ποιητή και ποιήτρια, ποιος είναι ο πόνος σου; (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΗΜΕΡΑ και τις επόμενες δύο μέρες θα σχολιάσω τους τρεις, κατά τη γνώμη μου, ωραιότερους και σημαντικότερους στίχους της δυτικής ποίησης: δύο γυναικών και ενός άντρα. Μετά, θα απαντήσω στο ερώτημα του τίτλου. Υπάρχουν ποιητές και ποιήτριες που γνωρίζουν τον πόνο τους και άλλοι/άλλες που δεν τον γνωρίζουν. Οι πρώτοι/πρώτες περιστρέφονται γύρω από αυτόν και τον εκφράζουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, οι δεύτεροι/δεύτερες όμως πονάνε μεν, δεν γίνεται αλλιώς, αλλά δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο πόνος τους, με αποτέλεσμα να τους διαβάζεις και να πλήττεις αφόρητα. Σήμερα θα ασχοληθώ με τρεις έξοχους, συγκλονιστικούς στίχους μιας Αμερικανίδας ποιήτριας, τους έγραψε το 1858. Απαιτείται όμως μια σύντομη εισαγωγή.

ΘΑ μπορούσαμε να συνοψίσουμε την ποιμενικής προέλευσης αρχαιοελληνική και ιουδαϊκοχριστιανική πατριαρχία, ανδροκρατία δηλαδή, την οποία κληρονόμησε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, η δυτική νεωτερικότητα, με μια πάρα πολύ γνωστή φράση από το Κατά Ματθαίον (28.19), την οποία θα μπορούσαμε να τη διαβάσουμε ως τρεις στίχους. Πριν την/τους εκθέσω , θα ήθελα να πω ότι τους διαβάζω, τους προσλαμβάνω ως μεταξύ των χυδαιότερων προτάσεων της δυτικής γραμματείας, παρ΄όλο που εμπεριέχουν τρεις πολύ σημαντικές και πολύ ωραίες λέξεις, αν τις δεις από άλλη οπτική γωνία, δηλαδή μη πατριαρχική. Μία άλλη λέξη όμως τις πιάνει από τα μαλλιά και τις βυθίζει στον βόθρο της χυδαιότητας. Γιατί όμως θεωρώ αυτή τη φράση χυδαία; Ποιος, ποια με βοήθησε να την κατανοήσω; Ας διαβάσουμε τη φράση και συνεχίζω:

εις το όνομα του Πατρός

και του Υιού

και του Αγίου Πνεύματος

[Αμήν !]

ΠΩΣ θα μπορούσαμε, φίλες και φίλοι, να τους αντιστρέψουμε αυτούς τους στίχους, να τους διαστρεβλώσουμε, παραμορφώσουμε, αλλοιώσουμε, απαλλοτριώσουμε, πώς θα μπορούσαμε να τους δούμε από την οπτική γωνία της γυναίκας, χωρίς δηλαδή να υπάρχει ετεροκαθορισμός, και να δημιουργήσουμε τρεις από τους ωραιότερους και σημαντικότερους στίχους της δυτικής ποίησης, από την Ιλιάδα μέχρι στις μέρες μας; Δεν θα ήταν μια τέτοια αντιστροφή επαναστατική πράξη; Θα μπορούσε να το κάνει αυτό κάποιος, κάποια που δεν θα ήταν γνήσια επαναστάτης/επαναστάτρια; Όχι, δεν θα μπορούσε. Δεν θα μπορούσε να το κάνει άντρας, τον Θεό μπάρμπα να είχε – που τον έχει. Δεν θα το έκανε ούτε ο Μίλτον ούτε ο Πάουντ ούτε ο Ελύτης ούτε ο Μπουκόφσκι. Μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να το κάνει αυτό – και το έκανε! Αμερικανίδα, το 1858 – η ημέρα που γράφτηκαν οι στίχοι αυτοί ήταν η μέρα της εκκίνησης της κοσμογονικής κοινωνικής επανάστασης των γυναικών που συνεχίζεται ακόμα. Να οι στίχοι:

In the name of the Bee

And of the Butterfly

And of the Breeze – Amen!

