μήπως τους φυλάκισαν (και) για να εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Στο σημείωμα της 9ης Νοεμβρίου (οι αβέβαιες βεβαιότητες της πολιτικής) έγραφα τα παρακάτω:

Δεν συμμερίζομαι τη βεβαιότητα ότι θα προκληθούν εκλογές λόγω της δυσκολίας εκλογής του Προέδρου:  δεν είναι καθόλου δύσκολος ο σχηματισμός του αριθμού 180. Δωροδοκία και υποσχέσεις σε πολλούς ανεξάρτητους βουλευτές (δεν είναι μαλάκες που ανεξαρτητοποιήθηκαν εγκαίρως . . .), απειλές και δωροδοκία και  συμφωνία με τους φυλακισμένους,  και μη,  βουλευτές της Χρυσής Αυγής, δωροδοκία και υποσχέσεις σε βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς. Μέχρι 185 μαζεύονται!

Continue reading

η Μαχητική Αναρχία και ο επαναστατικός αγώνας δεν μπορούν να νικήσουν

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η Μαχητική Αναρχία είναι η Αναρχία (οι αναρχικοί πυρήνες, ολιγομελείς ομάδες)  που μάχεται, που πολεμά το Κράτος και το Κεφάλαιο με όπλα (από βόμβες μολότοφ και γκαζάκια μέχρι βόμβες και Καλάσνικοφ) –  οι αναρχικοί που συμμετέχουν σε αυτόν τον πόλεμο  τον αποκαλούν επαναστατικό αγώνα. Διατείνονται ότι μπορούν να νικήσουν Κράτος και Κεφάλαιο,να επιβάλουν δηλαδή τη θέλησή τους στους αντιπάλους τους.

Νικώ σημαίνει είμαι ισχυρότερος από τον αντίπαλο, σε ηθικό, ιδεολογικό, οργανωτικό και στρατιωτικό επίπεδο.  Τα γεγονότα όμως διαψεύδουν κατηγορηματικά αυτές τις αποφάνσεις: όλα τα ένοπλα αντάρτικα των τελευταίων δεκαετιών σε Ελλάδα και Ευρώπη, και αλλού, εξαρθρώθηκαν, καταστάλθηκαν ανηλεώς και ηττήθηκαν. Παρ΄όλο που οι περισσότεροι από αυτούς που συμμετείχαν στον επαναστατικό αγώνα παραδέχτηκαν ότι η ένοπλη κατά του Κράτους βία είναι αδιέξοδο, κάποιοι συνεχίζουν με την προσδοκία ότι θα νικήσουν Κράτος και Κεφάλαιο με σκοπό να το τιμωρήσουν. Τα αποτελέσματα είναι πολύ γνωστά: άλλοι κρύβονται για να μην πιαστούν στα δίχτυα του Τέρατος, άλλοι έχουν φυλακιστεί, άλλοι έχουν τραυματιστεί στις μάχες κι άλλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή πάνω στο δρόμο –  κι αλλού.

Continue reading

περιμένοντας τη μοιρασιά των ιματίων του ΣΥΡΙΖΑ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Θα γνωρίζετε ότι τα τελευταία δυο χρόνια πλήθος αγωνιστών της ιστορικής Αριστεράς τρέχει για να ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να γλείψει κάνα κοκαλάκι ισχύος, πλούτου και φήμης. Αγωνιστές προερχόμενοι από ολιγομελείς κλειστές θεωρητικές ομάδες της επαναστατικής Αριστεράς, από ομάδες αναρχιζόντων αντιεξουσιαστών της άμεσης δημοκρατίας, από εξωκοινοβουλευτικές (τροτσκιστικές, μαοϊκές κ.α.) ομάδες, από την ΑΝΤΑΡΣΙΑ, από το ΚΚΕ –  ο γνωστός καιροσκοπικός ωφελιμισμός της ιστορικής Αριστεράς.

Την ίδια ώρα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν πιο μακριά, περιμένοντας με βεβαιότητα τη διάσπαση και στη συνέχεια την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να ενισχυθούν εκλογικά. Πρόκειται για το ΚΚΕ, το ΠΟΤΑΜΙ και τον Γιώργο Παπανδρέου. Ας προσθέσω και την ΑΝΤΑΡΣΙΑ, ένα μανίκι θα το πάρει κι αυτή. Είναι όμως βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί και ένα μέρος του, στην αρχή, θα διαλυθεί;

Continue reading

ο Ρόμπερτ Μούζιλ (Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιδιότητες) για τον ηρωισμό

‘ Αν σε κάποια δραστηριότητα συναντήσει κανείς δυσκολίες, απλώς τα παρατά· διότι βρίσκει κάτι άλλο να κάνει ή κατά καιρούς έναν καλύτερο δρόμο, ή κάποιος άλλος βρίσκει το δρόμο που έχασε ο πρώτος. Μα δεν πειράζει καθόλου αυτό· αντίθετα, τίποτε δεν προκαλεί τόσο μεγάλη σπατάλη κοινής ενέργειας όσο η αλαζονική θέση ότι είναι κανείς προορισμένος να εμμείνει στην πραγματοποίηση ενός συγκεκριμένου προσωπικού στόχου. Σε μια κοινότητα, που

