γιατί σηκωνόμαστε όρθιοι όταν βλέπουμε τον Κύριο;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα, και τις επόμενες μέρες, θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποιες πρακτικές, στάσεις του σώματος, συμπεριφορές, μεταφορές, οι οποίες, αν και έχουν εμφανιστεί πριν από πολλούς αιώνες ή χιλιετίες, επιβιώνουν στις μέρες μας. Εντάσσονται στη γλώσσα και τον κώδικα της Υποταγής και της Κυριαρχίας: με αυτές άλλοτε οι υποτελείς δηλώνουν την υποταγή τους στον Κύριο, κι άλλοτε είναι ο Κύριος που επιδεικνύει την Ισχύ του και την Κυριαρχία του, προσδιορίζει την κοινωνική του θέση, εκφράζει τα συναισθήματά του. Στο παρελθόν, εξηγήσαμε γιατί ο Κύριος περπατάει πάνω σε κόκκινο χαλί, το οποίο συμβολίζει τους υποτελείς και το αίμα τους: διατρανώνει τη νίκη του και την επιθυμία διαιώνισης της Κυριαρχίας του.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το ζήτημα γιατί σηκωνόμαστε όρθιοι όταν βλέπουμε τον Κύριο. Αύριο θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια απάντηση στο γιατί ο Κύριος δεν σταματάει στα φανάρια, και μεθαύριο, με αφορμή τη φράση ‘καρότο και μαστίγιο’, θα εξετάσουμε το μαστίγιο ως σύμβολο της ισχύος του Κυρίου. Θα συνεχίσουμε με την εξέταση της παρουσίασης των κοινωνικών προβλημάτων ως πληγής ( λ.χ., η πληγή των ναρκωτικών) και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε.

Continue reading →

το ΚΚΕ ως ιδεολογικός και κατασταλτικός μηχανισμός του Κράτους

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Μια μέρα των ημερών το ΚΚΕ θα γίνει κυβέρνηση. Δεν το λέω εγώ, το ΚΚΕ το λέει. Πότε; Δεν το γνωρίζουμε, δεν μπορούμε καθορίσουμε μια συγκεκριμένη ημερομηνία – μετά από ένα χρόνο, δέκα, είκοσι, πενήντα. Πως; Με εκλογές. Θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα επιλύσει όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι αυταπασχολούμενοι, ο λαός. Υπάρχει άλλος τρόπος; Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Μέχρι τότε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, μόνο να περιμένουμε, να μην βιαζόμαστε και να υπομένουμε. Μπορούμε να αντιδράσουμε, να λάβουμε κάποια μέτρα που θα ανακουφίσουν τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους; Να αντικρούσουμε την επίθεση των καπιταλιστών; Όχι, δεν μπορούμε. Το μόνο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά, να κάνουμε συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια και να ψηφίζουμε το ΚΚΕ για να το ενισχύσουμε στη Βουλή, έως ότου μια μέρα το ΚΚΕ γίνει κυβέρνηση. Ποια είναι η προϋπόθεση για να γίνει κυβέρνηση το ΚΚΕ; Να ξυπνήσει ο λαός και να το ψηφίσει μαζικά. Γιατί κοιμάται ο λαός; Ο λαός κοιμάται διότι τον έχει αποκοιμίσει η προπαγάνδα των αφεντικών, των πολιτικών του συστήματος, των μαζικών μέσων ενημέρωσης, των διανοουμένων.

Αυτή είναι η στρατηγική του ΚΚΕ, αυτό είναι το ΚΚΕ, φίλες και φίλοι. Δεν θα θέσουμε το ερώτημα εάν είναι εφικτή αυτή η στρατηγική πολιτική επιδίωξη. Θα θέσουμε ένα άλλο ερώτημα, για να αποκαλύψουμε τις πραγματικές επιδιώξεις του ΚΚΕ: Θέλει να γίνει κυβέρνηση;

ΟΧΙ, κατηγορηματικά ΟΧΙ! Ο πυρηνικός σκοπός του ΚΚΕ δεν είναι να γίνει κυβέρνηση, είναι κάποιος άλλος – θα δούμε ποιος είναι. Το ‘δεν θέλει να γίνει κυβέρνηση’ είναι μια διαπίστωση δική μου, δεν είναι του ΚΚΕ. Πως όμως φτάνω σε αυτό το κατηγορηματικό συμπέρασμα; Μου το επιτρέπει η αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και τα έργα του ΚΚΕ. Ναι, αλλά αυτή η αντίφαση δεν είναι απάτη;

Ναι, είναι απάτη! Είναι εξαπάτηση! Είναι απάτη πρώτου μεγέθους. Τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, οι Κύριοι του ΚΚΕ, είναι οι μεγαλύτεροι και ικανότεροι απατεώνες της νεώτερης πολιτικής ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας: το ΚΚΕ είναι ο βασικός μοχλός ανατροπής του συσχετισμού ισχύος μεταξύ του Κυρίου καπιταλιστή και των υποτελών Παραγωγών σε βάρος των τελευταίων.

