Θεολογία: η επιστήμη της Ισχύος, της Αλήθειας και του Θεού

” γιος ο Θεός, ἅγιος ισχυρός, ἅγιος αθάνατος, ελέησον ημάς”

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ κύριο χαρακτηριστικό του Θεού (και  του θεού –  θα δούμε τη διαφορά) είναι η Ισχύς: ο Θεός είναι ισχυρός, δεν υπάρχει κάποια οντότητα πιο ισχυρή από τον Θεό – αυτή είναι η Αλήθεια, μη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας!  Ο Θεός είναι Παντοκράτωρ. Εάν λοιπόν θέλουμε να γνωρίσουμε τον Θεό, θα πρέπει να στρέψουμε τις έρευνές μας στην ισχύ. Όταν λέμε Θεολογία λοιπόν εννοούμε την έρευνα, τη γνώση για τον Θεό, για την Ισχύ, για την Αλήθεια. Θα μπορούσαμε να της αλλάξουμε το όνομα και να την πούμε Ισχυολογία, μπήκα σε αυτόν τον πειρασμό αλλά άλλαξα γνώμη: Θεολογία. Κάτι ήξεραν κάποιοι πριν από εμάς. Δεν είναι καθόλου σύμπτωση το γεγονός ότι η έννοια του Θεού (και του θεού) εμφανίστηκε σε πολεμικές κοινωνίες –  εβραϊκή, αρχαία ελληνική και αραβική (Ισλάμ) – οι οποίες βέβαια ήταν ποιμενικές κοινωνίες (ή απόγονοι ποιμένων). Η Θεολογία, η επιστήμη του Θεού, είναι κλάδος της Φιλοσοφίας, της οποίας το πρώτο αντικείμενο ήταν η Ισχύς: Η σοφία είναι το αποτέλεσμα της αύξησης της ισχύος μέσω της σκέψης –  οι Επτά Σοφοί ήταν οι ισχυρότεροι άνδρες της εποχής τους (τύραννοι, πολιτικοί, νομοθέτες) και έγιναν ισχυροί όχι με τη χρήση της βίας αλλά με τη σκέψη. Όταν λέμε μηδέν άγαν εννοούμε μηδέν άγαν βίαν, ας μη το ξεχνάμε. Το ανέκδοτο με τον Θαλή,ο οποίος είναι και ένας από τους Εφτά Σοφούς και ο πρώτος δυτικός φιλόσοφος,  θα το γνωρίζετε: παρατήρησε μια χρονιά ότι ελιές θα έχουν πολύ καρπό, νοίκιασε όλα τα λιοτρίβια νωρίς κι όταν ήρθε η εποχή της συγκομιδής τα υπενοικίασε κι έβγαλε πολλά λεφτά και με αυτά αγόρασε μια Φεράρι.

ΕΝΩ το αρχικό αντικείμενο της φιλοσοφίας ήταν η Ισχύς, φυσική πρώτα και μετά κοινωνική, το αντικείμενο της Θεολογίας είναι ο Θεός, δηλαδή, η απόλυτη ισχύς. Κατά συνέπεια, η Θεολογία είναι κλάδος της Φιλοσοφίας. Ο Πλάτων επινόησε τη λέξη θεολογία (Πολιτεία 379α.5) , η οποία αργότερα, με τον Χριστιανισμό και τη μεσαιωνική φιλοσοφία,  έγινε Θεολογία. Η οποία, όταν ερευνά και σκέφτεται ποιος είναι ο Θεός και πώς είναι και εάν υπάρχει και σκαρφίζεται του κόσμου τα επιχειρήματα για να αποδείξει ότι υπάρχει, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να προσπαθεί να κατανοήσει εάν μπορεί να υπάρξει, εάν είναι εφικτή η απόλυτη ισχύς. Τι είναι όμως η απόλυτη Ισχύς και τι είναι ο Θεός; Ο Θεός είναι απολύτως ισχυρός; Μήπως η απόλυτη ισχύς είναι η απόλυτη αδυναμια και ο απολύτως ισχυρός Θεός είναι ο απολύτως ανίσχυρος, αδύναμος Θεός. Μήπως η απόλυτη ισχύς είναι η απόλυτη αδυναμία, η ανυπαρξία; Άρα, ο Θεός ως προσωποποίηση της απόλυτης ισχύος δεν είναι παρά η προσωποποίηση της απόλυτης αδυναμίας. Και μετά από αυτά τα εισαγωγικά, ας εξετάσουμε την προμετωπίδα του σημερινού κειμένου και ας αρχίσουμε από το επίθετο άγιος. Άγιος ο Θεός.

