Κύκλοι Διαλέξεων

There are 1.093 posts filed in Κύκλοι Διαλέξεων (this is page 19 of 110).

το αδιέξοδο της δυτικής Κυριαρχίας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΟΙΟΣ είναι ο σκοπός της Ιστορίας; αναρωτήθηκαν πολλοί φιλόσοφοι του δυτικού πολιτισμού, της δυτικής Κυριαρχίας. Ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται το ερώτημα μας παρωθεί να θεωρήσουμε  δεδομένο ότι όντως υπάρχει σκοπός. Εάν υπάρχει, τότε η Ιστορία έχει νόημα, άρα και σχέδιο. Οι απαντήσεις που διατυπώθηκαν έχουν ένα κοινό στοιχείο: η ανθρωπότητα, η παγκόσμια Ιστορία,  οδεύει από το καλό στο καλύτερο. Ο Καντ πίστευε ότι ο έσχατος σκοπός της Ιστορίας είναι η ηθική βελτίωση (αφού πρώτα υποφέρουμε πολύ)· ο Χέρντερ θεωρεί ότι η κατάληξη της Ιστορίας θα είναι η αποθέωση του ανθρωπισμού, η εκτύλιξη των ικανοτήτων και δυνατοτήτων μας· ο Χέγκελ μας λέει ότι το Σύμπαν, η πραγματικότητα είναι η αυτοέκφραση της Ιδέας, που δεν είναι άλλη από την γενικευμένη ελευθερία – μια μέρα όλοι θα είμαστε ελεύθεροι (και χριστιανοί)· ο Κοντ υποστηρίζει ότι το τέλος της προοδευτικής πορείας της Ιστορίας θα είναι η επικράτηση της τρίτης φάσης αυτής της πορείας, η θετική ή επιστημονική· ο Μαρξ ήταν πεπεισμένος ότι μια μέρα, πέρα μακριά στο μέλλον, όλοι και όλες θα ζούμε σε μια κομμουνιστική κοινωνία.

ΥΠΗΡΞΑΝ όμως και φιλόσοφοι οι οποίοι αρνούνταν κατηγορηματικά την ύπαρξη σκοπού, νοήματος και σχεδίου. Είναι βέβαιο ότι όσο θα περνάνε τα χρόνια και οι δεκαετίες και οι αιώνες η αντίληψη ότι η Ιστορία έχει σκοπό εγκαταλείπεται και προκρίνεται η άποψη της ανυπαρξίας σκοπού και νοήματος και σχεδίου – μία ακόμα πτυχή της παγκόσμιας πνευματικής επανάστασης εν μέσω  της επαπειλούμενης γενικευμένης κωματώδους υπνηλίας. Διατυπώνω το εξής ερώτημα: τι επέτρεψε άλλους φιλοσόφους να υποστηρίξουν ότι η Ιστορία έχει σκοπό κι άλλους να θεωρήσουν αυτή την άποψη γελοιότητα; 

Continue reading →

η επανάσταση των ανδρών και η πολυγονεϊκή οικογένεια του μέλλοντος (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Βγήκα στο μπαλκόνι να πάρω ξύλα, ν΄ανάψω τη σόμπα και τι να δω, ρίχνει ένα χιόνι, ένα χιόνι!

ΘΑ ήθελα, φίλες και φίλοι, να ζω με πέντε γυναίκες και να είμαι ένας από τους πέντε άνδρες με τους οποίους θα ζούσαν οι γυναίκες. Όλες και όλοι θα σκεφτείτε ότι αυτό δεν γίνεται, δεν θα το ζήσω, θα πεθάνω με αυτό το παράπονο –  που δεν είναι και το μόνο: θα πεθάνω πριν ζήσω την κατάργηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την κατεδάφιση, καταστροφή του Ολυμπιακού Σταδίου της Καλογρέζας. Κατανοώ τις ενστάσεις σας –  η σειρά σας όμως να κατανοήσετε και μένα.

Η πρώτη λογικά και χρονικά δυσκολία που αποτρέπει την εγκατάλειψη, την έμπρακτη αποκήρυξη της  πυρηνικής οικογένειας και της μονογαμίας, που αποτρέπει τη συγκρότηση της πολυγονεϊκής οικογένειας και τη βίωση της πολυγαμίας είναι η σύγκριση, η προϋπόθεση του προτύπου.  Κάποτε οι άνθρωποι, φίλες και φίλοι, δεν γνώριζαν τη σύγκριση μεταξύ ανθρωπίνων όντων, ούτε καν τη σύγκριση του ανθρώπου με τη φύση, ούτε τα πρότυπα γνώριζαν. Μας είναι πολύ δύσκολο να το κατανοήσουμε, παρά πολύ, έως αδύνατο. Να ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα –  το μέγεθος του πέους.

