χρεοκοπία του Κράτους και ακινητοποίηση

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΑ μέτρα θα περάσουν, δήλα δή η συνειδητή και οργανωμένη επίθεση του Κυρίου καπιταλιστή κατά των εργαζομένων και των μικροαστών και μη ανταγωνιστικών επιχειρήσεων θα συνεχιστεί μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αφενός της αύξησης της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων μέσω της εξόντωσης των αντιπάλων και αφετέρου της συρρίκνωσης του Κράτους και του δραστικού περιορισμού των δαπανών του. Θα περάσουν διότι ο Κύριος καπιταλιστής έχει ένα πανίσχυρο όπλο στα χέρια του: το χρήμα. Ο μόνος τρόπος να εξουδετερωθεί αυτό το όπλο είναι η ικανότητα των Υποτελών να ζήσουν, να ζουν χωρίς χρήμα. Επειδή όμως αυτή η ικανότητα σε μια καπιταλιστική κοινωνία, σε μια κοινωνία όπου ο πλούτος είναι ένας μεγάλος σωρός εμπορευμάτων, όπου κυριαρχεί η ανταλλακτική αξία,  δεν υπάρχει, οι Υποτελείς είναι ευάλωτοι, ανίσχυροι, άοπλοι. Αναπόφευκτα θα ηττηθούν.

ΤΟ ζήτημα είναι αν θα περάσουν τα μέτρα με ή χωρίς μικρής διάρκειας εκφοβιστική, κατασταλτική χρεοκοπία του Κράτους. Η γνώμη μου είναι ότι θα περάσουν χωρίς χρεοκοπία του Κράτους. Τα μέτρα θα έρθουν  στη Βουλή, θα υπερψηφιστούν αλλά με αντίτιμο την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και με αποτέλεσμα ή τον σχηματισμό μιας νέας κυβερνητικής συμμαχίας που θα σώσει το Έθνος, τη χώρα, την πατρίδα και την οικονομία, δηλαδή την κερδοφορία του καπιταλισμού ή την προκήρυξη εκλογών, εάν η Πασοκονεοδημοκρατία αποφασίσει να περιθωριοποιήσει τον δεξιό ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Το εάν θέλει ο λαός ή δεν θέλει, μας είναι αδιάφορο. Δική μας είναι η δημοκρατία, λέει ο Κύριος, δεν είναι δική σας. Είμαστε, νιώθουμε παντοδύναμοι και τις εκλογές και τα δημοψηφίσματα τα γράφουμε στα μεγαλοπρεπή αρχίδια μας.

Ο Κύριος καπιταλιστής και οι υπηρέτες του (σύμβουλοι, ειδικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι) γνωρίζουν πολύ καλά ότι η χρεοκοπία του Κράτους είναι δίκοπο μαχαίρι. Η χρησιμοποίηση του χρήματος ως μέσον διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου μπορεί να αποβεί άκρως αποτελεσματική, να αποσπάσει δηλαδή την πίστη και την αφοσίωση των Υποτελών, και μάλιστα ταπεινωτικά και εξευτελιστικά, αποκαλύπτει όμως και άλλη μια πτυχή του χρήματος και άλλη μια πλευρά του Κυρίου καπιταλιστή. Η χρήση όμως του χρήματος ως μέσου διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, η μη χρήση του χρήματος ως μέσον πειθάρχησης και καταστολής,  είναι αυτοκτονικά και αυτοκαταστροφικά αποτελεσματική.

Continue reading →

mind the Greek gap: λάβετε υπόψη σας το ελληνικό χάσμα (μεταξύ Κράτους και κοινωνίας)