Continue reading →

τι πουλάει η καπιταλιστική επιχείρηση-κόμμα ‘ΚΚΕ’;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η δεύτερη παράγραφος του ‘Κεφαλαίου’ του Κ. Μαρξ αρχίζει ως εξής: Το εμπόρευμα είναι πριν απ’ όλα ένα εξωτερικό αντικείμενο, ένα πράγμα που με τις ιδιότητές του ικανοποιεί οποιοδήποτε είδος ανθρώπινες ανάγκες. Η φύση αυτών των αναγκών, αν λχ. προέρχονται από το στομάχι ή από τη φαντασία δεν αλλάζει σε τίποτα την υπόθεση. Ο Μαρξ μετά τη γενική περιγραφή του εμπορεύματος ως πράγματος, ως εξωτερικού αντικειμένου, αντιλαμβάνεται ότι το εμπόρευμα δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό αντικείμενο αλλά μπορεί να είναι και κάτι άϋλο, κάτι που ανάγεται στη σφαίρα του διανοητικού, πολιτισμικού, πολιτιστικού, ψυχικού, κλπ. Μπορεί να είναι υπηρεσία, ασφάλεια, γνώση, ψυχολογική υποστήριξη, αντίληψη, συμπεριφορά, σεξ, και άλλα πολλά.

Έχουμε σχηματίσει την αντίληψη ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα της ιστορικής Αριστεράς. Πολύ ωραία. Μας διαφεύγει όμως ότι όλα τα κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής, είναι και καπιταλιστικές επιχειρήσεις – όπως άλλωστε όλα τα κόμματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ο ΣΥΝασπισμός είναι κόμμα, είναι και καπιταλιστική επιχείρηση, το ίδιο ισχύει και για τις συνιστώσες της. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής είναι και αυτό καπιταλιστική επιχείρηση. Η πιο μεγάλη όμως και κερδοφόρα καπιταλιστική επιχείρηση είναι το ΚΚΕ. Όπως κάθε καπιταλιστική επιχείρηση, έτσι και αυτές της ιστορικής Αριστεράς αποσκοπούν στο κέρδος, το υλικό κέρδος, το χρήμα. Είναι δηλαδή μηχανισμοί αρπαγής του κοινωνικού πλούτου. Και ασφαλώς αποσκοπούν και στην αύξηση, τη διαιώνιση και την αναπαραγωγή της Ισχύος τους, άρα και της δόξας τους, της φήμης τους, του ηρωικού κλέους τους. Ως καπιταλιστικές επιχειρήσεις είναι δομημένες με πρότυπο το Κράτος, τον στρατώνα, το μαντρί. Έχουν Κυρίους, ανθρωποβοσκούς δηλαδή, αφεντικά, εργοδότες, προισταμένους, μετόχους. Συγκρίνετε το διοικητικό συμβούλιο μιας καπιταλιστικής επιχείρησης και την Κεντρική Επιτροπή ενός κόμματος της ιστορικής Αριστεράς – είναι ίδια και απαράλλαχτα, λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχει και Ιεραρχία, δηλαδή μια αλυσίδα Κυρίων που είναι και Κύριοι και Υποτελείς Κύριοι: Κύριοι προς τους από κάτω, Υποτελείς Κύριοι προς τους από πάνω.

