού πλούτου, τότε, αυτός δεν θα πρέπει να είναι, λογικά σκεπτόμενοι, και  ο σκοπός της επένδυσης; Εάν είναι έτσι, τότε, όσο πιο μεγάλες και πολλές είναι οι επενδύσεις τόσο πιο αποτελεσματική και επικερδής δεν θα είναι και η πολιορκία; Κι αν η καταστροφή και η εξόντωση είναι επιδιωκόμενες (αναμενόμενες) ή προκύπτουσες συνέπειες της πολιορκίας, τότε αυτές δεν θα είναι και οι επιδιωκόμενες ή προκύπτουσες συνέπειες της  επένδυσης  κεφαλαίου;

Εάν η ανάκαμψη γίνεται μόνο με επενδύσεις, με πολιορκία, τότε δεν μπορεί παρά η ανάκαμψη να είναι ταυτόσημη με την αρπαγή του κοινωνικού πλούτου, την καταστροφή του, την καταστροφή και εξόντωση των παραγωγών αυτού του πλούτου. Ή όχι;

Μήπως η επένδυση κεφαλαίου, ο καπιταλισμός, είναι μια διαρκής κατάσταση πολιορκίας;

Όταν φτιάχτηκε το αυτοκίνητο, λόγω της ταχύτητας του, οι άνθρωποι το ονόμασαν car, που δήλωνε το ιππήλατο δίτροχο άρμα. Χρησιμοποίησαν μια λέξη υπάρχουσα για να δηλώνουν ένα νέο αντικείμενο. Το ίδιο συνέβη και με τον όρο investment; Χρησιμοποίησαν έναν στρατιωτικό όρο του παρελθόντος και του παρόντος (investment, πολιορκία)  για να δηλώσουν μια καινοφανή πρακτική, την επένδυση χρήματος (κεφαλαίου); Μήπως η πολιτική οικονομία είναι κοινωνικός πόλεμος;

Μήπως το  invest a town closely είναι το πρότυπο της έκφρασης invest money in a business;

Μήπως είμαστε μονίμως και διαρκώς πολιορκημένοι; Ελεύθεροι πολιορκημένοι μήπως;

Σάββατο σήμερα, δεν έχει δουλείά, πάω στο κήπο να φυτέψω όψιμα λάχανα, κουνουπίδια και μπρόκολα. Safe invesτment! Good investment! Investment stock! Investment credit! Employee investment in the garden!

Ζεύς: αυτός που εκσφενδονίζει το φως ως βλήμα (που τυφλώνει)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα, θα ασχοληθούμε με μια από τις αρχαιότερες λέξεις της (αρχαιο)ελληνικής γλώσσας, θα επιχειρήσουμε δηλαδή μια φωνητική, μορφολογική, ετυμολογική και σημασιολογική προσέγγιση της λέξης ‘Ζεύς’.  Η λέξη αυτή παραμένει ένα άλυτο μυστήριο, θα δούμε γιατί,  κι εμείς φιλοδοξούμε να το διαυγάσουμε. Θα κινηθούμε σε κινούμενη άμμο, τα βήματά μας όμως θα είναι πολύ προσεκτικά και είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι δεν θα μας καταπιεί η παρετυμολογία, οι αβάσιμες, άρα άχρηστες, εικασίες – αν και δεν θα αποφύγουμε να διατυπώσουμε κάποιες  εύλογες υποθέσεις. Θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η λέξη Ζεύς σημαίνει  ‘αυτός που ρίχνει, εκσφενδονίζει το φως ως βλήμα (που τυφλώνει)’. Και θα ρωτήσετε: όλα αυτά τα λέει η λέξη ‘Ζεύς’; Ναι, φίλες και φίλοι, όλα αυτά τα λέει η λέξη ‘Ζεύς’.

