1. Θα φασωθούμε.
2. Φασώνομαι: κάνω φάση, σχέση, σχετίζομαι
3. Οι ενδείξεις που υπάρχουν, που βλέπω εγώ τουλάχιστον, με ωθούν να υποστηρίξω ότι κατά την δεκαετία 2020-2030, μπορεί και νωρίτεραm, θα ξεσπάσει μια απεργιακή φάση, μια περίοδος μηνών ή και κάνα δυο ετών, ένας απεργιακός χείμαρρος σε ιδιωτικό και κρατικό/δημόσιο τομέα. Μιας και η απεργία είναι ένα από τα ισχυρά όπλα των εργαζομένων, μιας και απεργώντας δεν κάνεις τίποτα άλλο από το να πολεμάς, αυτός είναι ο κοινωνικός πόλεμος, θέτει εκτός φασώματος πολλούς και πολλές που δεν μπορούν να απεργήσουν αλλά θέλουν να πολεμήσουν, πρέπει, εκτός της απεργίας, να βρεθεί κι ένα άλλο όπλο, το οποίο θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν και αυτοί που απεργούν και αυτοί που δεν μπορούν: άνεργοι, συνταξιούχοι, έφηβοι, νέοι, παιδιά, κ.α.
4. Εφόσον όμως πολεμήσουν (και) μαζί, θα πρέπει να έχουν κι ένα κοινό στόχο.
Ιούλιος 2016
στιγμές (Ο)
1. Να σκαλίσω τις πιπεριές, τις μελιτζάνες και τα σέσκουλα.
2. Να μαζέψω τον σπόρο από το σχοινόπρασο.
3. Να καθαρίσω το κοτέτσι.
4. Να μαζέψω κορόμηλα για μαρμελάδα, σιρόπι (για τα κρέατα στη γάστρα) και χυμό για παιδιά και φίλους.
5. Να πάω στο βουνό να φέρω φυτόχωμα.
6. Να σπείρω σε σακουλάκια ντομάτες όψιμες για το θερμοκήπιο.
7. Να αραιώσω τα παντζάρια, να μεταφυτέψω τα περισσευούμενα.
να φεύγουμε
του λαμπε ρατ
να φεύγουμε είπες
να πάμε πού;
μόνο μία πραγματική διαφυγή υπάρχει γλυκιά μου
κι αυτή λειψή κι ανάπηρη
στιγμές (Ξ) [24 Μαρτίου 2021: το χρονικό του κουρέματος των καταθέσεων]
14 μ.μ. Μετά από δύο μήνες κατηγορηματικών διαψεύσεων περί επερχόμενου κουρέματος των καταθέσεων, οι υπουργοί της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ Γεώργιος Αδωνιάδης και Ευμένης Κουνελώτος με αιφνίδιο διάγγελμά τους ανακοινώνουν την κατάσχεση όλων των καταθέσεων στις ελληνικές Τράπεζες πάνω από 100.000 ευρά. Μεταξύ των άλλων δηλώνουν ότι οι μη χρησιμοποιούμενες καταθέσεις είναι αντικοινωνική και αντεθνική πράξη και ότι θα χρησιμοποιηθούν με σκοπό την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της ανεργίας. Άλλωστε, τόνισε με έμφαση ο κ. Αδωνιάδης, 100 χιλιάρικα φτάνουν και περισσεύουν για ώρα μεγάλης οικογενειακής ανάγκης.
14.20 μ.μ. Οι νοσοκομειακοί γιατροί αποφασίζουν να αναστείλουν την απεργία τους.
14.50 μ.μ. Ανοίγουν όλα τα φαρμακεία της χώρας. Ατελείωτες ουρές. Σε μια ώρα εξαντλούνται όλα τα αποθέματα ψυχοφαρμάκων. Ολοσχερής έλλειψη αντικαταθλιπτικών και ηρεμιστικών. Μεγάλη κατανάλωση ληγμένων.
15.00 μ.μ. Μποτιλιάρισμα στους δρόμους όλων των μεγάλων πόλεων. Πλήρης ακινητοποίηση των οχημάτων.
15.15 μ.μ. Οι εργαζόμενοι στο ΕΚΑΒ αποφασίζουν να αναστείλουν την απεργία τους.
16.35 μ.μ. Ανακοινώνεται ότι 2.514 καταθέτες πέθαναν από έμφραγμα ενώ άλλοι 7.987 εισήχθησαν στα νοσοκομεία της χώρας με εγκεφαλικό. (Έμποροι, επιχειρηματίες, βιοτέχνες, εισαγωγείς, εξαγωγείς, μεγαλοαγρότες, γιατροί, δικηγόροι, ιδιοκτήτες ξενοδοχείων, εστιάτορες, μαγαζάτορες, ιδιοκτήτες ακινήτων, ιδιοκτήτες επαρχιακών σούπερ μάρκετ, ιδιοκτήτες λεωφορείων, ιδιοκτήτες κλινικών, εφοριακοί, εργολάβοι οικοδομών, φαρμακέμποροι, φαρμακοποιοί, κατασκευαστές, καλλιτέχνες, αθλητές).