Continue reading →

αποκλείεται το ενδεχόμενο να ξαναγίνει πρωθυπουργός ο σύντροφος κύριος Αλέξης Τσίπρας;?

“Δεν πιστεύω σε Μεσσίες”

(ο σ. κ. Αλέξης Τσίπρας στο διάγγελμά του) – ήθελε να πει: εσείς όμως πιστεύετε – εγώ είμαι ο Μεσσίας.

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΠΕΥΔΩ να ομολογήσω ότι αυτό το ενδεχόμενο δεν το αποκλείω, το θεωρώ μάλιστα πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο. Θα εκθέσω τα επιχειρήματά μου και τις σκέψεις μου, θα ανοίξω δηλαδή τον ορίζοντα της αναζήτησης και θα εξετάσω κάποια κρίσιμα ζητήματα που τα εξετάζουμε εδώ και πολύ καιρό και θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας στα επόμενα δέκα, είκοσι χρόνια. Ο πυρήνας του επιχειρήματός μου είναι αυτός: όταν αναζωπυρώνεται και οξύνεται ο κοινωνικός πόλεμος μεταξύ των δύο κοινωνικών στρατοπέδων, το κράτος, οι πολιτικοί του κράτους δηλαδή, οι συντονιστές της λειτουργίας του κράτους και της αναπαραγωγής της κοινωνίας με κριτήριο το κέρδος και την υπακοή, επιχειρούν με δύο τρόπους να αποκλείσουν τη φυγή των Υποτελών από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, από το κοινοβουλευτικό σύστημα, επιχειρούν δηλαδή να αποτρέψουν την συλλογική λήψη των αποφάσεων και την επινόηση νέων θεσμών σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Ο ένας τρόπος είναι η κήρυξη κατάστασης εξαίρεσης, η κατάργηση δηλαδή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Στον σκληρό, βίαιο αυτόν τρόπο προσφεύγουν όταν δεν κριθεί αποτελεσματικός ο ήπιος τρόπος: η κοινοβουλευτικοποίηση, η εκλογοποίηση της δυναμικής του κοινωνικού στρατοπέδου, η ανάληψη της λειτουργίας του κράτους και του συντονισμού της αναπαραγωγής της (καπιταλιστικής) κοινωνίας από κάποιο κόμμα, ή κόμματα, της κοινοβουλευτικής Αριστεράς. Όταν το άλογο αφηνιάζει και ο Κύριος δεν μπορεί να το συγκρατήσει παίρνει να χαλινάρια η Αριστερά και το συγκρατεί, το πειθαρχεί με επαναστατικές θριαμβευτικές κενολογίες και με μπόσικες (άδειες, απατηλές) υποσχέσεις – η κλιμάκωση του κοινωνικού πολέμου αποτρέπεται, αποτρέπεται δηλαδή η μετεξέλιξή του σε εμφύλιο πόλεμο. Κι αφού κάνει η Αριστερά τη δουλειά της, οι συνήθεις διαχειριστές του κράτους (από την άκρα Δεξιά έως το αριστερό Κέντρο) επιστρέφουν για να συνεχίσουν τη δουλειά τους.

ΑΥΤΟ έγινε, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, την εποχή των μνημονίων, με την ολομέτωπη ανηλεή, στυγνή επίθεση κατά των εργαζομένων και των συνταξιούχων, πολλών αυταπασχολούμενων και πολύ μικρών επιχειρήσεων και παραγωγικών μονάδων. Αφού δολοφόνησαν εργαζόμενους ( Μαρφίν) και τρομοκράτησαν έτσι τους Υποτελείς, έστρωσαν τον δρόμο στην κοινοβουλευτική Αριστερά, η οποία έκανε ό,τι έπρεπε ώστε να επιστρέψει η κανονικότητα της κοινοβουλευτικής πειθαρχίας και υπακοής. Η κοινοβουλευτική Αριστερά σε συνεργασία με την κοινοβουλευτική ακροδεξιά! Καμμένε Τσίπρα!