Continue reading

ο ήρωας ως τύπος (χαρακτήρας) ανθρώπου των καπιταλιστικών κοινωνιών

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Κάθε καπιταλιστική κοινωνία είναι μια μεγαμηχανή που παράγει ήρωες· κάθε καπιταλιστική κοινωνία είναι μια ηρωική κοινωνία, μια κοινωνία στην οποία επικρατεί ένας συγκεκριμένος τύπος, χαρακτήρας ανθρώπου τον οποίο ονομάζουμε ήρωα. Ο ήρωας προκρίνει τον ανταγωνισμό σε βάρος της συνεργασίας με σκοπό τον πλούτο, την ισχύ και τη δόξα, τη φήμη. Στην ιεραρχία των ηρώων, ισχυρότερος ήρωας είναι ο καπιταλιστής, ο πιο αδύναμος ο καταναλωτής, ο πολίτης. Η καπιταλιστική κοινωνία δεν μπορεί να αναπαραχθεί εάν οι Υποτελείς δεν διαμορφωθούν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του καπιταλιστή ήρωα, εάν δεν κυριαρχεί ο ήρωας ως τύπος και χαρακτήρας ανθρώπου.

Continue reading

ανοιχτή επιστολή προς τον Νίκο, τις φίλες και τους φίλους του, τους γονείς του

φίλε Νίκο,

όλες και όλοι, στα σπίτια και τα καφενεία, στους χώρους δουλειάς και τα λεωφορεία, μιλάμε για σένα, αγωνιούμε, σκεφτόμαστε, συζητάμε. Τι να το κάνω όμως εάν εγώ πεθαίνω κι όλοι μιλάνε για μένα; Είναι ζωή αυτή; Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θέλουν να πεθάνεις, το ομολογούν ανοιχτά και ξεδιάντροπα· δεν είναι λίγοι, πολύ λιγότεροι από τους προηγούμενους, που θέλουν να συνεχίσεις, σε ενθαρρύνουν, σου συμπαραστέκονται· κι αν πεθάνεις;  Ούτε είναι λίγοι κι εκείνοι που θέλουν να ζήσεις, να ζήσεις με κάθε τίμημα, και να νικήσεις: θα νικήσεις μόνο εάν ζήσεις με κάθε τίμημα. Κι αν ζήσεις και νικήσεις, θα ζήσουμε και θα νικήσουμε κι εμείς.

Continue reading

η άλλη επιλογή

 

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Οι πιθανές εκβάσεις της επιλογής όλα ή τίποτα του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού  είναι:

υποχώρηση του Κράτους, αποδοχή του αιτήματος του απεργού·

θάνατος·

υποχώρηση του απεργού.

Στην πρώτη περίπτωση θα έχουμε μια μεγαλειώδη, ηρωική νίκη. Εάν υποχωρήσει το κράτος θα επιβεβαιωθούν οι υποστηρικτές της επιλογής όλα ή τίποτα και θα διαψευσθούν, θα γίνουν ρόμπες, θα εξευτελιστούν οι διαφωνούντες και οι εκφράζοντες επιφυλάξεις και ενδοιασμούς. Ας ζήσει ο Νίκος, ας ικανοποιηθεί το αίτημά του κι εγώ ας διαψευστώ, ας γίνω ρόμπα, ας εξευτελιστώ –  αν θέλετε, κατεβαίνω στην πλατεία Συντάγματος να με φτύσετε. Θα κάνω υπομονή.

Continue reading

καλό αύριο! (υπομονή ή θάνατος)

Μπαμπά, γιατί ζούμε, με ρώτησε τις προάλλες ο Παύλος, δώδεκα χρονών, δεν είναι έφηβος ακόμα.

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο Παύλος ζει για να παίζει, εγώ ζω για να φροντίζω. Το παιχνίδι δίνει χαρά και νόημα  στον Παύλο, η φροντίδα δίνει χαρά και νόημα σε μένα.  Πριν, η φροντίδα ήταν ένα επώδυνο άχθος, τώρα όμως όχι. Κάθε τόσο, κατά τη διάρκεια της ζωής μας, αυτό που μας δίνει χαρά και νόημα αλλάζει. Κάποτε μου έδινε χαρά και νόημα η περιπλάνηση, η αλητεία, τα ταξίδια, το γαμήσι, το διάβασμα, η ξενοιασιά, το αμπέλι. Μερικές φορές έχουμε επίγνωση γιατί ζούμε, τις περισσότερες φορές όμως όχι. Η ζωή δεν έχει νόημα, έχει νοήματα.

Continue reading

μερικές φορές, νικάμε όταν υποχωρούμε

 

 

Δεν γράφω λέξη. Μεταφέρω μόνο τη σύντομη συνομιλία που είχαμε με τον George, τα σχόλια στο σημείωμα για τον Νίκο

 

George:

Το πραγματικό αίτημά του όπως καταλαβαίνεις δεν είναι μόνο και μόνο να σπουδάσει, μην το ρομαντικοποιούμε. Αυτό που θέλει είναι να ζήσει πιο ελεύθερα. Ερώτημα τώρα: δεν θεωρείς ότι αν αποκήρυσσε λεκτικώς και δημοσίως την ανατρεπτική δράση, θα ικανοποιούταν το αίτημά του? Σιγά το κόστος! Κι αν δεν, τότε, ναι, θα μπορούσε να παίξει και το τελευταίο χαρτί του. Με αυτή την έννοια η πράξη του είναι ανορθολογική. Ας ελπίσουμε όχι και μοιραία.

Continue reading