Continue reading →

Καυδιανά δίκρανα, ‘δούλιος ζυγός’:η μεταφορά του ζυγού στον Αισχύλο

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τη μεταφορά και την εικόνα του ζυγού στον Αισχύλο. Πρόκειται για μια μεταφορά που χρησιμοποιείται και στις μέρες μας: ο ζυγός της δουλείας, ο ζυγός της σκλαβιάς, ζήσαμε τετρακόσια χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό, αν και του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει. Επιβιώνει και στις λέξεις σύζυγος, υποζύγια, ζεύω, ζεύγος και ζευγάρι (ζευγαράκι), όπως θα δούμε παρακάτω. Πότε όμως εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτή η μεταφορά; Γιατί ο Αισχύλος την χρησιμοποιεί τόσο συχνά;

Continue reading →

κάποτε πήραμε τα όπλα κι ανεβήκαμε στα βουνά, κάποτε καταλάβαμε το Πολυτεχνείο, τώρα να καταλάβουμε τις εφορίες (ΔΟΥ) και τα γραφεία της ΔΕΗ

όχι στη μετωπική, κεντρική σύγκρουση

συγκεντρώσεις στις γειτονιές και στις συνοικίες

μπροστά στις εφορίες και τα γραφεία της ΔΕΗ όλων των πόλεων

παραμένουμε και μαζευόμαστε στους υπό κατάληψη εργασιακούς χώρους

προβολή των άμεσων μέτρων που πρέπει να ληφθούν για να ανακουφιστούμε, να ενωθούμε, να εξάψουμε την κοινωνική και πολιτική φαντασία μας:

διαγραφή όλων των χρεών των εργαζομένων της εκτέλεσης και των αυταπασχολούμενων

επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός για όλους

κι αν όλα αυτά σημαίνουν την έξοδο από την ευρωζώνη και το εβρό,

έξοδος από την ευρωζώνη και το εβρό

δεν την θέλουμε την έκτη δόση – δεν είμαστε ζητιάνοι

είμαστε οι παραγωγοί της ζωής και του κοινωνικού πλούτου!

θέλω να γίνω σκουπιδιάρης

Στις 22 Νοεμβρίου λήγει η οχτάμηνη σύμβασή μου στα ΕΛΤΑ. Εφαρμόζοντας τις απόψεις μου ότι, πρώτον, πρέπει να εργαζόμαστε μέρα πάρα μέρα, βδομάδα πάρα βδομάδα, μήνα πάρα μήνα, κλπ., όπως θέλει ο καθένας και η καθεμιά, και, δεύτερον, ότι το επάγγελμα είναι κατάρα και αναχρονισμός,

θα ήθελα μετά από οχτώ μήνες, αφού ξεκουραστώ, διαβάσω, γράψω, κλπ., για έξι ή οχτώ μήνες, να πάρω τη θέση ενός σκουπιδιάρη – ας ξεκουραστεί, ας παίξει με τα παιδιά, ας καλλιεργήσει το κήπο, ας κάνει ό,τι του δίνει νόημα και χαρά στη ζωή του. Εννοείται ότι θα πληρώνεται κανονικά.

Σε παρέα φίλων, μεταξύ των οποίων τέσσερις γιατροί, έθεσα το ερώτημα: θα προτιμούσατε να ζείτε σε πόλη χωρίς γιατρούς ή χωρίς σκουπιδιάρηδες;

Συμφωνήσαμε όλοι και όλες ότι θα προτιμούσαμε να ζούμε σε μια πόλη χωρίς γιατρούς παρά χωρίς σκουπιδιάρηδες.

Από τη στιγμή που όλοι και όλες παράγουμε σκουπίδια, οφείλουμε όλοι και όλες να συμμετέχουμε στο μάζεμα και την απομάκρυνσή τους – έως ότου πάψουμε να τα παράγουμε, να τα μαζεύουμε και να τα απομακρύνουμε – να τα διαχειριζόμαστε δηλαδή σε επίπεδο γειτονιάς και συνοικίας.

Εάν, λόγω ανευθυνότητας ή υπεροψίας, δεν θέλετε να συμμετέχετε στην αποκομιδή των σκουπιδιών, οφείλετε να εξασφαλίσετε μια ολιγόμηνη (εξάμηνη) εργασία στους σκουπιδιάρηδες, ένα επίπεδο ζωής που να αντιστοιχεί στις δυνατότητες της εποχής μας και να τους συμπαραστέκεστε για να αποκρούουν κάθε επίθεση που δέχονται από τον Κύριο και το Κράτος.

Εάν ούτε αυτά κάνετε, πιθανόν μια μέρα να αναγκαστείτε να εγκαταλείψετε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ίσως κι άλλες πόλεις, για να αποφύγετε τον υγειονομικό κίνδυνο. . . Και, ασφαλώς, δεν θα είναι ο μόνος λόγος. . .

