ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το καλοκαίρι του 2301, χρονολογία Γης, το Γαλαξιακό Επαναστατικό Συμβούλιο Ενίσχυσης της Ζωής που εδρεύει στον πλανήτη Σπείρα του ηλιακού συστήματος Πολύχρωμη Πεταλούδα (γνωστό στους αστρονόμους με τον κωδικό ΧTFMEU – 438 ) με όρισε συντονιστή της εκπόνησης μιας συνοπτικής εξιστόρησης των τελευταίων δύο αιώνων του ανθρώπου του σοφού, που εξαφανίστηκε το 2299 – ο τελευταίος άνθρωπος σοφός αυτοκτόνησε στις 21 Μαΐου του 2299 αφού έφαγε τον προτελευταίο. Το υλικό που είχαμε στη διάθεσή μας, ηχητικά ντοκουμέντα και βίντεο, ήταν αχανές. Πρότεινα στο Γαλαξιακό Επαναστατικό Συμβούλιο Ενίσχυσης της Ζωής να συγκροτήσω μια ομάδα που θα επιλέξει τις κομβικές στιγμές της διαδικασίας εξαφάνισης του ανθρώπου του σοφού, πρόταση που έγινε δεκτή. Η δωδεκαμελής Ομάδα Μελέτης της Εξαφάνισης

Continue reading →

το 1945 άρχισε η τρίτη εποχή του δυτικού πολιτισμού: η εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ 1300 μ. Χ. και το 1945 τέμνουν τον ιστορικό χρόνο του δυτικού πολιτισμού και τον διακρίνουν σε τρεις εποχές. Εμείς ζούμε την τρίτη εποχή,την εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Ποια είναι αυτά τα αδιέξοδα και τα διλήμματα; Θα τα δούμε, παρακάτω. Με ποιο κριτήριο όμως επιλέγουμε αυτές τις δύο χρονολογίες; Θα το επισημάνουμε, εαν απαντήσουμε στο κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: Τι το ξεχωριστό, τι το ιδιαίτερο έγινε το 1300 και το 1945;

Η πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού άρχισε με τη γένεσή του, κατά την αρχαϊκή εποχή της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας (750-500 π. Χ.), κατά συνέπεια, η κοινωνία αυτή ήταν η πρώτη δυτική κοινωνία, και έληξε το 1300 μ. Χ., πάνω κάτω – η χρονολογία αυτή είναι συμβατική. Διήρκεσε 2.000 χρόνια. Εκείνα τα χρόνια, εμφανίστηκαν στη δυτική Ευρώπη τα πρώτα πυροβόλα όπλα και τα πρώτα μηχανικά ρολόγια, εμφανίστηκαν δηλαδή οι πρώτες μηχανές, οι πρώτοι κινητήρες, που λειτουργούσαν χωρίς ανθρώπινη ή ζωική ενέργεια. Οι επινοήσεις αυτές ήταν εκπλήρωση επιθυμιών που είχαν διατυπωθεί κατά την πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού, την εποχή της διατύπωσης της επιθυμιών αύξησης της ισχύος έναντι της φύσης και των αντιπάλων – εξωτερικών και εσωτερικών. Από το 1300 μ. Χ. και μέχρι το 1945 εκπληρωθηκαν όλες οι επιθυμίες, που είχαν διατυπωθεί κυρίως στην Ιλιάδα, αλλά και μετά το 1300 μ. Χ. – εκτός από μία. Φωτογραφία, τηλέγραφος, αυτοκίνητο, αεροπλάνο, υποβρύχιο, τηλέφωνο, τηλεόραση και άλλα πολλά. Η εποχή αυτή είναι η εποχή της γένεσης του θεού, όχι του Θεού – προς Θεού! Διήρκεσε 650 χρόνια. Η εκπλήρωση των επιθυμιών συνεχίστηκε και μετά το 1945 και θα συνεχιστεί, η χρονολογία όμως αυτή σηματοδοτεί την έναρξη μιας ιδιαίτερης εποχής – της εποχής των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Τι έγινε το 1945 – στις 6 και 9 Αυγούστου;

