τί βόσκει το κυπριακό προλεταριάτο στα καπιταλιστικά λιβάδια;

μόρτες και μόρτισσες, γκουντμόρνιγκ

    Θα απαντήσω απλά, σαφηνώς και συνοπτικά στο ερώτημα του τίτλου του σημερινού σημειώματος και θα περάσω στην εξέταση ενός άλλου ερωτήματος άμεσα συνδεδεμένου με αυτό του τίτλου. Στους απανταχού της Γης καπιταλιστικούς λειμώνες φύονται τρία είδη χόρτου: ο πλούτος, η ισχύη και η φήμη, η δόξα, το κλέος. Ανθρωποβοσκητικά μιλώντας, θα μπορούσαμε τα τρία αυτά είδη χόρτου να τα αποκαλέσουμε με τον περιληπτικό όρο κουτόχορτο. Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Κύριος ταΐζει τους εκτρεφόμενους Υποτελείς του κουτόχορτο κι αυτοί το τρώνε· όσοι και όσες το έχουν φάει, μεταξύ των οποίων και εγώ, μπορούν να διαβεβαιώσουν ότι είναι πολύ νόστιμο, θρεπτικό και δυναμωτικό. Και είναι τόσο νόστιμο που δε θες να σταματήσεις. Υπάρχουν όμως δύο (2) ψιλοπροβληματάκια. Σε μεγάλες ποσότητες το κουτόχορτο είναι δύσπεπτο· εάν φας πολύ, βαρυστομαχιάζεις, διατρέχεις μάλιστα τον κίνδυνο και να ψοφήσεις.   

    Αυτό δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα: θα ψοφήσεις από το πολύ φαΐ – τι ωραία! Το δεύτερο πρόβλημα είναι χειρότερο: επειδή το κουτόχορτο  είναι  νόστιμο, βοσκάς ασταμάτητα, έχεις συνεχώς σκυμμένο το κεφάλι στο λιβάδι και δεν βλέπεις τι γίνεται τριγύρω. Είσαι βέβαιος ότι, από τη στιγμή που είσαι εξημερωμένο εκτρεφόμενο ζώο, δεν κινδυνεύεις από λύκους και αρκούδες – υπάρχουν και τα ηλεκτροφόρα σύρματα γύρω από το λιβάδι και τσομπανόσκυλα που σε προστατεύουν. Βόσκεις λοιπόν αμέριμνος και ευτυχισμένος μέχρι να έρθει η ώρα να σε οδηγήσουν στο

σφαγείο

Continue reading

απόσταση – εγγύτητα > ατομικισμός – ομάδα (δικαιοσύνης, λήψης αποφάσεων, εργασίας) > εγκλεισμός – ελεύθερη πρόσβαση > αποβλάκωση – σκέψη > παθητικότητα – πέρασμα στην πράξη > δήλωση υποταγής – δήλωση ανυπακοής > θάνατος – ζωή

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Οι τρόποι με τους οποίους ο Κύριος αναπαράγει, διαιωνίζει και ενισχύει την (καπιταλιστική, σήμερα) Κυριαρχία μας υποδεικνύουν τους τρόπους με τους οποίους θα αντιμετωπίσουμε την ανηλεή και αδίστακτη επίθεση του Κυρίου κατά των Υποτελών Παραγωγών του τεράστιου κοινωνικού πλούτου, επίθεση που αποσκοπεί στην επιβολή της σπάνης και της ένδειας ώστε γονυπετείς να εκλιπαρούμε για την επιβίωσή μας και ταυτόχρονα να δηλώνουμε την υποταγή μας, τόσο έμπρακτα όσο και ρητά, χαρίζοντας έτσι στον Κύριο την πολυπόθηση ηδονή της ταπείνωσής μας.

