Κύκλοι Διαλέξεων

There are 1.090 posts filed in Κύκλοι Διαλέξεων (this is page 83 of 109).

να χέσω τη ‘χώρα’ σου και το ‘εθνικό συμφέρον’ σου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

κάνει ψοφόκρυο, κατουράς παγάκια, ξεροβόρι από τη Σιβηρία, ξεροβόρι που το ένιωσε στο πετσί του ο εξόριστος στη σημερινή Ρουμανία Οβίδιος, ο Οβίδιος των ‘Μεταμορφώσεων’, ήπια τα τσιπουράκια μου, με καπνιστό σκουμπρί και φρέσκο κρεμμυδάκι από τον κήπο, κι ελιές, μαζεμένες και φτιαγμένες από τα χέρια μου, θα φάμε φασολάδα σήμερα, χτεσινή, τα όσπρια τα τρώμε πάντα δυο μέρες, ήρθε και ο πατέρας μου από το χωριό, αύριο θα έρθει κι ο Μπάμπης και η Ute, θα μαζευτούμε, θα θυμηθούμε την Αποστολία, τη μάνα μου, θα φάμε, θα

Continue reading →

γιατί οι ηγέτες και οι αστέρες του θεάματος περπατούν πάνω σε κόκκινο χαλί;

φίλες και φίλοι, τα μάθατε τα νέα;

στήθηκε στο Χόλιγουντ το δυόμισι χιλιομέτρων  κόκκινο χαλί πάνω στο οποίο θα περπατήσουν οι αστέρες του θεάματος – απαιτήθηκαν 1700 ώρες εργασίας. Πάνω σε κόκκινο χαλί περπατούν και οι ηγέτες – αυτό που τοποθετούν για την επιθεώρηση του αγήματος, πάνω στα σκαλοπάτια, στο διάδρομο, στην αίθουσα υποδοχής. Και διερωτώμαι: γιατί να είναι κόκκινο κι όχι πράσινο ή μπλέ ή κάποιο άλλο χρώμα;

Continue reading →

Κοράνιο-Καινή Διαθήκη: απαγορεύεται η φτώχεια

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα. χιονίζει.

Το Κοράνιο είναι ένας συγκερασμός δυο παραδόσεων –της αραβικής ποιμενικής, την οποία θα μπορούσαμε να συμπυκνώσουμε στην εξής πρόταση: η επιβίωση του ήρωα άραβα ποιμένα και κατακτητή, η ζωή, η ισχύς, ο πλούτος και η δόξα,  εξασφαλίζονται με την αρπαγή, τον φόνο, την εξόντωση, την απαγωγή, την καταστροφή

Continue reading →

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011: πανευρωπαϊκή γενική απεργία: εικοσάωρο και μισθός για όλους

Το Διαδίκτυο είναι χώρος έκφρασης, αναπαραγωγής και ενίσχυσης του ατομικισμού και του ναρκισσισμού ή μέσον συντονισμού της συλλογικής δράσης;

Όλοι και όλες μαζί θα λύσουμε το πρόβλημα της κούρασης, της φτώχειας, της ανεργίας, της ανασφάλειας. Εμείς οι Παραγωγοί του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου επιθυμούμε, έχουμε ανάγκη να εργαζόμαστε λιγότερο, για να μην κουραζόμαστε, για να έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με τους άλλους και τα Κοινά, για να δουλεύουμε όλοι και όλες!

Επιθυμούμε, έχουμε ανάγκη έναν εγγυημένο ελάχιστο μισθό για όλους και όλες.

Την Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011, σε ολόκληρη την Ευρώπη, δεν θα πάμε στη δουλειά, δεν θα πάμε στο σχολείο, θα σταματήσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε!

Θα ξεκουραστούμε , θα παίξουμε, θα μαγειρέψουμε, θα περπατήσουμε, θα διαβάσουμε, θα απεργήσουμε!

Θα κάνουμε μια πρώτη απόπειρα για

τριήμερο (εικοσάωρο) και μισθός για όλους και όλες

ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 

Λιβύη: από τον ποιμενισμό στον καπιταλισμό

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα!