Continue reading →

το Άουσβιτς ήταν έργο του Θεού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΑ από τα ζητήματα με τα οποία θα ασχοληθούμε φέτος το χειμώνα (άρχισε εδώ πάνω στα βουνά, άναψα σόμπα), είναι ο ιστορικός φασισμός και ο ιστορικός ναζισμός. Ένα άλλο είναι ο Θεός, ένα άλλο ο πόλεμος. Εάν προσθέσουμε και την επιστήμη και την τεχνική, θα μπορέσουμε να σχηματίσουμε μια αρκετή ευκρινή εικόνα του μέλλοντος, την οποία θα την περιέγραφα, θα την αναπαρίστανα λεκτικά, ως εξής: την έχουμε βάψει, κάτσει, πατήσει, πουτσίσει – θα βρεθούμε σε πολύ δύσκολη θέση, σε αδιέξοδο, θα χάσουμε πολλές ελευθερίες και δικαιώματα, θα υπάρξει ένδεια και στέρηση, θα υπάρξει αδιανόητη επιτήρηση. Πολλά από αυτά, όλα δηλαδή, είναι ήδη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Μας έχουν τελειώσει; Έχουμε ηττηθεί; Όχι, φίλες και φίλοι, όχι, κατηγορηματικά όχι! ΟΧΙ! Με μασάτε, ελάτε να δούμε με ανοιχτό μυαλό (σκέψη) και ανοιχτή καρδιά (συναίσθημα) κάποιες πτυχές που τις προσπερνάμε, που δεν τις δίνουμε τη δέουσα προσοχή. Ο Μοντέν συνήθιζε να αναρωτιέται, Que sais-je?, “τι ξέρω, μήπως ξέρω κι εγώ;” και ίσως αυτή η ερώτηση να ώθησε τον Ερνέστ Ρενάν να υποστηρίξει ότι το ερωτηματικό είναι το σημαντικότερο από όλα τα σημεία στίξης.

ΘΑ στρέψουμε, φίλες και φίλοι, το βλέμμα μας και την προσοχή μας στον αντίπαλο, στον εχθρό. Υπάρχει αντίπαλος, εχθρός – αυτοί και αυτές που λένε ότι δεν υπάρχει, ότι η κυριαρχία είναι απρόσωπη, άρα δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε, θα πρέπει, τώρα που άρχισαν οι πόλεμοι – η Ουκρανία είναι η αρχή – και η πολεμική βιομηχανία δουλεύει στο φουλ και όλα τα κράτη εξοπλίζονται με φρενήρεις ρυθμούς, τώρα λοιπόν θα αντιληφθούν ότι για να γίνει ένας πόλεμος θα πρέπει κάποιος να πάρει την απόφαση, κάποιοι πρέπει να αποφασίσουν, ο πόλεμος δεν είναι φυσικό ή βιολογικό είδος που φυτρώνει τον Μάιο. Για όλα τα ζητήματα κάποιοι αποφασίζουν – θέλετε να το καταλάβετε ή δεν θέλετε;? Εάν δεν θέλετε, να πάρετε το κουβαδάκι σας να πάτε παραπέρα να παίξετε με την άμμο – εκεί παίζουν, θα κάνετε καλή παρέα, και ο Φουκό, και ο Νέγκρι με τον Χάρντ, και ο Ντελέζ με τον Γκουαταρί, και ο Αγκάμπεν, θα είναι μαζί σας και η Νικόλ Λορώ και ο Άκης Γαβριηλίδης.