Continue reading →

η διαδικασία συγκρότησης των δύο παγκόσμιων αντίπαλων στρατοπέδων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΩΤΗ φορά στην ιστορία του ανθρώπου του σοφού ο παγκόσμιος πληθυσμός ανήκει σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, σε δύο αντίπαλες στρατιωτικές συμμαχίες κρατών: της Δύσης (ΗΠΑ. ΕΕ. Καναδάς, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Ισραήλ) και του υπόλοιπου κόσμου, με πυρήνα την Κίνα και τη Ρωσία (BRICS). Η διαδικασία της διαμόρφωσης των αντίπαλων στρατοπέδων δεν έχει ολοκληρωθεί, κατά συνέπεια, διανύουμε μια περίοδο μετάβασης: το στρατόπεδο της Δύσης είναι μεν αρραγές, έχει όμως εσωτερικά προβλήματα τα οποία θα ξεπεραστούν ενώ πολλά κράτη εκτός Δύσης δεν έχουν αποφασίσει σε ποιο στρατόπεδο θα ενταχθούν. Δεν θ΄αργήσουν όμως να αποφασίσουν. Θα δούμε γιατί. Η καινοφανής αυτή συγκυρία εγείρει πολλά και κρίσιμα ερωτήματα.

ΠΡΙΝ τα διατυπώσουμε και τα εξετάσουμε, πρέπει να σημειώσουμε τρεις πτυχές της συγκυρίας. Πρώτον, η παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και του δυτικού πολιτισμού έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή αλληλεξάρτηση μεταξύ των οικονομιών και των κοινωνιών όλου του πλανήτη. Ο καταμερισμός της εργασίας, άρα της συνύπαρξης και της συνεργασίας, είναι διεθνής και κανένα κράτος και καμιά κοινωνία δεν μπορεί να αναπαραχθεί χωρίς να συνεργαστεί με τα άλλα – όχι με όλα αλλά με πολλά, άλλο με περισσότερα κι άλλο με λιγότερα. Είναι τόσο υψηλός ο βαθμός της αλληλοσύνδεσης ώστε εάν σπάσει ένας κρίκος των αμοιβαίων δεσμών κάπου, διαταράσσεται όλο το πλέγμα της οικονομίας, των κοινωνιών και των κρατών.

Continue reading →

3. η δεύτερη εποχή της παγκόσμιας ιστορίας: ζούμε την ολοκλήρωση της μειονικής σπείρας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η παγκόσμια ιστορία του ανθρώπου του σοφού αρχίζει με την έναρξη της ανθρωπογένεσης, πριν 5-6 εκ. χρόνια, με τη συγκρότηση της πρωτοκοινωνίας, και διακρίνεται σε δύο εποχές: την εποχή της πλεονικής σπείρας, που καλύπτει την ανθρωπογένεση και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ανθρώπου του σοφού και την εποχή της μειονικής σπείρας που άρχισε πριν 6-7 χιλιάδες χρόνια. Ζούμε στα τέλη αυτής της εποχής, στη φάση της ολοκλήρωση της μειονικής σπείρας, κατά την οποία κλιμακώνεται η συσσώρευση πολλών και οξέων παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων, η διεξαγωγή πολέμων, η προϊούσα αποδιοργάνωση των κοινωνιών, η καταστροφή της φύσης. Με μια μόνο λέξη: ο θάνατος. Η κατάληξη της μειονικής σπείρας θα είναι η εξαφάνιση του ανθρώπου του σοφού. Η διάρκεια της φάσης της ολοκλήρωσης της μειονικής σπείρας θα είναι μεγάλη και θα καλύψει τον 21ο και τον 22ο αιώνα. Η διαπίστωση αυτή είναι μια νότα αισιοδοξίας. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει η πιθανότητα της αντίδρασης του ανθρώπου του σοφού και της αποτροπής της εξαφάνισης, με την υπερίσχυση της υπάλληλης πλεονικής σπείρας και την μετά-νοια, δηλαδή, την αλλαγή του τρόπου σκέψης και του τρόπου ζωής. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν αυτή η μετά-νοια εκτυλιχθεί πριν ή μετά την Αποκάλυψη και την επί Γης Κόλαση. Εάν γίνει μετά, “δεν θα ήθελα να είμαι ένας από τους επιζήσαντες’ (Πολ Βιριλιό).