1.  απόσταση – εγγύτητα

    Ο πρώτος τρόπος του Κυρίου είναι η απόσταση· ο δικός μας τρόπος δεν μπορεί παρά να είναι η εγγύτητα. Η απόσταση είναι εκδήλωση του φόβου και της ανησυχίας του Κυρίου έναντι των Υποτελών: πρώτη εκδήλωση της απόστασης είναι η πόλις, δηλαδή η ακρόπολις, το οχυρό, το φρούριο, το κάστρο, ο πύργος, το burg, το κρεμλίν (: φρούριο). Ο Κύριος νιώθει ασφαλής και κρύβει τον αρπαχθέντα πλούτο μόνο εάν απομακρυνθεί από το πλήθος των Υποτελών. Δεν μπορεί όμως να είναι συνεχώς απομακρυσμένος μιας και ο πλούτος παράγεται από τους Υποτελείς: οφείλει να επιτίθεται και να αποσύρεται και πάλι. Η επίθεση πρέπει να είναι ταχύτατη και η επαφή συντομότατη. Η απόσταση λοιπόν πρέπει να αρθεί χωρίς όμως να καταργηθεί. Πως θα επιτευχθεί αυτό; Με την ταχύτητα. Η ταχύτητα είναι ένας τρόπος άρσης και ταυτόχρονα διατήρησης της απόστασης. Επιπλέον, το απομακρυσμένο οχυρό πρέπει να είναι και ψηλό, όχι μόνο για να είναι δυσχερής η είσοδος σε αυτό αλλά και για να επιτυγχάνεται η ασφαλής και απρόσκοπτη  παρακολούθηση των Υποτελών: το ύψος εξασφαλίζει το πανοπτικόν, την πανταχού παρουσία του επιτηρητικού βλέμματος του Κυρίου. Ο Κύριος θα ήθελε το οχυρό του να είναι πιο μακριά και πιο ψηλό· κατέφυγε στη φαντασία για να εκπληρώσει αυτή την επιθυμία: ο ουρανός είναι το ενδιαίτημα των θεών, οπότε δεν άργησε να εμφανιστεί και η επιθυμία της πτήσης. 

       Με την εκπλήρωση όλων αυτών των επιθυμιών ο Κύριος έγινε θεός: ουδέποτε ζούσε τόσο μακριά από τους Υποτελείς και τόσο ψηλά όσο στις μέρες μας, ουδέποτε ήταν τόσο γρήγορος, ουδέποτε  το βλέμμα του αγκάλιαζε όλον τον πλανήτη (κατασκοπευτικοί δορυφόροι) όσο στις μέρες μας. Εάν όμως η απόσταση, η ταχύτητα, το ύψος και η πτήση είναι όπλα του Κυρίου, είναι κάποια από τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της παραπαίουσας δυτικής Κυριαρχίας, του παρακμάζοντος δυτικού πολιτισμού, του συρρικνωνόμενου καπιταλισμού, η εγγύτητα, η βραδύτητα, το χαμηλό και το περπάτημα είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου πολιτισμού που αχνοφέγγει και υποφώσκει πίσω από την απατηλότητα του προφανούς. Είναι σκοποί και μέσα ταυτόχρονα: μέσα καταστροφής της απόστασης, της ταχύτητας, του ύψους και της πτήσης, μέσα καταστροφής της δυτικής καπιταλιστικής Κυριαρχίας.

Continue reading

το ένστικτο της επανάστασης και η σκέψη της επανάστασης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

το σημερινό σημείωμα το αφιερώνω στον Θράσο (θράσος)

    Διάβασα προχτές ότι ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από 100.000 δισεκατομμύρια κύτταρα, τα οποία συνεργάζονται! Το κύτταρο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, οπότε ‘γνωρίζει’ να συνεργάζεται με τα άλλα και να σχηματίζει ιστούς, οι οποίοι συνεργαζόμενοι σχηματίζουν όργανα, αυτά συνεργαζόμενα σχηματίζουν τον οργανισμό και οι οργανισμοί συνεργαζόμενοι σχηματίζουν την κοινωνία. Το αποτέλεσμα αυτό συνάδει με έναν γενικά αποδεκτό κατά κάποιο τρόπο ορισμό της κοινωνίας ως ένα πλέγμα σχέσεων και αλληλεπιδράσεων του ανθρώπου με τον άνθρωπο και του ανθρώπου με τη φύση. Θα λέγαμε λοιπόν ότι η ζωή και η κοινωνία είναι μια κλιμάκωση της συνεργασίας κι αν παραλείπουμε το επίθετο συνεργασιακός (κι όχι συνεργατικός) πριν από τις έννοιες σχέσεις και αλληλεπιδράσεις το κάνουμε διότι αυτές δεν είναι μόνο συνεργασιακές – κατά κύριο λόγο όμως είναι συνεργασιακές.