Continue reading →

ο δυτικός πολιτισμός είναι πολεμικός πολιτισμός, δεν μπορεί να αναπαραχθεί χωρίς τον πόλεμο

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΕ κριτήριο τη θέση και τη λειτουργία του πολέμου στις κοινωνίες και τους πολιτισμούς θα μπορούσαμε να διακρίνουμε την ιστορία του ανθρώπου σε δύο περιόδους: την ειρηνική και την πολεμική, τις ειρηνικές κοινωνίες και ειρηνικούς πολιτισμούς και τις πολεμικές κοινωνίες και πολεμικούς πολιτισμούς. Πριν με παρεξηγήσετε, σπεύδω αμέσως να τονίσω με έμφαση ότι κατά τη διάρκεια της ειρηνκής περιόδου γίνονταν πόλεμοι και ότι στις πολεμικές κοινωνίες και πολεμικούς πολιτισμούς δεν γίνονται πάντα πόλεμοι, αν και υπήρξαν κοινωνίες που πολεμούσαν κάθε χρόνο, όπως η αρχαία ελληνική και η ρωμαϊκή. Η ειρηνική περίοδος καλύπτει χρονικά όλη την αθρωπογένεση, πάνω από 5 (πέντε) εκατομμύρια χρόνια, και το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξης του είδους μας, του homo sapiens sapiens, μέχρι το 5.000 π. Χ., όταν εμφανίστηκαν οι πολεμικές κοινωνίες και οι πολεμικοί πολιτισμοί. Η εμφάνιση αυτών των κοινωνιών και της πολιτισμικής παράδοσης που διαμόρφωσαν είναι το κρισιμότερο σημείο της ιστορίας του ανθρώπου. Η πολιτισμική παράδοση των ειρηνικών κοινωνιών, της αποδοχής της εξάρτησης από την κοινωνία και τη φύση, αμφισβητήθηκε και πολεμήθηκε από την πολιτισμική παράδοση των πολεμικών κοινωνιών – της επιθυμίας κατάργησης της εξάρτησης από την κοινωνία και τη φύση.

ΠΟΛΕΜΙΚΗ κοινωνία και πολεμικός πολιτισμός είναι η κοινωνία και ο πολιτισμός που δεν μπορούν να αναπαραχθούν εάν δεν διεξαγάγουν πόλεμο. Εάν δεν το κάνουν, θα πάψουν να είναι αυτό που είναι, θα καταρρεύσουν. Εάν οι δυτικές κοινωνίες, αρχής γενομένης από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή και μέχρι και τις σημερινές καπιταλιστικές, δεν πολεμούσαν, θα έπαυαν να ήταν αυτό που ήταν και που είναι. Και πολεμούσαν κυρίως μεταξύ τους! Τώρα δεν μπορούν να πολεμήσουν μεταξύ τους, τώρα μπορούν να πολεμήσουν μόνο ενωμένες εναντίον ενός εχθρού. Τώρα, εάν σταματήσει η πολεμική βιομηχανία, ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να πολεμήσουν, αν δεν μπορούν να βρουν κάποιον αντίπαλο – πάντα βρίσκουν – για να υπάρξουν πρέπει, είναι αναγκασμένες να παραγάγουν όπλα χωρίς σταματημό. Υπάρχουν λοιπόν πολλά ζητήματα που πρέπει να εξετάσουμε, να ερευνήσουμε, να μελετήσουμε, να σκεφτούμε, να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε, με ανοιχτό μυαλό, χωρίς φόβο και προκαταλήψεις.

Continue reading →

στρατιωτική εισβολή του κράτους στις κοινότητες των Ρομά συντονίζει το Υπουργείο Ασφάλειας και Καταστολής

«Οι αστυνομικοί αυτοί θα είναι μάχιμοι, θα είναι μέσα στους καταυλισμούς και θα έχουν εκεί έδρα. Σε 1,5 μήνα θα γίνει αυτό, θα υπάγονται στο Ελληνικό FBI. Θα είναι καθημερινά παρόντες, θα περιπολούν σε συνοικίες και γειτονιές. Το μήνυμα είναι ότι δεν υπάρχει πουθενά θέμα αποφυγής του νόμου. Αυτή η ανοχή που υπήρχε για χρόνια και που για μένα είναι ακατανόητη, αυτή πρέπει να πάρει τέλος»