Continue reading →

πόλεμος και θυσία και οι δύο εποχές του πολέμου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΚΑΠΟΙΕΣ ενδείξεις που έχουν εντοπίσει οι αρχαιολόγοι και οι παλαιοανθρωπολόγοι μας παρωθούν να εικάσουμε ότι ο πόλεμος ως κοινωνικό φαινόμενο υπήρχε πριν την εμφάνιση του ανθρώπου του σοφού. Πότε άρχισε, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, ο άνθρωπος ο σοφός διεξήγαγε πολέμους καθ΄ όλη τη διάρκεια της τροφοσυλλεκτικής-κυνηγητικής περιόδου – από το 300.000 π. Χ. μέχρι την επινόηση της παραγωγής της φυτικής και ζωικής τροφής (γεωργία και κτηνοτροφία), πριν 12 – 10.000 χρόνια. Θα τα δεχτούμε όλα αυτά, υπάρχει όμως ένα πρόβλημα που εγείρει η έννοια του κοινωνικού πλούτου.

Ο κοινωνικός πλούτος είναι η προϋπόθεση της αναπαραγωγής μιας κοινωνίας και διακρίνεται σε υλικό και άυλο. Ο υλικός πλούτος είναι το σύνολο των παραγόμενων αντικειμένων με τα οποία εξασφαλίζεται η ζωή των μελών μιας κοινωνίας: τροφή, ένδυση, υπόδηση, κατοικία, εργαλεία, όπλα, μέσα συγκοινωνίας και επικοινωνίας. Ο άυλος πλούτος είναι το σύνολο των σχέσεων του ανθρώπου με τη φύση και μεταξύ των ανθρώπων, είναι οι γνώσεις που παράγονται από αυτές τις σχέσεις, είναι η γλώσσα, οι τελετουργίες, οι μύθοι,οι θεσμοί, ο χορός, η μουσική. Οι σημερινές (καπιαλιστικές) κοινωνίες είναι κοινωνίες τεράστιου υλικού και άυλου κοινωνικού πλούτου, την προτεραιότητα όμως την έχει ο υλικός, μιας και είναι εμφανής η τάσης της συρρίκνωσης των σχέσεων με τη φύση και μεταξύ των ανθρώπων. Οι προανθρώπινες κοινωνίες και οι τροφοσυλλεκτικές-κυνηγητικές κοινωνίες του ανθρώπου του σοφού δεν ήταν κοινωνίες του υλικού κοινωνικού πλούτου αλλά του άυλου. Υπήρχε ασφαλώς κοινωνικός πλούτος αλλά ήταν ελάχιστος – δεν υπήρχε αποθηκευμένη τροφή, λίγα εργαλεία, λίγα όπλα, υποτυπώδης ένδυση – αυτά τίποτα άλλο. Ο πλούτος αυτών των κοινωνιών, με τον οποίο εξασφαλιζόταν η αναπαραγωγή της κοινωνίας, ήταν οι σχέσεις, οι γνώσεις, η γλώσσα, οι θεσμοί και όλα τα άλλα που προανέφερα. Ήταν κοινωνίες γνώσεων και σχέσεων.

Continue reading →

η “επική οργή” (“epic fury”) της Δύσης και η Ιλιάδα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

“ΕΠΙΚΗ οργη”, “epic fury”, “επική, θρυλική, τεράστια οργή, φοβερή μανία, τρομερή τσαντίλα, ανεξέλεγκτος, ασυγκράτητος θυμός”, ονομάστηκε η επίθεση ενός μέρους της πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής συμμαχίας της Δύσης (ΗΠΑ και Ισραήλ) εναντίον του Ιράν. Με τη λέξη fury μεταφράζουν στα αγγλικά τη λέξη μήνιν (παράφορη οργή), την πρώτη λέξη της Ιλιάδας, του σημαντικότερου κειμένου της ποιμενικής και, άρα, και της δυτικής γραμματείας, την πρώτη λέξη του δυτικού πολιτισμού. Είναι σαφές ότι η epic fury παραπέμπει στην Ιλιάδα. Θα αναζητήσουμε και θα εξετάσουμε σήμερα την οργή στο έπος της Ιλιάδας και τη σχέση του δυτικού πολιτισμού με την οργή: γιατί ο ήρως (ο Κύριος, ο Θεός) είναι οργίλος, γιατί η δυτική κυριαρχία είναι οργίλη; Γιατί η Ιλιάδα αποκηρύσσει την οργή; Πριν το κάνω αυτό, θα εκθέσω επί τροχάδην τη σπουδαιότητα της Ιλιάδας και θα διευκρινίσω τι εννοώ όταν λέω “δυτικός πολιτισμός”.

