ΠΕΜΠΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΙΝΑΣ
Νέος Κόσμος, 1996, είμαι τριάντα εφτά
αποτελέσματα εκλογών 13ης Σεπτεμβρίου 2015
ας (προ)ετοιμαστούμε για την πενταετία 2020 – 2025
φίλες και φίλοι, καλημέρες
ΚΑΠΟΙΕΣ βεβαιότητες που διαθέτουμε και κάποιες τάσεις που εντοπίζουμε και παρατηρούμε σε πολλά κοινωνικά πεδία, διαδικασίες και σχέσεις μας επιτρέπουν να διατυπώσουμε ένα αδρομερές σκιαγράφημα της πενταετίας 2020 – 2025. Αν και αδρομερές, δεν παύει να είναι αρκούντως ευκρινές, όπως θα διαπιστώσετε, τόσο ώστε η εν λόγω πενταετία να μας βρει χωρίς αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, να μας βρει δηλαδή προετοιμασμένους να υποδεχθούμε και να χειριστούμε την όποια έκπληξη εκδηλωθεί· έκπληξη που θα είναι η ορατή, η αισθητή έκφραση του παγκόσμιου κοινωνικού πολέμου όπως αυτός συγκεκριμενοποιείται και διεξάγεται σε κάθε κοινωνικό σχηματισμό.
Η πενταετία 2020 – 2025 θα είναι μια κομβική πενταετία για τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό. Ο κομβικός κοινωνικός χρόνος είναι ένας χρόνος στον οποίο συγκλίνουν τάσεις, εκτυλίσσονται (και όχι αυτό το φρικτό λαμβάνουν χώρα) γεγονότα και αποκλίνουν επίσης τάσεις. Γνωρίζουμε έναν κομβικό χρόνο – την επανάσταση. Ένας άλλος είναι πολύ λιγότερο γνωστός: είναι ο χρόνος κατά τον οποίο εκβάλλουν και εδραιώνονται αλλαγές της κοινωνικής δομής μιας κοινωνίας – ιδίως εάν αυτές είναι ταχείες και δραστικές. Εάν συγκρίνουμε την ελληνική κοινωνία της εικοσαετίας 1980 – 2000 με την πενταετία 2020 – 2025 θα διαπιστώσουμε ότι οι διαφορές είναι σαφείς και έντονες και δεν χρειάζεται να είναι κανείς κοινωνιολόγος για να τις παρατηρήσει γιατί απλούστατα θα τις βιώσει, εάν βέβαια το 1980 είχε ήδη βγάλει τρίχες στ΄ αρχίδια και στο μουνί.
η ΕΛΠΙΔΑ πέθανε, ζήτω η ελπίδα!
του λαμπε ρατ
«Η σκέψη δεν είναι η νοητική αναπαραγωγή αυτού που ούτως ή άλλως υπάρχει. Στο βαθμό που δεν διακόπτεται, η σκέψη συντηρεί τη δυνατότητα. Η ακόρεστη πλευρά της, η αποστροφή της απέναντι στη βιαστική ικανοποίηση, αρνείται την ανόητη σοφία της παραίτησης. Η ουτοπική στιγμή στη σκέψη είναι τόσο ισχυρότερη όσο λιγότερο αυτή –επίσης μια μορφή υποτροπής– εξαντικειμενικεύεται σε ουτοπία, υπονομεύοντας συνακόλουθα την πραγμάτωσή της. Η ανοικτή σκέψη παραπέμπει πέρα από τον εαυτό της. Από την πλευρά της, αποτελεί μια συμπεριφορά, μια μορφή πράξης, που συγγενεύει περισσότερο με τη μετασχηματιστική πράξη παρά με μια συμπεριφορά που είναι συγκαταβατική για χάρη της πράξης».
Τέοντορ Αντόρνο
«Η ελπίδα είναι το αντίθετο της ασφάλειας, της αφελούς αισιοδοξίας. Η κατηγορία του κινδύνου ενυπάρχει πάντα μέσα της. Η ελπίδα δένει μια σημαία στο κατάρτι, ακόμη και μέσα στην παρακμή, με την έννοια ότι δεν δέχεται την παρακμή, ακόμη και όταν αυτή η παρακμή είναι ισχυρή».