Continue reading

Τεχνητή Νοημοσύνη: το προτελευταίο στάδιο της γένεσης του θεού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

ΘΕΛΟΥΜΕ να γίνουμε Θεοί; Θέλουμε –  ίσως λίγοι και λίγες να μην θέλουν, δεν πειράζει, κανένας δεν είναι τέλειος. Μπορούμε όμως; Όχι, δεν μπορούμε, λογικά σκεπτόμενοι. Διότι ο Θεός είναι ένας, άρα μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει Θεός, και μόνο τότε θα πεθάνει ο Θεός. Μέχρι τότε θα υπάρχει και θα τον λατρεύουμε, θα θέλουμε δηλαδή να γίνουμε Θεοί. Είναι δυνατόν όμως 8, 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι να γίνουν Θεοί; Είναι αντίφαση εν τοις όροις, δεν γίνεται. Μπορούμε όμως να γίνουμε θεοί! Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των αρχαιοελληνικών θεών και του ιουδαϊκού Θεού; Ποιος είναι πιο ισχυρός, ο Θεός ή οι θεοί;

ΟΙ θεοί είναι άνθρωποι, αθάνατοι άνθρωποι: τρώνε, πίνουν, τραγουδάνε και γλεντάνε, γαμάνε, πολεμούν, τραυματίζονται και πονάνε, οργίζονται και βρίζουν, απειλούν, δέρνουν τις γυναίκες τους και γελούν με πειράγματα σε βάρος του ΑΜΕΑ θεού Ηφαίστου. Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος, αν και πολλές φορές συμπεριφέρεται ως άνθρωπος και οργίζεται, εξοντώνει τους ανθρώπους, τους εκδικείται, τους τιιμωρεί, καίει πόλεις και τους κατοίκους των. Οι θεοί δεν μπορούν να μην τρώνε και να μην πίνουν, να μην νυστάζουν και να μην κοιμούνται – ο  Θεός ούτε πίνει ούτε τρώει ούτε ροχαλίζει ούτε μαμάει. Οι θεοί δεν μπορούν να εξαλείψουν τα όρια που βάζει η φύση, δεν έχουν καταργήσει κάθε σχέση με τη φύση, όπως κάνει ο Θεός. Αυτός είναι ο λόγος που, λογικά σκεπτόμενοι, μπορούμε να γίνουμε θεοί αλλά όχι Θεοί. Μόνο ένας μπορεί να πάψει να είναι άνθρωπος και να γίνει Θεός.

Continue reading

χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες: η πυρηνική επιθυμία (φαντασίωση) του δυτικού Κυρίου και η απόπειρα εκπλήρωσή της μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η τρίτη μεταχριστιανική χιλιετία, ο 21ος αιώνας άρχισε με την απόπειρα του δυτικού Κυρίου, που είναι πλέον οικουμενική μορφή,  να εκπληρώσνει την πυρηνική, την πρωταρχική, την κομβική του επιθυμία: να μην έχει στρατιώτες και εργάτες, να διεξαγάγει πολέμους χωρίς στρατιώτες και να παραγάγει τον κοινωνικό πλούτο χωρίς εργάτες, χωρίς υποτελείς παραγωγούς. Η διαπίστωση αυτή εγείρει πολλά, κρίσιμα και θεμελιώδη ερωτήματα, στα οποία και πρέπει να απαντήσουμε. Είναι πράγματι αυτή η πυρηνική επιθυμία και φαντασίωση του δυτικού Κυρίου; Την έχει εκφράσει ρητά; Πότε; Πού μπορούμε να τη διαβάσουμε; Τι τον ώθησε να επιθυμήσει να μην έχει στρατιώτες και εργάτες; Μπορεί αυτή η επιθυμία να εκπληρωθεί; Πώς; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της τυχόν εκπλήρωσης της επιθυμίας για τον Κύριο; Θα συνεχισει να είναι Κύριος χωρίς εργάτες; Ποιοι θα είναι οι Υποτελείς του; Είναι δυνατόν να υπάρχει καπιταλισμός χωρίς εργάτες; Εάν δεν είναι δυνατόν, και δεν είναι, πώς θα μετασχηματιστεί η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όταν δεν θα υπάρχουν εργάτες ή θα είναι ελάχιστοι; Είναι δυνατόν η παραγωγή του κοινωνικού πλούτου να γίνεται χωρίς εργάτες, μόνο με ρομπότ, με αυτόματες μηχανές και με την Τεχνητή Νοημοσύνη; Έχει αρχίσει ο μετασχηματισμός του; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της εκπλήρωσης της επιθυμίας “χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες ” για μας, τους υποτελεις,  παραγωγους και μη; Τι θα κάνουμε όλη τη μέρα, τι θα τρώμε, πώς θα ζούμε;