Continue reading →

η παγκόσμια κυριαρχία είναι το πεπρωμένο της Δύσης

η ταχύτητα είναι το πεπρωμένο της Δύσης

Πολ Βιριλιό

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η παγκόσμια κυριαρχία είναι το πεπρωμένο της Δύσης: είναι ο προορισμός της, η επιδίωξή της, δεν μπορεί να μην επιχειρεί διαρκώς να την επιβάλει. Είναι η μοίρα της, που την έχει ορίσει ο Παντοκράτωρ Θεός, δηλαδή, η επιθυμία αύξησης της ισχύος ώστε να γίνει απόλυτη, ανυπέρβλητη. Θα το μάθατε: πριν λίγες μέρες ο Τράμπ και κάποιοι πάστορες (ποιμένες, ιερείς λογικών προβάτων – λατινικά: pastor, pastoris, pastores) μαζεύτηκαν στον Λευκό Οίκο και προσευχήθηκαν στον Θεό για να τους βοηθήσει να νικήσουν, δηλαδή, να καταστρέψουν και να εξοντώσουν. Θα εξετάσουμε μια άλλη μέρα τη σχέση του Παντοκράτορος Θεού με την παγκόσμια κυριαρχία, όπως και το πώς περάσαμε από τον Θεό του Μίσους (Παλαιά Διαθήκη) στον Θεό της Αγάπης (Καινή Διαθήκη), πανίσχυρο πάντα. Γιατί όμως η παγκόσμια κυριαρχία είναι ο προορισμός, η κεντρική επιδίωξη της Δύσης, γιατί είναι καταδικασμένη να την επιδιώκει, γιατί δεν μπορεί να την απαρνηθεί, να την αποσείσει; Διαθέτουμε δύο απαντήσεις – μία πολιτισμική και μία οικονομική-πολιτική. Δεν θα ασχοληθούμε σήμερα με την πολιτισμική αλλά για να πάρετε μια ιδέα θα σημειώσω ότι η Δύση είναι δέσμια της πολιτισμικής της παράδοσης, που είναι ποιμενικής και πολεμικής προέλευσης: η λογική απόληξη της λατρείας της ισχύος και της επιθυμίας αύξησης της ισχύος είναι η επιθυμία επίτευξης της απόλυτης ισχύος, προσωποποίηση της οποίας είναι ο Παντοκράτωρ Θεός – ο Γιαχβέ, ο χριστιανικός Θεός, ο Αλλάχ. Για να μην παρεξηγηθώ τονίζω ότι ο Θεός δεν είναι μόνο αυτό.

Continue reading →

η στρατηγική της Δύσης στον 21ο μ. Χ. αιώνα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ χαρακτηρίζατε αφόρητο πλεονασμό το “μ. Χ.” του τίτλου αλλά δεν είναι: το πρόσθεσα για να υπονοήσω ότι η στρατηγική της Δύσης ήταν ίδια και τον 21ο π. Χ. αιώνα και ότι δεν μπορεί να αλλάξει, θα παραμένει ίδια στον αιώνα τον άπαντα. Θα μου αντιτείνετε βέβαια ότι τον 21ο αιώνα δεν υπήρχε Δύση κι εγώ θα υποστηρίξω σήμερα και αύριο, και κάθε φορά που θα γράφω (μόνο Σαββατοκύριακο από δω και πέρα) για αυτό το ζήτημα, θα υποστηρίξω λοιπόν ότι υπήρχε Δύση τον 21ο π. Χ. αιώνα και ότι γαμούσε κι έδερνε. Θα πρέπει λοιπόν να διευκρινίσω τι εννοώ με τον όρο Δύση για να μπορέσουμε να συννενοηθούμε. Να διευκρινίσω ακόμα τι εννοώ με τον όρο στρατηγική κι αν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Εάν τα κάνω όλα αυτά, και θα τα κάνω, το γνωρίζετε, θα κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο Ιράν, που το πάει η Δύση και ποιο είναι το μέλλον της, αν θα γίνει παγκόσμιος πόλεμος με χρήση πυρηνικών, αν το μέλλον μας θα είναι ζοφερό ή ευχάριστο, αν δεν θα έχουμε να φάμε ή αν θα πετάμε σαν τις ξένοιαστες πεταλούδες από λουλούδι σε λουλούδι.