Continue reading →

τροχοφόρα βλήματα, τροχοφόρα φρούρια πυρπολούνται, όχι αυτοκίνητα

φίλες και φίλοι καλή σας μέρα

Mein Auto ist mein Burg, λένε στη Γερμανία, το αυτοκίνητό μου είναι το φρούριό μου. Η ρήση αποκαλύπτει εν μέρει τη φύση του αυτοκινήτου – δεν είναι απλά ένα κινούμενο, τροχοφόρο φρούριο αλλά ένα φρούριο-βλήμα. Το ότι το αυτοκίνητο δεν είναι όχημα, είναι πλέον σαφές: δεν σύρεται αλλά εκσφενδονίζεται – από τον κινητήρα εσωτερικής καύσης (έκρηξης). Ο κινητήρας είναι μια μηχανή παραγωγής ταχύτητας και έχει κατασκευαστεί με πρότυπο το κανόνι. Κινητήρας και κανόνι λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτοί που τελειοποίησαν τον κινητήρα ήταν όλοι σχεδόν οπλουργοί. Ούτε είναι τυχαίο ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες μπορούν να μετατραπούν σε οπλικές βιομηχανίες σε ελάχιστο χρόνο. Η Ford στις ΗΠΑ και η Citroen στη Γαλλία κατά τους δυο μεγάλους Πολέμους το επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πρώτες χώρες που κατασκεύασαν αυτοκίνητα ήταν οι χώρες που διέθεταν πολεμική βιομηχανία.

Το ότι το αυτοκίνητο είναι βλήμα καθίσταται σαφές όταν χάνουμε τον έλεγχό του. Σε αυτή την περίπτωση, το αυτοκίνητο ακολουθεί τη δική του ανεξέλεγκτη πορεία και πέφτει πάνω σε στάσεις λεωφορείων, καφετέριες, κολόνες, βράχια, γκρεμούς, λιμάνια, σπίτια, κλπ. με θύματα και υλικές καταστροφές. Τα ατυχήματα δεν είναι ατυχήματα ούτε δυστυχήματα – είναι αναμενόμενες συγκρούσεις μεταξύ βληματοφρουρίων, μεταξύ βληματοφρουρίων και πεζών , μεταξύ βληματοφρουρίων και δομημένου χώρου ή φυσικού περιβάλλοντος. Το ατύχημα αποκαλύπτει τη φύση του αυτοκίνητου: δεν είναι παρά ένα απλό βλήμα. Όταν το αυτοκίνητο καταφέρνει να φτάσει στον προορισμό του χωρίς ατύχημα τότε είναι ένα έξυπνο βλήμα και ο οδηγός αποδεικνύεται επιδέξιος χειριστής του αυτοκίνητου βληματοφρουρίου, δηλαδή επιδέξιος σκοπευτής. Σημαδεύουμε όταν οδηγάμε, ας μην το ξεχνάμε.

Ως βλήμα και ως φρούριο το αυτοκίνητο δεν μπορεί παρά να απαιτεί χώρο για να κινηθεί, δηλαδή να αρπάζει διαρκώς κοινόχρηστο οδικό χώρο. Αυτό σημαίνει ότι εκδιώκει ό,τιδήποτε δεν κινείται με μεγάλη ταχύτητα, καταστρέφοντας την κοινοχρησία και κοινοκτησία ενός κομμουνιστικού χώρου, του δρόμου – το αυτοκίνητο είναι ένα μέσο συρρίκνωσης του κομμουνισμού του παρόντος, του ιστορικά καθορισμένου εμμενούς κομμουνισμού.  Είναι ένα αντικομμμουνιστικό, αντικοινωνικό εργαλείο.

Σε καμιά άλλη πόλη του πλανήτη δεν υπάρχει τόσο προχωρημένη συνείδηση όσον αφορά τη φύση και το ρόλο του αυτοκινήτου βληματοφρουρίου όσο στο Βερολίνο. Έζησα συνολικά δυο χρόνια εκεί και μου δόθηκε η ευκαιρία να έρθω σε επαφή με την προβληματική περί του αυτοκινήτου. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή την πόλη, τα τελευταία δυο χρόνια,  νεαροί πυρπολούν αυτοκίνητα πολυτελείας. Αυτοκίνητα βληματοφρούρια πυρπολούνται σε κάθε ταραχή, στάση, εξέγερση απανταχού της Γης. Η πρακτική αυτή για μένα είναι μια σπερματική ένδειξη της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης – η οποία επανάσταση έχει μια δημιουργική πλευρά και μια καταστροφική. Και η μια και η άλλη έχουν πολλές πτυχές, αλλά ο εμπρησμός είναι μια βασική πτυχή της καταστροφικής πλευράς της επανάστασης. Το γεγονός δε ότι ο καπιταλισμός είναι κατασκευασμένος με πολύ εύφλεκτα υλικά, όπως άλλωστε και το αυτοκίνητο, μας  παροτρύνει να διατυπώσουμε την εύλογη εικασία ότι θα δούμε πολλούς εμπρησμούς στο μέλλον.