Μ. Χρυσοχοΐδης, Υπουργός Ασφάλειας και Καταστολής

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ Υπουργείο Ασφάλειας και Καταστολής, το κατ΄ευφημισμόν Προστασίας του Πολίτη, οργανώνει και συντονίζει αυτές τις μέρες μια στρατιωτική εισβολή του κράτους στις κοινότητες των Ρομά με σκοπό να τις κατακτήσει και να τις ελέγξει, να τις καθυποτάξει. Η συντριπτική πλειονότητα των Ρομά είναι εγκληματίες, πολλοί εξ αυτών σκληροί, και πρέπει να τιμωρηθούν. Δεν είναι η πρώτη φορά που οργανώνεται και συντονίζεται μια τέτοια επιχείρηση. Ποια ήταν η τύχη τους; Όλες απέτυχαν. Ποια θα είναι η κατάληξη άλλης μιας, μακράς πνοής μάλιστα, στρατιωτικής-αστυνομικής επιχείρησης; Θα ολοκληρωθεί επιτυχώς ή θα σταματήσει αποτυχούσα; Θα έχουμε νεκρούς; Πόσους, λίγους ή πολλούς; Νεκρούς Ρομά και νεκρούς αστυνομικούς;

ΚΑΙ αυτή η απόπειρα καθυπόταξης των Ρομά θα αποτύχει. Δεν είμαι βέβαιος, είμαι βεβαιότατος. Θα εκθέσω τα επιχειρήματά μου και θα κρίνετε εσείς εάν λέω βλακείες ή όχι. Υπάρχουν δύο τρόποι να στεφθεί με επιτυχία αλλά και οι δύο είναι παντελώς ανεφάρμοστοι: αυτός είναι ο λόγος που η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη, το γνωρίζουν άλλωστε. Εκείνο που θα γίνει θα είναι ο καθημερινός έλεγχος και η καθημερινή παρενόχληση των Ρομά από τους αστυνομικούς που θα είναι παρόντες μέσα στους καταυλισμούς 24 ώρες το 24ωρο. Η στρατηγική επιδίωξη της επιχείρησης δεν είναι η άμεση αντιμετώπιση της εγκληματικότητας αλλά ο διαρκής καθημερινός εκφοβισμός ώστε να προληφθεί η εγκληματική δραστηριότητα. Προληπτική καταστολή. Πριν το κάνω όμως θα ήθελα να εκθέσω το σχέδιο της στρατιωτικής επιχείρησης καθυπόταξης των Ρομά, όπως το ανακοίνωσε ο ίδιος ο Υπουργός.

Continue reading →

από πότε να αρχίσουμε την αφήγηση της ιστορίας του ανθρώπου;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΙΣ τελευταίες δεκαετίες εκδίδονται πολλά βιβλία για την παγκόσμια ιστορία, για την ιστορία του ανθρώπου, τα οποία μεταφράζονται σε πολλές γλώσσες και διαβάζονται από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλον τον κόσμο. Έχει διαμορφωθεί μια παγκόσμια κοινότητα αναγνωστών της παγκόσμιας ιστορίας, ενώ κάποιοι συγγραφείς έχουν γίνει γνωστοί και ξακουστοί (Harari, Jared, Graeber κ.α.). Τα βιβλία αυτά δεν είναι πολύτομες παγκόσμιες ιστορίες, όπως της Ουνέσκο (Ιστορία της Ανθρωπότητας) ή της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (Παγκόσμια Ιστορία), αλλά επίτομες και πολυσέλιδες. Οι συγγραφείς αυτοί προσπαθούν να λύσουν το α ί ν ι γ μ α του ανθρώπου και να κατανοήσουν τους γ ρ ί φ ο υ ς της ιστορίας και αφηγούνται την δική τους ιστορία (history), η οποία είναι το δικό τους στόρι (story), το δικό τους αφήγημα. Και δεν μπορεί να μην είναι αφήγημα αφού πρόκειται για ερμηνεία. Και όπου υπάρχει ερμηνεία, εκεί υπάρχει και αφήγημα. Επιβεβαιώνουν δηλαδή τη θεωρία ότι δεν μπορεί να γραφεί αντικειμενική ιστορία, ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν κενά στην περιγραφή ενός γεγονότος. Κανένας χημικός δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη σύνθεση του μορίου του νερού αλλά για τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι έχουν διατυπωθεί όχι και λίγες γνώμες και απόψεις και θεωρίες. Διαφορετικές ερμηνείες, δηλαδή.