ΟΤΑΝ λέμε Δύση εννοούμε την πολιτική και στρατιωτική συμμαχία μιας ομάδας καπιταλιστικών κρατών και κοινωνιών που έχουν και στενές εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους, κοινά συμφέροντα, παρά τον οποιονδήποτε ανταγωνισμό: ΗΠΑ, ΕΕ (συν Αγγλία, Νορβηγία, Ελβετία, Ισλανδία), Καναδάς, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Ισραήλ. Αυτή είναι η Δύση. Εμείς είμαστε Δύση και ανήκουμε στη Δύση, η Τουρκία και η Ρωσία δεν είναι Δύση. Η πολιτισμική Δύση είναι ευρύτερη επικράτεια: εκτός από την πολιτική και στρατιωτική συμμαχία, στην πολιτισμική Δύση ανήκει κι ένα πολύ μεγάλο μέρος των κοινωνιών του πλανήτη (η Ρωσία, λόγου χάριν), και πολλές άλλες στις οποίες ο δυτικός πολιτισμός είναι ο κυρίαρχος – σε όλη την κεντρική και νότια Αμερική. και αλλού. Από τη στιγμή όμως που δεν υπάρχει κοινωνία που να μην είναι σήμερα καπιταλιστική, που να μην έχει επικρατήσει ολικά ή μερικά ο δυτικός τρόπος ζωής (αυτοκίνητο, κινητό, τουρισμός, βιομηχανία της ψυχαγωγίας, κοινωνικά μέσα δικτύωσης, η τροφή ως εμπόρευμα και άλλα πολλά) η πολιτισμική Δύση είναι παρούσα σε κάθε κοινωνία, αποσπασματικά όμως. Και οι Κινέζοι και οι Ινδοί έχουν αυτοκίνητο και κινητό αλλά δεν σκέφτονται με τον τρόπο που σκέφτονται οι Αμερικανοί ή οι Ρώσοι.

Continue reading →

μια σύντομη ιστορία του 21ου αιώνα (1)

Με το δοκίμιο ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 21^ου ΑΙΩΝΑ προτείνω μια μέθοδο πρόγνωσης των κομβικών ιστορικών εξελίξεων που θα εκτυλιχθούν κατά τη διάρκεια του 21^ου αιώνα και θα παραταθούν και κατά τον 22^ο. Η μέθοδος βασίζεται σε ένα αξίωμα – το εκθέτω στο πρώτο κεφάλαιο. Το αξίωμα παράγεται από το κομβικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα όλες οι κοινωνίες του πλανήτη, που είναι καπιταλιστικές, και θα αντιμετωπίσουν με πολύ μεγαλύτερη δριμύτητα στο μέλλον, καθ’ όλη τη διάρκεια του 21^ου αιώνα.