Continue reading

το 1945 άρχισε η τρίτη εποχή του δυτικού πολιτισμού: η εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ 1300 μ. Χ. και το 1945 τέμνουν τον ιστορικό χρόνο του δυτικού πολιτισμού και τον διακρίνουν σε τρεις εποχές.  Εμείς ζούμε την τρίτη εποχή,την εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Ποια είναι αυτά τα αδιέξοδα και τα διλήμματα; Θα τα δούμε, παρακάτω. Με ποιο κριτήριο όμως επιλέγουμε αυτές τις δύο χρονολογίες; Θα το επισημάνουμε, εαν απαντήσουμε στο κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: Τι το ξεχωριστό, τι το ιδιαίτερο έγινε το 1300 και το 1945;

Η πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού άρχισε με τη γένεσή του, κατά την αρχαϊκή εποχή της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας (750-500 π. Χ.), κατά συνέπεια, η κοινωνία αυτή ήταν η πρώτη δυτική κοινωνία,  και έληξε το 1300 μ. Χ., πάνω κάτω –  η χρονολογία αυτή είναι συμβατική. Διήρκεσε 2.000 χρόνια. Εκείνα τα χρόνια, εμφανίστηκαν στη δυτική Ευρώπη τα πρώτα πυροβόλα όπλα και τα πρώτα μηχανικά ρολόγια, εμφανίστηκαν δηλαδή οι πρώτες μηχανές, οι πρώτοι κινητήρες, που λειτουργούσαν χωρίς ανθρώπινη ή ζωική ενέργεια. Οι επινοήσεις αυτές ήταν  εκπλήρωση επιθυμιών που είχαν διατυπωθεί κατά την πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού, την εποχή της διατύπωσης της επιθυμιών αύξησης της ισχύος έναντι της φύσης και των αντιπάλων –  εξωτερικών και εσωτερικών. Από το 1300 μ. Χ. και μέχρι το 1945 εκπληρωθηκαν όλες οι επιθυμίες, που είχαν διατυπωθεί κυρίως στην Ιλιάδα, αλλά και μετά το 1300 μ. Χ.  –  εκτός από μία. Φωτογραφία, τηλέγραφος, αυτοκίνητο,  αεροπλάνο, υποβρύχιο, τηλέφωνο, τηλεόραση και άλλα πολλά. Η εποχή αυτή είναι η εποχή της γένεσης του θεού, όχι του Θεού –  προς Θεού! Διήρκεσε 650 χρόνια. Η εκπλήρωση των επιθυμιών συνεχίστηκε και μετά το 1945 και θα συνεχιστεί, η χρονολογία όμως αυτή σηματοδοτεί την έναρξη μιας ιδιαίτερης εποχής –  της εποχής των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Τι έγινε το 1945 –  στις 6 και 9 Αυγούστου;