Continue reading →

κυλιόμενες σκάλες και δυτικός πολιτισμός: κίνηση και ακινησία, ακινητοποίηση και κινητοποίηση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑ, έπαθα, όταν είδα πρώτη φορά κ υ λ ι ό μ ε ν ε ς σκάλες, στην Ομόνοια, το 1970, 12 χρονών, και μετά στο ΜΙΝΙΟΝ, στο πολυκατάστημα της Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια, που έκαψαν κάποιοι επαναστάτες για να επιταχύνουν την κατάρρευση του καπιταλισμού – τώρα, εάν ζουν, θα τρώνε τα νύχια τους. Πώς είναι δυνατόν να ανεβαίνεις σκάλες α κ ί ν η τ ο ς ; Μα δεν τις ανεβαίνεις, δεν περπατάς, αφού είσαι ακίνητος! Οι κυλιόμενες σκάλες δεν είναι σκάλες! Εάν σταματήσουν, τότε, ναι, είναι σκάλες! Πήρα πολλή δουλειά για το σπίτι. Βέβαια, χρόνια πριν, είχα πάρει πολύ περισσότερη. Το 1964, όταν πήγα στο Δημοτικό και κάθισα α κ ί ν η τ ο ς στο θρανίο για ώρες πολλές. Φρίκαρα! Με α κ ι ν η τ ο π ο ί η σ α ν ! Τι βασανιστήριο! Και λίγους μήνες μετά, μας πήγαν στην Εκκλησία όπου κι εκεί φρίκαρα και πάλι: ό ρ θ ι ο ς και α κ ί ν η τ ο ς δύο ώρες! Τι μαρτύριο! Με ακινητοποίησαν ξανά! Και μετά από χρόνια είδα κάποιον να περπατάει κι άλλον να τρέχει αλλά να μένουν στο ίδιο σημείο! Στον κυλιόμενο τάπητα, στον διάδρομο γυμναστηρίου! Και μετά είδα ότι τους πουλάνε κιόλας, για το σπίτι, για να περπατάς και να τρέχεις αλλά να βρίσκεσαι πάντα στο ίδιο σημείο. Κουνιέσαι αλλά δεν κινείσαι, δεν μετακινείσαι. Αργότερα, διαβάζοντας Αριστοτέλη και μελετώντας Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία διαπίστωσα ότι το βασικό, το κομβικό ενδιαφέρον του φιλοσόφου ήταν η κίνηση και η ακινησία, ενώ το λεξιλόγιο των κίνησης όλων των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών είναι τόσο πλούσιο που δεν γίνεται να μην αναρωτηθείς: ποια είναι η προέλευση του ζωηρότατου ενδιαφέροντος για την κίνηση και την ακινησία – και την κινητοποίηση και την ακινητοποίηση. Ποια πολιτισμική παράδοση ενσωματώνουν οι κυλιόμενες σκάλες;