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΩ γνωρίζουμε καλά τον ιστορικό ανταγωνισμό μεταξύ των ευρωπαϊκών Κρατών, δήλα δή μεταξύ των καπιταλιστικών τάξεων της Ευρώπης, η μεταξύ τους συνεργασία είναι μια επιπλέον αθέατη πλευρά της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής Κυριαρχίας. Η συνεργασία αυτή υπάρχει ως αναγκαία και επαρκής συνθήκη για την ενίσχυση και διαιώνιση της Κυριαρχίας: εάν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα, πρόβλημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποδυναμώσει την Κυριαρχία, την αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων (και παραγωγής), οι καπιταλιστές σπεύδουν να το αντιμετωπίσουν συλλογικά και συνεργασιακά. Το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα είναι το πρόβλημα της προϊούσας συρρίκνωσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, άρα και του Κράτους, την αντιμετώπιση και λύση του οποίου έχει αναλάβει ο λεγόμενος νεοφιλελευθερισμός.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι πνευματικό και πολιτικό τέκνο του αγγλικού πουριτανισμού, ιδεολογία του πρώιμου καπιταλισμού, δήλα δή του αγγλικού ατομικισμού:  ο καθένας θα κοιτάξει την πάρτη του ανταγωνιζόμενος αγρίως με τους γύρω του. Αυτός είναι ο πουριτανισμός, εάν θέλουμε να μιλάμε απλά και χωρίς να μασάμε τα λόγια μας. Με άλλα λόγια είναι η ιδεολογία που ανταποκρίνεται στην ακάθεκτη επέκταση του καπιταλισμού. Ένας από τους αντιπάλους του είναι ο λαϊκισμός. Ο λαϊκισμός είναι η αντίδραση στην επέκταση του καπιταλισμού. Κάθε κοινωνική κατηγορία, κάθε κοινωνική τάξη του παρελθόντος, δηλαδή των προκαπιταλιστικών τρόπων παραγωγής που προϋπήρξαν και συνυπάρχουν εν πολλοίς με τον καπιταλισμό,  που αντιδρά στην επέκταση του καπιταλισμού θεωρείται λαϊκιστική και αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στην πρόοδο, δηλαδή εμπόδιο στη επέκταση του καπιταλισμού.

Continue reading →

το δίλημμα: φτώχεια και επιβίωση (ευρό με μέτρα) ή πείνα και εξαθλίωση; (χρεοκοπία του Κράτους)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΈΧΟΥΝ σκατώσει τα σώβρακά τους και τις κιλότες τους από τον φόβο κρατικοί- δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι. Τους καταλαβαίνω, δεν τους κατηγορώ, κάθε άλλο. Αν ήμουν στη θέση τους κι εγώ θα το είχα λερώσει το σώβρακό μου. Μια ενδεχόμενη χρεοκοπία του Κράτους, μπορεί και προσωρινή, για ένα, δύο μήνες μόνο και μόνο για να τους υποτάξουν και να τους αναγκάσουν να κλίνουν το γόνυ ικετεύοντες για μισθό 700 εβρά το μήνα και σύνταξη 300-500, (επαναλαμβάνω, χρεοκοπία του Κράτους, δεν υπάρχει χρεοκοπία έτσι γενικά και αόριστα), θα τους καταδίκαζε σε απόγνωση και απελπισία και πείνα. Θα ήταν αχαριστία και αγνωμοσύνη να αδιαφορήσουμε ή να τους κρίνουμε. Ή να λησμονήσουμε ότι οι κρατικοί- δημόσιοι  υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι με τον μισθό τους και τη σύνταξή τους συντηρούν και βοηθούν πάρα πολλούς άλλους, ανέργους και φτωχούς και γλίσχρα αμειβόμενους και άλλους ανήμπορους. Όχι, δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ποτέ αχάριστοι και αγνώμονες, ποτέ!

Continue reading →

τι θα μπορούσε να κάνει η Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) αλλά δεν θα το κάνει

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Το τραγούδι το αφιερώνω στην Υπουργό Αρπαγής του Κοινωνικού Πλούτου  Νάντια Βαλαβάνη με τα 25 ακίνητα  και τα 500.000 κινητά ακινητοποιημένα ευρά (καταθέσεις –  αυτά ξέρουμε)

Η πρόταση που διατυπώνω σήμερα θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αλλά δεν θα . . . Είναι συνεπής με ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου που η ιστορική Αριστερά απορρίπτει με την μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια και απέχθεια. Η ιστορική Αριστερά θέλει να κυβερνήσει, θέλει να διαχειριστεί, να συντονίσει το Κράτος, η βασική λειτουργία του οποίου είναι η αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, η διευρυμένη αναπαραγωγή της Κυριαρχίας, τρέχει μόλις την καλέσουν τα μεγάλα της αφεντικά, οι καπιταλιστές και το Κράτος,  να συνδράμει στην επίλυση των παντοίων προβλημάτων τους. Η βασική της επιδίωξη είναι η αναπαραγωγή του κομματικού μηχανισμού, διότι αυτή εξασφαλίζει και πλούτο και ισχύ και φήμη στα ηγετικά και μη στελέχη της. Είναι μια υπεύθυνη Αριστερά. Όλοι και όλες γνωρίζουμε τη τύχη της: εξαφάνιση από προσώπου πολιτικής.

