και τα μέτρα θα περάσουν, και ο λαός δεν θα ξεσηκωθεί, και η Αριστερά δεν θα ανασυγκροτηθεί

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

‘ΕΑΝ δεν υπερψηφιστεί το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, του χρόνου δεν θα δίνονται συντάξεις’  δήλωσε στην τηλεόραση ο αριστερός υφυπουργός Ανδρέας Νεφελούδης της αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, του πιο αξιόπιστου υπηρέτη του Κυρίου καπιταλιστή και του Κεφαλαίου, του συντονιστή της καπιταλιστικής επίθεσης. Η απειλή είναι σαφής, όπως και το εκφοβιστικό δίλημμα: ή λιγότερα ή τίποτα.  Πυκνώνουν επίσης και οι απειλές για έξοδο από την ευροζώνη, εάν δεν προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις και δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των επιτευγμάτων των προηγηθεισών φάσεων της καπιταλιστικής επίθεσης ώστε η επίθεση αυτή να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί τα επόμενα χρόνια.

ΕΙΝΑΙ κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα μέτρα θα περάσουν με τον έναν (υπερψήφιση από τους 153 της κυβέρνησης) ή τον άλλον τρόπο (διευρυμένη ή οικουμενική κυβέρνηση) στις αρχές του Φλεβάρη ή λίγο αργότερα. Και μετά, από τις αρχές του καλοκαιριού, είτε γίνουν εκλογές είτε όχι, αφού θα αρχίσει το παραμύθι των επενδύσεων και της ανάπτυξης θα έρθει και το τέταρτο μνημόνιο μαζί με την επιστροφή της Δεξιάς.  Μέχρι το 2020 έχουμε πέντε ολόκληρα χρονάκια ακόμα, οπότε, σύμφωνα με το δεκαετές σχέδιο που  εκπονήθηκε το 2009, ένα πολύ μεγάλο μέρος των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων θα εξαφανιστούν, οι μισθοί θα καταποντιστούν, ο χρόνος εργασίας θα ξεπεράσει αυτόν των δούλων της αρχαίας Αθήνας, οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων θα πέσουν στα 700-900 εβρά, και πολλά είναι, οι συντάξεις θα μειώνονται μέχρι να οριστικοποιηθούν στο ύψος ενός επιδόματος επιβίωσης.  Το Κράτος θα συρρικνωθεί περαιτέρω: τα κρατικά έσοδα θα αυξηθούν μέσω της φορολογίας, οι κρατικές δαπάνες θα μειωθούν, ο αριθμός των κρατικών υπαλλήλων θα μειωθεί, παροχές και επιδόματα θα περικοπούν ή θα καταργηθούν και θα υλοποιηθεί  η υπόσχεση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που το περιμένουμε πως και πως, μπας κι αγοράσω ένα ζευγάρι μπότες για τη δουλειά και κανένα βιβλιαράκι να διαβάσω.

ΤΟ ΚΚΕ θα συνεχίσει να επαναλαμβάνει ότι ο λαός πρέπει να ξεσηκωθεί! Κάπα κάπα Ε, ο κώλος σου ΛΑΕ! Πρέπει! Πρέπει! Δεν ξεσηκώνεται όμως!  Γιατί δεν ξεσηκώνεται;  Αυτό δεν ενδιαφέρει ούτε το ΚΚΕ ούτε τους ποικιλώνυμους επαναστάτες. Το βιομηχανικό προλεταριάτο δεν θα απεργήσει, οι κρατικοί υπάλληλοι δεν θα απεργήσουν ή θα απεργήσουν κάποιοι και κάποιες από συνήθεια, αφού όλοι αυτοί ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και προτιμούν τα λιγότερα από το τίποτα. Οι συνταξιούχοι θα κάνουν την συνηθισμένη τους αγωνιστική βόλτα στο Σύνταγμα και οι αγρότες θα επιστρέψουν ηττημένοι στα χωράφια τους, εάν κατέβουν με τα τρακτέρ στους δρόμους.

Continue reading

η επανάσταση των ανδρών και η πολυγονεϊκή οικογένεια του μέλλοντος (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Βγήκα στο μπαλκόνι να πάρω ξύλα, ν΄ανάψω τη σόμπα και τι να δω, ρίχνει ένα χιόνι, ένα χιόνι!