Continue reading

κυλιόμενες σκάλες και δυτικός πολιτισμός: κίνηση και ακινησία, ακινητοποίηση και κινητοποίηση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑ, έπαθα, όταν είδα πρώτη φορά κ υ λ ι ό μ ε ν ε ς  σκάλες, στην Ομόνοια, το 1970, 12 χρονών, και μετά στο ΜΙΝΙΟΝ, στο πολυκατάστημα της Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια, που έκαψαν κάποιοι επαναστάτες για να επιταχύνουν την κατάρρευση του καπιταλισμού –  τώρα, εάν ζουν, θα τρώνε τα νύχια τους. Πώς είναι δυνατόν να ανεβαίνεις σκάλες α κ ί ν η τ ο ς ; Μα δεν τις ανεβαίνεις, δεν περπατάς, αφού είσαι ακίνητος! Οι κυλιόμενες σκάλες δεν είναι σκάλες! Εάν σταματήσουν, τότε, ναι, είναι σκάλες! Πήρα πολλή δουλειά για το σπίτι. Βέβαια, χρόνια πριν, είχα πάρει πολύ περισσότερη. Το 1964, όταν πήγα στο Δημοτικό και κάθισα α κ ί ν η τ ο ς στο θρανίο για ώρες πολλές. Φρίκαρα!  Με   α κ ι ν η τ ο π ο ί η σ α ν ! Τι βασανιστήριο! Και λίγους μήνες μετά, μας πήγαν στην Εκκλησία όπου κι εκεί φρίκαρα και πάλι: ό ρ θ ι ο ς και α κ ί ν η τ ο ς δύο ώρες! Τι μαρτύριο! Με ακινητοποίησαν ξανά! Και μετά από χρόνια είδα κάποιον να περπατάει κι άλλον να τρέχει αλλά να μένουν στο ίδιο σημείο! Στον κυλιόμενο τάπητα, στον διάδρομο γυμναστηρίου! Και μετά είδα ότι τους πουλάνε κιόλας, για το σπίτι, για να περπατάς και να τρέχεις αλλά να βρίσκεσαι πάντα στο ίδιο σημείο. Κουνιέσαι αλλά δεν κινείσαι, δεν μετακινείσαι. Αργότερα, διαβάζοντας Αριστοτέλη και μελετώντας Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία διαπίστωσα ότι το βασικό, το κομβικό  ενδιαφέρον του φιλοσόφου ήταν η κίνηση και η ακινησία, ενώ το λεξιλόγιο των κίνησης όλων των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών είναι τόσο πλούσιο που δεν γίνεται να μην αναρωτηθείς: ποια είναι η προέλευση του ζωηρότατου ενδιαφέροντος για την κίνηση και την ακινησία –  και την κινητοποίηση και την ακινητοποίηση. Ποια πολιτισμική παράδοση ενσωματώνουν οι κυλιόμενες σκάλες;

Continue reading

η επιθυμία της κατασκευής, κατοχής και χρήσης της ατομικής βόμβας στην Ιλιάδα και την Παλαιά Διαθήκη

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ νομίζω να υπάρχουν άνθρωποι που να μην χαρακτηρίζουν επίτευγμα την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Εάν δεν είναι επίτευγμα, τι είναι;  Εκτός εάν ακυρώσουμε τον ορισμό του επιτεύγματος και τον πετάξουμε στα σκουπίδια. Επίτευγμα είναι κάτι το σημαντικό που πετυχαίνει, κατορθώνει ή πραγματοποιεί κάποιος  ή κάποιοι. Η κατασκευή της ατομικής βόμβας ήταν η υλοποίηση μιας στρατηγικής επιδίωξης, η  πραγματοποίηση ενός σχεδίου, το οποίο πήγασε από την επιθυμία κατοχής και χρήσης ενός βλήματος τεράστιας καταστροφικότητας και εξοντωτικότητας. Να μπορείς μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να καταστρέφεις ολοσχερώς μια μεγάλη πόλη και να εξοντώνεις όλους τους κατοίκους της με ένα μόνο βλήμα. ‘Ετσι, η ατομική βόμβα ήταν η κορύφωση της διαδικασίας συνεχούς αύξησης της καταστροφικής και εξοντωτικής αποτελεσματικότητας, αποδοτικότητας, παραγωγικότητας. Είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος καταστροφής και εξόντωσης διότι συνδυάζει αδιάσπαστα την καταστροφή και την εξόντωση.