ΝΑ ποια είναι η πρότασή μου, οι σκέψεις μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθεί, να προκηρυχθούν εκλογές στις οποίες δεν θα συμμετάσχει, μαζί και το ΚΚΕ, και η εξωκοινοβουλετική Αριστερά,και να καλέσουν τον λαό των ψηφοφόρων να μην πάει να ψηφίσει, να πάει να ψήσει στη παραλία, να γλεντήσει: αποχή! Ας πάει να ψηφίσει το 30% του εκλογικού σώματος, να βγει πρώτη η Ν.Δ με ποσοστό 65-70% κι ας πάρει αυτή τα μέτρα –  η Αριστερά θα τα πάρει, μη τρελαθούμε! 

Continue reading →

αναπόφευκτη η διάσπαση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΣ υποθέσουμε ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν σε τέσσερα χρόνια και μέχρι τότε το Κράτος θα το διαχειρίζεται η σημερινή κυβέρνηση· με αυτήν την υπόθεση κατά νου, τελείως απίθανο σενάριο βέβαια, ερωτώ: πόσες ψήφους θα πάρει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, τι ποσοστό θα αποσπάσει, πόσους βουλευτές θα εκλέξει; Με την βεβαιότητα ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συνεχίσει, δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς, την πολιτική της αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού (του κλεισίματος των μικρομεσαίων και μεγάλων μη ανταγωνιστικών παραγωγικών, μεταποιητικών και εμπορικών επιχειρήσεων) και του Κράτους μέσω της λιτότητας και της φορολόγησης το ποσοστό  θα είναι μονοψήφιο –  και δεν μας επιτρέπεται να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να μην περάσει ούτε καν το 3% και να μείνει εκτός κοινοβουλίου. Αυτή την εξέλιξη την γνωρίζουν πολύ καλά οι αριστεροί μικροαστοί επαγγελματίες της πολιτικής που προτιμούν να υπάρχουν ως αντιπολίτευση εις τον αιώνα τον άπαντα παρά να κυβερνούν και να εξαφανιστούν από προσώπου πολιτικής σκηνής. Είναι αυτοί που έχουν συσπειρωθεί στην γνωστή Αριστερή Πλατφόρμα. 

Η πολιτική είναι ο μόνος τρόπος να ζουν και να υπάρχουν. Ως αντιπολίτευση βεβαίως, ως πολιτική έκφραση της διεκδίκησης και της διαμαρτυρίας. Η βασική τους επιδίωξη είναι η υπέρβαση του 3%, η εκλογή όσο γίνεται περισσότερων βουλευτών και η απόσπαση όσο γίνεται μεγαλύτερου χρηματικού ποσού για την εξασφάλιση της επιβίωσης των αριστερών (τροτσκιστικών, μαοϊκών, αυτόνομων και άλλων ) επαγγελματιών της πολιτικής. Για όλους αυτούς η πρόσφατη εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ , ο σχηματισμός κυβέρνησης και συνέχισης της πολιτικής της αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού και του Κράτους είναι μια υπαρξιακή απειλή.

Η βεβαιότητα της αποχώρησης από την πολιτική σκηνή θα υποχρεώσει, θα εξαναγκάσει την ομάδα αυτή των επαγγελματιών πολιτικών να καταψηφίσουν τα μέτρα που θα φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί. Αυτό θα κάνει και ο πολιτικός σύμμαχος, το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων –  δεν θα την πατήσει όπως ο ΛΑ.Ο.Σ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ θα επιφέρει πολύ σημαντικές πολιτικές εξελίξεις. Δύο είναι τα ενδεχόμενα σενάρια. Το πρώτο: Εάν τα μέτρα καταψηφιστούν από τις προαναφερθείσες  πολιτικές ομάδες, η κυβέρνηση θα πέσει και στη συνέχεια θα έχουμε μια νέα κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας (δεξιός ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι, Πα.Σο.Κ –  κι αν δεν βγαίνουν τα κουκιά και  Ν. Δ!), με αντιπολίτευση τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ της Αριστερής Πλατφόρμας –  θα το μάθουμε το όνομά του.