Θα πήγαινα να τελειώσω το φύτεμα του αρακά, του κρεμμυδιού, των κουκιών και των σκόρδων αλλά κάνει κρύο, μπορεί να ρίξει και κάνα χιονόνερο,  και σκέφτηκα να μείνω μέσα, να κάνουμε λίγη πρωινή παρέα και κατά τις δώδεκα να πιούμε κάνα δυο ποτηράκια κόκκινο μπρούσκο κρασί μέ λαχαρνιά (λάχανο τουρσί), τυρί σαμαθρακιώτικο και ρόκα από το κήπο. Και ψωμί ζυμωμένο με τα χέρια. Και λάδι από την Κρήτη. Και ρίγανη μαζεμένη από το βουνό με τα χρυσά μου τα χεράκια.

Εάν, φίλες και φίλοι, θέσουμε το ερώτημα, ποιος τρόπος παραγωγής είναι κυρίαρχος στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό, θα απαντούσαμε, και νομίζω πως δεν θα διαφωνούσατε, ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι ο κυρίαρχος. Την ίδια απάντηση θα δίναμε όσον αφορά τον αιγυπτιακό κοινωνικό σχηματισμό. Εάν όμως  το ερώτημα αυτό το θέσουμε για τον κοινωνικό σχηματισμό της Λιβύης, τότε η απάντηση δεν είναι τόσο αυτονόητη. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι ο κυρίαρχος τρόπος παραγωγής είναι ο καπιταλιστικός. Και πολύ εύλογα θα ρωτούσατε: εάν δεν είναι ο καπιταλιστικός, ποιος είναι. Απαντώ: ο ποιμενικός. Για να είμαστε ακριβείς, δεν είναι ούτε ο καπιταλιστικός ούτε ο ποιμενικός. Πριν από το 1970, πάνω κάτω, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κυρίαρχος τρόπος παραγωγής ήταν ο ποιμενικός. Από τότε όμως άρχισε ένας μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων υπέρ του καπιταλισμού αλλά αυτός ο μετασχηματισμός έχει καθυστερήσει, σταμάτησε θα έλεγα, αδρανοποιήθηκε για πολλούς και διαφόρους λόγους. Δυο όμως είναι οι βασικοί λόγοι:  η γεωγραφία της περιοχής και το πετρέλαιο. Ο πρώτος, η έρημος, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας, αποτελεί έναν θύλακα αναπαραγωγής του ποιμενισμού, της εκτροφής των ζώων με την οποία ασχολείται ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, οι Βέρβεροι. Ο δεύτερος είναι το πετρέλαιο, το οποίο συνδέεται άμεσα και έμμεσα με τον καπιταλισμό.Τα έσοδα από το πετρέλαιο ανήκουν στην ολιγομελή άρχουσα τάξη, ποιμενικής αραβικής καταγωγής, εκπρόσωπος των οποίων είναι η οικογένεια Qaddafi, απόγονοι των αράβων κατακτητών.

Continue reading →

ο Γιαχβέ, ο Ζεύς, ο Αγαμέμνων, ο Ιησούς του Ναυή και ο Καντάφι

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η επιθυμία του Γιαχβέ και του Διός, του Ιησού του Ναυή και του Αγαμέμνονα  επιστρέφει: οι άνθρωποι, οι υποτελείς Παραγωγοί του παγκόσμιου πλούτου, είναι πολλοί, περιττοί και επικίνδυνοι και πρέπει να εξοντωθούν – φανερά ή καλυμμένα. Όσο μπορούμε καλυμμένα, θα το κάνουμε καλυμμένα, υποστηρίζει ο δυτικός Κύριος: με τη πείνα, τη δίψα, τις ασθένειες, την κλιματική αλλαγή, το αυτοκίνητο, τις πολιτισμικές ασθένειες, την ηρωίνη, την αυτοκτονία και με άλλους πολλούς τρόπους. Εάν τα λογικά πρόβατα αντιδράσουν, ή εάν αυτός ο τρόπος δεν είναι αποδοτικός και αποτελεσματικός, θα τους εξοντώσουμε με το μαχαίρι στο χέρι, με πολέμους, με σφαγές και εξοντώσεις.

Όταν υποστηρίζουμε ότι η ισχύς είναι μια μορφή αδυναμίας σοβαρολογούμε. Ο ισχυρός Κύριος είναι και ισχυρός και ανίσχυρος. Είναι ανίσχυρος διότι εξαρτάται από τους υποτελείς Παραγωγούς – δεν μπορεί να τους εξοντώσει όλους. Είναι ανίσχυρος και για έναν άλλο λόγο: στην περίπτωση που τα ισχυρότερα όπλα του αποδειχτούν αναποτελεσματικά και μη αποδοτικά, τότε ο Κύριος περιέρχεται στην κατάσταση του άοπλου! Αποκαλύπτεται ότι είναι ένας ενδεής, ζητιάνος.