  Διάβασα ακόμα ότι ο άνθρακας (C) είναι πολύ σημαντικός για τη ζωή διότι κάθε άτομο άνθρακα έχει τη δυνατότητα ταυτόχρονης δημιουργίας τεσσάρων χωριστών σταθερών δεσμών με άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων κι άλλα άτομα άνθρακα. Το αποτέλεσμα αυτων των πολλαπλών σταθερών δεσμών είναι μακριές αλυσίδες μορίων, οι οποίες έχουν την τάση να μεγαλώνουν δεσμεύοντας κι άλλα άτομα άνθρακα κι άλλων ατόμων (ιδίως οξυγόνου, υδρογόνο, πυρίτιο, νάτριο, φώσφορος) κι έτσι έχουμε μια πρώτη εκδήλωση της ανάπτυξης, δηλαδή, της κλιμάκωσης της συνεργασίας και κατόπιν της αναπαραγωγής και της  κίνησης. Το πως έγινε η μετάβαση από την ανάπτυξη, την κλιμάκωση της συνεργασίας, των μορίων στην αναπαραγωγή και στην κίνηση, τη ζωή δηλαδή,  δεν το γνωρίζουμε και ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Είμαστε όμως βέβαιοι ότι πρόκειται για κάποια ιδιάζουσα μετάλλαξη της συνεργασίας, μιας συνεργασίας ανώτερου επιπέδου.

Continue reading

η απειλή του πολέμου και πως θα την χρησιμοποιήσει ο Κύριος εν όψει του κινδύνου διάλυσης της Νομισματικής Ένωσης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Η δεκαετία 2013-2023 θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δεκαετία· ως ενδιαφέρουσα, θα γεννήσει και θα καθορίσει όλες τις εξελίξεις του 21ου αιώνα. Εκόντες άκοντες, θέλοντας και μη, πρώτα η Ζωή, θα τη ζήσουμε, θα λάβουμε μέρος στις κοσμοϊστορικές και κοσμογονικές εξελίξεις αφού κατά τη διάρκειά της θα εμφανιστεί ένα πρώτο μεγάλο ρήγμα της καπιταλιστικής Κυριαρχίας, του δυτικού πολιτισμού. Ο Κύριος, ο ένοπλος ζητιάνος, ο καπιταλιστής της παραγωγής και του χρήματος ανησυχεί και προετοιμάζεται. Από τη μεριά μας, εμείς χαιρόμαστε και προετοιμαζόμαστε – και ανησυχούμε ασφαλώς, δεν είμαστε ούτε αφελείς ούτε πολλές αυταπάτες έχουμε. Κι αυτές που έχουμε σύντομα θα αναγκαστούμε να τις αποβάλουμε όπως αποβάλλουμε τα σκατά μας –  αποβολή που μας χαρίζει μια κάποια ηδονή και υγεία. 

    Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα ο Κύριος, φίλες και φίλοι, θα φέρει στο προσκήνιο την απειλή του πολέμου για να μας εκφοβίσει. Πότε μας εκφοβίζει ο Κύριος; Όταν φοβάται και ανησυχεί. Πότε φοβάται και ανησυχεί; Όταν αντιμετωπίζει το σοβαρό ενδεχόμενο της ήττας. Ποιάς ήττας, από ποιόν; Γιατί θέλει να μας  εκφοβίσει; Πριν απαντήσουμε, ας ακούσουμε τα λόγια του. Θα μας πει:  εάν καταρρεύσει η νομισματική ενότητα και το εβρό, θα γίνει πόλεμος· άρα, για να μην γίνει πόλεμος, δεν πρέπει να καταρρεύσει το εβρό. Εβρό=ειρήνη! Όχι εβρό=όχι ειρήνη=πόλεμος αυτή είναι η συλλογιστική του Κυρίου.