Continue reading →

οι μικροαστικής καταγωγής υπηρέτες του Κυρίου δεν γίνεται να μην είναι απατεώνες και βλάκες

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ  ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (μιας καπιταλιστικής κοινωνίας) είναι ότι ανά πάσα στιγμή γνωρίζουμε ποιος είναι ο μεγαλύτερος απατεώνας: ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Ποιος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος, ο ικανότερος απατεώνας στην ελληνική κοινωνία; Ο πρωθυπουργός μας, ο Αλέξης Τσίπρας. (Τι είναι και γιατί γίνεται η εναλλαγή των ύψιστων απατεώνων θα το εξετάσουμε παρακάτω ή μια άλλη μέρα). Φθάνω σε αυτό το συμπέρασμα όχι μόνο ενθυμούμενος τη ρήση του σοφού παππού μου που έλεγε ότι όσο πιο ψηλά είναι ένα ράφι τόσο πιο άχρηστο είναι αλλά κυρίως διότι θεωρώ το πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ως πολίτευμα παγιωμένης πολιτικής απάτης. Και μιας η πολιτική απάτη είναι το δίδυμο αδερφάκι της πολιτικής βίας, η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το δίδυμο αδερφάκι της δικτατορίας. Όταν η απάτη δεν είναι αποτελεσματική, στο να αποσπά την αφοσίωση και την πίστη των Υποτελών, η προσφυγή στη βία είναι απαραίτητη και αναπόφευκτη.

Continue reading →

ανθρωπολογία του βλήματος: η Τεχνική και το boomerang (αυτεπίστροφο βλήμα)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ θα μάθουμε ποτέ, μάλλον, ποιες προϋποθέσεις συνέπεσαν και κάτω από ποιες συνθήκες ο άνθρωπος επινόησε το βλήμα και άρχισε να το χρησιμοποιεί συνειδητά και  συστηματικά και να το εξελίσσει. Το ζήτημα του βλήματος μας ενδιαφέρει διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό της Τεχνικής, της Αποτελεσματικότητας,   της επιβίωσης αρχικά και της καθυπόταξης και ελέγχου της φύσης αργότερα, με την εμφάνιση της Κυριαρχίας. Δύο είναι οι πηγές της Τεχνικής: τα εργαλεία και το βλήμα. Ενώ όμως για τα πρώτα έχουν γραφτεί τόσα πολλά, έχουν γίνει τόσες πολλές έρευνες, για το βλήμα υπάρχει μια δικαιολογημένη σιωπή, μιας και αναγκαζόμαστε, λόγω της έλλειψης στοιχείων, να καταφύγουμε σε άχρηστες, πιθανόν, εικασίες παρά σε εύλογες υποθέσεις. Να άλλο ένα αντικείμενο έρευνας –  για τους λάτρεις της αχρηστίας,

ΘΑ πρέπει, φίλες και φίλοι, μάλλον να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ότι η επινόηση του βλήματος ήταν μια τυχαία πράξη. Υποθέτουμε εύλογα ότι ο άνθρωπος κατασκεύαζε ήδη εργαλεία όταν άρχισε να χρησιμοποιεί το βλήμα. Το ότι υπήρξε μια περίοδος μακραίωνη κατά την οποία κυνηγούσε ομαδικά χωρίς τη χρήση βλήματος είναι μια υπόθεση η οποία αγγίζει τα όρια της βεβαιότητας.  Άρα, σκέφτονταν.  Υποτυπωδώς αλλά σκέφτονταν. Μιλούσαν; Εάν εικάσουμε ότι είναι δυνατόν να υπάρχει υποτυπώδης σκέψη χωρίς γλώσσα, δεν μιλούσαν.  Άρα, ο άνθρωπος άρχισε να χρησιμοποιεί το βλήμα πριν αρχίσει να μιλάει. Αφού σκέφτονταν υποτυπωδώς, θα διέθετε και μια υποτυπώδη φαντασία, αφού δεν μπορεί να υπάρξει φαντασία χωρίς σκέψη. Η φαντασίωση, ως θυγατέρα του Ασυνειδήτου, προηγείται λογικά και χρονικά και της σκέψης και της φαντασίας. Είμαστε απολύτως  βέβαιοι ότι το βλήμα χρησιμοποιούνταν πολύ πριν την εμφάνιση της Τέχνης, της έκφρασης δηλαδή των παντοίων συναισθημάτων των τροφοσυλλεκτών και κυνηγών. Τώρα, ποια είναι η σχέση του βλήματος με το γέλιο και την επίγνωση του θανάτου είναι ζητήματα τόσο ακανθώδη που δεν μπορώ ούτε άχρηστες εικασίες να διατυπώσω –  τόσο άχρηστος είμαι. Η χρήση του βλήματος προηγείται από αυτήν της φωτιάς και του ψησίματος του κρέατος; Διατυπώνω τη βεβαιότητα πως δεν προηγείται, έχοντας επίγνωση της βεβαιότητας ότι ενδέχεται να κάνω λάθος.