Ο Κύριος είναι παρανοϊκός, αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Θα σας καθαρίσω, πριν με καθαρίσετε – αυτή είναι η ουσία της παράνοιας. Ποιος θέλει να σε καθαρίσει, ρε παλιομαλάκα Παπανδρέου!

Να ζήσουμε θέλουμε – να ζήσετε κι εσείς, Κύριοι,  και να πάτε να γαμηθείτε.

Continue reading →

γενική απεργία διαρκείας: εικοσάωρο και μισθός για όλους

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο θρίαμβος του Κυρίου καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος είναι συντριπτικός – όλοι και όλες γνωρίζουμε το λόγο: δεν διεξάγουμε τον κοινωνικό πόλεμο όλοι και όλες μαζί και με διάρκεια. Προχτές οι φορτηγατζήδες και οι αγρότες, οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί, χτες οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, οι οδηγοί στα λεωφορεία και οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ, σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι, αύριο οι φοιτητές και οι τραπεζικοί υπάλληλοι, για μια μέρα, μερικές ολιγόωρες στάσεις εργασίας, μερικές μέρες μέχρι να ψηφιστεί κάποιο νομοσχέδιο. Και βαδίζουμε από ήττα σε ήττα.

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος όχι μόνο να αντικρούσουμε την αμείλικτη και αδίστακτη επίθεση του Κυρίου κατά των υποτελών Παραγωγών αλλά και να επιλύσουμε τα πολλά και έντονα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε: να διεξαγάγουμε όλοι και όλες μαζί τον κοινωνικό πόλεμο:

γενική απεργία διαρκείας:

σταματάμε να δουλεύουμε

σταματάμε να πηγαίνουμε στο σχολείο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο

σταματάμε να πληρώνουμε λογαριασμούς

απέχουμε, περιορίζουμε τη αγορά βασικών αγαθών που καταστρέφουν την υγεία μας (κόκα κόλα, αναψυκτικά, κρέας και άλλα πολλά)

απελευθερώνουμε (‘καταλαμβάνουμε’) κοινόχρηστους χώρους (χώροι παραγωγής, σταθμοί, ενεργειακοί κόμβοι, σχολεία, δημαρχεία, νομαρχίες, υπουργεία, εκκλησίες, δημοτικές βιβλιοθήκες)

μπλοκάρουμε τους δρόμους κυκλοφορίας των εμπορευμάτων

μέχρι να μειώσουμε το χρόνο εργασίας ώστε να εργαζόμαστε όλοι και όλες

μέχρι να  καθιερώσουμε μισθό για όλους και όλες

προτείνουμε ένα κοινό στόχο, ένα κεντρικό σύνθημα: εικοσάωρο και μισθός για όλους

παιχνίδι και ελευθερία στα παιδιά!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

καταστρέφουμε τα παιδιά μας, εμείς οι γονείς και οι δάσκαλοι, τους στερούμε το παιχνίδι και την ελευθερία που τα έχουν ανάγκη όσο τον αέρα που αναπνέουν, το φαγητό που τρώνε, τον ύπνο, την αγκαλιά, τη στοργή.

εμείς οι γονείς και οι δάσκαλοι συναινούμε στην καταστροφή τους και στη φυλάκισή τους γιατί το Κράτος, ο Κύριος και τα τσιράκια τους μας έχουν πείσει ότι η στέρηση του παιχνιδιού και της ελευθερίας είναι για το καλό τους, για το καλό μας , για το καλό της κοινωνίας. Εμείς, γονείς και δάσκαλοι, εγκληματούμε κατά των παιδιών μας, δεν τα αφήνουμε να ζήσουνε και να αναπτυχθούνε ελεύθερα.

οφείλουμε να επιστρέψουμε το συντομότερο δυνατό το παιχνίδι και την ελευθερία που τους στερήσαμε. Να μειωθούν οι ώρες του σχολείου, να επιλέγουν οι ίδιοι οι μαθητές τα μαθήματα, να περιοριστεί η διδασκαλία στο σχολείο και να καταργηθούν οι εργασίες στο σπίτι, όλα τα μαθήματα που γίνονται εκτός σχολείου και τα πληρώνουμε (μουσική, γλώσσες, τέχνη, αθλητισμός, κλπ) να γίνουν μαθήματα του σχολείου, να καταργηθούν βαθμοί και εξατάσεις, να καταργηθούν οι εξετάσεις στα Πανεπιστήμια (κι απο κει και πέρα ας αποφασίζουν οι Σχολές).

