συμπτωματολογία αιμοδιψών σχολίων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Τα όπλα εσίγησαν, οι δρόμοι ερήμωσαν, οι εκλογές αχρηστεύτηκαν, όπως θα διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά σε λίγες μέρες –  ζούμε το αργόσυρτο δράμα του θανάτου της ιστορικής Αριστεράς. Αυτοί κι αυτές που το πήραν απόφαση δεν είναι και τόσο λίγοι και λίγες· αυτοί κι αυτές που το υποψιάζονται αλλά δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα είναι η πλειονότητα, αργά ή γρήγορα θα το συνειδητοποιήσουν· αυτοί κι αυτές που δεν θέλουν να το παραδεχτούν αντιδρούν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Άλλοι αδιαφορούν, άλλοι περιγελούν και χλευάζουν, άλλοι θυμώνουν. Το δράμα του θανάτου της ιστορικής, νεκροζώντανης αριστεράς παρουσιάζει βαριά συμπτωματολογία, σε λίγους μήνες θα είναι βαρύτατη· ένα από τα συμπτώματα, μία από τις εκδηλώσεις είναι τα αιμοδιψή, τα αιμοβόρα σχόλια –  χαρακτηριστική περίπτωση αυτό του Κώστα Παππά που έχετε διαβάσει αυτές τις μέρες.

Κλείνουν έξι χρόνια, φίλες και φίλοι, από τότε (Φεβρουάριος 2009) που άρχισα να δημοσιεύω τις απόψεις μου σχετικά με τον θάνατο της ιστορικής Αριστεράς κι όλα αυτά τα χρόνια διάβασα πολλά αιμοδιψή σχόλια. Αιμοδιψές σχόλιο είναι ένα σχόλιο που οι λέξεις του είναι βλήματα, είναι λέξεις που βάλλει κατά ριπάς ο εγκέφαλος του σχολιαστή με σκοπό να με πονέσει, επιβεβαιώνοντας και τον Αισχύλο και τον Σέξπυρ ότι οι λέξεις είναι βλήματα που προκαλούν από πόνο έως και θάνατο. Πριν από κάποια χρόνια, μια μάνα απεκάλεσε πάνω σε τσακωμό το γιο της πουστάρα κι αυτός έπεσε από τον πέμπτο όροφο και αυτοσκοτώθηκε –  στην Αθήνα συνέβη.

Continue reading

από Παρασκευή, 4 Ιουλίου, βγάζουμε πατάτα καθαρή για να τη φάμε και να τη φάτε με τη φλούδα

    φίλες και φίλοι,

    γείτονας-φίλος μου παραχώρησε χωράφι έξι στρεμμάτων, ακαλλιέργητο πάνω από δέκα χρόνια,  στο οποίο μισό φυτέψαμε πατάτα, του χρόνου στο άλλο μισό. Δεν ρίξαμε λιπάσματα και φυτοφάρμακα· εδώ στο χωριό μας κοροϊδεύουν για τα αγριόχορτα που έχουν καλύψει τις πατάτες· μας κοροϊδεύουν γιατί δεν ξέρουμε να καλλιεργούμε πατάτα· μας χλευάζουν γιατί νομίζουν δεν θα πάρουμε τίποτα, ότι δουλεύουμε τζάμπα. Όταν τους εξηγούμε και δεν καταλαβαίνουν, κλείνουμε τη συζήτηση με ένα χαμόγελο κι επειδή μπορούμε να τους συγχωρέσουμε τους τιμωρούμε με αδιαφορία.

    Η ποσότητα που θα πάρουμε θα είναι το ένα δέκατο της αντίστοιχης με λιπάσματα και φυτομάρμακα αλλά  είναι πατάτα, δεν  είναι  τροφή-συσσωρευτής δηλητηρίων!  Τη τρώμε με τη φλούδα,  όπως και να τη μαγειρέψουμε. Κλίνω το γόνυ και σας ικετεύω: μην τις ξεφλουδίσετε, πετάτε χρήσιμα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, είναι παράλογη σπατάλη! Θα πουλήσουμε κάποια ποσότητα για να εξασφαλίσουμε ένα μικρό ποσό για λογαριασμούς (ηλεκτρικό, τηλέφωνο, νερό) κι αν περισσέψουν για άλλα έξοδα, κυρίως για τα παιδιά. Όποιος και όποια, ως πρόσωπο ή ως ομάδα θέλει να αγοράσει, απευθύνομαι σε φίλους,  και φίλους των φίλων, και φίλους των φίλων των φίλων  της Θεσσαλονίκης,  ας τηλεφωνήσει στο σταθερό, που θα βρει στην Επικοινωνία, το βράδυ, μεταξύ 9 και 11, ή ας στείλει μέιλ για να δούμε πως θα το ρυθμίσουμε. Μπορεί να έρθει εδώ στην Καστανούσα, να τη βγάλουμε, αν θέλετε, μαζί από το χώμα, να πιούμε και κάνα τσιπουράκι, κι αν δεν γνωριζόμαστε, να γνωριστούμε, ή να τη φέρουμε εμείς στη Θεσσαλονίκη. 