Για να αναπαραχθεί μια κοινωνία, για να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να υπάρχουν δύο προϋποθέσεις: να γεννιούνται παιδιά και να υπάρχει τροφή. Εάν από σήμερα, λόγου χάριν, οι γυναίκες πάψουν να γεννούν, μετά από 70-80 χρόνια ο άνθρωπος ο σοφός δεν θα υπάρχει πάνω στη Γη. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί – στο εγγύς τουλάχιστον μέλλον. Όσο κι αν θα μειωθεί η γονιμότητα των ανδρών και των γυναικών, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξάνεται, αν και έχει παρατηρηθεί μια μείωση του ρυθμού αύξησης. Το 2050, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα είμαστε πάνω από 10 δις. και το 70% τουλάχιστον θα ζει στις πόλεις, δεν θα παράγει τροφή. Η τροφή, φυτική και ζωική, θα παράγεται από ένα ολοένα και μικρότερο αριθμό παραγωγών, ενώ την παραγωγή θα ελέγχουν λίγες και μεγάλες καπιταλιστικές πολυεθνικές επιχειρήσεις. Μέχρι την έλευση του βιομηχανικού καπιταλισμού (1770), η τροφή παραγόταν από τους ίδιους τους καταναλωτές, ενώ ο πλούτος και η ισχύς των γαιοκτημόνων, της άρχουσας τάξης των δουλοκτητικών και των φεουδαρχικών κοινωνιών, εξαρτώνταν από την εργασία των πολυπληθών δούλων και δουλοπαροίκων. Μετά από δύο αιώνες, η εξάρτηση έχει αντιστραφεί: η συντριπτική πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού δεν παράγει τροφή, ζει στις πόλεις και είναι εξαρτημένη από ένα ολοένα και περισσότερο συρρικνούμενο αριθμό μικρών ή μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων και αγροτικού πληθυσμού, κυρίως όμως από τις λίγες καπιταλιστικές πολυεθνικές επιχειρήσεις. Η αντιτροφή αυτή δεν αφορά μόνο την τροφή – αφορά και τα φάρμακα, τα ρούχα, την κατοικία, την συγκοινωνία και τις μεταφορές και όλες τις άλλες κοινωνικές υπηρεσίες – ύδρευση, αποχέτευση, ενέργεια, επικοινωνία. Κάποτε οι αφέντες μας ήταν εξαρτημένοι από εμάς, τώρα είμαστε εμείς από αυτούς. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία: η αντιστροφή της εξάρτησης είναι μια αντεπανάσταση – άρα επανάσταση, αφού κάθε αντεπανάσταση είναι μια επανάσταση. Κατά συνέπεια, ως επανάσταση, είναι μια μη αναστρέψιμη αλλαγή, που θα εδραιωθεί και θα παραταθεί κατά τη διάρκεια του 21^ου αιώνα. Η αντεπανάσταση αυτή μπορεί να καταργηθεί μόνο με την κατάργηση τηςαντιστροφής της εξάρτησης, μόνο δηλαδή με την παραγωγή της τροφής και του άλλου υλικού κοινωνικού πλούτου από τον ίδιο τον πληθυσμό ή από ένα μεγάλο μέρους του πληθυσμού. Αυτή η δυνατότητα δεν είναι και πολύ ορατή στο εγγύς μέλλον των προσεχών δεκαετιών. Η εδραίωση και η παράταση της αντιστροφής της εξάρτησης είνα μία από τις προγνώσεις για τον 21^ο αιώνα. Ας δούμε και μία άλλη.

Continue reading →

δεν θα την πέσουν στους Ρώσους, σε μας θα την πέσουν!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

ΤΟ καλοκαίρι του 2025 πέρασε, πριν λίγους μήνες. Ήταν το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι. Του χρόνου, το καλοκαίρι του 2026 θα είναι πολεμικό. Οι μάνες στη Γαλλία θα θάβουν τα παιδιά τους που θα έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο με τη Ρωσία, αφού ο πόλεμος θα έχει αρχίσει την άνοιξη του 2026 με προληπτικά χτυπήματα της Ευρώπης εναντίον της Ρωσίας. Γερμανικά, Γαλλικά, Πολωνικά, Εσθονικά, Λετονικά, Φιλανδικά και άλλων κρατών στρατεύματα θα διασχίσουν την Ουκρανία και θα επιτεθούν στη Ρωσία, με αποτέλεσμα όλη η Ουκρανία θα μετατραπεί σε ένα αχανές πεδίο μάχης με αποτέλεσμα να μην μείνει τίποτα όρθιο εκεί και να μην υπάρχει ούτε ένας Ουκρανός. Εν τω μεταξύ, μέχρι τότε θα τα κράτη της Ευρώπης θα επαναφέρουν τη στρατιωτική θητεία, εθελοντική στην αρχή, υποχρεωτική στη συνέχεια. Και μιας και γίνεται πόλεμος, δεν θα υπάρχει λόγος να γίνονται εκλογές και για να μην διασαλευτεί η κοινωνική ειρήνη, η τάξη και η πειθαρχία, ο μισός στρατός θα πολεμάει στα σύνορα της Ρωσίας και ο άλλος μισός θα περιπολεί στις ευρωπαϊκές πόλεις. Μπορεί να πιάσει δουλειά και αυτό το χειμώνα.

ΑΥΤΗ είναι η εικόνα που συναρμολογούμε με βάση τις δηλώσεις Ευρωπαίων πολιτικών και υψηλόβαθμων κρατικών υπαλλήλων. Και θα αναγκαστούμε να υποθέσουμε ότι ή μιλάνε σοβαρά και ετοιμάζονται, στρατιωτικά και ιδεολογικά, να τη πέσουν στη Ρωσία ή άλλα λένε κι άλλα σχεδιάζουν να κάνουν, άλλες να είναι οι επιδιώξεις τους, που για να υλοποιηθούν πρέπει να πουν αυτά που μας λένε καθημερινά. Τι από τα δύο συμβαίνει;

Continue reading →