Continue reading

οι τρεις τρόποι επίλυσης της ανεργίας και η κλιμάκωση του κοινωνικού πολέμου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, μέχρι το 2018, θα ζήσουμε μια παγκόσμια οικονομική κρίση, από την οποία ο καπιταλισμός θα βγει τόσο τραυματισμένος που θα γίνει πραγματικά  επικίνδυνος. Οι πρώτες ενδείξεις είναι σαφείς ήδη από τις αρχές του 2008, με τον προηγούμενο οικονομικό κύκλο (2000-2007) να  ‘είναι ο πιο αδύναμος των τελευταίων  πενήντα χρόνων στις ΗΠΑ. τη δυτική Ευρώπη και την Ιαπωνία και αυτό παρά τα γιγαντιαία προγράμματα αναζωογόνησης της οικονομίας, που χρηματοδότησαν οι κυβερνήσεις’. Τα λόγια είναι του Ρόμπερτ Μπρέννερ, από το βιβλίο του Ό,τι είναι καλό για την Goldman Sachs είναι καλό και για τις ΗΠΑ (εκδ., μετ.  Εργατική Πάλη, 2010, Αθήνα).  Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι  το 1973 άρχισε ένα μακρό κύμα κάμψης, το οποίο οι οικονομικές αρχές επιχείρησαν να αντιμετωπίσουν με τον μεγαλύτερο δυνατό δανεισμό, δημόσιο και ιδιωτικό, επιδοτώντας τη ζήτηση. Προσωρινά, κατάφεραν να αποτρέψουν

Continue reading

προς το τέλος της κατοικίδιας δημοκρατίας: ενδείξεις μετάβασης από τη διαμαρτυρία στο πέρασμα στη πράξη

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Ο 20ός αιώνας έκλεισε με διαμαρτυρίες, με διαμαρτυρίες άρχισε και ο 21ος: διαμαρτυρίες κατά των πολέμων, κατά της παγκοσμιοποίησης, κατά του νεοφιλελευθερισμού, κατά της κλιματικής αλλαγής,  κατά, κατά, κατά. Όλες αυτές οι διαμαρτυρίες (διαδηλώσεις) δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα και τα κουνήματα, που τις οργάνωσαν και τις στήριξαν, χάθηκαν από το πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο και δεν πρόκειται να επανεμφανιστούν ποτέ των ποτών. Αυτό είναι ένα πολύ ευχάριστο νέο, βέβαια. 

     Τη σκυτάλη της διαμαρτυρίας πήρε τώρα ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι από τους  ακτιβιστές της ιστορικής Αριστεράς. Οι διαμαρτυρίες κατά της λιτότητας,  κατά της ακρίβειας, κατά της ανεργίας όλο και πληθαίνουν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στην Ισπανία οι πορείες διαμαρτυρίας για την ανεργία και την ακρίβεια είναι καθημερινές, στη Βουλγαρία χτες εκατοντάδες χιλιάδες διαμαρτυρήθηκαν για το ακριβό ηλεκτρικό ρεύμα, σήμερα εδώ στο Ελλάντα οι απεργοί θα κατέβουν στους δρόμους και θα διαμαρτυρηθούν για τη λιτότητα και την ανεργία αλλά ποιός τους ακούει;