ΘΑ ήθελα, φίλες και φίλοι, να ζω με πέντε γυναίκες και να είμαι ένας από τους πέντε άνδρες με τους οποίους θα ζούσαν οι γυναίκες. Όλες και όλοι θα σκεφτείτε ότι αυτό δεν γίνεται, δεν θα το ζήσω, θα πεθάνω με αυτό το παράπονο –  που δεν είναι και το μόνο: θα πεθάνω πριν ζήσω την κατάργηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την κατεδάφιση, καταστροφή του Ολυμπιακού Σταδίου της Καλογρέζας. Κατανοώ τις ενστάσεις σας –  η σειρά σας όμως να κατανοήσετε και μένα.

Η πρώτη λογικά και χρονικά δυσκολία που αποτρέπει την εγκατάλειψη, την έμπρακτη αποκήρυξη της  πυρηνικής οικογένειας και της μονογαμίας, που αποτρέπει τη συγκρότηση της πολυγονεϊκής οικογένειας και τη βίωση της πολυγαμίας είναι η σύγκριση, η προϋπόθεση του προτύπου.  Κάποτε οι άνθρωποι, φίλες και φίλοι, δεν γνώριζαν τη σύγκριση μεταξύ ανθρωπίνων όντων, ούτε καν τη σύγκριση του ανθρώπου με τη φύση, ούτε τα πρότυπα γνώριζαν. Μας είναι πολύ δύσκολο να το κατανοήσουμε, παρά πολύ, έως αδύνατο. Να ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα –  το μέγεθος του πέους.

ΕΑΝ ένας άνδρας και μια γυναίκα δούνε έναν άνδρα γυμνό το βλέμμα τους θα κατευθυνθεί αμέσως στον πούτσο του. Όχι όμως για τον ίδιο λόγο! Η γυναίκα θα κοιτάξει εκεί γιατί θέλει τον πούτσο –  ο άνδρας για να τον συγκρίνει με τον δικό του πούτσο. Δεν είμαι όμως σαφής:  ο άνδρας του δυτικού πολιτισμού θα κάνει τη σύγκριση –  οι τροφοσυλλέκτες άνδρες του Αμαζονίου δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν αυτή τη σύγκριση.

Continue reading

δε γαμάνε τα ψωλιά, γαμάνε τα ψωμιά

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Θα τρέξω πίσω από την τουρλωμένη χιμπατζίνα γιατί θα είμαι χορτάτος.  Εάν είμαι νηστικός, πρώτα θα φάω και μετά θα γαμήσω: δε γαμάνε τα ψωλιά, γαμάνε τα ψωμιά – χθες το βράδυ μου την είπε τη παροιμία ο φίλος ο Π. και τώρα του χρωστάω χίλια ευρά, τόσα πληρώνω κάτι που με εντυπωσιάζει και με εκστασιάζει και με ενθουσιάζει. Εάν ανοίξω τα τεφτέρια μου, θα δω ότι χρωστάω σε φίλους και φίλες, συγγενείς κι αγνώστους πολλά δισ., όχι τόσα βεβαίως όσα είναι το Κρατικόν Χρέος, το οποίο εύχομαι ολόψυχα να γίνει πολύ μεγαλύτερο, όπως εύχομαι να μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις, κι άλλο οι  μισθοί, να αυξηθεί ο αριθμός των ανέργων, να αυξηθούν τα εισιτήρια, όλα αυτά και πολλά άλλα τα προσδοκώ διακαώς και χαίρομαι όταν περνούν τέτοια μέτρα στη Βουλή διότι όλα αυτά τα θέλει ο λαός κι εγώ τον λαό τον αγαπάω – ό,τι πει ο λαός: καλύτερα λιγότερα, παρά τίποτα, όπου το τίποτα είναι ταυτόσημο με την απειλή της εξόδου από το εβρό. Κι όταν το λιγότερο δεν θα διαφέρει και πολύ από το τίποτα, από το 2020 μέχρι το 2030, τότε θα δούμε τι θα κάνουμε. Μέχρι τότε, τρώμε πίνουμε, γαμάμε! Και βέβαια κάνουμε και κάτι μοναδικό και ανεπανάληπτο!

