φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΑΥΡΙΟ, Σάββατο, 14 Νοεμβρίου, θα γίνουν για άλλη μια φορά διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Δεν θα αποκλείσουμε το ενδεχόμενο η πρακτική αυτή να επεκταθεί και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να έχουμε πανευρωπαϊκές σαββατιάτικες διαδηλώσεις. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο ενδεχόμενο: να γίνουν αύριο, το προσεχές Σάββατο (21/11), άντε άλλο ένα, και να σταματήσουν. Η γνώμη μου είναι ότι θα συμβεί το δεύτερο. Κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα μετά από ένα βιντεάκι που είδαν στο fb, το οποίο ενθουσίασε τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, και το οποίο κοινοποίησαν πολλοί και πολλές. Δημοσιογράφος πλησιάζει έναν οχτάχρονο, τον Μαρσέλ, και τον ρωτάει, γιατί διαδηλώνεις μαζί με τον πατέρας σου; Και ο οχτάχρονος Μαρσέλ απαντά: γιατί ο Μακρόν είναι μ α λ ά κ α ς όπως και όλοι οι γ α μ η μ έ ν ο ι μπάτσοι. Η απάντηση του Μαρσέλ συνοψίζει με έξοχο, συγκλονιστικό τρόπο, το αδιέξοδο και το δράμα που βιώνει ο αγωνισμός, ο ακτιβισμός και η αγωνιστική, μαχητική ταυτότητα. Με την απάντηση του οχτάχρονου Μαρσέλ θα ασχοληθούμε σήμερα.
Ο οχτάχρονος Μαρσέλ βρίζει. Βρίζει τον Μακρόν και τους μπάτσους – ό ένας είναι μαλάκας, οι άλλοι γαμημένοι. Ενοχλείσαι, Αθανάσιε, που ο οχτάχρονος Μαρσέλ βρίζει τον Μακρόν και τους μπάτσους. Όχι, δεν με ενοχλεί, άλλα με ενοχλούν, πολύ σοβαρότερα. Υποθέτω ότι ο Μαρσέλ ακούει στο σπίτι του να βρίζουν, εκεί έμαθε κι αυτός να βρίζει και του αρέσει – η απάντησή του, η βρισιά του, έσταζε ευχαρίστηση και ηδονή και απόλαυση, την έβρισκε ο πιστιρικάς, γούσταρε, πολύ. Έχυνε! Υποθέτω ακόμα ότι δεν γνωρίζει, όπως και οι γονείς του, τι είναι η βρισιά, γιατί βρίζουμε και ποιες είναι οι συνέπειες της. Όταν βρίζουμε, υποβιβάζουμε κάποιον και τον ταυτίζουμε με κάτι, έμψυχο ή άψυχο, το οποίο περιφρονούμε, το θεωρούμε κατώτερο. Αυτό κάνουμε όταν βρίζουμε τον Μακρόν και τον αποκαλούμε μ α λ ά κ α και τους μπάτσους, γ α μ η μ έ ν ο υ ς . Δηλαδή, περιφρονώ και απαξιώνω και βρίζω τον Μακρόν γιατί είναι βλάκας, δεν γαμάει αλλά μαλακίζεται, ότι δεν είναι άντρας με πυγμή. Θα ήθελα, θα περίμενα, θα έπρεπε να είναι έξυπνος, γαμιάς και άντρας με πυγμή, ίσως και μάτσο; Αυτό είναι το πρότυπο του οχταχρόνου αγωνιστή Μαρσέλ. Περιφρονώ και απαξιώνω τους μπάτσους γιατί είναι γαμημένοι, έχουν γαμηθεί και γαμιούνται. Θα ήθελα, θα περίμενα, θα έπρεπε να μην είναι γαμημένοι, να είναι σωστοί άνδρες, να γαμάνε, όχι να γαμιούνται!