ποιμενικός τρόπος σκέψης
There are 113 posts filed in ποιμενικός τρόπος σκέψης (this is page 9 of 12).
Μέλλων: Υποτακτική Αορίστου με καταλήξεις Οριστικής Ενεστώτα
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Σήμερα θα ασχοληθούμε με τον Μέλλοντα της αρχαίας, και της νέας, ελληνικής· για να αποφύγω τη μομφή του άγονου και νεκροφιλικού σχολαστικισμού θα καταφύγω σε δύο καλά οχυρωμένες θέσεις: θα επικαλεστώ αφενός την ελευθερία σκέψης, πνεύματος, έρευνας και αναζήτησης και αφετέρου την πεποίθηση ότι η γλώσσα μάς καταδυναστεύει (we live by, θα το έλεγα καλύτερα) και η καταδυνάστευση αυτή δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Για την ελευθερία πνεύματος δεν έχω να προσθέσω απολύτως τίποτα, για την καταδυνάστευση όμως της γλώσσας θα εκθέσω κάποιες σκέψεις αφού εκφράσω δημόσια την ενθάρρυνση, και τη χαρά ασφαλώς, που προσφέρουν οι φίλοι και οι φίλες που με τα σχόλιά τους συμβάλλουν στη δημιουργία μιας άτυπης κοινότητας ελευθερίας σκέψης και παραγωγής γνώσης. Εδώ στην Καστανούσσα, πέρα από τα μέλη της οικογένειας, περιορίζομαι να συνομιλώ με τα φυτά και τα βιβλία, αντιλαμβάνεστε τι παρέα και τι παρηγοριά είναι τα σχόλια· και να συμπληρώσω ότι το λίγο είναι σπατάλη – εάν ρίξεις ένα ποτήρι νερό σε ντοματιά, πάει, το σπατάλησες! Έναν γεμάτο μεγάλο κουβά χρειάζεται η ντοματιά! Δηλώνω έχοντας επίγνωση του τι λέω ότι είμαι ντ0ματιά. Παίρνω υπόψη μου κάθε υπαινιγμό, κάθε γνώμη και γνώση, κάθε διαφωνία, παίρνω δουλειά για το σπίτι, γίνονται έρευνες, τα αποτέλεσμα των οποίων δεν θα αργήσουν να εκδηλωθούν.
Κάθε γλώσσα επιβάλλει στους ομιλητές έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, επιβάλλει αντιλήψεις και στάσεις ζωής κι όλα αυτά με έναν παντελώς λανθάνοντα και υπαινικτικό τρόπο που οι ομιλητές δεν μπορούν να αντιληφθούν και να εντοπίσουν. Είναι βέβαιο ότι ο τρόπος σκέψης, οι αντιλήψεις, δεν καθορίζονται μόνο από τη γλώσσα αλλά η συμβολή της γλώσσας είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι μπορούμε να σκεφτούμε και να φανταστούμε. Ένα απλό παράδειγμα: το ότι ο ουρανός είναι γραμματικού γένους αρσενικού, παρόλο που δεν έχει αρχίδια, οφείλεται στό ότι κάποια στιγμή οι ομιλητές τον εξέλαβαν ως φυσικού αρσενικού γένους. Γιατί να είναι κάτι το έμψυχο, γιατί να είναι είναι αρσενικός κι όχι θηλυκός, γιατί δεν είναι άψυχο (ουδέτερο); Γιατί η γη να είναι έμψυχη, θηλυκού γένους; Γιατί να σχηματιστεί η παράσταση της γονιμοποίησης από τον ουρανό, με τη βροχή που χύνει (ο Ζεύς, παρακαλώ), της γης, που γεννάει τα φυτά; Γιατί να προσωποποιηθούν ο ουρανός (Ουρανός) και η γη (Γη); Τί κάνουμε, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, όταν μεταχειριζόμαστε τις λέξεις ο ουρανός, η γη; Η γλώσσα μάς υποβάλλει την αντίληψη ότι ο ουρανός είναι αρσενικού γένους και η γη θηλυκού γένους! Η σκέψη ότι ο ουρανός είναι πάνω και χύνει (τη βροχή) και η γη είναι κάτω και υφίσταται το χύσιμο (της βροχής) είναι παντελώς απαράδεκτη; Όχι, φίλες και φίλοι, είναι εντελώς παραδεκτή.
ο ποιμενικός τρόπος παραγωγής
χρόνος και Κυριαρχία: το παρελθόν ως ήττα
μου τηλεφώνησε ο Θεός· μαύρος ο Πάπας, μαύρα και τ’ αρχίδια Του
Θ. Θανασάκη, τι κάνεις, αγοράκι μου; Πάλι διαβάζεις; Πρόσεχε ρε συ μη σου φύγει καμιά οξεία!
Αθ. Παππούλη! Χρόνια και ζαμάνια! Τι έκπληξη είναι αυτή; Πως και με θυμήθηκες;
Θ. Δεν είμαι καλά, Θανασάκη, δεν είμαι καλά.