Πολλοί γονείς και δάσκαλοι, ίσως οι περισσότεροι, θα διαφωνήσετε αλλά δε με νοιάζει. Αλλά να ξέρετε ότι όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, όλα μα όλα, τα παιδιά μας και εμείς, προέρχονται από την υποχρεωτική εκπαίδευση που έχει επιβάλλει το Κράτος. Το οποίο θέλει υπάκουα και χρήσιμα πλάσματα: όταν όμως είσαι υπάκουος και χρήσιμος, η ζωή έχει τελειώσει. Και έχω την εντύπωση ότι τώρα, με την ανεργία και την φτώχεια, πρέπει να είσαι μεγάλος βλάκας να νομίζεις ότι εάν είσαι υπάκουος και χρήσιμος θα προκόψεις. Δε θα προκόψεις, θα σκάψεις το λάκο της ανίας, της ψευδαίσθησης, της θλίψης, της μοναξιάς και της αποτυχίας και θα πέσεις μέσα σε αυτόν.

Μπορούμε να δώσουμε πίσω στα παιδιά το παιχνίδι και την ελευθερία, δηλαδή την ελεύθερη μάθηση; Μπορούμε, ασφαλώς και μπορούμε. Να οργανώσουμε διαφορετικά το σχολείο, να το κάνουμε χώρο παιχνιδιού, έκφρασης και ελεύθερης γνώσης. Κι αν το Κράτος αντισταθεί, να μην πάνε τα παιδιά μας σχολείο.

Μπορούμε να αχρηστεύσουμε έναν από τους πιο κομβικούς και αποτελεσματικούς μηχανισμούς του κράτους, τον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Μπορούμε να τον αχρηστεύσουμε πάρα πολύ εύκολα, χαρούμενα,  χωρίς την παραμικρή βία, όλοι και όλες μαζί, παιδιά, γονείς και διδάσκοντες.

Να κάνουμε το κρατικό υποχρεωτικό σχολείο, ελεύθερο δημόσιο σχολείο

παιχνίδι και ελευθερία στα παιδιά

γενική απεργία διαρκείας

εικοσάωρο και μισθός για όλους

Continue reading →

η Αποκάλυψη του Κυρίου, ανθρωποβοσκού και ένοπλου ζητιάνου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Πριν από δυο χρόνια, ένας άγγλος επενδυτής είχε 7 δις εβρά, έχασε τα πέντε, του έμειναν δυο (2) κι από το καημό του αυτοκτόνησε! Μα την Παναγία! Η απώλεια! Η ήττα! Τι παραλογισμός! Τι ντροπή! Τι εξευτελισμός!  Τι ταπείνωση! Η νίκη, ναι η νίκη, αυτή είναι η λογική. Και ποια είναι η νίκη;

Η νίκη είναι ή η καθυπόταξη ή ο φόνος. Αυτός είναι ο Κύριος: ή θα είσαι υποταγμένος ή θα σε καθαρίσω. Είναι αδιανόητο για τον Κύριο να υποταχτεί ή να πεθάνει, αν και το δεύτερο δεν μπορεί να το αποφύγει και το μυαλό του είναι συνεχώς στη διόρθωση της ελαττωματικής φύσης, στον εξοβελισμό δηλαδή του θανάτου, στην επίτευξη της σωματικής Αθανασίας.

Μεταξύ των Κυρίων υπάρχουν δυο απόψεις, δυο στρατηγικές διαιώνισης και αναπαραγωγής της Κυριαρχίας.  Η μία υποστηρίζει ότι ο Κύριος είναι πανίσχυρος, άρα κανένας συμβιβασμός δεν επιτρέπεται να γίνει με τους υποτελείς Παραγωγούς, με τους υπηκόους, με τα λογικά πρόβατα, όπως μας χαρακτηρίζουν, διατηρώντας ολοζώντανη την παράδοση της πλατωνικής Πολιτείας. Πρόβατα είναι, όποτε θέλουμε τα σφάζουμε. Η άλλη άποψη  υποστηρίζει ότι ο Κύριος είναι εξαρτημένος από τους υποτελείς, άρα δεν μπορεί να είναι πανίσχυρος και να κάνει ό,τι θέλει. Αν θέλει να αναπαραχθεί και να ενισχυθεί η Κυριαρχία, τότε οφείλει να κάνει κάποιες υποχωρήσεις, συμβιβασμούς. Και να εμφανίζεται ως υπηρέτης του λαού, ταπεινός, σωτήρας, διαλλακτικός. . .