Continue reading

η ανάληψη του Χριστού, η απογείωση του αεροπλάνου και η ανάληψη χρημάτων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ γνωρίζω εάν πάθατε την ίδια πλάκα με μένα όταν μάθατε στο σχολείο και διαβάσατε στη Καινή Διαθήκη ότι ο Θεός θυσίασε τον γιο του, έναν είχε, και ότι μετά την εκτέλεσή του με σταύρωση, ο χειρότερος τρόπος θανάτωσης, και την ανάστασή του αναλήφθηκε στον ουρανό. Εγώ ταράχτηκα πολύ, συγκλονίστηκα. Πατέρας να θυσιάζει τον γιο του, θεός να σταυρώνεται και να πεθαίνει, νεκρός να ανασταίνεται και ο αναστάς να ανεβαίνει στον ουρανό! Πήρα δουλειά για όλη μου τη ζωή! Κι ακόμα, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν έχει τελειώσει –  και δεν πρόκειται να τελειώσει, θα μείνει ελλιπής και ημιτελής. Ως αφελές μικρό παιδί, τώρα είμαι μεγάλο παιδί, αναρώτηθηκα: μας πώς ανέβηκε στον ουρανό; Πέταξε; Πήδηξε; Γιατί στον ουρανό, εκεί ψηλά; Την απάντηση στο τελευταίο ερώτημα τη βρήκα γρήγορα –  πήγε και κάθισε στα δεξιά του καθισμένου σε θρόνο πατέρα του. Κάθισε! Κάθεται συνέχεια από τότε ή μήπως σηκώνεται κάπου κάπου για να ξεπιαστεί; Δεν βαριέται να κάθεται όλη μέρα, αιώνες, χιλιετίες; Τι κάνει, πώς περνάει τη μέρα του, νέος θεάνθρωπος, μόλις τριάντα τριών  χρονών;

Continue reading

Η λατρεία του Ενός και του Ένα και το όραμα, η στρατηγική επιδίωξη της Δύσης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ έχετε παρατηρήσει την συχνή αναφορά του Θεού στις δηλώσεις των πολιτικών ηγετών των ΗΠΑ, του Ισραήλ, των μουσουλμανικών κρατών. Του ενός Θεού, του μόνου Θεού –  αδιάφορο εάν είναι ο Θεός μας, ο Γιαχβέ, ο Αλλάχ. Γνωρίζουμε ότι τόσο η ιουδαϊκή θρησκεία όσο και η μουσουλμανική ήταν αρχικά πολυθεϊστικές θρησκείες, όπως όλες οι θρησκείες όλων των λαών της υφηλίου –  της αρχαιοελληνικής, της ρωμαϊκής, της ινδικής και όλων των άλλων. Πώς φτάσαμε όμως στη λατρεία του ενός Θεού; Μήπως προηγήθηκε η λατρεία του Ένα (ουδέτερο) και του Ενός (αρσενικό); Υπάρχουν σπερματικά στοιχεία, σαφείς υπόρρητες ενδείξεις μονοθεϊσμού στην αρχαία ελληνική θρησκεία; Γιατί ο αριθμός ένα (1) είναι ο αριθμός του δυτικού πολιτισμού; Έχει κάποια σχέση με τον ηρωισμό, με τη διάκριση, με την υπεροχή; έχει κάποια σχέση με την πρωτιά; Μήπως ο αριθμός 1 είναι ο αριθμός, το σύμβολο της ισχύος; Ποιο είναι το ελάττωμα του αριθμού δύο (2) –  και όλων των υπολοίπων;   Θα μας βοηθήσουν άραγε ο μονοθεϊσμός, η λατρεία της ισχύος, της νίκης, του Απόλυτου, του Ενός/Ένα να σκιαγραφήσουμε αδρομερώς το όραμα, τη στρατηγική επιδίωξη  του δυτικού (καπιταλιστικού σήμερα) κόσμου για το μέλλον;