Αθ. Τ’ι έχεις, Θεούλη μου;
Θ. Τι να ‘χω, βρε Θανασάκη, τι νά ‘χω! Εκείνο το Άγιο Πνεύμα μου έχει πρήξει τ΄αρχίδια. Άχρηστο, αγορίνα μου, άχρηστο, για τα μπάζα είναι.
Αθ. Ε, όχι κι άχρηστο! Είναι σα να λες ότι εσύ είσαι άχρηστος. Τί σου έκανε πάλι;
Θ. Το έστειλα να καθαρίσει τη κατάσταση με τον Πάπα και γυρνάει και μου λέει ότι οι καρδινάλιοι είναι μαλάκες, ότι είναι έτσι και γιουβέτσι, και σούξου και μούξου, το μαλακισμένο!
Αθ. Δεν έχει δίκιο; Όλα κι όλα, Θεούλη μου, το Άγιο Πνεύμα ξέρει πολύ καλά και τι θέλει και τι κάνει. Οι άλλοι είναι μαλάκες!
Θ. Γιατί είναι μαλάκες, αγορίνα;
Αθ. Είναι κολλημένοι, γι΄αυτό! Φαντάζομαι πως θέλουν να γίνει το δικό σου!
Θ. Ναι, θέλω να γίνει το δικό μου. Θέλω να θέλουν να εκλέξουν ένα τύπο με πολλά κονέ, με επιχειρηματίες, με πολιτικούς, με στρατιωτικούς, με φιλοσόφους, έναν πουτανιάρη. . . Κάποιον που να μου μοιάζει, κάποιον άξιο αντιπρόσωπό μου επί της Γης.
Αθ. Θεέ μου! Αυτό είναι ψιλοπροβληματάκι!
Θ. Τι λες, ρε μαλακισμένο; Τα ίδια μου λέει και το Άγιο Πνεύμα.
Αθ. Μαλάκας είσαι και φαίνεσαι, βλήμα έ βλήμα! Πολύ καλά κάνει! Θυμάσαι που σου έλεγα πριν από χρόνια ότι μια μέρα θα δούμε μαύρο πρόεδρο στην Αμερική; Το θυμάσαι;
Θ. Το θυμάμαι, πως δεν το θυμάμαι. Πως το πρόβλεψες, ρε θηρίο;
χαμηλό μπουρλέσκ: νέκταρ, αμβροσία, τονοτίλ
μόρτες και μόρτισσες, μπονζούρ
Πολύ συχνά, η σάτιρα χρησιμοποίησε το έπος, όχι μόνο για να φέρει στο προσκήνιο, δεν μπορεί να κρατηθεί και να μη δείξει τις ανοησίες και τα ελαττώματα των ανθρώπων, Κυρίων και Υποτελών, αλλά και για να το υπονομεύσει, για να εκφράσει την περιφρόνησή της στο ηρωικό, το υψηλό, το μεγαλοπρεπές ύφος μέσω διαστρεβλώσεων. Αυτό είναι το μπουρλέσκ (bourlesque), ένα είδος σάτιρας. Το μπουρλέσκ εμφανίζεται με δύο μορφές, το χαμηλό και το υψηλό, πριν τις δούμε όμως ας πούμε μερικά πράγματα για το υψηλό και το χαμηλό ύφος.
MANKINDDIVINE (2): πέραν της ζωολογικής τεχνικής
φίλες και φίλοι, καλημέρα
Όποιος, όποια καταπιάνεται με το ζήτημα της σωματικής αθανασίας του ανθρώπου οφείλει να ερευνήσει, και να εκθέσει τα αποτελέσματα των ερευνών του, σχετικά με τον θάνατο: την προέλευσή του και την επίγνωσή του από τον άνθρωπο. Και μετά να αναρωτηθεί πώς μπορεί να επιτευχθεί η σωματική αθανασία και πώς θα ζει ο αθάνατος άνθρωπος. Στο προηγούμενο σημείωμα εξετάσαμε την προέλευση του θανάτου, η οποία μας επιβάλλει να διατυπώσουμε την άποψη ότι εάν δεν μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς τον θάνατο, και πράγματι δεν μπορεί να υπάρξει, τότε η σωματική αθανασία είναι ανέφικτη, παντελώς, οπότε τα ερωτήματα πώς θα επιτευχθεί η σωματική αθανασία και πώς θα ζει ο αθάνατος άνθρωπος είναι περιττά ερωτήματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα τα θέσουμε και δεν θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε· κι αυτό διότι ενισχύουν το συμπέρασμά μας ότι η σωματική αθανασία είναι ανέφικτη.
Η βεβαιότητα, ούτε καν η δυνατότητα, της σωματικής αθανασίας του ανθρώπου είναι η μόνη κολόνα, για να μιλήσω ως οικοδόμος, πάνω στην οποία στηρίζεται το τεράστιο και μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της επαναστατικής θεωρίας και επαναστατικής ιδεολογίας της Θεϊκότητας του Ανθρώπινου Είδους που πρεσβεύει ο Επίκτητος Μοντανός στο βιβλίο που ασκούμε κριτική, τα βασικά σημεία του οποίου παρουσιάσαμε στο προηγούμενο σημείωμα. Εάν προσβάλλουμε την κολόνα αυτή, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει ως τραπουλοχαρτοκατασκευή. Ακολούθως, και εκ του σύνεγγυς, θα μπορέσουμε να μελετήσουμε τα ερείπια για να δούμε και από τι υλικό είναι κατασκευασμένο.