στιγμές (Ν)
1. Υποστηρίζω ότι η γέννηση της νέας Αριστεράς, της Αριστεράς της εποχής της συρρίκνωσης του καπιταλισμού, θα γίνει με την σαφή και απλή συνόψιση της πολιτικής της φιλοσοφίας σε σύνθημα με τη μορφή διλήμματος : Ή ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ Ή ΘΑ ΕΡΓΑΖΌΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ. Γιατί όμως δίλημμα; Γιατί αυτό το δίλημμα; Γιατί τόση υπερβολή;
2. Το δίλημμα καταγράφει δύο αντικρουόμενες επιθυμίες, του Κυρίου (καπιταλιστή) και των Υποτελών (εργαζομένων, ανέργων, αέργων, νέων, γέρων), αναγνωρίζει δηλαδή την ύπαρξη του κοινωνικού πολέμου, που παράγεται από την ίδια την κυριαρχική σχέση, στην οποία ο ένας διατάσσει, με βασικό περιεχόμενο της διαταγής την αρπαγή και καταστροφή του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου, και ο άλλος εκτελεί,υπακούει και υφίσταται τις συνέπειες της αρπαγής και της καταστροφής.
3. Αυτό το δίλημμα: καταγράφει την επιθυμία και την στρατηγική του Κυρίου: την με παντοίους τρόπους εξόντωσή μας διότι είμαστε άχρηστοι ως παραγωγοί και καταναλωτές, είμαστε πολλοί, περιττοί, επικίνδυνοι πλεονάζοντες πληθυσμοί – εξόντωση και εξουδετέρωση με την ανεργία, την πείνα, τη πρέζα, τις ασθένειες, που δεν είναι παρά πολιτισμικές επιδημίες (καρκίνος, καρδιά, εγκεφαλικά κ.α.), τα ίδια τα φάρμακα, τους θανάτους του εμφυλίου οδικού πολέμου (25.000 κάθε χρόνο στην Ευρώπη), τους μεταξύ των φτωχών φόνους. Όσο περνάει ο καιρός οι Υποτελείς συνειδητοποιούν αυτή την στρατηγική επιθυμία του Κυρίου ημών.
στιγμές (Μ)
1. Ζωή, σε ευχαριστώ που, τώρα στα πενήντα οχτώ, συνεχίζω να είμαι ανεπάγγελτος· σε ευχαριστώ, Ζωή, που ακούω τη λέξη ‘επάγγελμα’ και μού ΄ρχεται να ξεράσω.
2. Ζωή, σε ευχαριστώ που ακούω τη λέξη ‘διακοπές’ και τρέχω να κρυφτώ.
3. Ζωή, σε ευχαριστώ που έκανες τα βλήτα, την γλιστρίδα, τον μαϊντανό και όλα αυτά βρασμένα μαζί, με λάδι και λεμόνι και πάνω τριμμένη ξερή μυζήθρα από αγριοκάτσικα της Σαμοθράκης μεζέ για τσίπουρο, όταν κρύβομαι από τον ήλιο.
4. Ζωή, σε ευχαριστώ που μπορώ και είμαι μόνος μερικά λεπτά, μερικές ώρες (;) κάθε μέρα.
5. Ζωή, σε ευχαριστώ που καθάρισες και έζησαν κάτι τύποι σαν τον Τοκβίλ, τον Μαρξ, τον Βίκο, τον Μακιαβέλι, τον Έγελο, τον Μπερξόν, τον Μαρκούζε, τον Πλάτωνα, τον Αυγουστίνο, τον Αριστοτέλη και άλλοι πολλοί και μου κάνουνε παρέα όταν μου ΄ρχεται να κλάψω.
στιγμές (Λ)
ΣΤΙΓΜΕΣ (Λ)
1. Διευκρινίζω ότι το αντικείμενο των σημερινών πρωινών σκέψεων είναι το ερώτημα εάν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ δύο νεοφανών κοινωνικών φαινομένων στον σημερινό (καπιταλιστικό) δυτικό πολιτισμό, την άνοδο του φασισμού/ναζισμού και την διάδοση της κτηνοβασίας. Θα υποστηρίξω ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
2. Υπενθυμίζω ότι η κτηνοβασία υπήρχε και υπάρχει μόνο στον δυτικό πολιτισμό – γιατί άραγε; Η απάντησή μου: διότι είναι ένας πολιτισμός ποιμενικής προέλευσης, όπου το ζώο χρησιμοποιείται ως μέσον, ως εργαλείο άλαλο (instrumentum mutum). Το ζώο θήραμα των κυνηγών δεν είναι εργαλείο. Θα την συναντήσουμε σε μυθολογίες άλλων λαών, κυρίων κυνηγητικών, αλλά μόνο στη μυθολογία, όπου με αυτόν τον τρόπο δηλώνεται η συγγένεια της ζωής μεταξύ ελλόγων όντων (άνθρωποι) και μη ελλόγων (ζώα). Μόνο που οφείλουμε να προσθέσουμε ότι η διάκριση αυτή είναι δική μας.
3. Να θυμηθούμε ακόμα ότι μία από τις πιο συνηθισμένες βρισιές που ακούγονταν από τους θεατές στα ελληνικά γήπεδα πριν μερικές δεκαετίες κατά των διαιτητών ήταν η βρισιά ‘κατσικογάμης’.