ΕΠΙΔΙΩΞΗ μου είναι να τοποθετήσω την έναρξη της χρήσης του βλήματος στη χρονική σειρά εμφάνισης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του ανθρώπου. Κι αυτό για δύο λόγους. Εάν κάθε χαρακτηριστικό είναι ή επίλυση ενός προβλήματος ή συνέπεια επίλυσης προβλήματος, τι μας επιτρέπεται να εικάσουμε για το βλήμα; Ήταν πρωτογενής επινόηση ή ήταν συνέπεια επίλυσης κάποιου άλλου προβλήματος και ποιου; Ο δεύτερος: συνέβαλε στην εμφάνιση νέων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών  ή μήπως επηρέασε τα ήδη υπάρχοντα;

Continue reading →

η ελληνική κοινωνία είναι μία από τις πιο κομμουνιστικές κοινωνίες της εποχής μας (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΚΑΤΑΝΟΩ πλήρως τα ειρωνικά, να μην πω σαρκαστικά, χαμόγελά σας, το γέλιο σας, την αγανάκτησή σας, τους περιφρονητικούς, εξευτελιστικούς και ταπεινωτικούς χαρακτηρισμούς σας: ελάχιστοι, ελάχιστες θα συμφωνούν, εάν υπάρχουν, με τη θέση ότι η ελληνική κοινωνία είναι κομμουνιστική κοινωνία και μάλιστα μία από τις πιο κομμουνιστικές –  θα έλεγα κιόλας ότι είναι και η πιο κομμουνιστική. Δεν το χωράει ο νους μας ο ανθρώπινος! Ο δικός σας δεν το χωράει, ο δικός μου το χωράει όμως.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για αλλαγή παραδείγματος, μιλώντας επιστημολογικά· όπως πολύ καλά γνωρίζετε, σε κάθε αλλαγή παραδείγματος αντιδρούμε συναισθηματικά, όχι διανοητικά – η σκέψη είναι υπηρέτρια του πάθους. Πρώτα απορρίπτουμε κατηγορηματικά, μετά χλευάζουμε και  περιφρονούμε, μετά κάποιοι αρχίζουν και το σκέφτονται. Για ποια αλλαγή παραδείγματος πρόκειται; Ποιες είναι οι συνέπειες;  Μας χρησιμεύει αυτή η αλλαγή να κατανοήσουμε κάποια ζητήματα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος;

ΜΕΧΡΙ τώρα πιστεύαμε και θεωρούσαμε ότι ο κομμουνισμός είναι ένα όραμα, μια Ιδέα, ένα ιδεώδες, μια ουτοπία, ένα  πρότυπο οργάνωσης της κοινωνίας  που θα πραγματοποιηθεί κάποτε στο μέλλον. Γιατί δεν πραγματοποιείται σήμερα;  Δεν πραγματοποιείται σήμερα διότι αυτοί που θα το κάνουν, το προλεταριάτο, που θα πάρει υπό τον έλεγχό του τα  μέσα παραγωγής, δεν είναι έτοιμο ακόμα, δεν υπάρχουν προϋποθέσεις,  ή δεν συντρέχουν οι (επαναστατικές) συνθήκες. Οπότε θα περιμένουμε. Μέχρι τότε θα συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούμε. Σκέφτομαι μήπως αυτό το μοντελάκι, αυτό το παράδειγμα,  είναι υπεκφυγή, είναι εξιδανίκευση, είναι απόσειση ευθυνών.

ΓΙΑ τον κομμουνισμό ισχύει ότι και για την πατριαρχία. Οι σχέσεις ανδρών-γυναικών, παιδιών- ενηλίκων θα αλλάξουν στο μέλλον, όχι τώρα. Για όνομα του Θεού, σήμερα θα αλλάξουν;  Σήμερα θα καταργήσουμε ή θα περιορίσουμε την πατριαρχία; Όχι, η πατριαρχία θα καταργηθεί σε μια κομμουνιστική κοινωνία· μέχρι τότε η γυναίκα θα είναι υπηρέτρια και τα παιδιά δούλοι. Αυτό το μοντελάκι βέβαια έχει απορριφθεί, απορρίπτεται καθημερινά, αν και πολλές σχέσεις και νοοτροπίες θα αλλάξουν ακόμα, ιδίως αυτές που αφορούν τα παιδιά και τους εφήβους που τα φυλακίζουμε στα παιδικά κρατητήρια (σχολεία)  και στην εφηβική μαλακία.

Continue reading →