Εάν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για τους εμπρησμούς των αυτοκίνητων βληματοφρουρίων  στο Βερολίνο, στο Πρακτορείο Rioters έχει αναρτηθεί ένα ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο.

από τα συλλαλητήρια και τις διαμαρτυρίες στις καταλήψεις των εφοριών, των τραπεζών, των γραφείων της ΔΕΗ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Όσο πιο μαζικό είναι ένα συλλαλητήριο, τόσο πιο αναποτελεσματικό είναι – όσο πιο δυναμική είναι μια διαμαρτυρία, τόσο πιο οδυνηρή η ήττα. Το Σάββατο το βράδυ, οι διαδηλώσεις ήταν πολυπληθείς αλλά ελάχιστα μαχητικές ( μεταξύ της δειλίας και της απερίσκεπτης τόλμης προκρίθηκε η πρώτη), Κυριακή πρωί τα τσιράκια του Κυρίου αποφάσισαν να αρπάξουν άλλο ένα κομμάτι του κοινωνικού πλούτου των υποτελών Παραγωγών και μη. Εμείς περπατάμε στους δρόμους, συλλαλώντας και κραυγάζοντας και διαλυόμαστε με το πρώτο δακρυγόνο, ενώ ο Κύριος επιτίθεται άκρως στοχευμένα, αποφασιστικά και ασφαλώς χωρίς έλεος.

Δε νομίζω πως θα συνεχίσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ικετεύουμε, να εκλιπαρούμε, να παρακαλάμε, να διαδηλώνουμε για πολύ ακόμα. Και τι θα κάνουμε;

Γενική απεργία διαρκείας, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα; Όποιος και όποια δεν έχει δουλειά ή είναι εκτός παραγωγής, δεν μπορεί αν συμμετέχει. Οι άλλοι θα συμμετέχουν;

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;

Η πρότασή μου:

διαρκής κατάληψη των εφοριών, των τραπεζών και των γραφείων της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, του ΟΤΕ από εργαζομένους, ανέργους, συνταξιούχους, φοιτητές, μαθητές, νοικοκυρές

να πάψουμε να πληρώνουμε φόρους, δόσεις, λογαριασμούς των ΔΕΚΟ

επίδομα ανεργίας σε όλους και όλες  χωρίς προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός σε όλους και όλες

η χρεοκοπία (του Κυρίου Κεφαλαίου – Κράτους) θα μας σώσει

κοινοτικοί (κοινόχρηστοι, κοινόκτητοι) οπωρώνες

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εκτός από πορτοκάλια, δεν αγοράζουμε κανένα άλλο φρούτο. Αυτό σημαίνει ότι δεν τρώμε φρούτα; Όχι, τρώμε πολλά φρούτα, κι εγώ και η γυναίκα μου και τα παιδιά μας. Φρέσκα, δηλαδή εποχής και της περιοχής, νόστιμα, θρεπτικά, χωρίς φυτοφάρμακα. (Εάν το μήλο δεν έχει σκουλήκι, δεν είναι καλό) Και θα με ρωτήσετε βέβαια που τα βρίσκουμε. Θα σας πω.

Μοιράζω γράμματα, λογαριασμούς δηλαδή, σε ένα χωριό πολύ κοντά στην Αλεξανδρούπολη, έχουν ενωθεί σχεδόν, όπου υπάρχουν πολλά οπωροφόρα δέντρα σε χωράφια, σε εγκατελειμμένα σπίτια, σε πεζοδρόμια. Μοιράζω λογαριασμούς και σε δυο συγκροτήματα εργατικών κατοικιών, όπου οι άνθρωποι εκεί έχουν φυτέψει οπωροφόρα μόνο που κανείς δε τα τρώει. Είναι απίστευτο! Έχουν φρούτα έξω από τα σπίτια τους, τα αφήνουν να σαπίσουν και να πέσουν και πάνε κι αγοράζουν. Βερίκοκα, βύσσινα,  κεράσια, μούσμουλα (και κίτρινα, ανοιξιάτικα και καφέ, χειμωνιάτικα), ροδάκινα, αχλάδια, νεκταρίνια, κυδώνια, σταφύλια, μήλα, δαμάσκηνα – τώρα τον Σεπτέμβρη, σύκα, πολλά σύκα – κανένας και καμιά δεν απλώνει το χεράκι του να κόψει να φάει ένα. Γιατί;  Από μαζεμένα μποστάνια, πάω και παίρνω (δεν κλέβω, παίρνω) καρπούζια και πεπόνια τα οποία δεν είναι Α, δηλαδή, δεν είναι μεγάλα, δεν έχουν καλό σχήμα (δεν είναι ευκολοπώλητα. . .) οπότε οι παραγωγοί τα αφήνουν να σαπίσουν. Θα με ρωτήσετε βέβαια: και τι προτείνεις, να κάνουμε αυτό που κάνεις εσύ; Να μαζεύουμε φρούτα από τα αδέσποτα οπωροφόρα και τα μαζεμένα μποστάνια; Είναι αρκετά για όλους;