   Η τιμή της είναι 1,50 εβρό το κιλό (τόσο πουλιέται η πατάτα βιολογικής καλλιέργειας), σε πεντόκιλα τσουβαλάκια. Είναι ακριβή σε σύγκριση με την πατάτα της χημικής γεωργίας αλλά μεταξύ ενός κιλού χρυσού κι ενός κιλού αυτής της πατάτας, προτιμώ την πατάτα.

    Από τα τέλη Ιουλίου, κάθε Τετάρτη απόγευμα, θα είμαι στο παζάρι του κοινωνικού χώρου Σχολείο (Βασιλέως Γεωργίου 27 και Μπιζανίου γωνία, περιοχή Μακεδονία Παλλάς, Φάληρο) με προϊόντα δικά μας (λαχανικά, ψωμί, σιτάρι βιολογικής καλλιέργειας, αλεύρι ολικής, μαρμελάδες από δέντρα αδέσποτα, κεραλοιφές, κτλ) κι αργότερα, από φθινόπωρο-χειμώνα και με άλλα προϊόντα (μπίρα, τραχανά, μεταποιημένα λαχανικά [πιπεριές φλωρίνης!], σαπούνια, και άλλα). 

   Καλή συνάντηση, καλά τσίπουρα, καλές συζητήσεις, καλές συγκρούσεις!

Αθανάσιος Τριανταφυλλιά Δρατζίδης

γιατί υποχωρώ και δεν τσακώνομαι

    φίλες και φίλοι,

     ας πούμε ότι ο Φιλίστωρ κι εγώ διαφωνούμε για το τι θα κάνουμε (απόφαση) ή για το τι θα γἰνει (πρόβλεψη).

     επειδή θέλω να μάθω κι όχι να γίνει το δικό μου, κι επειδή είμαι ανυπόμονος και βιάζομαι, δεν θα τσακωθώ, θα αποφύγω την χρον0τριβή, την απώλεια του χρόνου, θα υποχωρήσω – βιάζομαι να μάθω.

    δεν υποχωρώ όχι γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στην άποψή μου, έχω, αλλά όση εμπιστοσύνη κι αυτοπεποίθηση κι αν έχω, δεν ξεχνώ ποτέ ότι υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνω λάθος

    βιάζομαι λοιπόν πολύ να μάθω αν κάνω λάθος.

    αν κάνω λάθος, θα μάθω και μάλιστα πολύ γρήγορα (αν υποχωρήσω και δεν τσακωθώ)·  εάν δεν κάνω λάθος, θα μάθει ο άλλος, γρήγορα και χωρίς τσακωμό. βέβαια, χάθηκε χρόνος, αλλά γιατί να μην χαθεί – ποιος τον     γαμάει τον χρόνο, έτσι κι αλλιώς τις γυναίκες, τα παιδιά και τον χρόνο δεν μπορείς να τους νικήσεις, τον Θεό μπάρμπα νάχεις. να μην ξεχνάμε όμως ότι στην διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου η χρονοτριβή μπορεί να αποβεί μοιραία.

   ζούμε ή θέλοντας να μάθουμε  ή θέλοντας να γίνει το δικό μας.  η πρόταση αντιστοιχεί στη θέληση για μάθηση· η διαταγή στη θέληση να γίνει το δικό μας.

  αυτός που θέλει να μάθει, άρα και να διδάξει, προτείνει· αυτός που θέλει να γίνει το δικό του, ν΄ αρπάξει δηλαδή, διατάζει.