Έρνστ Μπλοχ
Η Αριστερά ως ιδέα, σκέψη, ήθος και πρακτική πέθανε και επισήμως χθες το βράδυ στο Σύνταγμα (εντός και εκτός κοινοβουλίου). Εντός υπουργοί και βολευτές που διαφωνούν κάθετα με τα μέτρα -και αρκετοί/ές τα καταψηφίζουν χωρίς να παραιτούνται- αλλά στηρίζουν την πρώτη φορά κυβερνώσα Αριστερά, και εκτός ελάχιστοι διαδηλωτές και ακτιβιστές που αντιπολιτεύονται αμήχανα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με ντουντούκες και τραγούδια ή με μολότωφ. (Δεν αναφέρουμε καν το στρατό του ΚΚΕ που παρέλασε. Αυτοί δεν πρόκειται να πεθάνουν ποτέ. Θα παραμείνουν ανάμεσά μας νεκροζώντανοι για πάντα. Σαν το Μίκη Θεοδωράκη ένα πράγμα.)
ενοικιάζεται μονοκατοικία με τζάκι, 100 εβρά
ενοικιάζεται νεόκτιστη μονοκατοικία με τζάκι, έξω από το χωριό, με μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους (για τα ξύλα του χειμώνα, εργαλεία, κλπ), κήπο, κοτέτσι – 100 ευρά
για την πενταετία 2020 – 2025
τα δύο προβλήματα και ο πανικός του γερμανικού Κράτους και του γερμανού Κυρίου καπιταλιστή
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΚΑΤΑ τη διάρκεια της ονομαζόμενης διαπραγμάτευσης που κατέληξε στο σύμφωνο της 20ής Φεβρουαρίου (2015) μεταξύ Λαγκάρντ, Ντράγκι, Ντάισελμπλουμ και Βαρουφάκη συνέβαινε το εξής: δίπλα στο γραφείο όπου συνομιλούσαν αυτοί οι τέσσερις βρίσκονταν ο Σόιμπλε και κάθε τόσο μία ο ένας, μία η άλλη πήγαιναν για να συνομιλήσουν μαζί του, να τον συμβουλευθούν, να ακούσουν τις υποδείξεις του. Δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα απολύτως.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ, φίλες και φίλοι, να μπούμε στο μυαλό και στην ψυχή του Κυρίου, εάν με το μυαλό εννοούμε τη σκέψη και με τη ψυχή το συναίσθημα, είναι απαραίτητο; Ναι, μπορούμε και είναι άκρως απαραίτητο. Είναι απαραίτητο γιατί είναι ένας ακόμα τρόπος να γνωρίζεις τον αντίπαλο κι αν δεν γνωρίζεις τον αντίπαλο η άγνοια αυτή θα ανταμειφθεί με ήττα και με απογοήτευση · και μπορούμε γιατί ο Κύριος εκφράζει συναισθήματα, μιλάει και πράττει και όλα αυτά είναι μονοπάτια που οδηγούν μέσα στο μυαλό και τη ψυχή του, είναι κλειδιά που ανοίγουν το μυαλό και τη ψυχή του.
Η ψυχοπαθολογία της δυτικής Κυριαρχίας μας είναι γνωστή: ο Κύριος χαίρεται όταν υποφέρουμε και υποφέρει όταν χαιρόμαστε. Η διαπίστωση αυτή ανάγεται στο επίπεδο της ακλόνητης βεβαιότητας: με βεβαιότητες μπαίνουμε στο μυαλό και τη ψυχή του Κυρίου καπιταλιστή. Να άλλη μία βεβαιότητα, ως προς τη σκέψη Του, δηλαδή τις επιδιώξεις Του: όταν δεν μας χρειάζεται μας εξοντώνει, όταν μας χρειάζεται μας αναπηρώνει (< ανάπηρος), μας καταστρέφει λειτουργικά, δηλαδή μας καταστρέφει με τέτοιο τρόπο ώστε αφενός να είμαστε χρήσιμοι και υπάκουοι και αφετέρου να μην μπορούμε να καταλύσουμε την Κυριαρχία, να μην μπορούμε δηλαδή να διευρύνουμε τον κομμουνισμό του παρόντος, να μην μπορούμε να δούμε κάτι πέραν του υπάρχοντος.
