ανάγκη ή βούληση; ανάγκη και βούληση!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ στις πρώτες προτάσεις της Γένεσης της εβραϊκής, ποιμενικής και πολεμικής, Παλαιάς Διαθήκης (του Παλαιού Συμβολαίου) ότι ο Θεός έκανε το φως την πρώτη μέρα και τον ήλιο την τέταρτη. Θα εικάζαμε ότι πρόκειται περί αβλεψίας, τερατώδους ασφαλώς, του συντάκτη, ποιμένα και πολεμιστή, αυτών των προτάσεων αλλά η εικασία μας θα ήταν άστοχη. Οι λαοί της περιοχής της δυτικής Ασίας λάτρευαν τον Ήλιο ως τον ανώτερο και ισχυρότερο θεό, και άλλους θεούς, για τους Εβραίους ποιμένες πολεμιστές ο θεός ήταν ένας (ο Θεός) και αυτός ήταν ο Γιαχβέ, ο δημιουργός του κόσμου. Ο υποβιβασμός του ήλιου, άρα και του θεού ‘Ηλιου είναι σαφής –  ο συντάκτης δεν ενοχλείται από τη χρονική ανακολουθία, πάνω από όλα η ιδεολογία και η κοσμοαντίληψη. Δεν είναι η μόνη, υπάρχουν δεκάδες, σε κάθε σελίδα της Γένεσης. Η οποία μας λέει ότι ο Γιαχβέ θέλησε να δημιουργήσει τον κόσμο, δεν αναγκάστηκε!  Διότι, εάν αναγκαζόταν, θα υπήρχε μια οντότητα ισχυρότερη από αυτόν, όπερ άτοπον! Η δημιουργία του κόσμου ήταν μια πράξη ελεύθερης βούλησης του Θεού –  ελεύθερη βούληση σημαίνει ότι κάνει ό,τι θέλει. Αθανάσιε, τι είναι αυτά που λες, θα μας κάψει ο Θεός! Θα μας κάψει διότι θα θελήσει να μας κάψει και διότι μπορεί να μας κάψει. Ο Θεός είναι αιώνιος, αθάνατος, οπότε κάποια στιγμή θέλησε ελεύθερα να δημιουργήσει τον κόσμο. Γιατί τότε και όχι πιο πριν; Τι συνέβη και θέλησε; Ο Θεός είναι η απόλυτη ισχύς, είναι τέλειος δηλαδή, άρα και αυτάρκης, δεν του λείπει κάτι –  αυτή είναι η απόλυτη ισχύς. Εάν του έλειπε κάτι, πρώτον, δεν θα ήταν απολύτως ισχυρός και, δεύτερον, θα αναγκαζόταν να θεραπεύσει αυτή την αδυναμία, να καλύψει αυτή την έλλειψη, εάν ήθελε να είναι απολύτως ισχυρός –  ήθελε, βέβαια.  Δεν του έλειπε τίποτα. Η δημιουργία έγινε εκ του μηδενός, δεν προϋπήρχε κάτι που θα τον εξανάγκαζε. Εάν δεν έλειπε τίποτα, γιατί λοιπόν να δημιουργήσει τον κόσμο; 

Continue reading →