φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ γνωρίζω πότε η λέξη μ ο υ ν ό π α ν ο  χρησιμοποιήθηκε ως βρισιά. Εικάζω ότι η απαξίωση του χρησιμότατου αυτού αντικειμένου, μέσου καθαριότητας του σώματος, θα πρέπει να έγινε μετά την κυκλοφορία του εμπορεύματος της σερβιέτας και κατόπιν του ταμπόν. Δεν παραμένει μυστήριο γιατί οι λέξεις σ ε ρ β ι έ τ α  και τ α μ π ό ν δεν έγιναν βρισιές: οι σερβιέτες και τα ταμπόν είναι καλά, είναι υγεία, πρόοδος, καθαριότητα, ευκολία και άνεση –  ενώ τα μουνόπανα; Μπλιαχ, βρομιά, ταλαιπωρία, καθυστέρηση, χωριατίλα, φτώχια και μια αηδία και μισή. Τώρα όμως το 10% των γυναικών χρησιμοποιούν μουνόπανα διότι δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν τα προϊόντα περιόδου με αποτέλεσμα να σκάσει μύτη το φαινόμενο που το αποκαλούν φτώχεια περιόδου.  Με τη φτώχεια περιόδου έχει μειωθεί η κατάναλωση σερβιετών και ταμπών, έχουν μειωθεί  οι πωλήσεις,έχουν μειωθει τα κέρδη. Τα οποία εξ ορισμού πρέπει να αυξάνονται, όχι να μειώνονται! Φρίκη, φρίκη!  Υπάρχει ένας τρόπος να αυξηθούν οι πωλήσεις και τα κέρδη: να μειώσουμε το ΦΠΑ από 24% σε 13%. Τι λέτε, να τους ευχαριστήσουμε; Όχι, να διαβεβαιώσουμε ότι τα μουνόπανα είναι πιο χρήσιμα από αυτούς. Με αυτά τα ζητήματα θα ασχοληθούμε σήμερα, αφού πρώτα ψήσω καφεδάκι στη ξυλόμπα.