όταν οι Έλληνες καπιταλιστές ζητούν βοήθεια από τους Τούρκους καπιταλιστές για να επιβάλουν την εθνική ομοψυχία, το συμφέρον τους δηλαδή

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΤΑΝτο 1974 ‘πήγε’ να γίνει πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας, στα χωριά γύρω από το Διδυμότειχο κυκλοφόρησε η φήμη ότι οι τουρκόφωνοι Ρομά του Διδυμοτείχου αγόρασαν όλους τους μπαλτάδες, τα τσεκούρια, για να μας σφάξουν, μόλις θα άρχιζε ο πόλεμος. Το 2002 ρώτησα έναν συνομίληκο συνάδελφο οικοδόμο, Ρομά, εάν αλήθευε αυτό που είχε διαδοθεί. Με κοίταξε με έκπληξη και μου είπε; Καλά, χαζός είσαι; Δεν ξέρεις ότι είμαστε πολύ λίγοι; Τα τσεκούρια πράγματι τα αγοράσαμε, μα όχι για να σας σφάξουμε αλλά για να αμυνθούμε, να μη μας σφάξετε.

Continue reading

αυτοπαραγωγή, ανταλλαγή, αλληλεγγύη, παραοικονομία και αποχή

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

‘ΟΤΑΝ περνάει ο αφέντης, σκύβουμε το κεφάλι και υποκλινόμαστε· μόλις απομακρυνθεί, κλάνουμε’. Η παροιμία αυτή των χωρικών της Σομαλίας συμπυκνώνει εξαίσια τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο ζωντανός, εμμενής κοινωνικός πόλεμος  απ΄άκρη σ΄άκρη του πλανήτη εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο διεξάγεται και σήμερα και θα διεξάγεται στο μέλλον, όποιο κι αν είναι αυτό. Οι Υποτελείς πολεμούν τον Κύριο από τότε που εγκαθιδρύθηκε για πρώτη φορά η κυριαρχική σχέση· πολύ συχνά, σχεδόν πάντα θα έλεγα,  δεν το γνωρίζουν, δεν το συνειδητοποιούν, μιας και είναι διάχυτος, μοριακός, πανταχού παρών, είναι η ίδια η ζωή τους, είναι η ίδια η ανάσα τους. Όμως, δεν πολεμούν μόνο, υπακούουν κιόλας και συνεργάζονται –  αυτή είναι η αντιφατική κατάσταση των Υποτελών. Δεν κατηγορούμε, κατανοούμε, που έλεγε και ο Μπαρούχ Σπινόζα.

ΕΜΕΙΣ στρέφουμε το βλέμμα μας και στην υπακοή και την συνεργασία αλλά πιο πολύ μας ενδιαφέρει η διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου. Οι επαναστάτες παρατηρούν –  παρατηρούν και προτείνουν ή ακόμα και πράττουν χωρίς να έρχονται αντιμέτωποι με τον υπάρχοντα τρόπο διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Αυτός ο κοινωνικός πόλεμος, που είναι διάχυτος και μοριακός, πολύ συχνά κλιμακώνεται· δεν είναι λίγες και μικρής διάρκειας οι εποχές όπου η επιθετικότητα και η ετοιμότητα προς χρήση βίας αυξάνει, αποτέλεσμα ανησυχίας και δυσφορίας μακράς διάρκειας, ανησυχία και δυσφορία, λίαν επιεικώς, που πλανάται στον αέρα και φτάνει στις μύτες όλων, θέλοντας και μη.

Continue reading

μετάφραση, παγκόσμια λογοτεχνία, παγκόσμια πνευματική (κοινωνική) επανάσταση

Την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου, αργά το βράδυ, σχεδόν after, στα Εξάρχεια, στη Βιβλιοθήκη Βολανάκη, θα διαβάσω τη μετάφραση της ραψωδίας Α της Ιλιάδας, μετάφραση στη γλώσσα του υποκόσμου, της νύχτας, των νονών, των κλεφτρονιών, των χασικλήδων, στη γλώσσα τη λαϊκή. Όσοι και όσες θέλετε να δοκιμάσετε την διανοητική σας τόλμη, όσοι και όσες θέλετε να συγκρουστούμε με ευγένεια και ελευθερία σκέψης, να φύγουμε χαράματα για πατσά, ελάτε, να ζήσουμε μαζί μερικές ώρες.

