φίλοι και φίλες, καλημέρα.
Η ιστορία του ανθρώπου του σοφού μας ωθεί να παρατηρήσουμε ότι, από τα 300.000 χρόνια που κινείται και υπάρχει πάνω στη Γη, στα 295.000 κατασκεύαζε μόνος του τα όπλα του πολέμου, που δεν ήταν παρά κυνηγητικά εργαλεία (ακόντιο και τόξο), με λίγες γνώσεις, εύκολα και γρήγορα , από υλικά που ήταν άφθονα τριγύρω του (ξύλο, πέτρα, κέρατο, κόκκαλο) και ότι ήταν μηδενικής καταστρεπτικότητας και αμελητέας φονικότητας – τις περισσότερες φορές αστοχούσε. Πριν 5.000 χρόνια, από το 3.000 π. Χ., η κατάσταση αυτή άλλαξε. Με τη γνώση της επεξεργασίας των μετάλλων (χαλκός, κασσίτερος, σίδηρος) και την κυριαρχία των φιλοπόλεμων και πολεμοχαρών ποιμενικών λαών επί των αγροτικών κοινοτήτων, εκκίνησε μια διαδικασία κατά την οποία κατασκευάζονταν ολένα και περισσότερα όπλα, αμυντικά και επιθετικά, με απόσπαση ολοένα και περισσότερου χρήσιμου κοινωνικού πλούτου (πρώτες ύλες, ενέργεια, γνώσεις, εργασία), με ολοένα και μεγαλύτερη καταστρεπτικότητα και φονικότητα, κατά συνέπεια με μεγαλύτερη καταστροφή κοινωνικού πλούτου.
ΑΠΟ το 3000 π. Χ. μέχρι σήμερα, διακρίνουμε τέσσερις φάσεις αυτής της διαδικασίας. Η πρώτη διαρκεί 4.300 χρόνια – λήγει το 1300 μ. Χ.: μεταλλικά επιθετικά και αμυντικά όπλα, μηδενικής καταστρεπτικότητας και αμελητέας φονικότητας (ακόντια, τόξα, ξίφη, σφενδόνες, πολιορκητικές μηχανές). Η δεύτερη αρχίζει το 1300 και λήγει το 1945 – είναι η εποχή των πυροβόλων όπλων και των εκρηκτικών βλημάτων. Για να κατασκευαστούν αυτά χρειάζονταν ακόμα περισσότερες πρώτες ύλες, ενέργεια, γνώσεις και εργασία, και να συνεργαστούν πολλές βιοτεχνίες. Για να κατασκευαστεί ένα εκρηκτικό βλήμα χρειάζεται πολύς κοινωνικός πλούτος, το οποίο λειτουργεί μόνο εάν αυτοκαταστροφεί (έκρηξη), κατά συνέπεια, με τα εκρηκτικά βλήματα προκαλείται καταστροφή κοινωνικού πλούτου μέσω αυτοκαταστροφής κοινωνικού πλούτου (έκρηξη)! Τα πυροβόλα όπλα, τα κανόνια, ήταν μηχανές, κινητήρες, δηλαδή, παραγωγοί ταχύτητας, και συνέβαλαν στην κατασκευή του κινητήρα εσωτερικής έκρηξης (καύσης) και την επέκταση της διεξαγωγής του πολέμου στη θάλασσα (από τα ιστιοφόρα και τα ατμοπλοια περάσαμε στις κινητήριες ντιζελομηχανές) και στον αέρα (αεροπλάνα, ελικόπτερα). Σήμερα, τα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια μέσα είναι πολλά , πολλά είναι και τα όπλα που χρησιμοποιούν, τα οποία για να κατασκευαστούν πρέπει να αφαιρεθούν από την κοινωνία τεράστιες ποσότητες πρώτων υλών, ενέργειας, γνώσεων και εργασίας και όταν χρησιμοποιηθούν προκαλούν μεγάλη καταστροφή κοινωνικού πλούτου και εξόντωση μεγάλου αριθμού ανθρώπων.