Και πότε επικρατεί η μια άποψη, πότε η άλλη. Τώρα, στις μέρες μας ποια στρατηγική θα επικρατήσει;

Θα επικρατήσει, επικρατεί ήδη, η πρώτη στρατηγική, η γλώσσα της ισχύος, της εξόντωσης, της καταστροφής, της βίας, των όπλων, της καταστολής. Κι αυτό διότι ο Κύριος χρειάζεται όλοένα και λιγότερο το τεράστιο πλήθος των υποτελών Παραγωγών. Ο Κύριος φοβάται, φοβάται μήπως αρθεί η βασική αντίφαση της εποχής μας, δηλαδή η αντίφαση μεταξύ του τεράστιου πλούτου και της τεράστιας ένδειας και οργανωμένης σπάνης, και πάψει να είναι Κύριος. Το να πάψει να είναι Κύριος , το να ηττηθεί δηλαδή, σημαίνει ότι παύει να υπάρχει λόγος να υπάρχει. Του έμειναν δυο δις και αυτοκτόνησε!

Ο Κύριος όμως δεν θα αυτοκτονήσει: θεωρεί ότι είναι πανίσχυρος, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ηττηθεί. Θα μου επιτρέψετε να παραθέσω μια πρόταση του Τζ. Μπέρκλεϊ (Siris, παρ. 290):  ‘ Όπου υπάρχει πραγματική ισχύς υπάρχει πνεύμα (Θεός δηλαδή, σημ. δική μου) κι όπου υπάρχει αντίσταση, υπάρχουν ανικανότητα, έλλειψη ισχύος, άρνηση πνεύματος (Θεού)’ . Ο Θεός, το Πνεύμα,  είναι η προσωποποίηση της Ισχύος, είναι αυτό που θα ήθελε να είναι, να ήταν  ο Κύριος.

Ώστε: όπου υπάρχει αντίσταση, υπάρχει ανικανότητα (του Κυρίου), υπάρχει έλλειψη ισχύος, υπάρχει άρνηση Πνεύματος.

Ο Κύριος είναι ενδεής, αδύναμος, φθονερός.

εικοσάωρο και μισθός για όλους

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι ζούμε παραμονές παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι αυτό που προέχει τώρα πια δεν είναι το κέρδος αλλά η αναπαραγωγή, διαιώνιση και ενίσχυση της (καπιταλιστικής) Κυριαρχίας όχι με το χρήμα, αλλά με το όπλα, δεν είναι ο πλουτισμός του Κυρίου, η αναπαραγωγή του κεφαλαίου, αλλά η επιβίωσή του

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι ο ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός είναι ένα εργαστήριο κοινωνικού πειραματισμού: αυτό που προέχει δεν είναι το κέρδος (μόνο) αλλά ο έλεγχος, η καθυπόταξη, η επιτήρηση των υποτελών Παραγωγών του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου μέσω της ένδειας, της στέρησης, της ανασφάλειας, του φόβου, του αποπροσανατολισμού, της καταστολής

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε  ότι τα πράγματα θα χειροτερεύουν τόσο παγκόσμια όσο και τοπικά

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι οι μεμονωμένες και κατακερμαρτισμένες αντιδράσεις οδηγούν αναπόφευκτα στην ήττα, στην ταπείνωση και το αδιέξοδο: το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά.

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι μόνο όλοι και όλες μαζί μπορούμε να επιλύσουμε τα παγκόσμια, περιφερειακά, τοπικά και προσωπικά προβλήματα, δεν υπάρχει άλλος τρόπος

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι  η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων θα εξαρτηθεί από την έκβαση του παγκόσμιου κοινωνικού πολέμου

συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι εάν δεν λάβουμε υπόψη μας τα δυο βασιικά αξιώματα της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, ο  Κύριος θα μας κάνει δούλους και τη κοινωνία ένα απέραντο μαντρί, έναν απέραντο στρατώνα:

νικάμε χωρίς να πολεμάμε – πρώτα νικάμε χωρίς να πολεμάμε

αφού ο παγκόσμιος πλούτος παράγεται από λίγους, πολύ γρήγορα και είναι τεράστιος:

εικοσάωρο και μισθός για όλους