ΕΑΝ ένας άνδρας και μια γυναίκα δούνε έναν άνδρα γυμνό το βλέμμα τους θα κατευθυνθεί αμέσως στον πούτσο του. Όχι όμως για τον ίδιο λόγο! Η γυναίκα θα κοιτάξει εκεί γιατί θέλει τον πούτσο –  ο άνδρας για να τον συγκρίνει με τον δικό του πούτσο. Δεν είμαι όμως σαφής:  ο άνδρας του δυτικού πολιτισμού θα κάνει τη σύγκριση –  οι τροφοσυλλέκτες άνδρες του Αμαζονίου δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν αυτή τη σύγκριση.

Continue reading →

2016 – 2030: στάση πληρωμών, αποτροπή πλειστηριασμών, επανασύνδεση νερού/ηλεκτρικού ρεύματος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΩΡΑ πια, μετά την απόσυρση του παράλληλου προγράμματος των μικροαστών απατεώνων και ρουφιάνων ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, συνεργατών και δεξιών χεριών του καπιταλιστή Κυρίου, δεν υπάρχει καμιά μα καμιά απολύτως αμφιβολία ότι τον συντονισμό της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου κατά των Υποτελών εργαζομένων, ενεργών και μη, έχει αναλάβει  η αριστεροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι δεν τον ανέλαβε επειδή εκβιάστηκε, αναγκάστηκε να υποχωρήσει, επειδή ηττήθηκε, αλλά ότι εκτελεί συμβόλαιο το οποίο είχε υπογραφεί πολύ πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Όσοι και όσες είχαν αυταπάτες ότι θα αναδιανείμει, ως Αριστερά, τον κοινωνικό πλούτο, ή ότι θα αναζωπυρωθούν τα κοινωνικά κινήματα και το επαναστατικό πρόταγμα και ότι θα δούμε ένδοξες επαναστατικές μέρες, τις έχουν πετάξει στα σκουπίδια και πολύ καλά έκαναν.

Η επίθεση των τελευταίων ημερών (προαπαιτούμενα) θα συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, τους πρώτους του 2016, μέχρι το Πάσχα. Θα μειωθούν συντάξεις και μισθοί και επιδόματα, θα αυξηθούν φόροι. Η επίθεση πραγματοποιείται και γίνεται περίπατος διότι δεν υπάρχει αντίπαλος. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή· αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει. Ποιος θα είναι όμως, πώς θα πολεμήσει; Θα απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα αφού διευκρινίσω δυο σημεία.

Continue reading →

η εγρήγορση του Κυρίου και η παραίτηση του Υποτελούς

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σάββατο σήμερα, αργεί να ξημερώσει, ο ουρανός είναι αστερόεις, η ηλιόλουστη  μέρα θα μου επιτρέψει ν΄ ανέβω στο βουνό να φέρω φυλλόχωμα για τον φραουλώνα και να πιω νερό από ρυάκι, κλίνων το γόνυ πάνω στη μητέρα Γη. Μέχρι να ξημερώσει όμως και να ζεστάνει λίγο θα γράψω για την αλήθεια και την πραγματικότητα. 

ΘΑ τολμούσα να μεταφράσω την αρχαιοελληνική λέξη αλήθεια ως εγρήγορση, υπαινισσόμενος ότι αφενός η λέξη πραγματικότητα θα πρέπει να μεταφραστεί ως παραίτηση και αφετέρου να επισημάνω ότι οι παραπάνω αυτές έννοιες, αλήθεια και πραγματικότητα, νοούνται διαφορετικά από τον Κύριο και τον Υποτελή –  διότι διεξάγουν τον κοινωνικό πόλεμο διαφορετικά.