Τους ακούνε  οι δεκαοχτούρες και του σπουργίτια του άστεως, οι γάτες, τα σκυλιά, ο Κύριος όμως δεν τους ακούει. Δε πα να διαμαρτύρεστε! Έχετε παρατηρήσει με τι ζέση προασπίζονται το δικαίωμα της διαμαρτυρίας τα ΜΜΕ, οι βουλευτές, οι υπουργοί;  Τέσσερα χρόνια θα διαμαρτύρεστε, μια φορά θα ψηφίζετε: αυτή είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία· μιας και έχει περιοριστεί σε αυτά τα όρια, κι αν μάλιστα ψηφίζουμε κι από το σπίτι μας, μας επιτρέπεται να πούμε ότι θα  μετεξελιχθεί σε μια γνήσια  κατοικίδια δημοκρατία.  Τάσσονται υπέρ του δικαιώματος της διαμαρτυρίας διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Κύριος δεν έχει καμιά απολύτως διάθεση να τους ακούσει και δεν έχει διάθεση διότι δεν τον παίρνει να ικανοποιήσει τα αιτήματα των διαμαρτυρουμένων διαδηλωτών. Ο Κύριος γνώριζε πολύ καλά ότι όλα αυτά θα συμβούν, μιας και θα ήταν, και είναι, παράγωγα της εφαρμογής του σχεδίου του. Θυμάστε πριν από τρία χρόνια μόλις που ο Λοβέρδος, ο θαυμαστής της Χρυσής Αυγής, είχε προβλέψει ανεργία 20% στα τέλη, δεν θυμάμαι ακρίβώς,  του ’11 ή του ’12;

Εάν λοιπόν ο Κύριος παραμείνει ασυγκίνητος και αμετακίνητος και αμετάπειστος, τι θα κάνουν οι Υποτελείς; Θα συνεχίσουν να διαμαρτύρονται; Θα συνεχίσουν να πηγαίνουν να ψηφίζουν γνωρίζοντας ότι εξαπατώνται, ότι ο Κύριος δεν πρόκειται να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του και τις δεσμεύεσεις του;

Continue reading

MANKINDDIVINE (1): μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς τον θάνατο

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Αυτές τις μέρες διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο (εκδόσεις futura, 2011)· συγγραφέας του είναι ο Επίκτητος Μοντανός, ψευδώνυμο,  μιας και ο Επίκτητος (50-138 μ. Χ.) ήταν δούλος  φιλόσοφος, στωικός, και ο Μοντανός (β΄αιώνας μ. Χ. ) αιρετικός εκστατικός χριστιανός  προφήτης· ο τίτλος του συμπυκνώνει και τη κομβική του θέση:

ΚΩΔΙΚΟΣ ‘ΘΕΟΣ’: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ

(τα εισαγωγικά στη λέξη ΘΕΟΣ είναι δικά μου) με υπότιτλο:

Και η Παγκόσμια Κοινωνική Επανάσταση του 21ου αιώνα ο δρόμος για την εκπλήρωσή του

    Υπάρχει μυστικό σχέδιο του ανθρώπινου είδους, με το κωδικό όνομα ΘΕΟΣ, σκοπός του οποίου είναι να γίνει ο άνθρωπος Θεός, να γίνει δηλαδή σωματικά  αθάνατος. Πως θα γίνει σωματικά αθάνατος: μέσω της

Continue reading

μπορούμε να παρεμποδίσουμε και να αποτρέψουμε την καπιταλιστική ανάκαμψη – ανάπτυξη και την αύξηση των κρατικών εσόδων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Αμέσως μετά την επιστράτευση των ναυτεργατών, πριν από λίγες μέρες, η συντρόφισσα Αλέκα Παπαρήγα δήλωσε: θα πρέπει να φοβούνται το δίκιο του εργάτη, όχι τους ίδιους τους εργάτες. Χτες, ο σύντροφος Αλέξης Τσίπρας, αφού χαρακτήρισε τους συμβούλους του πρωθυπουργού ακροδεξιούς και Γκέμπελς,  δήλωσε απευθυνὀμενος προς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ:  θα πρέπει να σκέφτονται τι λένε και τι γράφουν. Και άκουσα και τον σύντροφο Γιάννη Μηλιό, σε ερώτηση δημοσιογράφου του SKY πώς θα αντιμετωπιστεί η ανεργία,  να απαντά: η ανεργία θα αντιμετωπιστεί με το σταμάτημα της ύφεσης.