Εκτρέφουμε, ανατρέφουμε ήθελα να γράψω τη γενιά που θα συγκλονίσει την  ελληνική κοινωνία. Τα παιδιά μας, αυτά που γεννήθηκαν μετά το 2000 μ. Χ., μεγαλώνουν μέσα στη κρίση, μεγαλώνουν σε εποχή αναζήτησης, αναθεώρησης, επανεξέτασης, πύκνωσης των επαφών, μεγαλώνουν γύρω από τραπεζώματα όπου ακούνε ό,τι μπινελίκι και μαλακία και σοφία μπορείτε να φανταστείτε. Αυτά τα παιδιά, θα είναι τριάντα, τριάντα πέντε  χρονών το 2030-5, οπότε, αφού εγώ θα πεθάνω στις 17 Ιουνίου του 2034, θα προλάβω να τη δω, έστω για λίγο. Θα είναι η γενιά που θα προτείνει στην ελληνική κοινωνία να γκρεμίσει το Στάδιο της Καλογρέζας και να κάνει το χώρο έναν ωραίο δενδρόκηπο, λαχανόκηπο. Πόσο θα ήθελα να ήμουν εγώ που θα πατήσω το κουμπί που θα πυροδοτήσει τα εκρηκτικά! Σας παρακαλώ, παιδιά, κάντε μου αυτή τη χάρη, κι ας πεθάνω μετά.

Με το χτεσινό σημείωμα στενοχώρησα κάποιους φίλους και φίλες και σήμερα θέλω πολύ να τους χαρίσω λίγη χαρά και να τους βεβαιώσω ότι δεν έχω πάει ποτέ μου στη Νέα Υόρκη και ούτε πρόκειται να πάω. Πεντακόσια μέτρα από την Καστανούσσα είναι για μένα ξενιτειά. Δεν είναι μόνο η ξενιτειά είναι και μεγάλα προβλήματα υγείας, φίλες και φίλοι, τα πολύ μεγάλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζω και μ΄ έχουν κάνει  ράκος. Δεν είμαι καλά, φίλες και φίλοι, δεν είμαι καλά, μου μένουν πολύ λίγα χρόνια ζωής. Εκτός από την μακροχρόνια και αθεράπευτη γυμνίτιδα που πάσχω (επί μέρες δεν μπορώ να φορέσω ρούχα, οπότε παραμένω κλινήρης κάνοντας διάφορα πράγματα γυμνός), και διαρκεί συνήθως μια βδομάδα, τώρα τελευταία μου παρουσιάστηκαν και δύο νέες παθήσεις. Η μία αφορά το αναπνευστικό και το άλλο το πεπτικό σύστημα.

Continue reading

ο καπιταλισμός και η κωλοτρυπίδα του ελέφαντα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Βρέθηκα κάποτε στη Νέα Υόρκη και πήγα μια μέρα σε ένα σούπερ μάρκετ να ψωνίσω κάτι να φάω. Ξέρετε, στη Νέα Υόρκη, στο Αμέρικα, είναι όλα μεγάλα, πολύ μεγάλα, παθαίνεις ψυχικό πέρα δώθε. Πάω λοιπόν και βρίσκω στο ράφι κρέας ελέφαντα. Αγοράζω τι είναι να αγοράσω, αγοράζω και μια κονσέρβα με κρέας ελέφαντα.

Πάω εκεί που κοιμόμουνα, την ανοίγω και δεν βλέπω τίποτα απολύτως μέσα! Τίποτα, μάγκες μου, τίποτα. Παίρνω τη κονσέρβα και πάω να διαμαρτυρηθώ εντόνως. Πολύ εντόνως. Και πάω και αντιλαμβάνομαι για πρώτη φορά στη ζωή μου τι είναι η διαμαρτυρία και κατανοώ γιατί δεν πρέπει διαμαρτύρομαι. Εγώ, όχι εσείς. Εσείς να διαμαρτύρεστε, εγώ δεν πρόκειται να διαμαρτυρηθώ για τίποτα. Για τίποτα. Θυμήθηκα και τη μάνα μου και τον παππού μου που μου έλεγαν ,  Νιάσιου (Θανάση), να μη ζητάς ποτέ!

