φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Σήμερα, στο τέλος του σημειώματος, θα σας δώσω μια συνταγή για αμυγδαλωτά – μου αρέσουν πολύ και νομίζω πως κι εσείς θα τα εκτιμήσετε ως επιδόρπιο. Φτιάχνονται με τρίμμα αμυγδάλων, λεμόνι και ζάχαρη άχνη, εύκολα και γρήγορα.
Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου, δεν έχει χαράξει ακόμα – σε λίγες ώρες θα πάμε με το τρένο στο χωριό, να δούμε τον πατέρα μου και να μαζέψουμε αμύγδαλα για τον χειμώνα. Παίρνουν μαζί τους τα παιδιά στο σχολείο, φτιάχνουμε γλυκά, τα τρώμε για πρωινό και είναι δωρεάν – δεν τα αγοράζουμε, απλά τα μαζεύουμε. Η μάνα τροφοδότρα φύση έχει φροντίσει για μας πριν από μας.
Το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη θα μαζευτεί μέγα πλήθος υπηκόων και υποτελών, θα πέσει πολύ χημικό, πολύ ξύλο, πολλές μολότωφ, πολύ δάκρυ, πολύ τρέξιμο. Με άλλα λόγια, πολλή ήττα.
Χτες, καμιά εκατατοσταριά άνδρες του ΠΑΜΕ (προς τα που πάνε; ) κατέλαβαν την είσοδο του Δημαρχείου στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα ο πρωθυπουρχός με τον βιομήχανο, κουλτουριάρη και οικολόγο δήμαρχο και τις ακολουθίες τους να μπουν από την πλαϊνή είσοδο. Την ώρα που έμπαιναν συνέβησαν δυο γεγονότα που θα περάσουν απαρητήρητα και ασχολίαστα, αναμφισβήτητα, εμείς όμως θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτά διότι λένε τόσα πολλά και τόσο δυνατά που δεν τα βλέπεις και δεν τα ακούς μόνο εάν έχεις κλειστά μάτια, ακοή και σκέψη. Καθώς έμπαιναν οι Κύριοι μέσα, οι κουκουέδες τους γιουχάρανε, τους αποδοκίμασαν, διαμαρτυρήθηκαν δηλαδή με γιούχα (<τουρκικό yuha, κραυγή πολεμικής προέλευσης). Ξέρετε τι έκανε ο Κύριος πρωθυπουργός, ο ένοπλος ζητιάνος;
έβαλε το δεξί χέρι στην καρδιά (τους ευχαρίστησε) και τους χαιρέτισε χαμογελώντας.Το έδειξε και η τηλεόραση.
Μα την Παναγία, μα το νεφρό του Θεού! Εν τω μεταξύ, νωρίτερα, κάποιος από την προσωπική του φρουρά
έδειξε στους ίδιους διαμαρτυρόμενους το όπλο του, οι οποίοι, λίγο αργότερα, βρήκαν στα πόδια τους δυο, τουλάχιστον, σφαίρες.Τις έδειξε και η τηλεόραση.