Continue reading →

η Μαρία Καρυστιανού θέλει να γίνει πρωθυπουργίνα – ή, έστω, βουλευτίνα (αλλά δεν σκέφτεται ότι σοβεί ο κίνδυνος της πολιτικής αρπαχτής)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΕΛΕΙ; Ναι, τη φαντασίωση να γίνει πρωθυπουργίνα την έχει κάνει : είναι πολύ λίγοι οι ενήλικες Έλληνες και πολύ λίγες οι ενήλικες Ελληνίδες που δεν την έχουν κάνει. Δεν τους/τις κατηγορώ – κι εγώ την έχω κάνει! Αν όχι πρωθυπουργός ή πρωθυπουργίνα, βουλευτής και βουλευτίνα χίλια τα εκατό – είναι πιο εφικτό! Φαντάζομαι λοιπόν, σκέφτομαι δηλαδή (η φαντασία είνα μια μορφή προγλωσσικής σκέψης), στις εκλογές της άνοιξης του 2027 το κόμμα ΟΞΥΓΟΝΟ με επί κεφαλής την Μαρία Καρυστιανού να παίρνει 18% και να εκλέγει 30, λέμε τώρα, βουλευτές και βουλευτίνες, οι οποίοι και οι οποίες θα βγάζουν το μήνα κάνα εφτάρι, οχτάρι (με κάτι έξτρα συνεδριάσεις) χιλιαρικάκια (ευρά). Θα μπορούσε αυτοί οι 30 να είναι γονείς θυμάτων του ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ της σιδηροδρομικής σύγκρουσης στα Τέμπη το 2023; (Ο χαρακτηρισμός του ΟΣΕ ως μπουρδέλου αδικεί κατάφωρα τα μπουρδέλα, η λειτουργία των οποίων είναι άψογη). Και βέβαια θα μπορούσε. Αλλά δεν θα είναι: οι περισσότεροι γονείς ΔΕΝ θα το κάνουν. Ποιοι και ποιες θα το κάνουν; Α, είναι μύρια τα άφθαρτα και αδιάφθορα λαμόγια της ελληνικής κοινωνίας, ευφυέστατα κοράκια που καραδοκούν και που θα τους δοθεί μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να τρέξουν με αυταπάρνηση και αυτοθυσία να σώσουν την ΕΛΛΑΔΑ, τη ΧΩΡΑ μας, από τον κατήφορο που έχει πάρει. Ποια όμως από τις δύο Ελλάδες, από τις δύο χώρες θέλουν να σώσουν; Των καπιταλιστών, των αφεντικών ή των εργαζομένων, των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου; Με απασχολούν πολλά ερωτήματα που εγείρει το ενδεχόμενο της ίδρυσης του κόμματος ΟΞΥΓΟΝΟ και με αυτά θα ασχοληθώ σήμερα. Ποια θα είναι η στρατηγική επιδίωξη του κόμματος; Η απονομή δικαιοσύνης για το έγκλημα των Τεμπών; Θα είναι ένα κόμμα ειδικού σκοπού ή κόμμα με περισσότερες και μεγαλύτερες φιλοδοξίες που θα αναλάβει τον συντονισμό του κράτους, οι κομβικές επιδιώξεις του οποίου είναι η απρόσκοπτη λειτουργία της οικονομίας, της καπιταλιστικής οικονομίας βεβαίως, και η αναπαραγωγή της κοινωνίας, της καπιταλιστικής κοινωνίας βεβαίως βεβαίως; Θα αλλάξει αυτές τις κομβικές επιδιώξεις του κράτους και θα προκρίνει άλλες – ποιες; Αυτοί κι αυτές που θα συμμετάσχουν στην ίδρυση του κόμματος τι πιστεύουν ότι είναι η πολιτική; Γνωρίζουν ότι είναι ο συντονισμός του ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ που διεξάγεται μεταξύ τάξεων, κοινωνικών ομάδων, πολιτισμικών παραδόσεων; Γνωρίζουν τις αφόρητες πιέσεις που θα δεχτούν και θα υποστούν ή νομίζουν ότι η πολιτική είναι μια πολύ ευχάριστη δραστηριότητα σχόλης και ελεύθερου χρόνου, εκδρομή και πικνίκ; Θα αντέξουν ή θα προσαρμοστούν στο πολιτισμένο περιβάλλον της καπιταλιστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;