{Κάποτε έτρωγα μόνο ληγμένα γιαουρτάκια και όταν έπιασα κάποιες δραχμές στα χέρια μου, αγόρασα να φάω ένα κανονικό γιαουρτάκι κι έπαθα δηλητηρίαση, μα το τσουτσούνι του Χριστούλη μας!  }

Continue reading

είμαι πολύ μεγάλος σκηνοθέτης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ ήθελα σήμερα να σας αποκαλύψω μια πτυχή της προσωπικότητας μου που μόνο μερικοί φίλοι τη γνωρίζουν. Δεν είμαι ζωγράφος, δεν είμαι ποιητής, δεν είμαι μουσικός, δεν είμαι ηθοποιός, αρχιτέκτων θα μπορούσα να ήμουνα αλλά προτίμησα το καλουπατζής, την ξυλοτυπία. Είμαι όμως σκηνοθέτης, πολύ μεγάλος αλλά άγνωστος κι άσημος. Τώρα, έχω βάλει στα σκαριά δύο ταινίες για τις οποίες θέλω να σας μιλήσω.

Continue reading

2016 – 2030: στάση πληρωμών, αποτροπή πλειστηριασμών, επανασύνδεση νερού/ηλεκτρικού ρεύματος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΩΡΑ πια, μετά την απόσυρση του παράλληλου προγράμματος των μικροαστών απατεώνων και ρουφιάνων ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, συνεργατών και δεξιών χεριών του καπιταλιστή Κυρίου, δεν υπάρχει καμιά μα καμιά απολύτως αμφιβολία ότι τον συντονισμό της διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου κατά των Υποτελών εργαζομένων, ενεργών και μη, έχει αναλάβει  η αριστεροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι δεν τον ανέλαβε επειδή εκβιάστηκε, αναγκάστηκε να υποχωρήσει, επειδή ηττήθηκε, αλλά ότι εκτελεί συμβόλαιο το οποίο είχε υπογραφεί πολύ πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Όσοι και όσες είχαν αυταπάτες ότι θα αναδιανείμει, ως Αριστερά, τον κοινωνικό πλούτο, ή ότι θα αναζωπυρωθούν τα κοινωνικά κινήματα και το επαναστατικό πρόταγμα και ότι θα δούμε ένδοξες επαναστατικές μέρες, τις έχουν πετάξει στα σκουπίδια και πολύ καλά έκαναν.

Η επίθεση των τελευταίων ημερών (προαπαιτούμενα) θα συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, τους πρώτους του 2016, μέχρι το Πάσχα. Θα μειωθούν συντάξεις και μισθοί και επιδόματα, θα αυξηθούν φόροι. Η επίθεση πραγματοποιείται και γίνεται περίπατος διότι δεν υπάρχει αντίπαλος. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή· αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει. Ποιος θα είναι όμως, πώς θα πολεμήσει; Θα απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα αφού διευκρινίσω δυο σημεία.

Continue reading

Αρχαία Αθήνα, ένα βρομερό μεγάλο χωριό

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΑΝ μπορούσαμε να κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο, προς τα τέλη του 5ου π. Χ. αιώνα, στα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, στα χρόνια του Αριστοφάνους (430-400 π. Χ.), και να περπατήσουμε μέσα στους δρόμους της Αρχαίας Αθήνας, ακόμα θα τρέχαμε για να φύγουμε όσο γίνεται πιο μακριά: η Αρχαία Αθήνα ήταν ένα από τα βρομερότερα ενδιαιτήματα ανθρώπων, ένας από τους πιο ρυπαρούς, πιο ακάθαρτους δομημένους χώρους  της παγκόσμιας Ιστορίας. Δε θα μπορούσαμε να αντέξουμε τη μπόχα της σκατίλας και της κατουρλίλας· κι αν τολμούσαμε, καλοκαίρι καιρό, να μείνουμε μερικές μέρες και να κοιμηθούμε σε κάποιο σπίτι, φτωχού ή πλούσιου, θα μας εντυπωσίαζε ο αριθμός των ποντικιών, των μυγών, των κουνουπιών και των ψύλλων –  πολλοί ψύλλοι, θα μας έτρωγαν ζωντανούς!

ΑΣ υποθέσουμε, φίλες και φίλοι, ότι το τολμούσατε· ξυπνάτε το βράδυ και θέλετε να κατουρήσετε. Τι θα κάνετε;  Μα θα βγείτε έξω στο δρόμο!  Κι αν θέλετε να χέσετε;  Θα είχατε δύο επιλογές· εάν δίπλα στο σπίτι υπήρχε κάποιο χωράφι, εάν το σπίτι βρισκόταν στην άκρη της Αθήνας, εάν δεν έκανε ψόφο και δεν έβρεχε, τότε θα πηγαίνατε εκεί να χέσετε, όπως θα έκαναν και οι άλλοι γείτονες. Εάν όμως σας φιλοξενούσαν μέσα στην Αθήνα, μέσα σε κάποια πυκνοκατοικημένη γειτονιά, τότε θα χρησιμοποιούσατε το καθίκι, το οποίο λεγόταν αμίς (της αμίδος). Εκεί μέσα επίσης θα κατουρούσατε, εάν έκανε κρύο ή έβρεχε. Η αμίς ήταν μια πήλινη ή μεταλλική λεκάνη μέσα στην οποία θα χέζατε. Και τι θα τα κάνατε τα σκατά; Τι θα γινόταν, εάν μετά από σας, κάποιος άλλος ήθελε κι αυτός να χέσει;  