δεν είμαστε άνθρωποι, είμαστε μουλάρια

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Κάθε χρόνο, αρχές Νοεμβρίου, μαζευόμαστε κάπου στη Στερεά Ελλάδα καμιά εικοσαριά άνδρες, πάνω από τα πενήντα τώρα πια σχεδόν όλοι, και ζούμε μαζί για τρεις τέσσερις μέρες, τρώμε μαζί, πίνουμε, συζητάμε, διαφωνούμε, ακούμε, μιλάμε, εργαζόμαστε (παράγουμε τσίπουρο, μαγειρεύουμε, πλένουμε, σκουπίζουμε), τραγουδάμε –  τώρα περιμένουμε πότε να περάσει η χρονιά να μαζευτούμε και πάλι, πρώτα η Ζωή.

Continue reading

2027: 80% η αποχή; (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η τάση είναι σαφέστατη: μέχρι και το 2004 η αποχή ήταν 25%, το 2015, τον Σεπτέμβριο, 45%. Είναι πολύ κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι στις επόμενες εκλογές, είτε αυτές γίνουν την ά ν ο ι ξ η του 2017 είτε αργότερα, πάνω από το 50% δεν θα πάνε να ψηφίσουν. Πόσο πάνω από το 50% θα είναι δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε –  μπορεί και πάνω από το 55%. Έτσι, η όποια κυβέρνηση σχηματιστεί, θα είναι νόμιμη (Κυριαρχία) αλλά δεν θα έχει εξασφαλίσει νομιμοποίηση (Υποτελείς).

Η σαφής τάση της αύξησης του ποσοστού της αποχής στις εκλογές θέτει κάποια πολύ βασικά ζητήματα για το παρόν και το μέλλον της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Που οφείλεται αυτή η τάση της αύξησης;  Μέχρι που μπορεί να φτάσει; Μπορεί να φτάσει μέχρι το 80% ή και παραπάνω;  Τι θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση; Μπορεί να ανακοπεί και πώς αυτή η τάση; Μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση, εάν δεν πάει κανείς και καμία να ψηφίσει; Θα καταλυθεί η δημοκρατία σε αυτή την περίπτωση; Θα επιταχύνει τη συρρίκνωση της δημοκρατίας η διόγκωση της αποχής; Και ποιο πολίτευμα και τεχνική διακυβέρνησης  θα την διαδεχτούν; Ενοχλούνται ή ευαρεστούνται οι Κύριοι και οι Υπηρέτες τους με την αύξηση της αποχής; Πώς να ερμηνεύσουμε το χάσμα μεταξύ νομιμότητας και μη νομιμοποίησης; Μήπως είναι μια πρώτη ένδειξη της διάρρηξης της στρατηγικής και της ιδεολογίας της εθνικής ομόνοιας και ομοψυχίας; Μας επιτρέπεται να συσχετίσουμε την αύξηση της αποχής με την σύμπηξη της Αριστεράς του μέλλοντος; 

Continue reading

ακυβερνησία και Δημοκρατία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΙΝ κάποιους μήνες υποστήριξα ότι η Αριστερά του μέλλοντος θα διακηρύξει ανοιχτά και δημόσια ότι δεν θα κυβερνήσει ποτέ. Σήμερα ερωτώ: και τι θα κάνει; Και απαντώ: επιχειρηματολογώ υπέρ της συνειδητής αποφυγής της διακυβέρνησης ή της συμμετοχής σε κυβέρνηση και υποστηρίζω ότι η Αριστερά του μέλλοντος θα προσανατολιστεί προς την αύξηση και ενίσχυση της αποχής, θα ενισχύσει κάθε τι που θα προκαλεί (την) ακυβερνησία, θα ενισχύει την σύμπηξη κυβερνήσεων εθνικής ενότητας που είναι ο καλύτερος τρόπος διάρρηξης ακριβώς αυτής της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας.

Continue reading

κοινωνικός πόλεμος, ζωντανός κομμουνισμός και Αριστερά

φίλες και φίλοι

ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ ενώπιον της Ζωής, που πάντα παρίσταται αρωγός σε όσους και όσες την ενισχύουν, και ορκίζομαι, μα την Αγία Πατάτα, μα την Αγία Ντομάτα, μα την Αγία Φράουλα, ότι μέχρι στις 31 Δεκεμβρίου του 2019, πριν αρχίσει η τρομερή και φοβερή δεκαετία 2020-2030, θα ολοκληρώσω και θα εκδώσω το βιβλίο που έχω κατά νου και εν πολλοίς έχει γραφεί με πρωινά σημειώματα για την Αριστερά, του παρελθόντος και του μέλλοντος. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα για τον τίτλο αλλά μάλλον προσανατολίζομαι προς τον τίτλο του σημερινού σημειώματος.

Continue reading