Continue reading

ενδείξεις γένεσης της κοινωνικής και πολιτικής αναρχοκομμουνιστικής Αριστεράς

φίλες και φίλοι, καλημέρα σας

Η Αριστερά του μέλλοντος θα είναι αναρχοκομμουνιστική ή δεν θα υπάρξει καθόλου Αριστερά. Όμως: η Αριστερά του μέλλοντος δεν θα είναι· είναι, υπάρχει· και είναι αναρχοκομμουνιστική.

Η Αριστερά του παρελόντος και του παρόντος, η ιστορική Αριστερά πεθαίνει και ο θάνατός της ενισχύει τη ζωή της αναρχοκομμουνιστικής Αριστεράς. Η φθίνουσα ζωτικότητα της ιστορικής Αριστεράς είναι συνέπεια της φθίνουσας ζωτικότητας του καπιταλισμού· η Αριστερά αυτή υπήρξε μόνο επειδή ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, η κοινωνική σχέση του Κεφαλαίου, επεκτείνονταν και γενικεύονταν – τώρα που φθίνει και συρρικνώνεται, θα φθίνει και θα συρρικνώνεται και η ιστορική Αριστερά.

Η Αριστερά αυτή είναι κρατιστική Αριστερά και μπορούμε να τη διακρίνουμε σε μεταρρυθμιστική και επαναστατική. Η πρώτη επιδιώκει να καταλάβει το Κράτος μέσω των εκλογών και να εφαρμόσει επιμέρους αλλαγές, χωρίς να αμφισβητεί την καπιταλιστική Κυριαρχία. Η δεύτερη επιδώκει να καταλάβει το Κράτος κάποτε στο μέλλον με την ένοπλη επαναστατική βία για να το καταργήσει· μέχρι να το καταργήσει, με μοχλό την εκ του Κράτους προερχόμενη κοινωνική δικαιοσύνη,  θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της (καπιταλιστικής) παραγωγής που θα κοινωνικοποιηθεί κρατικοποιούμενη.  Τον πούτσο κλαίγανε. Μέχρι τότε, μέχρι την κατάληψη του Κράτους με τις εκλογές και την ένοπλη επαναστατική βία, η ιστορική Αριστερά αναγκάζεται να καταφεύγει αφενός στη διαμαρτυρία, την ικεσία, τα αιτήματα, τις πορείες, τις διαδηλώσεις, τις καταλήψεις, τα συλλαλητήρια συμπαράστασης, και αφετέρου, ένα πολύ μικρό τμήμα,  στην άμεση χρήση της ένοπλης επαναστατικής βίας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το κοινό χαρακτηριστικό είναι η διάσταση, η μη ταύτιση, η μη συνάφεια μεταξύ σκοπού και μέσου.

Continue reading

πρώτα τα παιδιά και οι έφηβοι, μετά οι γέροι· πρώτα οι άνεργοι, μετά οι εργαζόμενοι

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    το σημερινό σημείωμα το αφιερώνω στα παιδιά και τους έφηβους που (μια μέρα) θα το διαβάσουν· και στον Πάυλο, που σε δυο μέρες κλείνει τα δέκα.

    Σε κάθε κοινωνία, φίλες και φίλοι, κάποιοι φροντίζονται, κάποιοι φροντίζουν. Αυτοί που φροντίζουν, φροντίζονται επίσης ( με πολλούς τρόπους)·  υπάρχουν και κάποιοι που μόνο φροντίζονται. Όσο μεγαλώνουμε, οδεύουμε προς την ωρίμανση,  τόσο πιο πολύ φροντίζουμε – όσο μικραίνουμε, οδεύουμε πρός τον θάνατο, τόσο λιγότερο φροντίζουμε. Όλα αυτά εάν δούμε τη ζωή πίσω από το πρίσμα της φροντίδας και της ενίσχυσης, της συνέχισης της ζωής.

Continue reading