από την Αριστερά της κοινωνίας της εργασίας στην Αριστερά της κοινωνίας της αεργίας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΑ χρόνια που ζούμε, και οι επόμενες δυο τρεις δεκαετίες, μέχρι το 2050, πάνω κάτω, είναι μια εποχή μετάβασης από την κοινωνία της εργασίας στην κοινωνία της αεργίας. Καθώς όμως οι διανοητικές, ψυχικές, πολιτισμικές και πολιτικές αλλαγές έπονται των υλικών, οικονομικών και κοινωνικών,  η Αριστερά δεν μπορεί παρά να παραμένει κολλημένη στο παρελθόν, να βλέπει το μέλλον υπό το πρίσμα του παρελθόντος και του παρόντος, να ακολουθεί ασθμαίνοντας και παρακολουθώντας αμήχανη και αφοπλισμένη ιδεολογικά και θεωρητικά τις εξελίξεις. Αυτή είναι με λίγα λόγια η γνώμη μου για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς. Τι εννοώ με αυτόν τον όρο θα το εκθέσω στη συνέχεια. Κρατείστε μόνο αυτό προς στιγμήν: δεν μπορεί να μην υπάρχει Αριστερά –  η κυριαρχική σχέση, η διαταγή και η εκτέλεση (η Δεξιά), δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την συνεργασιακή σχέση, την πρόταση, τη συζήτησή της και την συλλογική εκτέλεσή της (η Αριστερά).

Continue reading

χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες: η πυρηνική επιθυμία (φαντασίωση) του δυτικού Κυρίου και η απόπειρα εκπλήρωσή της μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η τρίτη μεταχριστιανική χιλιετία, ο 21ος αιώνας άρχισε με την απόπειρα του δυτικού Κυρίου, που είναι πλέον οικουμενική μορφή,  να εκπληρώσνει την πυρηνική, την πρωταρχική, την κομβική του επιθυμία: να μην έχει στρατιώτες και εργάτες, να διεξαγάγει πολέμους χωρίς στρατιώτες και να παραγάγει τον κοινωνικό πλούτο χωρίς εργάτες, χωρίς υποτελείς παραγωγούς. Η διαπίστωση αυτή εγείρει πολλά, κρίσιμα και θεμελιώδη ερωτήματα, στα οποία και πρέπει να απαντήσουμε. Είναι πράγματι αυτή η πυρηνική επιθυμία και φαντασίωση του δυτικού Κυρίου; Την έχει εκφράσει ρητά; Πότε; Πού μπορούμε να τη διαβάσουμε; Τι τον ώθησε να επιθυμήσει να μην έχει στρατιώτες και εργάτες; Μπορεί αυτή η επιθυμία να εκπληρωθεί; Πώς; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της τυχόν εκπλήρωσης της επιθυμίας για τον Κύριο; Θα συνεχισει να είναι Κύριος χωρίς εργάτες; Ποιοι θα είναι οι Υποτελείς του; Είναι δυνατόν να υπάρχει καπιταλισμός χωρίς εργάτες; Εάν δεν είναι δυνατόν, και δεν είναι, πώς θα μετασχηματιστεί η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όταν δεν θα υπάρχουν εργάτες ή θα είναι ελάχιστοι; Είναι δυνατόν η παραγωγή του κοινωνικού πλούτου να γίνεται χωρίς εργάτες, μόνο με ρομπότ, με αυτόματες μηχανές και με την Τεχνητή Νοημοσύνη; Έχει αρχίσει ο μετασχηματισμός του; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της εκπλήρωσης της επιθυμίας “χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες ” για μας, τους υποτελεις,  παραγωγους και μη; Τι θα κάνουμε όλη τη μέρα, τι θα τρώμε, πώς θα ζούμε;

Continue reading

οι δύο τρόποι εξόντωσης του θανάτου

Οι δύο τρόποι εξόντωσης του θανάτου

 

 

Ο θάνατος, αρσενικού γένους, είναι ο απεχθεστέρος εχθρός του δυτικού Κυρίου –  είναι ο ισχυρότερος αντίπαλός του. Εάν είναι μια φυσική διαδικασία –  και είναι, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί γεννιούνται και πεθαίνουν –  τότε και η φύση είναι ο απεχθέστερος εχθρός, ο ισχυρότερος αντίπαλος του δυτικού Κυρίου. Ο θάνατος είναι ένα ελάττωμα, ένα κουσούρι της φύσης, που πρέπει να διορθωθεί﮲ είναι ένα πολύτυπτυχο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί. Μία από αυτές τις πτυχές είναι η απαράμιλλη ικανότητά του να κρύβεται –  είναι σαν τον αντάρτη στη ζούγκλα. Η ακαταμάχητη αυτή ικανότητα τον κάνει αδιάλλακτο εχθρό – δεν μπορούμε, εμείς οι δυτικοί Κύριοι,  να καταφύγουμε στην απάτη και στη πειθώ για να τον εντοπίσουμε﮲ και να τα καταφέρουμε, δεν θα μπορέσουμε να συζητήσουμε μαζί του, να τον εξαπατήσουμε ή να τον πείσουμε, ορθολογικά μιλώντας, με επιχειρήματα δηλαδή,  να αποχωρήσει: είναι ανυπάκουος, απείθαρχος, αμετάπειστος, ανυποχώρητος, αγύριστο κεφάλι. Εμείς όμως είμαστε απόγονοι των ηρώων της Ιλιάδας και θα εφαρμόσουμε την μέθοδο που κληρονομήσαμε από αυτούς και την οποία εφαρμόζουμε αποτελεσματικά εδώ και πολλές χιλιετίες – θα τραβήξουμε το ξίφος, θα βγάλουμε το μαχαίρι: θα τον βρούμε και θα τον εκτελέσουμε,  ευθύς αμέσως, ες το παραχρήμα, όπως θα έλεγε και ο Πλάτων. Η εκπλήρωση όμως της αιώνιας,  διακαούς επιθυμίας της εξόντωσης του θανάτου, της επίτευξης της σωματικής αθανασίας, έρχεται αντιμέτωπη με δύο επιπλέον προβλήματα: πώς  θα μπορέσουμε να τον εντοπίσουμε; Κι αν δεν μπορέσουμε;

Continue reading