Continue reading →

η μετανάστευση δεν έχει αρχίσει ακόμα – τι θα γίνει όταν αρχίσει;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η λέξη μετανάστευση αρχίζει στις μέρες μας να αποκτά μια σημασιολογική χροιά που είναι άκρως ανησυχητική: δεν σημαίνει μόνο τη μετακίνηση ανθρώπων από μια κοινωνία σε μια άλλη αλλά αρχίζει να αποκτά τη σημασία ενός φαινομένου που προκαλεί ανησυχία, που τείνει να γίνει εφιάλτης. Εάν μέχρι τώρα η μετανάστευση ήταν αναγκαία ή αναγκαίο κακό, τώρα τείνει να γίνει κίνδυνος και απειλή. Ποιες συνθήκες προκαλούν αυτή την ανησυχία και τον χαρακτηρισμό της μετανάστευσης ως διαρκούς κινδύνου και απειλής; Υπάρχει κάποιος υποσυνείδητος φόβος – μήπως τρόμος; Ναι, υπάρχει: φοβούνται ότι μια μαζική και αιφνίδια μετανάστευση δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων από τον φτωχό Νότο δεν είναι ένα ενδεχόμενο αλλά μια βεβαιότητα. Ασφαλώς και είναι βεβαιότητα – θα δούμε γιατί. Ετοιμάζονται τα ευρωπαϊκά κράτη να αντιμετωπίσουν αυτή την πρωτοφανή μετακίνηση τόσο μεγάλου αριθμού ανθρώπων; Πώς; Με την ενσωμάτωσή τους στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, με την αντιμετώπιση των προβλημάτων των κοινωνιών προέλευσης των “εισβολέων” ή με την εξόντωση;

ΜΕ την εξόντωση. Τα νερά της Μεσογείου θα βαφτούν κόκκινα. Με την υπεράσπιση του αυτοκρατορικού τρόπου ζωής, του φρουρίου Europa. Πώς θα γίνει η εξόντωση; Ποιος είναι ο αυτοκρατορικός τρόπος ζωής; Τι είναι το φρούριο Europa? Καλωσορίζουμε την Αποκάλυψη!

Continue reading →

ο Χίτλερ ζει (διήγημα)

ο Χίτλερ ζει

αφιερωμένο στη Β., στον Κ., και στα άλλα τέσσερα μεγάλα παιδιά της παρέας του Σ/Κ.

Ο Χίτλερ ξεψύχισε στις 30 Απριλίου του 1945, το απόγευμα, στις 15:23:34:18 και η ψυχή του έφυγε και, ακαριαία, έφτασε έξω από τα τείχη και της πύλες της Κατοικίας των Θεών (τ@ Θε@), κινούμενη από σφοδρότατη επιθυμία, όπως και η η δική σου θα κινηθεί μια μέρα, αγαπητέ αναγνώστη, και η δική σου, αγαπητή αναγνώστρια, και η δική μου, να μπει μέσα, να γίνει θε@, να μην επιστρέψει στη Γη. Η Κατοικία τ@ Θε@ δεν είναι πολύ ψηλά, είναι μόλις 12 χιλιόμετρα στα αριστερά μας καθώς ανεβαίνουμε από το ακρωτήριο Κανάβεραλ με τον πύραυλο για να φύγουμε από την Γη και να πάμε στο Διάστημα. Δεν την έχει δει κανείς, και δεν πρόκειται να τη δει, όπως δεν πρόκειται να δει και τ@ αόρατ@: θε@ που ζουν εκεί. Το ότι είναι αόρατη δε σημαίνει, όπως καλά γνωρίζετε και εσείς, ότι δεν υπάρχει! Ούτε τα άτομα φαίνονται ούτε τα κύτταρα! Κάθε άλλο! Ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξή της -τώρα και εσείς! Δεν έμεινε όμως εκεί παρά λίγα δευρερόλεπτα: επέστρεψε ακαριαία πάλι στη Γη και μπήκε σε ένα μωρό, αγοράκι, που γεννήθηκε στις 30 Απριλίου του 1945, το απόγευμα, στις τρείς και μισή σε ένα μικρό χωριό της Νιγηρίας. Το αγοράκι μεγάλωσε και σήμερα είναι 81 χρονών. Ζει μόνος του σε μια καλύβα- την τελευταία φορά που μίλησε ήταν το 2011. Είναι υγιής και είναι βέβαιος ότι όταν θα πάει στην Κατοικία των Θεών, οι πορτιέρηδες θεοί δεν θα τον στείλουν πίσω. Τον γνώρισα το 1996, όταν ήταν βασιλιάς του χωριού.

Continue reading →