με το ΟΧΙ άρχισε η διαμόρφωση της νέας Αριστεράς
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΟΜΟΛΟΓΩ ότι μεταχειρίζομαι τον όρο Αριστερά με μισή καρδιά αλλά δεν μπορώ να επινοήσω κάποιον άλλον που θα τον αντικαθιστούσε. Με μισή καρδιά τον δέχομαι, με μισή καρδιά τον απορρίπτω. Τον δέχομαι γιατί δεν είμαι αχάριστος και αγνώμων, γιατί δεν ξεχνώ την Ιστορία, δεν ξεχνώ ότι, εάν στο παρελθόν ο κομμουνισμός του παρόντος διευρύνθηκε, εάν το δεκατετράωρο έγινε οχτάωρο, εάν μερικές φορές νικήσαμε, ήταν η Αριστερά αυτή που συντόνισε τον κοινωνικό πόλεμο και άλλαξε τον συσχετισμό ισχύος υπέρ των Υποτελών και σε βάρος του Κυρίου καπιταλιστή. Τον απορρίπτω γιατί ανήκει στο παρελθόν, γιατί δεν μπορούμε πια να πολεμήσουμε όπως πολεμούσαμε, γιατί είναι συνώνυμη με απάτες, αυταρχικότητα, στενομυαλιά, βλακεία, προδοσία, δειλία και άλλα πολλά και σε τέτοιο βαθμό που ο όρος έχει αποκτήσει μια πολύ αρνητική σημασιολογικά χροιά, όπως άλλωστε και άλλοι πολλοί.
ΚΑΠΟΙΟΙ και κάποιες θεωρούν την Αριστερά μια ακόμα έκφανση του φιλελευθερισμού, της ιδεολογίας της προόδου, του κρατισμού. Βεβαίως και θα συμφωνήσω, θεωρώ όμως ότι η διαπίστωση αυτή δεν αφορά όλη την Αριστερά, μιας και δεν υπήρξε μία Αριστερά αλλά πολλές, πάρα πολλές. Οι περισσότερες από αυτές τις Αριστερές έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από το κοινωνικό, πνευματικό και πολιτικό προσκήνιο. Υπάρχουν όμως και Αριστερές που όχι μόνο δεν αποχωρούν αλλά, αν και καταχωνιασμένες δεκαετίες και αιώνες, τώρα θα αναζωογονηθούν και θ΄ ανθίσουν και θα καρποφορήσουν καρπούς γλυκούς.
τετράωρο και ελάχιστο εισόδημα για όλους και όλες
γιαούρτι με σκατά
Ήρθε η στιγμή που περίμενα πολλά, πολλά χρόνια: να επιβεβαιωθεί στην πράξη με την πιο μεγάλη σαφήνεια ότι τουλάχιστον τα ηγετικά στελέχη και οι βουλευτές (θα δούμε εάν θα είναι όλοι και όλες) του ΣΥΡΙΖΑ, και όλης της υπόλοιπης νεκροζώντανης Αριστεράς, είναι ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, ΒΛΑΚΕΣ, ΔΕΙΛΟΙ, πληρωμένοι ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΧΑΖΟΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΓΊΝΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΙ. .
Όλοι αυτοί, όλα αυτά τα χρόνια, πολύ θα ήθελαν να με δουν κρεμασμένο στη πλατεία Συντάγματος. Επειδή δεν μπορούσαν περιορίζονταν σε χαρακτηρισμούς ΤΡΕΛΟΣ, ΜΑΛΑΚΑΣ, ΚΩΛΟΠΑΙΔΟ και άλλα πολλά.
Ψήφισα, ψηφίσαμε, δεν είμαι μόνος, ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και ΟΧΙ στο δημοψήφισμα μόνο και μόνο για να έρθει αυτή η στιγμή.
Όποιος και όποια ψηφίσει τα μέτρα να έχει υπόψη του ότι τους απατεώνες και τους ρουφιάνους δεν τους αφήνουμε ατιμώρητους: όπου κι αν σας δούμε, φτύσιμο, χαστούκια, κλοτσιές, αυγά, ντομάτες, γιαούρτι με σκατά.