Continue reading

πρόταση για μια ομαδική έκδοση του πρώτου τόμου της ‘Θεολογίας του Ποδοσφαίρου’ ‘Η Λατρεία της Διείσδυσης’

    φίλες και φίλοι,

    Τον  χειμώνα του 2004-5 τελείωσα το γράψιμο ενός βιβλίου για το ποδόσφαιρο στο οποίο διατυπώνω μια απάντηση στο μέχρι τώρα  αναπάντητο ερώτημα γιατί το (ανδρικό) ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές ομαδικό παιχνίδι, άθλημα, θέαμα  (διείσδυσης).  Μερικά κεφάλαια αναρτήθηκαν στη Σχολή από τις πρώτες μέρες της ύπαρξής της και διαβάζονται σχεδόν καθημερινά εδώ και πέντε χρόνια. Το έστειλα σε πολλούς εκδοτικούς οίκους αλλά όλοι το απέρριψαν. Πολύ θα ήθελα να φτιάξουμε μια παρέα και να το εκδώσουμε όλοι, όλες μαζί.

      Δηλώνω ότι παραιτούμαι από οποιοδήποτε  συγγραφικό δικαίωμα και προνόμιο  – κοπιράιτ, ποσοστά και ο,τιδήποτα άλλο υπάρχει και το αγνοώ. Θα συμβάλλουμε όλοι με ένα μικρό ποσό (λόγου χάριν, αν είμαστε πέντε από εκατό εβρά) και εάν περισσέψει κάτι θα αποφασίσουμε τι θα το κάνουμε – να το μοιραστούμε, να εκδώσουμε κάτι άλλο, να βοηθήσουμε κάποιον,  κάποια. . .

    Αν κάποιος, κάποια ενδιαφέρεται, ας μου τηλεφωνήσει, μετά τις εννιά το βράδυ μέχρι τις δώδεκα. Έχω πρόβλημα με το μέιλ – δεν μπορώ να στείλω και δεν ξέρω αν φτάνουν όλα. Αν γίνει κάτι, καλώς· εάν όχι, καλώς  – τα τσίπουρα, τις μπύρες και τα γάρα εμείς πάλι θα τα πιούμε.

Αθανάσιος Τριανταφυλλιά Δρατζίδης

10 Μαΐου, Σάββατο, θ΄ ανοίξουμε το τρίτο, από τα εννιά, μπουκάλι μπύρας (weiss, παρακαλώ!)

     φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

     Έμαθα να φτιάχνω μπύρα! Την πρώτη Απριλίου 2014 εμφιάλωσα εννιά μπουκάλια των 250 ml, τα οποία πρέπει να ανοιχτούν μετά από ένα μήνα, την Πρωτομαγιά. Προχτές που έλειπα στην Ἀλεξπολ, μας επισκέφτηκε (23 Απριλίου)  στο χωριό ο αδερφός της γυναίκας μου, άνοιξαν ένα μπουκάλι και μου τηλεφώνησαν να μου πουν τα νέα. Είναι μπὐρα, προς weiss μεριά – για πρώτη απόπειρα ζυθοποίησης πολύ καλά. Ρώτησα αμέσως να μου πουν τις ατέλειές της, μάλλον να μου επιβεβαιώσουν τις υποψίες μου για δυο λάθη που έκανα – και μου τις επιβεβαίωσαν. Είναι περισσότερο

 

Continue reading

απόλυτη ελευθερία στη σκέψη (Φιλοσοφία) και την έκφραση (Τέχνη): τί θα κάνουμε τώρα χωρίς Αριστερά;

   φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    1. Είδα προχτές στην τηλεόραση μια διαφήμιση που με συγκλόνισε: ένα αφεντικό,  καπιταλιστής, ιδιοκτήτης της βιομηχανίας που παράγει το ούζο ΠΛΩΜΑΡΙ απευθύνεται στους εργάτες και τις εργάτριες και τους λέει:

σήμερα θα σταματήσουμε να κάνουμε ό,τι κάνουμε. . .  

(το αφεντικό σταματάει να μιλάει και οι εργάτες τον κοιτάνε με αγωνία και ανησυχία και φόβο – τους ανακοινώνει το κλείσιμο του εργοστασίου; )

. . . και θα πάμε στη θάλασσα για καλαμαράκι!

Χαμός!  Ενθουσιασμός και χαρά!  Θα σταματήσουν να κάνουν ό, τι κάνουν και θα πάνε στη θάλασσα για καλαμαράκι και ουζάκι!  Και στο τέλος της διαφήμισης ένας εργάτης σηκώνει το ποτήρι του ούζου και εύχεται στο αφεντικό:

 – Να μας ζήσεις, αφεντικό!

 

Continue reading