Continue reading

θεόμουνο, θεογκόμενος, θεοκρατία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ γνωρίζω, εάν, εκτός της νέας ελληνικής γλώσσας, η λέξη θεός  ως πρώτο συνθετικό χρησιμοποιείται με επιτατική ή/και μεγεθυντική σημασία σε άλλη ή άλλες γλώσσες.  Διακατέχομαι από την εντύπωση πως σε αυτή την περίπτωση η νέα ελληνική γλώσσα είναι μοναδική. Γνωρίζω όμως ότι στο αμερικάνικο πορνό οι γυναίκες πορνοστάρ όταν δουν  ή όταν υποστούν τη διείσδυση μεγάλου πέους, θεόπουτσας, κραυγάζουν επαναλαμβάνοντας Oh my God! Oh my God! Θα το έχετε παρατηρήσει. Εάν δεν βλέπετε πορνό, θα ήθελα να σας συμβουλεύσω να βλέπετε δύο δεκαπεντάλεπτα τη βδομάδα διότι βοηθάει πολύ στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου –  άσχετα τι κάνετε μετά, δεν είμαι αδιάκριτος. Η επιτατική και μεγεθυντική χρήση της λέξης θεός ως πρώτο συνθετικό δεν έχει μελετηθεί, όπως δεν έχουν μελετηθεί και οι τόσο συχνά εκσφενδονιζόμενες θρησκευτικές βρισιές, οι γνωστές χριστοπαναγίες και τα περίφημα  γαμοσταυρίδια (γαμώ το Θεό μου, γαμώ το Χριστό μου, γαμώ την Παναγία μου, γαμώ το Σταυρό μου, γαμώ το τσουβάλι με τους Αγίους). Δεν έχουν μελετηθεί διότι οι ακαδημαϊκοί μας δάσκαλοι και ερευνητές δεν ασχολούνται με γλωσσικά φαινόμενα που δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. ‘Ετσι λένε. Άλλος όμως είναι ο λόγος: εάν κάνεις διδακτορική διατριβή με αντικείμενο την επιτατική και μεγεθυντική χρήση της λέξης θεός, και αφιερώσεις ένα εκτενές  κεφάλαιο στη μελέτη λέξεων σεξουαλικού περιεχομένου (θεόμουνο, θεοκόμματος, θεοπούτανο, θεογκόμενος) είναι βέβαιο ότι μια ζωή ή θα καθαρίζεις σκάλες στα Πατήσια ή θα κάνεις λάντζα σε σουβλατζίδικο στο Πέραμα. Πώς και πότε εμφανίστηκαν αυτά τα επίθετα, τα οποία λέγονται παρατακτικά,  στα οποία η λέξη θεός έχει μεγεθυντική ή/και επιτατική σημασία; Αυτό είναι το σημερινό μου θέμα.

Continue reading

ένα ιπτάμενο (απόλυτο) φρούριο δώρισε στον θεό Τραμπ η βασιλική οικογένεια του Κατάρ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ αεροσκάφος με το οποίο μετακινείται ο πρόεδρος των ΗΠΑ λέγεται Air Force One: δεν νομίζω πως θα ήταν ακυριολεξία εάν μεταφράζαμε τη φράση “Η πρώτη, η ανυπέρβλητη  ισχύς του ύψους και της πτήσης”, εφ΄όσον βέβαια ο air  δεν είναι ο αέρας που αναπνέουμε εμείς οι βροτοί, οι θνητοί, εδώ κάτω στα χαμηλά, στη Γη. Είναι ένα ιπτάμενο φούριο –  με καθιστικό, γραφείο, μπάνια, κρεβατοκάμαρες,  αίθουσα συνεδριάσεων, κουζίνα, τραπεζαρία –  και όπλα ασφαλώς, φρούριο είναι, δεν είναι παιδική χαρά! Επειδή είναι ιπτάμενο φρούριο, είναι απόλυτο φρούριο. Ένα τέτοιο ιπτάμενο φρούριο δώρισε στον Τράμπ, στις ΗΠΑ, η βασιλική οικογένεια του Κατάρ –  καλύτερο δώρο δεν υπάρχει, δεν μπορεί να υπάρχει (Boeing 747 -8 Jumbo). Γιατί όμως το προεδρικό ιπτάμενο αεροσκάφος είναι το απόλυτο φρούριο; Αν κατανοήσουμε τι είναι ένα φρούριο, θα κατανοήσουμε γιατί το ιπτάμενο φρούριο είναι ένα απόλυτο φρούριο. Και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να μελετήσουμε το πρώτο ιστορικά φρούριο του δυτικού πολιτισμού, του αρχαίου ελληνικού κόσμου: είναι η πόλις. Η αρχική σημασία της λέξης είναι “φρούριο”. Η πόλις είναι ένας πόλος, γύρω από τον οποίο διεξάγεται ο πόλεμος. Η Ιλιάδα δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Η ακρόπολις της Αθήνας είναι το φρούριο που βρίσκεται σε ψηλό και απόκρημνο βραχώδη λόφο.

Continue reading