MANKINDDIVINE (1): μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς τον θάνατο
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Αυτές τις μέρες διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο (εκδόσεις futura, 2011)· συγγραφέας του είναι ο Επίκτητος Μοντανός, ψευδώνυμο, μιας και ο Επίκτητος (50-138 μ. Χ.) ήταν δούλος φιλόσοφος, στωικός, και ο Μοντανός (β΄αιώνας μ. Χ. ) αιρετικός εκστατικός χριστιανός προφήτης· ο τίτλος του συμπυκνώνει και τη κομβική του θέση:
ΚΩΔΙΚΟΣ ‘ΘΕΟΣ’: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ
(τα εισαγωγικά στη λέξη ΘΕΟΣ είναι δικά μου) με υπότιτλο:
Και η Παγκόσμια Κοινωνική Επανάσταση του 21ου αιώνα ο δρόμος για την εκπλήρωσή του
Υπάρχει μυστικό σχέδιο του ανθρώπινου είδους, με το κωδικό όνομα ΘΕΟΣ, σκοπός του οποίου είναι να γίνει ο άνθρωπος Θεός, να γίνει δηλαδή σωματικά αθάνατος. Πως θα γίνει σωματικά αθάνατος: μέσω της
υπό την αιγίδα, η οποία δεν είναι ασπίδα!
φίλες και φίλοι, καλημέρα
Όλες και όλοι μεταχειριζόμαστε και γνωρίζουμε τι σημαίνει η φράση ‘υπό την αιγίδα’ (του υπουργείου Πολιτισμού, του Κράτους, του ΟΗΕ, κλπ.): υπό την προστασία, μιας και η αιγίδα είναι ασπίδα, και η ασπίδα προστατεύει. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως αμφιβολία ότι όντως η αιγίδα είναι ασπίδα. Και όμως, φίλες και φίλοι! Σήμερα θα δείξω ότι η αιγίδα δεν είναι ασπίδα! Τίνος είναι αυτή η αιγίδα, η ασπίδα; Ποιος είναι αυτός που παρέχει προστασία; Η απάντηση; Η αιγίδα, ως όπλο, ανήκει πάντα σε κάποιον ισχυρό μηχανισμό του Κράτους ή κάποιας άλλης οργάνωσης σχετιζόμενης με αυτό. Η σημασία αυτή προέρχεται από το γεγονός ότι την αιγίδα την κρατούν στην Ιλιάδα θεοί, τρεις ισχυροί θεοί. Το ισχυρότερο όπλο του Δία είναι ο κεραυνός· διαθέτει όμως και αιγίδα, ασπίδα. Η ασπίδα όμως είναι αμυντικό όπλο και οι θεοί δεν έχουν, δεν μπορεί να έχουν αμυντικά όπλα! Τι να τα κάνουν; Τι να την κάνει την ασπίδα-αιγίδα ο Ζεύς; Αυτή είναι η ένστασή μου – και απαιτεί μια εξήγηση!
αφηρωισμός και μεταλλάξεις του ηρωικού στοιχείου
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Οφείλω μια εξήγηση. Τα σημειώματα που προαναγγέλλω με τους τίτλους θα τα γράψω. Ξεκινώ με τη πρόθεση να το κάνω, γνωρίζοντας όμως τί χάνω μένοντας πιστός, δεν το κάνω. Και δεν το κάνω για δύο λόγους. Σκέφτομαι κάτι πιο ενδιαφέρον, για μένα, βάζει το χεράκι της και η πλανεύτρα η επικαιρότητα, και το πιο ενδιαφέρον με ξελογιάζει. Και, δεύτερον, θεωρώ ότι για να το γράψω αυτό, πρέπει πρώτα να γράψω ένα άλλο. Ήμουν έτοιμος να γράψω για τον επαναστατικό μηδενισμό, να επανεξετάσω και να επανανοηματοδοτήσω την έννοια, αντιλήφθηκα όμως ότι πρέπει πρώτα να γράψω για τον επαναστατικό ηρωισμό. Πριν όμως από αυτό, έκρινα ότι πρέπει να γράψω γενικά για τον ηρωισμό και τον αφηρωισμό στον δυτικό πολιτισμό. Θα το κάνω σήμερα, έχοντας κατά νου τον περίφημο στίχο (1286, De litteris, syllabis et metris) του λατίνου γραμματικού Τερεντιανού (Terentianus Maurus, 2ος μ. Χ. αιώνας): pro captu lectoris habent sua fata libelli, από τις τις ικανότητες των αναγνωστών εξαρτάται το μέλλον, η τύχη ενός βιβλίου. . .