19-20 Οκτωβρίου: συλλαλητήρια ή κατάληψη διαρκείας των ΔΟΥ και ΔΕΗ;

Μπορούμε να αχρηστεύσουμε Αστυνομία και Στρατό πολλαπλασιάζοντας τις δικές μας δυνάμεις:

Ας τους αφήσουμε να μας περιμένουν – εμείς θα συγκεντρωθούμε και θα είμαστε αλλού:

Να πάμε να καταλάβουμε τις εφορίες (ΔΟΥ) και τα γραφεία είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ:

κοινωνικό αντάρτικο: κάθε μέρα, εκατοντάδες, χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, νοικοκυρές, συνταξιούχοι, φοιτητές, μαθητές, καλλιτέχνες, έξω από όλες τις εφορίες κι έξω από όλα τα γραφεία της ΔΕΗ, με ένα εκκαθαριστικό, με ένα λογαριασμό στο χέρι θα περιμένουμε να πληρώσουμε. . .

Είμαστε σε θέση να μην ηττηθούμε στις 19-20 Οκτωβρίου! Να μη φάμε ξύλο, να μην τρέχουμε για να σωθούμε σαν τα πρόβατα, να μην εισπνεύσουμε χημικά – όχι στη μετωπική σύγκρουση – η πιο ισχυρή παρουσία είναι η εξαφάνιση, η διάχυση, η διασπορά, η Πανταχού Απουσία, το κοινωνικό αντάρτικο

Κατά τη διάρκεια της διήμερης γενικής απεργίας να μην καταφύγουμε σε ένα υποδεέστερο μέσο πάλης, το συλλαλητήριο εννοώ (που δεν είναι μέσο πάλης) αλλά σε ένα ισχυρότερο και αποτελεσματικότερο:

διαρκής κατάληψη των εφοριών (ΔΟΥ) και των γραφείων είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ

διαρκής κατάληψη όλων των χώρων εργασίας

πρώτα νικάμε και μετά πολεμάμε:

διαγραφή όλων των χρεών των εργαζομένων της εκτέλεσης και των αυταπασχολούμενων

επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός για όλους και όλες

διαρκής κατάληψη των εφοριών (ΔΟΥ) και των γραφείων είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ από εργαζόμενους, ανέργους, νοικοκυρές, συνταξιούχους, αυταπασχολούμενους, φοιτητές, μαθητές. . .

γενική απεργία διαρκείας

επίδομα ανεργίας σε όλους και όλες, χωρίς προϋποθέσεις και χρονικό περιορισμό

εικοσάωρο και μισθός για όλους και όλες

βία – βία/χρήμα – βία – χρήμα/βία – βία/χρήμα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Το αδρομερές σκιαγράφημα δυο ιστοριών του ανθρώπινου γένους είναι μια συνοπτική παγκόσμια ιστορία, ιδωμένη από τη σκοπιά του κομμουνισμού και της Κυριαρχίας. Αυτές είναι οι δυο ιστορίες που συγκροτούν την ανθρώπινη Ιστορία, η ιστορία του κομμουνισμού και η ιστορία της Κυριαρχίας. Είναι ένα βιβλίο το οποίο γράφεται και ελπίζω μια μέρα να τελειώσει.

Αρχίζω με την άποψη ότι ο κομμουνισμός μας έκανε ανθρώπους, ότι ξεφύγαμε από την κατάσταση του προανθρώπου βάζοντας όρια, σταματώντας, όσο ήταν δυνατόν, τον φόνο, το αλληλοφάγωμα και την αιμομειξία μέσω της πρόκρισης και της ενίσχυσης της συμβίωσης, της συνεργασίας, της αλληλοβοήθειας και της αλληλεγγύης. Ο φόνος και ο πόλεμος επιβίωσαν και πολύ συχνά αναβιώνουν, ενώ η αιμομειξία μας ταλαιπωρεί ως επιθυμία. Εάν ο άνθρωπος εμφανίστηκε το 100.000 π. Χ., μέχρι το 5.000 π. Χ. οι κοινωνίες, με τη μορφή ολιγομελών τροφοσυλλεκτικών/κυνηγητικών εσμών ή μικρών αγροτικών κοινοτήτων, ήταν κομμουνιστικές και παραμένουν κομμουνιστικές, υπό τον έλεγχο και την διαχείριση της Κυριαρχίας. Οι μορφές της Κυριαρχίας είναι δύο: η ανατολική (της εγγύς και μέσης Ανατολής), η οποία προέκυψε από τη συνεργασία των αυτόνομων αγροτικών κοινοτήτων, με αποτέλεσμα να εμφανιστούν η οικονομία του Ναού, από την οποία προήλθαν οι πόλεις, το Κράτος και ο Κύριος (πρόκειται για τον λεγόμενο ασιατικό τρόπο παραγωγής) και η δυτική, η οποία προέκυψε κατά τη μετάβαση από τον ποιμενικό στον δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής στην αρχαϊκή Ελλάδα.

Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος είναι μια επιγραμματική συνόψιση της δυτικής Κυριαρχίας, του δυτικού πολιτισμού. Πρόκειται για μια συνοπτική περιοδολόγηση της δυτικής Κυριαρχίας. Συνοψίζω κάθε τρόπο παραγωγής με κριτήριο αφενός το κοινό χαρακτηριστικό όλων των τρόπων παραγωγής που συγκροτούν τη δυτική Κυριαρχία, που είναι η αρπαγή του κοινωνικού πλούτου που παράγουν οι υποτελείς και αφετέρου τον τρόπο της αρπαγής. Η λέξη ή οι λέξεις που βρίσκονται ανάμεσα στις παύλες παραπέμπουν σε έναν τρόπο παραγωγής εστιάζοντας στο τρόπο της αρπαγής.

Δυο είναι οι τρόποι της αρπαγής: η βία και το χρήμα. Με αυτούς τους δυο τρόπους αρπάζει ο Κύριος τον συλλογικά παραγόμενο κοινωνικό πλούτο: με τα όπλα (βία) και την απάτη (χρήμα). Εάν η βία των όπλων είναι σαφής, η απάτη του χρήματος ίσως σας παραξενέψει, μιας και το χρήμα θεωρείται μέσον ανταλλαγής. Δεν είναι όμως μόνο μέσο ανταλλαγής – είναι και μέσον αρπαγής που δεν φαίνεται. Πάω στο σούπερ μάρκετ κι αγοράζω ένα λίτρο γάλα. Με κλέψανε, το κέρδος είναι η λεία, δεν αντιλαμβάνομαι ότι έπεσα θύμα αρπαγής – πληρώνω, λέω κι ευχαριστώ στην ταμία!

Continue reading →

Εύριπος: μια επανεξέταση της ετυμολογίας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Το σημερινό σημείωμα το αφιερώνω στη Μαρία και τον Ευριπίδη που είχαν την καλοσύνη να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε κάποιες δυσνόητες φράσεις και λέξεις που διαβάζουμε στο απόσπασμα πρακτικού συνεδριάσεως της Εφοροδημογεροντίας Σουφλίου της 1ης Αυγούστου 1904. Αντικείμενό του σημειώματος θα είναι το όνομα Εύριπος, από το οποίο προέρχεται και το Ευριπίδης. Το Μαρία δεν παρουσιάζει δυσκολίες, μιας και προέρχεται από το εβραϊκό mariam, που σημαίνει, αν δεν κάνω λάθος, ‘πριγκίπισσα, βασίλισσα’. Ευριπίδη ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες έναν άνεμο που έπνεε από τον Εύριπο, τον πορθμό που χωρίζει την Εύβοια και την ελλαδική χερσόνησο. Η λέξη Εύριπος προέρχεται από το προσηγορικό εύριπος, που δηλώνει στενό ρεύμα θάλασσας όπου η παλίρροια είναι ορμητική. Ετυμολογείται από το ευ και ριπή, όπου η ριπή σημαίνει την ορμητική κίνηση. Το επίρρημα ευ προέρχεται από το *wesu, με τη σίγηση των w (F) και s, όπου το μόρφημα *we δηλώνει την καταλληλότητα και το *su την ποσότητα. Το ευ λοιπόν σήμαινε αρχικά ‘κατάλληλο, ωφέλιμο, χρήσιμο’ και ‘πολύ’. Το *we απαντά σε λέξεις των κρατικών αρχείων της μυκηναϊκής Πύλου, λ.χ., Fεαλειφές (Fr 1215,1223) σημαίνει (λάδι) κατάλληλο για επάλειψη, ενώ το *su επιβιώνει στις λέξεις υ-γιής και ύ-βρις.Η σημασία της καταλληλότητας λησμονήθηκε και το ευ σημαίνει μόνο πολύ: ευσεβής, ευτυχής, κλπ.

Η γενικά αποδεκτή ετυμολογία της λέξης ‘εύριπος’ είναι αυτή που προανέφερα. Τα κρατικά αρχεία της Πύλου όμως μας παρέχουν κάποια στοιχεία, τα οποία μας επιτρέπουν να διατυπώσουμε μια επιφύλαξη και με αυτήν θα ασχοληθούμε σήμερα.

Continue reading →