Πολύ ωραία, λοιπόν! Να που φτάσαμε στο αντικείμενο του σημερινού μας σημειώματος: Πως θα καταργήσουμε το εμπόριο των φρούτων, τους αδίστακτους και ανηλεείς μεσάζοντες εμπόρους, τα μανάβικα, τις μεταφορές, τη σπατάλη εργασίας και ενέργειας, τις μονοκαλλιέργειες και τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και άλλα πολλά που δε θέλω ούτε να τα σκέφτομα; Πως θα μπορέσουμε να τρώμε πολλά φρούτα, νόστιμα, φρέσκα, από τον τόπο μας, άρα και εποχής,  δωρεάν; Πως θα παράγουμε φρούτα σε μια άλλη κοινωνία, που εγώ και μερικοί  άλλοι και άλλες την ονομάζουμε κομμουνιστική; Με τους ανοιχτούς, ελευθεροπροσβασιακούς, κοινόχρηστους, κοινόκτητους κοινοτικούς οπωρώνες. Το μόνο που απομένει να διευκρινίσουμε είναι αυτό το δωρεάν. Εάν με το δωρεάν εννοούμε ότι δεν θα τα αγοράζουμε, ΟΚ, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Εάν εννοούμε ότι θα τρώμε φρούτα χωρίς να εργαζόμαστε, τότε κάτι δεν πάει καλά. Θα εργαζόμαστε, χωρίς καμιά αμφιβολία, αλλά πολύ λίγο, ελαχιστότατα,  και όχι με το ρολόι. Αυτός είναι ο κομμουνισμός.

Μπορεί να φτιάξουμε κοινοτικούς οπωρώνες μέσα στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας;  ΚΑΤΑ ΚΑΝΕΝΑ ΤΡΟΠΟ, ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΧΙ! Πως μπορεί να οργανωθεί και να συντηρηθεί ένας κοινοτικός οπωρώνας; Πόση εργασία απαιτείται; Ποιοι θα εργάζονται εκεί; Τι άλλες ωφέλειες παρέχει ένας κοινοτικός οπωρώνας;

Continue reading →

ο Κύριος, η Φήμη και η Όσσα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η Φήμη, αδερφή των Γιγάντων (μας λέει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα), είναι η προσωποποίηση των διαδόσεων ενώ η Όσσα, των ψιθύρων – την πρωτοσυναντάμε στην Ιλιάδα (Β 93).  Σήμερα, θα προσεγγίσουμε τη σχέση του Κυρίου με τις διαδόσεις και τους ψιθύρους των υποτελών Παραγωγών, δηλαδή με τα όρια της ικανότητας, της πείρας και της γνώσης του Κυρίου να προγιγνώσκει το ξέσπασμα μιας στάσης, ανταρσίας, ταραχής, εξέγερσης και επανάστασης.  Ό, τι και να κάνει, τις διαδόσεις και τους ψιθύρους δεν θα τους ακούσει ποτέ. Ό,τι και να κάνει, όσο και να προσπαθήσει και να ζοριστεί, το μη αναμενόμενο, το απροσδόκητο, την έκπληξη δεν μπορεί να την εξοβελίσει από το φυσικό και κοινωνικό στερέωμα. Εμείς οι υποτελείς Παραγωγοί το έχουμε αποδεχτεί, όπως και τον θάνατο. (Εν τω μεταξύ, η εξέταση της σχέσης του στωικισμού με τον κομμουνισμό ας  εκκρεμεί – δεν είναι άλλωστε η μόνη εκκρεμότητα).

Continue reading →