Continue reading

ολίγη αγάπη (Φρειδερίκε!)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ έγραφα σήμερα για την εγκυμοσύνη του ανθρώπινου θηλυκού  και πώς συνέβαλε στην ενίσχυση του ζωντανού κομμουνισμού αλλά αντ΄ αυτού θα κάνω μια σύντομη παράκαμψη, πριν επανέλθω, και θα εξετάσω από ετυμολογικής έποψης τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ολίγος και αγάπη για να εντοπίσουμε τις αρχικές τους σημασίες. Αφορμή για αυτή την παράκαμψη είναι η άποψη ενός  φιλοσόφου, του Νίτσε,  ότι η εγκυμοσύνη είναι αρρώστια. Θα παραθέσω το σχετικό εδάφιο μόνο και μόνο για να μην παρεξηγηθώ, ότι δηλαδή αποσπώ μια πρόταση και την μεταχειρίζομαι κατά βούληση:  μόνον η άσχημη συνείδηση, μόνο η θέληση για κακομεταχείριση του εαυτού παρέχει την προϋπόθεση για την αξία του μη εγωισμού.  Η  άσχημη συνείδηση είναι αρρώστια, δεν χωράει αμφιβολία γι΄ αυτό, αλλά μια αρρώστια σαν την εγκυμοσύνη. (Γενεαλογία της ηθικής, σελ. 127,  εκδ. Πανοπτικόν, μετ. Ζήσης Σαρίκας).

ΥΠΟΝΟΕΙΤΑΙ ότι η αρρώστια είναι αδυναμία, αρρώστια και αδυναμία είναι ελαττώματα. Η ίδια η λέξη ελάττωμα σημαίνει αδυναμία. Η λέξη ελάττωμα εμφανίστηκε κατά τον τέταρτο π. Χ. αιώνα, η αρχαιότερη μαρτυρία εντοπίζεται στον Δημοσθένη, και δηλώνει μια κατάσταση κατά την οποία κάποιος χάνει δύναμη ή ισχύ σε σχέση με κάποιον άλλον, καταγράφει μείωση ισχύος· άλλως, η μειονεκτική θέση, το μειονέκτημα (: να έχεις λιγότερα). Η προέλευσή της είναι σαφής: από το επίθετο συγκριτικού βαθμού ελλάττων (ελλάσσων), παραθετικό του επιθέτου ελαχύς, το οποίο όμως εξέπνευσε πριν τον 7ο π. Χ. αιώνα. Εκλαμβάνεται ως παραθετικό του επιθέτου ολίγος, οπότε η συσχέτισή του με τη λέξη ελάττωμα είναι ευνόητη.

ΤΟ επίθετο ολίγος είναι μια αρχαιότατη λέξη, η σημασία της οποίας όμως δεν άλλαξε μέχρι τις μέρες μας (λίγος και ολίγος). Τί γίνεται όταν σε μια κοινωνία επικρατεί το λίγο κι αυτό το λίγο δεν μπορεί παρά να είναι η τροφή;  Μου διέφυγε: παρέβλεψα τον χαρακτηρισμό ποιμενική (κοινωνία). Διότι, όπως γνωρίζουμε, φίλες και φίλοι, οι ποιμενικές κοινωνίες ζούσαν μέσα στην ένδεια και τη σπάνη, όταν δεν υπήρχαν πια διαθέσιμα βοσκοτόπια, λειμώνες, λιβάδια για να φάνε τα ζώα χόρτα, για να φάνε οι άνθρωποι κρέας. Η έλλειψη αυτή, και του χώρου (στενός/στόνος! στενοχωρία > στενοχώρια!) και της τροφής, έχει καταγραφεί στη γλώσσα με τρόπο πολύ σαφή, όπως θα δούμε παρακάτω.

Continue reading