Η απόδοση εγρήγορση δεν ερείδεται μόνο πάνω στην ετυμολογία της λέξης αλήθεια, που είναι μια λέξη του Κυρίου (α, λήθη –  δεν ξεχνάω· τι δεν ξεχνάω;  μα την ήττα ασφαλώς),  αλλά και στην Ιστορία, εννοώ τη Ιστορία των κυριαρχικών, κρατικών και ακρατικών, κοινωνιών του δυτικού πολιτισμού και όλων των άλλων των κινουμένων στις παρυφές του, όλες ποιμενικής προέλευσης. Την πλέον διαβόητη ερώτηση τί είναι αλήθεια έκανε το σφάλμα να την κάνει ο Ρωμαίος διοικητής (τοποτηρητής) της Ιουδαίας Πόντιος Πιλάτος στον Ιησού, στην προσωποποίηση της παραίτησης. Θέλοντας να προλάβω παρεξηγήσεις διευκρινίζω αυτό που θα εκθέσω παρακάτω, ότι δηλαδή η απεργία είναι και παραίτηση, όπως και η επανάσταση είναι και παραίτηση –  η εξέγερση δεν είναι παραίτηση, είναι εγρήγορση, μιλάει τη γλώσσα του Κυρίου και αυτός είναι ο λόγος που πάντα ηττάται. Ως εκ τούτου, μια ιστορική αναδρομή στις έννοιες της εγρήγορσης και της παραίτησης είναι αναγκαίες, την οποία και θα θεωρήσουμε ως σχόλιο πάνω στην προβληματική του τρόπου διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου, από τον Κύριο και από τους Υποτελείς.

Continue reading →

ο Δημήτρης Πατέλης κι εγώ ναυαγοί σε ακατοίκητο νησί του Ειρηνικού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο Δημήτρης Πατέλης, καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, μαρξιστής και νομοτελειακός κομμουνιστής, κι εγώ ναυαγούμε σε ακατοίκητο νησάκι του Ειρηνικού: παραλίες παραδεισένιες, φοίνικες, μάνγκο και μπανάνες, καθαρός αέρας και καθαρό νερό – τί ωραία που θα περνούσαμε!  Σε λίγες μέρες όμως το κορμί μας θα ήθελε κάτι διακαώς αλλά δεν θα μπορούσαμε να το ικανοποιήσουμε. Δεν υπάρχουν γυναίκες. Ούτε κατσίκες, ούτε προβατίνες. Τί θα κάναμε, Δημήτρη;

ΘΑ βλέπαμε πολλά ερωτικά όνειρα, θα γαμούσαμε στον ύπνο μας γνωστές και άγνωστες, νεαρής ηλικίας θηλυκά και γυναίκες – ξέρεις εσύ, καθηγητής Πανεπιστημίου είσαι, πολλές φοιτήτριες γύρω σου. Χάριν του εγκεφάλου μας, Δημήτρη, αυτού του καλού φύλακα άγγελού μας που μας φροντίζει αλλά και που μας τιμωρεί όταν αποποιούμαστε ή απωθούμε την φροντίδα του. Μετά από λίγες μέρες πιθανόν και να χύναμε στον ύπνο μας – ξέρεις από ονείρωξη, δεν μπορεί να μην ξέρεις, ήσουνα κι εσύ κάποτε έφηβος και νέος. Πιθανόν όμως και όχι, μιας και είμαστε μιας κάποιας ηλικίας, συνομήλικοι μάλλον.

ΑΡΓΑ  ή γρήγορα, καλέ μου Δημήτρη, δεν θα αποφεύγαμε τη μαλακία. Κι από αυτό το σημείο αρχίζουν τα μαρξιστικά και κομμουνιστικά δράματα. Το θέμα δεν είναι ότι θα τον παίζαμε, είναι πώς θα τον παίζαμε. Θα τον παίζαμε παρέα, ο ένας απέναντι στον άλλον ή θα τον παίζαμε κρυφά, μη σε δω και μη με δεις; Μα την Παναγία, Δημήτρη, αν και κομμουνιστής, θα ήθελες να τον παίζεις στα κρυφά, όταν εγώ θα κοιμόμουν ή όταν θα απομακρυνόσουν για να πας να χέσεις. Χέσιμο και μαλακία είναι unpaiktable ηδονικός συνδυασμός, καθ΄ όλα μαρξιστικός. Εγώ δεν συμφωνώ, Δημήτρη. Κι εγώ κομμουνιστής είμαι και θα πρότεινα να τον παίζαμε παρέα. Δεν ξέρω αν έφηβος τον έχεις παίξει με άλλους παρέα, εγώ πολλές φορές. Το γεγονός ότι εσύ προτιμάς να τον παίζεις μόνος σου κι εγώ να τον παίζαμε παρέα, με βάζει, ως μαρξιστής που είμαι και εγώ, σε πολλές σκέψεις περί της αντίληψης που έχεις μέσα στο κρανίο σου για τον κομμουνισμό. Θα διαπιστώναμε ένα αβυσσαλέο χάσμα, για το οποίο θα είχαμε πολλά να πούμε, μιας και είσαι τόσο διαβασμένος και τόσο ευφυής.

Continue reading →